Ο ΛΑΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ:

Καθαρισμός του ΓΣΠ από επικίνδυνα αντικείμενα, τα Κόμματα να αναλάβουν την ευθύνη.

Ζητούμε από τις Νεολαίες των Κομμάτων να αναλάβουν εκστρατεία καθαρισμού του χώρου πέριξ του ΓΣΠ για να απομακρύνουν τις πέτρες και τα άλλα επικίνδυνα αντικείμενα.

1) Ο χώρος πέριξ του σταδίου ΓΣΠ είναι γεμάτος από πέτρες και άλλα αντικείμενα που μετατρέπονται σε όπλα κατά τις συγκρούσεις των «οπαδών».

2) Τα Κόμματα πάντοτε καταδικάζουν τις εξάρσεις χουλιγκανισμού. Οι Πολίτες αυτού του τόπου ζητούν από την πολιτική ηγεσία να κάνει πράξεις τα λόγια.

3) Τα Κόμματα διαθέτουν οργανωμένες νεολαίες. Ζητούμε από αυτά να χρησιμοποιήσουν τις νεολαίες τους για μια τέτοια εκστρατεία καθαρισμού.

4) Η εκστρατεία θα πρέπει να αποσκοπεί στον καθαρισμό του χώρου από τέτοια αντικείμενα αλλά και στην κατάλληλη αποθήκευση / διανομή τους…

5) Οι κατασκευαστικές εταιρίες έχουν ευθύνη για πέτρες /τσιμέντο που αποσπώνται από τα έργα τους. Να τα ενδυναμώσουν για να είναι αδύνατη η απόσπαση.

• Σύνδεσμος στο Facebook –Join the Cause!


Για πόσο ακόμα καιρό θα δίνουμε το δικαίωμα στους Βρετανούς να μας χλευάζουν;

Ακολουθούν συνδέσμοι σε άρθρα για την έκθεση των Άγγλων σε σχέση με το ΓΣΠ:

• Alitheia Portal

• Super Sport FM

• Politis Sports

• SigmaLive

• Haravgi

Έπεα Πτερόεντα και Φυσικά Αέρια.

(Ορισμένοι σύνδεσμοι
παραπέμπουν σε αρχεία PDF,
για ευκολία ανοίξτε τα
σε άλλο παράθυρο)

Τρίτη 18/01 του 2011. Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, ώρα 10η μ.μ., πρόγραμμα «Επωνύμως» με την Αιμιλία Κενεβέζου και καλεσμένους τους ακόλουθους:
Αριστοφάνης Γεωργίου (ΑΚΕΛ), Λευτέρης Χριστοφόρου (ΔΗΣΥ), Στέλιος Ιερωνυμίδης (ΔΗΚΟ) και Νίκος Νικολαΐδης (ΕΔΕΚ).

Θέμα… το Φυσικό Αέριο. (Κλάστε ελευθέρως).

Για λίγο καιρό το βίντεο του προγράμματος το βρίσκουμε εδώ.

Πραγματικά ΔΕΝ ήθελα να ακούσω τα όσα είχαν να πουν αυτοί οι βαρηλάτες*.

Βρέθηκα να ακούω τα όσα ειπώθηκαν γιατί παρακολουθούσα στο teletext τα ποδοσφαιρικά αποτελέσματα και η συνήθεια με απέτρεπε από το να μηδενίσω τον ήχο. Ας όψεται το κουπόνι.

Στο βίντεο που θα βρείτε άνωθεν, στο λεπτό / δευτερόλεπτο 42:33 ο κ. Ιερωνυμίδης ξεκινά να λέει τα ακόλουθα : «…που κύριε Λευτέρη, συνάδελφε, εάν διαβάσουμε και λίγο το Σχέδιο Αννάν, το οποίον ο Συναγερμός έχει υποστηρίξει… και υποστηρίζει… »

(ενδιάμεσα παρεμβαίνουν οι Λευτέρης Χριστοφόρου και Αιμιλία Κενεβέζου για να υπενθυμίσουν / διαμαρτυρηθούν ότι αυτό δεν είναι το θέμα της συζήτησης)

«… θα το πω κι αυτό, ότι το οικόπεδο 12… το οικόπεδο δώδεκα με την υφαλοκρηπίδα των Κυριάρχων Βάσεων θα έπαιρνε την καρδιά του οικοπέδου 12 ».

Ε, λοιπόν… κύριε Ιερωνυμίδη μου… ΕΑΝ προκύπτουν τέτοια δικαιώματα για τους Βρετανούς… τούτα εκπορεύονται από την Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας (αυτής που θέλατε να διασώσετε)… η οποία δεν θεωρείται μέρος του Συντάγματος της Δημοκρατίας αλλά είναι ο άλλος ακρογωνιαίος της λίθος. Το Σχέδιο Αννάν απλά διατηρεί το ίδιο καθεστώς… μάλιστα προνοώντας για μείωση των εδαφών των Κυρίαρχων Βάσεων.

Την συνθήκη της Εγκαθίδρυσης την βρίσκουμε
στην Ιστοσελίδα της Νομικής Υπηρεσίας.
Οι σχετικές παράγραφοι είναι στις σελίδες 6-7, σελίδες 23-24 (schedule A, schedule B), σελίδα 27 (κάποιοι σημαντικοί ορισμοί).

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης δίνει τέτοια δικαιώματα στους Βρετανούς. Τα μέρη της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης που σχετίζονται με τις βάσεις βρίσκονται εκεί για να εξασφαλίσουν την ύπαρξη και χρήση στρατιωτικών βάσεων και δυνάμεων, όχι την εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της περιοχής. Αυτό γίνεται κατανοητό στον καθένα αλλά… ακόμα και αν έχω λάθος, το γεγονός παραμένει ότι ΑΝ οι βρετανοί διεκδικήσουν τέτοια δικαιώματα… δεν χρειάζονται το όποιο Σχέδιο Λύσης (Αννάν ή άλλο), μπορούν κάλλιστα να δοκιμάσουν την τύχη τους με βάση την Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της Δημοκρατίας μας!

Μια καλή εξήγηση του όλου θέματος δίνει ο δημοσιογράφος και ερευνητής Μακάριος Δρουσιώτης στην ιστοσελίδα του.

Δοκίμασα να βρω το πλήρες κείμενο του Σχεδίου Αννάν από την ιστοσελίδα των Ηνωμένων Εθνών μα δεν τα κατάφερα. Είτε κάνω κάποιο λάθος, είτε θέλουν να το ξεχάσουν εντελώς.

Ακολουθούν δύο πηγές όπου κανείς βρίσκει τα σχετικά αποσπάσματα στο Σχέδιο Αννάν…

Εδώ.
Σχετικές παράγραφοι στις σελίδες 150 – 155.

Εδώ.
Σχετικές παράγραφοι ΚΑΙ χάρτες στις σελίδες 165 – 170. Το επιπρόσθετο άρθρο αναφέρεται σε υδάτινους πόρους για πόσιμο νερό.

Κάποιοι ίσως να υποδείξουν ένα συγκεκριμένο άρθρο (8 στην πρώτη πηγή, 9 στη δεύτερη) ως πηγή κινδύνων. Λέει:
«… Any dispute about the interpretation or application of this Protocol shall be resolved by consultations and shall not be referred to any international tribunal or third party for settlement…»

Θα τους υπενθυμίσω ότι και στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας υπάρχει το Άρθρο 10 όπου διαβάζουμε:

«… Any question or difficulty as to the interpretation of the provisions of this
Treaty shall be settled as follows:
(a) Any question or difficulty that may arise over the operation of the military
requirements of the United Kingdom, or concerning the provisions of this Treaty
in so far as they affect the status, rights and obligations of United Kingdom forces
or any other forces associated with them under the terms of this Treaty, or of
Greek, Turkish and Cypriot forces, shall ordinarily be settled by negotiation
between the tripartite Headquarters of the Republic of Cyprus, Greece and Turkey
and the authorities of the armed forces of the United Kingdom.
(b) Any question or difficulty as to the interpretation of the provisions of this Treaty
on which agreement cannot be reached by negotiation between the military
authorities in the cases described above, or, in other cases, by negotiation
between the Parties concerned through the diplomatic channel, shall be referred
for final decision to a tribunal appointed for the purpose, which shall be
composed of four representatives, one each to be nominated by the Government
of the United Kingdom, the Government of Greece, the Government of Turkey
and the Government of the Republic of Cyprus, together with an independent
chairman nominated by the President of the International Court of Justice. If the
President is a citizen of the United Kingdom and Colonies or of the Republic of
Cyprus or of Greece or of Turkey, the Vice-President shall be requested to act;
and, if he also is such a citizen, the next senior Judge of the Court…»

Η επιμονή ορισμένων σε αυτό το μύθο για «τα πετρέλαια που θα μας έτρωγαν» … εγείρει και ένα άλλο θέμα που ίσως να μην το αντιλαμβάνονται. Ακόμα και αν αυτός ο κίνδυνος προέκυπτε από το Σχέδιο Αννάν και όχι από την ίδια την Συνθήκη Εγκαθιδρύσεως… πως είναι δυνατόν κάτι τέτοιο να είχε διαφύγει της προσοχής του σχολαστικότατου και νομομαθή, μακαρίτη Παπαδόπουλου; Γιατί δεν διαπραγματεύτηκε την αλλαγή τέτοιων επικίνδυνων προνοιών και γιατί δεν έκανε συγκεκριμένη αναφορά σε αυτές κατά το δακρύβρεχτο διάγγελμα του όταν καλούσε τον Κυπριακό Λαό να πει το βροντερό ΟΧΙ;

Μήπως διότι τέτοιος κίνδυνος ΔΕΝ προέκυπτε από το τρισκατάρατο σχέδιο;

Μήπως διότι η συγκεκριμένη λεπτομέρεια προσφερόταν για να εξυπηρετήσει την συνήθη τακτική της διάδοσης μιας φήμης (σε καφενεία, Ενώσεις Νέων, ΘΟΙ, λέσχες, σωματεία, κλπ.) που αργότερα θα «επαλήθευε» κάποιο ευφάνταστο άρθρο στην μερίδα εκείνων των έντυπων ΜΜΕ της χώρας μας που καθημερινώς ντροπιάζουν τον Βαρόνο Μινχάουζεν;

Το Τραγούδι του Μινχάουζεν – Χάρτινο Καράβι.

* Βαρηλάτης (ο): (βαρύ – ηλάτης) επίμονος, φορτικός, φλυαρών στο ίδιο θέμα, «τρώγων τα αυτιά», βραδυμίλητος.
a. pounding on the same, tattler, persistent, persisting on a point, slow-talker.
Από το λεξικό «Το Κυπριακό Ιδίωμα» του Ρόη Παπαγγέλου, σελ. 144, Εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ.

Ας όψεται ο Πόλεμος…

.

.

Ήρθε η καγκελάριος Μέρκελ. Μάλιστα.

Το καταφχαριστηθήκαμε … σχεδόν όλοι. Μάλιστα.

Έκανε δηλώσεις που μας χαροποίησαν και που ενόχλησαν την Άγκυρα και αυτό μας χαροποίησε διπλά. Μάλιστα.

Οι δηλώσεις της Μέρκελ ουσιαστικά παρουσιάζουν τον Δημήτρη μου, Δημήτρη μου ως αυτόν που θέλει την λύση και κάνει προσπάθειες ενώ παρουσιάζουν την Τουρκία ως αυτόν που δεν θέλει τη λύση και δεν κάνει προσπάθειες. Μάλιστα.

Αι Πατριωτικαί Δυνάμεις –όπως ο χρυσόστομος Κασκάνης επισημαίνει στο σημερινό του άρθρο στον «Πολίτη» –κατηγορούσαν τόσο καιρό τον Δημήτρη μου, Δημήτρη μου για τις «υποχωρήσεις» που κάνει χωρίς να παίρνει ανταλλάγματα από την Τουρκία. Η στάση του όμως αυτή –όπως και να την ερμηνεύει κάποιος –είναι ακριβώς εκείνο το στοιχείο που η Μέρκελ θεώρησε πως αξίζει στήριξης, έστω λεκτικής. Μάλιστα.

Στο στρατόπεδο του Δημήτρη μου, Δημήτρη μου όμως κομπάζουν για τη στήριξη αυτή, την στήριξη δηλαδή από μεγάλες δυνάμεις στον Ευρωπαϊκό χώρο που δεν λαμβάναμε επί προεδρίας του τΑΣΣΟΥ λόγω της άτεγκτης στάσης του …τόσο κατά την περίοδο του ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ… αλλά κυρίως κατά την περίοδο που ακολούθησε. Θεωρούν ότι η στήριξη αυτή είναι απόδειξη της ορθότητας των χειρισμών τους και θα την περιφέρουν για πολύ καιρό σαν λάβαρο, ιδιαίτερα ενόψει των επόμενων βουλευτικών εκλογών. Το ότι δύο προεδρικές εκλογές πριν είχαν οι ίδιοι ανεβάσει τον τΑΣΣΟ στην προεδρία το προσπερνούν. Μάααααλισταααα !

Jawohl!

ΥΠΕΡΨΗΦΙΖΕΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΗ

Υπέρ του κρατικού προϋπολογισμού φαίνεται να τάσσεται η ΕΔΕΚ αλλά με ανοιχτό το ενδεχόμενο να σταυρώσει / αποκόψει κάποια κονδύλια.
Σχετικό ρεπορτάζ από την Καθημερινή εδώ.

Η συνήθης πρακτική των μικρών κομμάτων, που μπορεί κανείς να περιγράψει ως «κάνει πως βλέπει αριστερά μα στα δεξιά κοιτάζει», συχνά τα σπρώχνει να υπερψηφίσουν ή να καταψηφίσουν ένα νομοσχέδιο / προϋπολογισμό παρά το ότι αντιλαμβάνονται την ανάγκη για το αντίθετο.

Η ανάγκη τους για να ικανοποιήσουν τα αυτιά και τις ψευδαισθήσεις των τακτικών τους πελατών εξηγεί αυτή τη συμπεριφορά. Αυτή τη φορά όμως φαίνεται πως η ανάγκη που πήρε προτεραιότητα απέναντι σε όλες τις άλλες είναι η αποστασιοποίηση της ΕΔΕΚ από τις πολιτικές πρακτικές των ανταγωνιστών της στην επερχόμενη προσπάθεια για απόσπαση ψήφων από τη «μεγάλη δεξαμενή του 76%».

Μπορεί όμως και να έχω λάθος.
Μπορεί η Κυβέρνηση να ακολούθησε τις παραινέσεις του κ. Σιζόπουλου, όπως μας τις μετέφερε σε ρεπορτάζ του το SigmaLive
(το οποίο μάλιστα χαρακτήριζε με τη λέξη «σάλος» τις αντιδράσεις των κομμάτων το Σεπτέμβρη),
επιδεικνύοντας «συναίνεση και σοβαρότητα», κάνοντας μάλιστα «συνεχή διάλογο με όλα τα κόμματα».

«Μην ακούς τη λέω, τράβα με κι’ ας κλαίω», Πορτοκάλογλου.

ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ

Είπαμε πως θα καταργήσουμε τα σύνορα -είπαμε,... είπαμε πως θα διαλύσουμε το κράτος,... κι αφήσαμε τους εαυτούς τους ίδιους μας -κι αφήσαμε... μες στο γλοιώδικο περίβλημά τους. ......... Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο... μια βολεμένη και ευφυής δικαιολογία... διατηρούμε την εσώτερη τη βρώμα μας... μ' επαναστατική φρασεολογία.......... Τα θλιβερά δεν σπάσαν τα καλούπια μας... υποχθονιακές ψυχρές προκαταλήψεις... ύπουλα βράζεις μέσα μας αρρώστεια μας... αγκομαχάς, για δεν το λες να μας αφήσεις.......... Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο... μια ξοφλημένη και ευφυής δικαιολογία... διατηρούμε την αισχρότερη μιζέρια μας... μ' επαναστατική φρασεολογία.......... Δύσκολο μονοπάτι σε τραβήξαμε -σε τραβήξαμε,... ατέλειωτο και δεν σε ξεπερνάμε -ατέλειωτο,... μας μπόλιασες βουβό μ' απογοήτευση... κι ίσως ν' αξίζει μόνο -κι ίσως ν' αξίζει, που τολμάμε.......... Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο... σαν ξεχασμένα να τελειώσουν παραμύθια... παρά τα τόσα όνειρά μας που συντρίφτηκαν... μες στα συντρίμμια ολοκληρώνεσαι αλήθεια.......... Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο... διατηρούμε την εσώτερη μιζέρια μας... μ' επαναστατική φρασεολογία..........

Είπαμε πως θα καταργήσουμε τα σύνορα -είπαμε,... είπαμε πως θα διαλύσουμε το ψευδοπαρακράτος,... κι αφήσαμε τους εαυτούς τους ίδιους μας -κι αφήσαμε... μες στο γλοιώδικο περίβλημά τους. ......... Η συγκυβέρνηση αποδείχτηκε ένα όνειρο... μια βολεμένη και ευφυής δικαιολογία... διατηρούμε την εσώτερη τη βρώμα μας... μ' επαναπροσεγγιστική φρασεολογία.......... Τα θλιβερά δεν σπάσαν τα καλούπια μας... υποχθονιακές ψυχρές προκαταλήψεις... ύπουλα βράζεις μέσα μας αρρώστεια μας... αγκομαχάς, για δεν το λες να μας αφήσεις.......... Η συγκυβέρνηση αποδείχτηκε ένα όνειρο... μια ξοφλημένη και ευφυής δικαιολογία... διατηρούμε την αισχρότερη μιζέρια μας... μ' επαναπροσεγγιστική φρασεολογία.......... Δύσκολο μονοπάτι σε τραβήξαμε -σε τραβήξαμε,... ατέλειωτο και δεν σε ξεπερνάμε -ατέλειωτο,... μας μπόλιασες βουβό μ' απογοήτευση... κι ίσως ν' αξίζει μόνο -κι ίσως ν' αξίζει, που τολμάμε.......... Η συγκυβέρνηση αποδείχτηκε ένα όνειρο... σαν ξεχασμένα να τελειώσουν παραμύθια... παρά τα τόσα όνειρά μας που συντρίφτηκαν... μες στα συντρίμμια ολοκληρώνεσαι αλήθεια.......... Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο... διατηρούμε την εσώτερη μιζέρια μας... μ' επαναστατική βράσε-ο-λογία..........

ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ

Διαβάστε το ρεπορτάζ του Sigma_Live για τις αντιδράσεις των Κωμάτων (no pun unintended) μετά τη συνάντηση του Δημήτρη μου, Δημήτρη μου με το Γ.Γ. του ΟΗΕ.

Φτάνοντας στην αντίδραση του προέδρου του ΔΗ.ΚΟ, βρίσκετε αυτό:

“…«Εχω ενημέρωση», είπε, «όχι από επίσημα χείλη», ότι και «πριν τη συνάντηση και κατά τη διάρκεια της συνάντησης επιχειρήθηκαν διάφορα πράγματα», προσθέτοντας ότι «μάλιστα πριν τη συνάντηση, η δική μου ενημέρωση λέει ότι υπήρξαν ισχυρές πιέσεις από παράγοντες της διεθνούς κοινότητας», που «μου θύμισαν κατά κάποιο τρόπο και ανάλογες πιέσεις που δέχθηκε και ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος στη Νέα Υόρκη»…”

Χμμμμ…


Αμέσως μετά, στην ίδια παράγραφο:

“… «Ξέρω επίσης», ανέφερε, «όχι πάλι από επίσημα χείλη» ότι «κατά τη διάρκεια της συνάντησης επιχειρήθηκε να επιβληθεί τετραμερής διάσκεψη» και «κατά την άποψη μου σωστά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απέρριψε αυτό το συγκεκριμένο αίτημα και αντέδρασε όταν του ελέχθη προβάλλοντας τη δική του επιχειρηματολογία».…”

Mούμπλε, μούμπλε...


Την ίδια στιγμή ακούω από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΡΙΚ τις δηλώσεις του Δημήτρη μου, Δημήτρη μου:

«Τίποτε από τις εικασίες δεν έχει λάβει χώρα. Δεν υπάρχουν ούτε χρονοδιαγράμματα, δεν υπάρχει απειλή από οπουδήποτε, δεν υπάρχει και οποιαδήποτε πρόθεση από το Γενικό Γραμματέα να ασκήσει πιέσεις.»

Κλαψ, λυγμ…

Και έτσι βολεύονται όλοι.

Ποιός δουλεύκει ποιόν ρε κοπέλια;

Μήπως όλοι εσείς… όλους εμάς;

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟΝ

Ματσάκης: The Peacemaker

Ο άνθρωπος που κάποτε είχαμε στείλει –μαζί με άλλους αστέρες –για να μας εκπροσωπεί στα ευρωπαϊκά έδρανα ξανακτυπά! Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ο Μάριος Ματσάκης είχε ψες εισέλθει στο πεδίο βολής Καλού Χωριού και διέκοψε άσκηση της Εθνικής Φρουράς αφαιρώντας στόχους.

Για αυτή του την πράξη ο κ. Ματσάκης συνελήφθη ψες και οδηγήθηκε σήμερα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας όπου καταχωρήθηκε υπόθεση εναντίον του. Στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος και θα κληθεί εκ νέου στις 16 Σεπτεμβρίου για να απαντήσει στις κατηγορίες, δλδ. « είσοδος σε απαγορευμένη περιοχή και πρόκληση κακόβουλης ζημιάς».

Αιτία αυτής της εισβολής φαίνεται να είναι οι συχνές περιπτώσεις πρόκλησης πυρκαγιών που τα διάφορα βλήματα και πυρομαχικά προκαλούν πέριξ των πεδίων βολής της Ε.Φ. λόγω εξοστρακισμού ή κακής στόχευσης. Σημειωτέον ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Ματσάκης διαμαρτύρεται για το συγκεκριμένο θέμα.

«Μέσα στα νόμιμα πλαίσια πάντοτε ειρηνικά, θέτοντας ίσως τη ζωή μου σε κίνδυνο θα μπαίνω σε πεδία βολής και θα σταματούν οι ασκήσεις και ότι θέλει ας κάνει ο Υπουργός Άμυνας» , φέρεται να είπε ο κ. Ματσάκης.

***

Εμμμμ… δηλαδή ο Ματσάκης μας βγήκε ειρηνοποιός; Πασιφιστής; Ου διάολε! Ούτε οι αριστεριστές δεν κάνουν τέτοια! Πότε έχουμε εκλογές είπαμε; Βρε λες;

Ζει

Εκ Παναγιάς εις την πρωτεύουσαν ορμώμενος

Χριστόφκιας: Ο κόσμος να χαλάσει εν να γινεί!

Εκυκλοφορήσαν κάτι φήμες ότι λόγω οικονομικής κρίσης τζιαι ανάγκης περισυλλογής των δαπανών του κράτους ότι το μέγαρον πολιτισμού δεν θα γινεί.

Μια αντίδραση σε αυτές τες φήμες φκαίννει που την καρκιάν του Γιώργου Πίττα εδώ.

Νεώτερες πληροφορίες λαλούν ότι ο πρόεδρος είπεν τους επιτελάρχες του πως ο κόσμος να χαλάσει, το μέγαρον πολιτισμού εν να γινεί.

Έτσι σε θέλουμεν πρόεδρε. Επειδή τον τελευταίον τζιαιρόν σαλαβατώ όπου γράψω που δεν τα εκατάφερες να κάμεις αυτόν για το οποίον εκλέγης, τζιαι κινδυνεύκουμεν να μείνουμεν με θκυό σιειλη καμένα αν δεν φκει ο Τταλάτ, οφείλω να το πω τουλάχιστον το ίδιον δυνατά άμαν κάμνεις κάτι με το οποίον συμφωνώ. Αυτή σου η στάση αντζίζει μου την φίμπρα μου την αριστερή, τζιείνην που βάλλει τον πολιτισμό πάνω που τα όπλα τζιαι που την επίθετικότηταν, πάνω που την ανάπτυξη των δρόμων, ή των αποχετευτικών, ή των κτηνοτροφικών ζωνών. Μπορεί να εκαταντήσαμεν οι αριστεροί να μεν διαφέρουμεν τζιαι πολλά που τους δεξιούς (αλλάξαμεν τζιαι μεις, αλλά εν μπορ΄α πεις πως εν αλλάξαν τζιαι τζιείνοι), άμαν όμως μας αρωτήσεις τί βάλλουμεν πάνω, τον πολιτισμόν ή την καλοπέρασην των κυβερνητικών, εμείς θα βάλουμεν τον πολιτισμόν. Το ίδιον αν μας ρωτήσεις να βάλουμεν προταιρεότηταν μεταξύ ενός μεγάρου πολιτισμού τζιαι ενός δρόμου που θα ευκολύνει έναν χωρκόν. Αν μας αρωτήσεις τι έχει πρωταιρεότηταν, η σύνταξη ενός γέρου που πιάννει 300€ ή το φτηνόν πετρέλαιον, θα πούμεν η σύνταξη του γέρου. Θα πούμεν το ίδιον τζιαι για το επίδομαν μιας τρίτεκνης οικογένειας.

Αν σε κρίνω πρόεδρε που τες πρωταιρεότητες που έβαλες στην διαχείρησην της περιόδου λιτότητας που επιβάλλει η κατακόρυφη πτώση των δημοσίων εσσόδων, λόγω του ότι δεν έχουμεν άλλον τι να πουλήσουμεν που τον τόπον μας σε περίοδον οικονομικής κρίσης, θα σου πω ΠΡΑΟ. Νοιώθω σε αριστερόν. Διαχειρίζεσαι την εξουσίαν καλά, σώζοντας ότι μπορεί να σωθεί που την αξιοπρέπειαν ενός αριστερού που εδέχτην να διαχειρίζεται τα σιοινιά τζιαι τες μανιβέλλες του καπιταλισμού ώσπου να λύσει το κυπριακόν.

Ενει μαγκιά λαλεί ο Ευαγόρου να αυξήσεις τες κοινωνικές παροχές 27%. Ένει, τζιαι μπράβο σου. Ένει μαγκιά να πεις πως το μέγαρον πολιτισμού θα γινεί ο κόσμος να χαλάσει. Τζιαι είμαι σίουρος ότι θα τα καταφέρετε να ξεπεράσετε αυτήν την δύσκολη περίοδο για την οικονομία.

Θέλω να σε ακούσω να μας πεις επίσεις ότι "το κυπριακόν θα λυθεί ο κόσμος να χαλάσει". Θέλω να σε δω πριν να τελειώσει η θητεία σου να υπογράφεις την λύση, τζιαι ας χαθεί η αριστερά. Ας γινούμεν ούλλοι δεξιοί. Αριστεροί θα γεννηθούν τζιαι άλλοι μετά που μας. Γιατί εν κρίμαν να χαθεί η αριστερά, η αριστερά της γενιάς μας, τζιαι να μείνει τζιαι το κυπριακόν άλυτον.

Έναν βιτεούδιν με το μέγαρον πολιτισμού.

Στη φωτογραφίαν έναν αγγείον που μαρτυρά ότι στον τόπον μας είσιειν πλάσματα που εβάλλαν την τέχνην τζιαι το ωραίον στην ιδιαν προταιρεότηταν την χρήση που 9000 χρόνια πριν.

Τόπο στα νιάτα

ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ !

"...When I find myself in times of trouble, mother Mary comes to me,
speaking words of wisdom, let it be.
And in my hour of darkness she is standing right in front of me,
speaking words of wisdom, let it be..."
The Beatles, "Let it Be".

Προς κ. Άντρο Κυπριανού,
Προς κ. Νίκο Αναστασιάδη,
(Κοινοποίηση: Δρ. Γιάγκος Μικελλίδης)


Αγαπητοί κύριοι,

Γιατί να βασανίζεσθε; Προς τι ο κόπος, η κούραση, το άγχος, η τριχόπτωση;

Κάνατε τιτάνιο αγώνα για να φύγει ο τΑΣΣΟΣ.

Αφού το καταφέρατε όμως… μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής γκρεμίσατε όσα με τόσο μόχθο κτίσατε. Τρέξατε για να πετύχετε συνεργασία με εκείνους ακριβώς που είχαν το αποκαθηλωμένο είδωλο για εικόνισμα. Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα κόκα-κόλα.

Δεχτήκατε την ΔΔΟ. Κρατήσατε όμως εντός και πέριξ της μάντρας όλα εκείνα τα στοιχεία που ακριβώς αυτή τη λύση ΔΕΝ θέλουν. Φιλήσατε την χείρα εκείνου που μοιράζει λογοτεχνία υψηλού πατριωτικού λόγου στους πιστούς. Οπλίσατε το σκυρόδεμα με συγκυβερνώντες αντικυβερνητικούς.

Αποτέλεσμα: σήμερα, σε κάθε σας κίνηση τους βρίσκετε μπροστά σας, πίσω σας… ενίοτε και μέσα σας.

Προς τι ο μάταιος αγώνας;

Σας έχω πλάνο φοβερό και τρομερό.

Δώστε τους την Εξουσία !

Γιατί να προσπαθείτε εσείς να βρείτε ποια μορφή ΔΔΟ θα γίνει αποδεκτή από ΕΚ και ΤΚ; Γιατί να ρισκάρετε εσείς ακόμη ένα αποτυχημένο δημοψήφισμα ή ένα νέο αδιέξοδο στις συνομιλίες;

Γιατί να μην αφήσετε αυτούς –ΜΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ –να εφαρμόσουν τους ανύπαρκτους σχεδιασμούς τους … είτε για ΔΔΟ «με σωστό περιεχόμενο»… είτε για «Μακροχρόνιο»;

Είτε στις επόμενες προεδρικές, είτε με προκήρυξη πρόωρων… στήστε τους την παγίδα που αξίζει στο κάθε ανίκανο. Δώστε τους την εξουσία.

Αφήστε το ΔΗΚΟ, την ΕΔΕΚ, το ΕΥΡΩΚΟ, τους Οικολόγους και τις λοιπές πατριωτικές δυνάμεις να βγουν μπροστά με δικό τους υποψήφιο. Μην τους στηρίξετε όμως σε καμιά συγκυβέρνηση της πλάκας και μην στηρίξετε δικό σας υποψήφιο.

Αφήστε τους να μεγαλουργήσουν.

Αφήστε τους να πανηγυρίσουν τη νίκη σε βάρος του Ούτοπου. (Στην ανάγκη, καθοδηγήστε μερίδα των ψηφοφόρων σας προς αυτούς … μπας και τους κάνει ο Ούτοπος την έκπληξη).

Μην έχετε έγνοια για τις όποιες διαρροές. Για καλό θα ΄ναι. Με μηδενικά έξοδα θα καθαρίσετε τα κόμματα σας από τους αυτογκόληδες. Σκεφτείτε το έτσι: δίνεις μεταγραφή το πρόβλημα τώρα για να κερδίσεις τίτλο σε λίγα χρόνια.

Έλεγχο μπορείτε να τους ασκείτε δια της κοινοβουλευτικής οδού. Ξέρω, είναι μεγάλες –τάχατες –οι ιδεολογικές διαφορές. Μπορείτε όμως να βρείτε τις ελάχιστες συγκλίσεις για να συνεχιστεί το νομοθετικό έργο και να αποτραπούν οι χοντρές μαλ…ιες στα θέματα της εσωτερικής διακυβέρνησης όπως, π.χ. στην οικονομία.

Επ ‘αυτού, θα πρέπει βέβαια να ξεπεράσετε και δικά σας κουσούρια, ευελπιστώ όμως ότι με πυξίδα το αντίθετο της δικής τους κατεύθυνσης… εύκολα θα βρείτε ποιος είναι ο σωστός δρόμος.

Σκεφτείτε το σοβαρά.

Ο Λάζαρος Μαύρος … Κυβερνητικός Εκπρόσωπος!

Ο Σϊμος Αγγελίδης… Υπουργός Αμύνης. Διότι επιτέλους η Εθνική Φρουρά πρέπει να έχει την ηγεσία που της αξίζει. Βάλτε και υφυπουργό την κ. Μαυρονικόλα… Κλείσαμε.

Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος… Φώτης Φωτίου (δοκιμασμένο, δεν χάνει).

Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού… ο Συλλούρης. Γιατί να χτίζουμε ή να συντηρούμε αξιοθέατα όταν μπορούμε να τα διορίζουμε;

Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης… Ξανά ο Συλλούρης. Αν δεν παραλύσουν οι εγκληματικοί εγκέφαλοι με τέτοια είδηση… θα βραχυκυκλωθούν με την πρώτη του ανακοίνωση.

Εξωτερικών… ο Γιατρός! Άμα του ψιθυρίσετε ότι είναι συνωμοσία για να λείπει από την Κύπρο … να δείτε πόσους ξένους Ηγέτες θα φέρει για επίσκεψη. Έχουμε το δικαίωμα της φθηνής διασκέδασης κύριοι.

Εργασίας & Κοινωνικών Ασφαλίσεων … η Αντιγόνη Παπαδοπούλου! Άμα την βάλουν να καλωσορίζει όσους προσέρχονται στο Ταμείο Ανεργίας… θα μας μείνουν όλα τα λεφτά.

Εσωτερικών… ο Πιττοκοπίτης! Αλλοδαποί τζιαι πελλάρες. Έξω που τα σπίθκια μας ολάν!

Οικονομικών … κρατηθείτε… Ο Περδίκης! Ναι ρε, ο Περδίκης… Να περάσει η βουλή νόμο για φορολόγηση της Εκκλησιαστικής Περιουσίας … να τον δω να δίνει παραίτηση και να το καταφχαριστηθώ…

Παιδείας & Πολιτισμού… ο Νικόλας Παπαδόπουλος! Αχρείαστα τα σχόλια.

Συγκοινωνιών & Έργων … ο Κουλίας. Να μην μείνει τάφρος για τάφρος.

Υγείας … Τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου. Ναι, ξέρω. Μεροληπτώ. Θα γίνει το κάπνισμα υποχρεωτικό.


Πριν αναλάβει το Dream Team, χρεώστε τους και τον Παπασάββα Γενικό Εισαγγελέα. Γιατί και τα κατώτερα λαϊκά στρώματα πρέπει επιτέλους να εξοικειωθούν με τον Σουρεαλισμό.

Στηρίξτε τους και στους ημικρατικούς… και στις ανεξάρτητες αρχές.

Στην ΑΗΚ στηρίξτε τον Ομήρου. Μόνο έτσι θα τους γελούμε στους λογαριασμούς.

Στην ΑΤΗΚ στείλτε … την Επιτρο-πο-πάρα του Christofias Watch! Να δείτε που θα καταγγείλουν τους εαυτούς τους για παρακολούθηση.

Δώστε τον ΚΟΤ στον Σοφοκλή Σοφοκλέους. Πατημένοι θα φεύγουν για τα κατεχόμενα οι τουρίστες.

Δώστε το ΡΙΚ σε καμιά συντάκτρια / παρουσιάστρια της Σημερινής / του Σίγμα. Να φύγει η Ειρήνη και να αποκτήσει το πρόγραμμα «Το Συζητάμε» άλλο αέρα.

Κύριε Κυπριανού, κύριε Αναστασιάδη,

Θέλατε να πάρετε εσείς την πρωτοκαθεδρία και να τους έχετε συγκυβέρνηση.

Μέγα λάθος. Έπρεπε από τότε να σκεφτείτε αυτό που τώρα φαίνεται ως η μόνη διέξοδος.

Άστε τους λοιπόν να μεγαλουργήσουν.

Και μην έχετε έγνοια για το Κυπριακό. Άμα έχουν αποκλειστικότητα στην εξουσία και δεν τους πάρει πρέφα ο λαός… ε, τότε ας μείνει άλυτο το μαυρογέρημον. Αυτό θα μας αξίζει.

Ο Παντοκράτωρ των Ηλιθίων
&
Διοικητής των Κυπρίων Ατάκτων,
Αγρίνιος.




Ετούτο το Ιστολόγιο μόχθησε για να συνεισφέρει ότι μπορούσε στην αποκαθήλωση του τΑΣΣΟΥ. Κακώς. ϊσως όμως τώρα ο κύκλος να κλείνει. Ίσως να έφτασε η ώρα να παραδεχτούμε το λάθος μας και να αναγνωρίσουμε πως άλλη έπρεπε -από τότε -να είναι η στόχευση μας.
Η Αφασία στην Εξουσία !

Προβλέψεις για τες συνομιλίες

Καρογιάν: δεν έχει θετική πρόβλεψη για επίλυση Κυπριακού

Σύμφωνα με τον Πολίτη της 4ης Ιανουαρίου 2010:

Ο Πρόεδρος της Βουλής, Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Μάριος Καρογιάν δήλωσε πως δεν μπορεί να προβεί σε μια θετική πρόβλεψη σε σχέση με τις εντατικές συνομιλίες για το Κυπριακό, υπογραμμίζοντας πως ο μόνος τρόπος για να διαφοροποιηθούν τα πράγματα είναι η Τουρκία να υποχρεωθεί να διαφοροποιήσει τη στάση της.

«Εάν αυτό δεν γίνει, δεν υπάρχει περίπτωση εμείς να προσαρμοστούμε στους όρους της Τουρκίας για να λυθεί το Κυπριακό, όπως η Τουρκία προστάζει και όπως η Τουρκία επιθυμεί. Τέτοια εξέλιξη δεν μπορεί να υπάρξει. Αρα λοιπόν, το κλειδί βρίσκεται στην Αγκυρα», ανέφερε ο κ. Καρογιάν. Πρόσθεσε πως «αν αποφασίσει η Τουρκία ότι ήρθε η ώρα να αλλάξει τη στάση της και να προσαρμοστεί προς το ευρωπαϊκό κεκτημένο, να προσαρμοστεί προς τις αρχές και τις αξίες του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και των ψηφισμάτων, τότε λύση μπορεί να υπάρξει, διαφορετικά αυτή η κατάσταση θα συνεχίζεται δυστυχώς».

Αν ήταν προφορική η δήλωση, έθελα πολλά να ακούσω τον τόνο της φωνής στο δυστυχώς.

Εν τυχαίον που άμαν ακούω έτσι δηλώσεις έρκουνται μου στον νουν οι νεκαλήστρες στο έργο του Ζορμπά the greek?

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ Οι ταινίες του Φεστιβάλ

Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου
Tooche and Osman: home movie
Οι περιπέτειες δυο Τούρκων μεταναστών στην Γερμανία, που ταξιδεύουν από την μια πατρίδα τους στην άλλη – από το Βερολίνο στην Κωνσταντινούπολη. Περνούν έτσι την περισσότερη ζωή τους μέσα στο αυτοκίνητό τους, που γίνεται στην ουσία η μοναδική και τελευταία τους πατρίδα.

-Βράβειο Εuromed (Διεύθυνση Εξωτερικών Υποθέσεων Ευρωπαικής Ενωσης)
-Τρίτη πιο δημοφιλής ταινία του Euromed Cafe.

2008. 8 λεπτά. Αγγλικό κείμενο. Σενάριο-Κάμερα-σκηνοθεσία-μοντάζ: Αλέξης Ιωάννου. Μουσική Λεωνίδας Δανέζος. Παίζουν οι Κύπριοι ηθοποιοί: Οsman Alkas, Hattice Terzan.

Και το τραίνο πάει στον ουρανό
Σοχούμι, Γεωργία, Σοβιετική Ένωση 1936-1937. Δύο νέοι διαφορετικών εθνοτήτων, ένας Γεωργιανός κι ένας Έλληνας, προσπαθούν να ανακαλύψουν μέσα από την καθημερινή ζωή την έννοια των λέξεων πατρίδα, φιλία, αγάπη… Την ίδια εποχή, γύρω τους, συμβαίνει, σχεδόν σιωπηλά, μια άγρια εθνοκάθαρση από τον Στάλιν εναντίον των Ελλήνων και των άλλων μειονοτήτων της περιοχής… Όταν η αριστερά στην εξουσία γίνεται εθνικιστική….

Βραβείο Καλλιτεχνικής Αρτιότητας Φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου Κολωνίας.

2001. 82 λεπτά. Ελληνικοί και ρωσικοί διάλογοι με αγγλικούς υπότιτλους. Σκηνοθεσία: Γιάννης Ιωάννου. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Ανδρέας Μπέλλης. Μουσική: Τάσος Καρακατσάνης. Παίζουν: Ειρήνη Παπά, Αλέξης Ιωάννου, Πανίκος Τσιέρσιχ, Νικολάι Ρουντάροφ, Πίρο Μιλκάνι.

Σαββάτο 12 Δεκεμβρίου
Ακάμας
Η ταινία αφηγείται μιαν ερωτική ιστορία: O Ομέρης, ένας Τουρκοκύπριος, μεγαλώνει μέσα στον Ακάμα υιοθετημένος από μια ελληνοκυπριακή οικογένεια. Είναι ακόμα η εποχή της αθωότητας. Μαθαίνει ότι οι άνθρωποι δεν έχουν διαφορές, κι ας λέγονται Έλληνες ή Τούρκοι, χριστιανοί ή μουσουλμάνοι. Όταν όμως ερωτεύεται μιαν Ελληνοκύπρια, καταλαβαίνει ότι ο κόσμος γύρω του δεν είναι αυτός που έπλασε με το μυαλό του. Το παιχνίδι της αγάπης, του κρύβει πολλές εκπλήξεις. Η μοίρα του τάζει να πολεμά για να μείνει μαζί με την αγαπημένη του, τη στιγμή που η κοινωνία γύρω του ακολουθεί ακριβώς την αντίθετη πορεία: Προχωρεί δηλαδή προς το χωρισμό και τη διαίρεση. Αν δε θέλει να ηττηθεί, πρέπει να παλέψει ενάντια στον παραλογισμό του εθνικισμού, που εισβάλλει στην προσωπική του ζωή και προσπαθεί να τη τσακίσει.

Ο ΑΚΑΜΑΣ είναι η πρώτη κυπριακή ταινία που συμμετείχε στο Φεστιβάλ Bενετίας. Τιμήθηκε επίσης με το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Los Angeles Greek Film Festival 2007.

2006. 115 λεπτά. Ελληνικοί διάλογοι με τούρκικούς υπότιτλους. Σενάριο-σκηνοθεσία: Πανίκκος Χρυσάνθου. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Andras Gero. Μουσική: Mιχάλης Xριστοδουλίδης. Σκηνογραφία: Xρίστος Λανίτης. Παίζουν: Xρίστος Γκρέκο, Aγνή Tσαγκαρίδου, Mιχάλης Tερλικκάς, Θοδωρής Mιχαηλίδης, Kούλλης Nικολάου, Xάρης Kκολός, Άλκης Kρητικός, Πόπη Aβραάμ, Mάριος Δημητρίου, Φαίδρος Στασίνος, Λώρης Λοϊζίδης, John Iωάννου, Derman Atik, Aντρέας Aργυρίδης, Genk Gurcag, Xάρης Πισίας, Παντελής Άντωνας, Nεόφυτος Nεοφύτου, Nεοπτόλεμος Nεοπτολέμου, Nτίμη Παπαδοπούλου, Παντελής Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Kωνσταντίνου, Γιάννης Kόκκινος, Aφροδίτη Παρασκευά, Γιώργος Γιάγκου.

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου
Λάσπη
Ο Αλή, πρόσφυγας από το νότιο τμήμα της Κύπρου και τώρα εθνοφρουρός στις τουρκικές στρατιωτικές μονάδες στη βόρεια Κύπρο, λιποθυμάει μια μέρα κατά την διάρκεια ασκήσεων. Δεν μπορεί να μιλήσει και έχει συνεχές κνησμό. Πηγαίνει σε διάφορες ιδιωτικές κλινικές και δημόσια νοσοκομεία ελπίζοντας να επανακτήσει την υγεία του. Αλλά ο κάθε γιατρός κάνει διαφορετική διάγνωση και του παραγγέλλει διαφορετική μορφή θεραπείας. Ο Αλή τελικά καταφέρνει να σταματήσει τον κνησμό με το να ρίξει στην θάλασσα ένα ξόρκι που του έγραψε μια γριά γυναίκα. Όμως ακόμα δεν μπορεί να μιλήσει παρά τις ντουζίνες από φάρμακα που παίρνει. Στο τέλος δοκιμάζει και τη λάσπη ενός ξερού πηγαδιού, που σύμφωνα με την λαϊκή δοξασία έχει ιαματικές ιδιότητες. Το σκάψιμο όμως στη λάσπη φέρνει στην επιφάνεια τις μνήμες του παρελθόντος και ξυπνά τις τύψεις.

Βραβείο Ουνέσκο στο Φεστιβάλ Βενετίας 2003.

2003. 97 λεπτά. Τούρκικοι διάλογοι με ελληνικούς υπότιτλους. Σενάριο-σκηνοθεσία: Dervis Zaim (Τουρκοκύπριος σκηνοθέτης που ζει στην Κωνσταντινούπολη). Μουσική: Michael Galasso, Κούλλης Θεοδώρου. Παίζουν: Mustafa Ugurlu, Yelda Reynaud, Bulent Emin Yarar, Taner Birsel.


Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου
Ο Ζωγράφος Ισμέτ
Ο ζωγράφος Umit Inatci συναντά έναν άλλο Τουρκοκύπριο ζωγράφο και καταγράφει με τη μορφή της προφορικής εξιστόρησης τη ζωή του. Ο Ismet V. Guney είναι ο ζωγράφος που σχεδίασε την κυπριακή σημαία. Εδώ αφηγείται την εμπειρία του μέσα από την εκπαίδευση και τις μνήμες του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, όταν υπηρέτησε στον αγγλικό στρατό ως εκπαιδευτής λοχίας. Συνάντησε τον γνωστό Τούρκο ζωγράφο İbrahim Calli στην Κωνσταντινούπολη κι έγινε ο πρώτος Τουρκοκύπριος που εξέθεσε τα έργα του. Εκπροσωπεί το ξεκίνημα της τέχνης της ζωγραφικής στην τουρκοκυπριακή κοινότητα.

2009. 27 λεπτά. Τούρκικοι διάλογοι με ελληνικούς υπότιτλους. Σενάριο-σκηνοθεσία: Umit Inatci.

Νεκατωμένοι Αέρηδες
10 χρόνια μετά την εισβολή δύο ηλικιωμένες Κύπριες, η Φατμά από την Ποταμιά και η Κλεονίκη από το Τρίκωμο συζητούν για την ζωή τους, το σήμερα, το χθες, για τα παιδιά τους που χάθηκαν της μιας στον πόλεμο, και της άλλης σε δυστύχημα. Η μια, η Κλεονίκη αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της στο Τρίκωμο και να προσγυγοποιηθεί και η άλλη δεν ακολούθησε τους υπόλοιπους Τουρκοκύπριους στα κατεχόμενα λέγοντας ότι η πατρίδα της είναι το Χωριό Ποταμιά στις ελεύθερες περιοχές.

1984. 83 λεπτά. Ελληνικοί διάλογοι με αγγλικούς υπότιτλους. Σενάριο-σκηνοθεσία: Γιάννης Ιωάννου. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Andras Gero, Jan Borbeli. Γυναίκες: Κλεονίκη Ζωγράφου, Fatma Mehmet. Με τους Πιερή Πιερέτη, Κώστα Χαραλαμπίδη, Γιώργο Σπανό.


Τρίτη 15 Δεκεμβρίου
Το Τείχος μας
Ένα ταξίδι στην πρόσφατη ιστορία και στους ανθρώπους της Κύπρου πραγματοποιούν στο «Τείχος μας» δυο «εχθροί»: ο Ελληνοκύπριος Πανίκκος Χρυσάνθου και ο Τουρκοκύπριος Niyazi Kizilyurek. Το ταξίδι τους είναι ένας διάλογος, που λειτουργεί σαν ένας πικρός στοχασμός πάνω στη εμπειρία της σύγκρουσης και του διαχωρισμού. Ανακαλεί οπτικά ντοκουμέντα κι αφήνει ανθρώπους, που η ιστορία πέρασε πάνω από τη ζωή τους σαν οδοστρωτήρας, να μοιραστούν με τον θεατή την εμπειρία τους. Είναι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, χωρισμένοι σε μια διχοτομημένη Κύπρο, αλλά ενωμένοι στον ίδιο πόνο. Έλεγαν οι δυο συνεργάτες σε κοινή ανακοίνωσή τους στην πρώτη προβολή της ταινίας: «Η απόφασή μας να φτιάξουμε από κοινού μιαν ταινία ήταν μια προσπάθεια να ξεκινήσουμε ένα διάλογο αναμεταξύ μας. Ν’ ανταλλάξουμε μνήμες, ν’ ακούσουμε χωρίς προκαταλήψεις ο ένας τον άλλο, να νιώσουμε τον πόνο του. Ήταν όμως και κάτι παραπάνω: Πιστέψαμε ότι, αν θέλαμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας κι αναμεταξύ μας, αν θέλαμε πράγματι να καλλιεργήσουμε την εμπιστοσύνη ανάμεσά μας, θα έπρεπε ν' αγγίξουμε τις πληγές μας, να παραδεχτούμε τα λάθη και τις "αμαρτίες" μας. Και το επιχειρήσαμε».

Προβλήθηκε από το δεύτερο κανάλι της Γερμανικής Τηλεόρασης ( ZDF) και το τηλεοπτικό κανάλι ARTE (Γαλλία-Γερμανία). Τιμήθηκε με το βραβείο Ειρήνης Ιπεκτσί.

1993. 105 λεπτά. Ελληνικοί διάλογοι με τουρκικούς υπότιτλους. Σενάριο: Πανίκκος Χρυσάνθου , Niyazi Kizilyurek. Σκηνοθεσία: Πανίκκος Χρυσάνθου. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Andras Gero. Μουσική: Ευαγόρας Καραγιώργης. Πρόσωπα-αφηγητές: Hasan Mustafa, Ανδρονίκη Μενελάου, Fatma Mehmet, Μάριος Τεμπριώτης, μοναχός Χρύσανθος, Χαράλαμπος Δημοσθένους, Nese Yasin, Χαρίτα Μάντολες, Sultan Kasif, Philip Jones.


Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου
Η Λευκωσία του Οσμάν
Μια καταγραφή της Λευκωσίας όπως την ζει και τη βλέπει - σε στυλ camera-direct, με αγάπη, πόνο, χιούμορ και ειρωνεία - ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Osman Alkas από την Ομορφίτα.

2007. 20 λεπτά. Αγγλικό σχόλιο. Σκηνοθεσία-παρουσίαση –παραγωγή: Οσμάν Αλκας. Κάμερα: Γιάννης Ιωάννου, Αλέξης Ιωάννου. Μοντάζ: Αλέξης Ιωάννου.

Hi America
Η ιστορία της κοινωνικής και σεξουαλικής συνειδητοποίησης του Πέτρου, ενός νεαρού Κύπριου και η φιλία του με ένα νέγρο αμερικάνο ναύτη και μια πόρνη από το Μπουένος Άιρες. Ένα ταξίδι της φαντασίας στην Αμερική, που «ξεκινά» στη Λεμεσό την 1η του Σεπτέμβρη του 1939 - αρχή του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου - και «τελειώνει» στην έρημο του Νέου Μεξικού στις 16 του Ιούλη του 1945, τη μέρα που δοκιμάστηκε η πρώτη ατομική βόμβα. Τρείς νέοι ψάχνουν την ταυτότητα τους , όταν ο κόσμος χάνει την δική του... Μια αντί-κινηματογραφική «ιστορία» για ένα νέο που ήθελε να γίνει ιερέας και που τυχαία γεγονότα τον κατάντησαν κυνηγημένο από την αστυνομία και τον οδήγησαν, πρώτα στον Πειραιά ως τραγουδιστή σε ένα χασικλίδικο, και κατόπιν στο Μπουένος Άιρες να ζει σε ένα πορνείο, για να «φτάσει» στο τέλος «στην Αμερική», στην έρημο του Νέου Μεξικού, κολυμπώντας από το Μπουένος Αιρες... Ένα αντί-αφηγηματικό, κινηματογραφικό παιχνίδι για την εσωτερική πάλη τριών νέων με τις ιδεολογίες του 20ου Αιώνα, την θρησκεία και την απελευθέρωση του σώματος... Ένα σουρρεαλιστικό, αφαιρετικό σχόλιο για τους εσωτερικούς πολέμους των ανθρώπων του 20 αιώνα. Mια λυπητερή κωμωδία.

2006. 84 λεπτά. Ελληνικοί, ισπανικοί και αγγλικοί διάλογοι με αγγλικούς υποτίτλους. Σενάριο, σκηνοθεσία: Γιάννης Ιωάννου. Φωτογραφία: Ανδρέας Μπέλλης. Σκηνογραφία: Χρίστος Λανίτης. Ήχος: Μάρκο Λόπεζ, Otto Olah. Παίζουν: Angelo Torres, Αλέξης Ιωάννου, Zeina Saab de Melero, Jesus de Melero Perreira, Σπύρος Σταυρινίδης, Osman Alkas, Κούλλης Νικολάου, Καλλιόπη Τζερμανή, Michel Ghosn, Αθηνά Μπερδέκα.


Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου
Παράλληλα ταξίδια
Τα «Παράλληλα Ταξίδια» σχεδιάστηκαν και γυρίστηκαν όταν δεν υπήρχε η δυνατότητα επαφής ανάμεσα στα δυο κομμάτια της Κύπρου πέραν της διαχωριστικής γραμμής. Ο Πανίκκος Χρυσάνθου και ο Dervis Zaim έκαμαν ξεχωριστά γυρίσματα με βάση ένα κοινό σχέδιο: Να καταγράψουν και να φέρουν μαζί μέσα στην ταινία ανθρώπους και από τα δυο κομμάτια του νησιού μας, που ο πόλεμος άφησε σημάδια στο κορμί και στη ψυχή τους. Τα «Παράλληλα Ταξίδια» χωρίζονται σε δύο μέρη. Στο πρώτο καταγράφεται η ιστορία δυο χωριών μέσα από την εμπειρία ανθρώπων που επέζησαν μιας σφαγής. Είναι το Παλαίκυθρο, όπου εχτελέστηκαν εν ψυχρώ δυο οικογένειες από Τουρκοκύπριους παραστρατιωτικούς. Και η Μαράθα-Αλόα-Σανταλάρης, όπου το σύνολο των γυναικοπαίδων σκοτώθηκαν από Ελληνοκύπριους παραστρατιωτικούς. Η ταινία είναι μια ανασύνθεση της μνήμης κι ένας στοχασμός πάνω στη βαρβαρότητα, το μίσος και τη συγχώρεση. Στο δεύτερο μέρος έχουμε δυο ζευγάρια θυμάτων του πολέμου: Δυο γυναίκες που έχασαν τα πιο αγαπημένα τους πρόσωπα, η μια τον πατέρα της κι η άλλη τον άντρα της. Και δυο άντρες, που ο πόλεμος ακρωτηρίασε το κορμί τους κι άλλαξε για πάντα τη ζωή τους.

2003. 125 λεπτά. Ελληνικοί και τούρκικοι διάλογοι με αγγλικούς υποτίτλους. Σενάριο, σκηνοθεσία: Πανίκκος Χρυσάνθου, Dervis Zaim. Φωτογραφία: Andras Gero, Feza Galdiran. Μουσική: Mete Hatay. Ήχος: Μάρκο Λόπεζ, Otto Olah. Αφηγητές: Πέτρος Σουππουρής, Κώστας Σουππουρής, Νίκος Τουρουρού, Ουρανία Τουρουρού, Μυροφόρα Γεωργίου, Husseyin Akansoy, Arif Altinbartak, Husseyin Nazim Aslanturk, Ekrem Atli, Suleyman Guler, Abdullah Muhtaroglu, Hasan Muhtaroglu, Hysseyin Serinyurek, Sirin Saferyildizi, Παναγιώτα Ευθυμίου, Μάριος Ευθυμίου, Saim Aygin, Μιχάλης Παλαόντας, Salih Bayraktar.

Φεστιβάλ Διαμαρτυρίας ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ

Φεστιβάλ Διαμαρτυρίας ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ


Κατηγορία Αντίσταση στην Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα


Ένα φεστιβάλ με κυπριακές ταινίες, που δείχνουν ότι στον τόπο μας υπάρχει κι ένας άλλος κινηματογράφος, πραγματοποιούν 4 Κύπριοι σκηνοθέτες, οι Γιάννης Ιωάννου, Umit Inatci, Osman Alkas και Πανίκκος Χρυσάνθου. Το Φεστιβάλ, που έχει τον τίτλο ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ υποστηρίζεται από τους «Κύπριους Κινηματογραφιστές», μια μη κερδοσκοπική εταιρεία στην οποία συμμετέχουν Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι κινηματογραφιστές και που έχει ως σκοπό να φέρει ανθρώπους της τέχνης του σινεμά μαζί και ταυτόχρονα να δώσει ένα μήνυμα για μια πατρίδα χωρίς σύνορα, ειρηνική, ανθρώπινη και ανεκτική.


Οι πιο πολλές από τις ταινίες που θα προβληθούν στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ έχουν υποβαθμιστεί στο παρελθόν ή έχουν υποστεί διώξεις ή έχουν δυσφημιστεί λόγω των απόψεων τους. Κι ενώ αυτό συμβαίνει στον τόπο μας οι ίδιες ταινίες διακρίνονται διεθνώς. Δυστυχώς η δυσφήμιση και οι διακρίσεις σε βάρος κάποιων κινηματογραφιστών και κάποιων ταινιών συνεχίζονται ως σήμερα.

 Το ακόλουθο απλό μήνυμα στέλλουμε με το Φεστιβάλ μας:


-Τέρμα στις διακρίσεις λόγω ιδεών, τέρμα στο φανατισμό.


-Φτάνει πια στη λογική της περιρρέουσας ατμόσφαιρας στο χώρο της τέχνης και ειδικά του κινηματογράφου.


-Η διαφορετικότητα, η ελεύθερη έκφραση κι ο πλουραλισμός των ιδεών είναι εθνικός πλούτος.


-Ο φανατισμός, η μισαλλοδοξία κι ο διαχωρισμός ανθρώπων σε «πατριώτες» και «προδότες» είναι κατάρα και σκοταδισμός.

 Παρουσιάζουμε στο κυπριακό κοινό μια σειρά από ταινίες που νομίζουμε ότι έχουν άποψη, είναι τολμηρές και πηγάζουν από ανθρώπους που αισθάνονται ότι έχουν μια κοινή πατρίδα ανεξάρτητα από τη θρησκεία και την εθνική τους καταγωγή. Αυτό είναι η τέχνη, αυτό είναι ο κινηματογράφος.

 Από τις 11 ως τις 17 του Δεκέμβρη κοπιάστε στο Πάνθεον. Μπορείτε να δείτε τα πιο κάτω έργα:


Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου


Touche and Osman, του Αλέξη Ιωάννου


Και το τραίνο πάει στον ουρανό, του Γιάννη Ιωάννου


Σαββάτο 12 Δεκεμβρίου


Ακάμας, του Πανίκκου Χρυσάνθου


Κυριακή 13 Δεκεμβρίου


Λάσπη, του Dervis Zaim


Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου


Ο Ζωγράφος Ισμέτ, του Umit Inatci


Νεκατωμένοι Αέρηδες, του Γιάννη Ιωάννου


Τρίτη 15 Δεκεμβρίου


Το Τείχος μας, των Πανίκκου Χρυσάνθου και Niyazi Kizilyurek


Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου


Η Λευκωσία του Οσμάν, του Osman Alkas


Hi America, του Γιάννη Ιωάννου


Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου


Παράλληλα ταξίδια, των Dervis Zaim και Πανίκκου Χρυσάνθου


Όλες οι προβολές ξεκινούν στις 8:00 μ.μ.

Η ομοσπονδία κινδυνεύκει που τους χτιστάες τζιαι τα καρσόνια

Εγίνην λέει κίνηση για στήριξη της ομοσπονδίας. Γράφει ο Πολίτης " Οι πρώτοι υποστηρικτές, με την εξαγγελία της πρωτοβουλίας, ξεπέρασαν τους 200, ενώ αναμένεται η περαιτέρω διεύρυνσή της. Ανάμεσα στους πρώτους υποστηρικτές της Κίνησης είναι ο επιχειρηματίας 'Ακης Λόρδος, ο δήμαρχος Λεμεσού Ανδρέας Χρίστου, ο πανεπιστημιακός Μίμης Σοφοκλέους, ο γιατρός Ηλίας Ηλία, ο δήμαρχος Πολεμιδιών Γιώργος Γεωργίου, η επιχειρηματίας Λούλα Ιωνίδου, ο μηχανολόγος Γιάννης Τσουλόφτας, οι συγγραφείς Πανίκος και Έλλη Παιονίδου, ο μουσικός Νέναντ Μπογκτάνοβιτς, ο γιατρός Μαρίνος Ξενοφώντος, ο λέκτορας πανεπιστημίου Νικόλας Δευτεράς, ο σκηνοθέτης 'Αδωνις Φλωρίδης, ο μουσικός Πανίκος Τριμικλινιώτης, ο δικαστής 'Αντης Κορφιώτης, ο πανεπιστημιακός Βασίλης Πρωτοπαπάς, ο designer κοσμήματος Εύης Μιχαηλίδης, η κοινωνιολόγος Τώνια Ψύλλα, ο δρ Φιλοσοφίας Μενέλαος Αβραάμ, οι καθηγήτριες χορού Σόφη και Ζέλια Γεωργιάδου, ο σκηνοθέτης-θεατρολόγος Μηνάς Τίγκιλης, ο πολιτικός μηχανικός Νικόλας Δημητρίου, ο περιφερειακός διευθυντής της Τράπεζας Κύπρου Δημητράκης Παπαχαραλάμπους, η ιδιωτική υπάλληλος Γεωργία Ντέτσερ, ο επιχειρηματίας Χρίστος Λώρης, ο οδοντίατρος Αλέκος Οράτης, η καθηγήτρια 'Αννα Παράσχου, η επιχειρηματίας Καρολίνα Περδίκη, ο κοινωνιολόγος Νίκος Τριμικλινιώτης, ο γιατρός Βάσος Πούπης, ο καθηγητής Γιάννης Κούης, ο πολιτικός μηχανικός Πέτρος Ευλογημένος και δεκάδες άλλοι Λεμεσιανοί."

Δεν εβρέθην ένας χτίστης, έναν καρσόνιν, μια πωλήτρια του Ορφανίδη, ένας ταξιτζιής, ένας χαμάλης του λιμανιού, μια καθαρίστρια, ένας αγελαδοτρόφος, ένας πατατάρης, κηπουρός τη δήμου, ή έστω ένας οδοκαθαριστής να υποστηρίξει την ομοσπονδία; Μάλλον θα είναι κακόν πράμαν για να μεν ενδιαφέρει την εργαθκιάν.

Μαντάμ σουσού εκατάντησες αγαπητή ελίτ της χώρας μου. Πόσο δεν θα έθελα να σου μοιάσω.

Banner για το Cafe La Mode

Το ιστορικο για το ζητημα του cafe la mode, μπορειτε να το βρειτε σε διαφορα blogs στο διαδικτυο. Προτεινω να κανουμε κατι, να ξεκινησουμε μια εκστρατεια στο ιντερνετ!
Εχω φτιαξει το πιο κατω banner που μπορειτε να βαλετε στο blogs σας ως ενδειξη αλληλεγγύης. Ας κανουμε κατι!

Λύση ή κρίση. Ομιλία του Τάκη Χ"Δημητρίου

Παρουσιάζω σήμερα το κείμενο της ομιλίας του Τάκη Χ"Δημητρίου που έγινε ενώπιον πυκνού ακροατηρίου στο οίκημα της ΑΕΜ Μορφου στη Λεμεσό στις 23 Οκτωβρίου 2009.

Πρόκειται για μια πλήρως εμπεριστατωμένη ομιλία που πραγματεύεται το κυπριακό σε όλες του τις πτυχές και που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατηρίου. Με μεστό λόγο, χωρίς χαρακτηρισμούς και ακρότητες, ο Τάκης Χ"Δημητρίου κατέδειξε την ανάγκη για λύση τώρα και δεν άφησε περιθώρια αμφιβολίας για το τι θα ακολουθήσει ενδεχόμενο ναυάγιο των συνομιλιών.

Ευχαριστώ το φίλο Τάκη για την καλοσύνη που είχε να μας παραχωρήσει το πλήρες κέιμενο της ομιλίας του.

Λύση ή κρίση

Του Τάκη Χατζηδημητρίου

Όταν αναφερόμαστε στο Κυπριακό θα πρέπει να έχουμε επίγνωση της σοβαρότητας του ίδιου του προβλήματός μας. Πως ένα όραμα ελευθερίας επισφραγίστηκε από τη μεγαλύτερη συμφορά της ιστορίας της Κύπρου τον Ιούλη του 1974, με το προδοτικό πραξικόπημα της ελληνικής χούντας και την τούρκικη εισβολή και κατοχή που ακόμη συνεχίζεται. Και θα πρέπει να αναλογιστούμε πως ο αγώνας του λαού μας  για  ελευθερία από ένα λαμπρός κι ελπιδοφόρος προορισμός εξελίχτηκε  σε μια επίμονη και σκληρή προσπάθεια  για να περισώσουμε ότι μπορεί να περισωθεί.

Τώρα πια έφθασε η ώρα της αλήθειας. Τέλειωσε η περίοδος όπου ΕΚ και ΤΚ  αναζητούσαμε χωριστά ο καθένας την δική του ελευθερία. Ούτε η ελευθερία των ΕΚ, με την ένωση, λογαριαζόταν από τους ΤΚ και δική τους ελευθερία. Ούτε η ελευθερία των ΤΚ με το ταξίμ ήταν ελευθερία για τους ΕΚ. Κι ούτε μπορεί να λογαριαστεί λύση η σημερινή κατάσταση με την κατοχή τη διαίρεση και τη γραμμή αντιπαράταξης στη καρδιά της Κύπρου.

Η αναζήτηση λύσης ύστερα από τόσες τραγικές εμπειρίες σημαίνει έξοδο από τα αδιέξοδα και σημαίνει επανένωση της κοινής μας πατρίδας.

Τώρα είναι η ώρα να υψώσουμε πάνω από τις διαφορές, πάνω από τα πένθη και τις καταστροφές  ένα όραμα για την Κύπρο και το λαό της. Ένα κοινό όραμα. Το όραμα ότι όλοι είμαστε παιδιά αυτού του τόπου αυτής της γης, κι ότι όλοι αγαπούμε την πατρίδα μας, όλοι  είμαστε εξ ίσου πατριώτες ανεξάρτητα από φυλή και θρησκεία κι ότι όλοι έχουμε κοινή μας πατρίδα ολόκληρη την Κύπρο κι όχι τη μισή. Θα πρέπει ακόμη να λογαριάσουμε ότι και ο πόνος είναι κοινός. Δεν είναι μονοπώλιο κανενός. Έχουμε εμείς  χήρες και ορφανά, αλλά έχουν κι οι ΤΚ. Έχουμε οι ΕΚ αγνοούμενους  αλλά έχουν κι οι ΤΚ. Έκαμαν οι ΤΚ και ο τουρκικός στρατός εγκλήματα; Έκαμαν. Αλλά εγκλήματα έγιναν κι από τους δικούς μας. Κι ας μη αρχίσουμε την καταγραφή και την αρίθμηση τους. Τo έγκλημα έχει ηθική διάσταση κι όχι αριθμητική. Και πολλές φορές υπαρχουν βάναυσα εγκλήματα που δεν είναι φόνοι. Κάμαμε και ΤΚ και ΕΚ εγκλήματα που στιγματίζουν την ιστορία του τόπου. Το ερώτημα όμως παραμένει: Τι σκοπεύουμε να κληρονομήσουμε στα παιδιά μας; Τη βία, το μίσος και την εκδίκηση; Τότε δε θα κάνουμε ποτέ ένα κράτος ειρήνης και δημοκρατίας. Θα κάνουμε κι άλλα νεκροταφεία, άλλους ήρωες κι άλλα αγάλματα. Στα παλιά μίση και πένθη θα προσθέσουμε νέα.
Αν όμως θέλουμε πραγματικά λύση αυτή θα υπάρξει μόνο με τη συμβίωση ΕΚ και ΤΚ. Θα πρέπει να εννοήσουμε ότι όσο εξακολουθεί να παραμένει άλυτο το Κυπριακό, η κατοχή θα συνεχίζεται, οι Ελληνοκύπριοι θα συρρικνώνονται  σε ένα μίζερο νότο και οι Τουρκοκύπριοι θα λιγοστεύουν με την μετανάστευση και την εισροή των εποίκων. Για να επιβιώσουν οι ΕΚ θα πρέπει να επιβιώσουν και οι ΤΚ. Ισχύει και το αντίθετο,  για να επιβιώσουν οι ΤΚ θα πρέπει να επιβιώσουν και οι ΕΚ. Κι αυτό μπορεί να γίνει μέσα σ’ ένα κράτος που από κοινού θα οικοδομήσουμε και θα στηρίξουμε, ένα κράτος της ειρήνης και της δημοκρατίας. Αυτό το πνεύμα πρέπει να υπηρετήσουμε και να ενθαρρύνουμε. Αυτό είναι το όραμα της κοινωνίας των πολιτών ΕΚ και ΤΚ που ενωμένοι κάνουν την παρουσία και το μήνυμα τους όλο και πιο αισθητό. Υπάρχουν άλλωστε άνθρωποι και στις δύο κοινότητες που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για το σκοπό αυτό με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τους Καβάζογλου και Μισιαούλη. Κι όσο συνεχίζεται το πρόβλημα και η διαίρεση το χρέος μας έναντι τους παραμένει ανεκπλήρωτο.

Για να φτάσουμε σε λύση θα πρέπει να λογαριάσουμε και τη Τουρκία. Δεν είναι αρκετό να την παρουσιάζουμε σαν το αιμοσταγή τύραννο και κατακτητή. Ναι, η εισβολή και η κατοχή, που κι αυτή δεν έγινε από μόνη της, είναι ένα συνεχιζόμενο έγκλημα εναντίον της Κύπρου. Όμως για πολλούς λόγους επιλέξαμε την ειρηνική διπλωματική λύση του Κυπριακού. Κι ο δρόμος του μέλλοντος είναι ο δρόμος της εξυπηρέτησης των κοινών συμφερόντων. Η παρουσία των ΤΚ και η γειτονία της Κύπρου με την Τουρκία κάνουν επιβεβλημένη τη μελλοντική συνεργασία. Εμείς αυτή τη πορεία πρέπει να υποστηρίζουμε. Να δούμε, πέραν από το στρατό κατοχής και τις αλλαγές που γίνονται, έστω και με βραδύ ρυθμό,  στη κοινωνία της Τουρκίας και στον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας. Αξιοσημείωτες είναι και οι αλλαγές στις διεθνείς της σχέσεις. Η βελτίωση των σχέσεων με την Αρμενία η αποκατάσταση στενών σχέσεων με τη Συρία, όπως και η μεταβολή στην προσέγγιση του Κουρδικού  είναι ένα σημαντικά γεγονότα που πρέπει να τα δούμε με ιδιαίτερη προσοχή.

Θα πρέπει να προβληματιστούμε, τι σημαίνουν για την Κύπρο οι αλλαγές αυτές και μέχρι που σημείου την επηρεάζουν. Κι όσοι τις χαρακτηρίζουν ως ένα αποκλειστικά και μόνο επικοινωνιακό κόλπο κάνουν λάθος. Αυτό το λάθος έγινε το 2004 και δεν πρέπει να επαναληφθεί.
Αλλαγές όμως και μάλιστα θεμελιακές σημειώθηκαν και στο Κυπριακό.
Ν’ αρχίσουμε από την πιο βασική αλλαγή. Η Ένωση και ο κίνδυνος ελληνικής περικύκλωσης που η Τουρκία επικαλείτο για να δικαιολογεί την επιθετικότητα της εναντίον των Ελληνοκυπρίων δεν υπάρχει πια. Εκείνοι οι Ελληνοκύπριοι που σήμερα την επικαλούνται είναι λίγοι ακροδεξιοί και σωβινιστές. Κι οι Τουρκοκύπριοι που την αναφέρουν ως απειλή ζουν ακόμη την εποχή του ταξίμ. Τα γεγονότα κι οι εμπειρίες έκαναν την ένωση παρελθόν. Η ανάμιξη της Ελλάδας, πολιτική και στρατιωτική, στα εσωτερικά της Κύπρου έχει από καιρό τερματιστεί. Είναι πια καιρός να τερματιστεί κι η Τουρκική εισβολή και κατοχή των 37% της Κύπρου που έγινε σε άλλες εποχές και κάτω από διαφορετικές συνθήκες.

Στη διεθνή του πτυχή το Κυπριακό είχε περιπλακεί στα πλοκάμια του ψυχρού πολέμου. Η Κύπρος ονομαζόταν Κούβα της Μεσογείου, ο Μακάριος ερυθρός παπάς και προβαλλόταν ο κίνδυνος της κομμουνιστικοποίησης της. Για ν’ αποτρέψουν αυτό το ενδεχόμενο Ελλάδα και Τουρκία, και με τη σύμφωνη γνώμη των Δυτικών συμμάχων τους, πρότειναν τις δικές τους λύσεις που είχαν όμως ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη διανομή της Κύπρου μεταξύ των δύο χωρών. Αυτή τη λύση οι Ελληνικές Κυβερνήσεις της εποχής εκείνης και οι εγχώριοι εθνικιστές ονόμασαν ένωση με ανταλλάγματα. Πιο προχωρημένη διατύπωση αναφερόταν στη διπλή ένωση ή διχοτόμηση. Αυτήν την ορολογία προτιμούσαν   οι Τουρκικές Κυβερνήσεις  και αυτήν είχε κατά νου ο Ιωαννίδης όταν διέτασσε το πραξικόπημα. Ο Ψυχρός Πόλεμος όμως έπαυσε πριν είκοσι χρόνια και μαζί του έπαυσε να υπάρχει και ο λεγόμενος κομμουνιστικός κίνδυνος.
Οι νέες συνθήκες διαφοροποίησαν και τα στρατηγικά συμφέροντα των μεγάλων. Στο παρελθόν δεν ήθελαν την Κύπρο  ελληνική, όταν υπήρχε αυτή η δυνατότητα, και δεν την θέλουν τουρκική, παρόλο που υπάρχει στο νησί 35.000 κατοχικός στρατός. Δεν ήθελαν, ούτε θέλουν, να ελέγχεται η Ανατολική Μεσόγειος από μια και μόνο χώρα της περιοχής. Με αυτή τη λογική παραμερίζουν και τη διχοτόμηση και εμφανίζονται να προτιμούν, ένα μικρό, ανεξάρτητο κι αδύνατο κράτος, πάντως χωριστό, από τις μητέρες πατρίδες. Η προτίμηση αυτή των ισχυρών, για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων, που είναι και τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, βολεύει κι εμάς στα βασικά μας αιτήματα. Η ίδια η Κύπρος δεν έχει άλλα στρατηγικά συμφέροντα πέραν της διάσωσης του κράτους και του λαού της , όπως και της διασφάλισης  της ειρηνικής συμβίωσης και συνεργασίας με όλες τις χώρες της περιοχής.

Σε όλα αυτά προστέθηκε μια άλλη μεγάλη αλλαγή που αλλάζει συνολικά τη φυσιογνωμία και το χαρακτήρα του Κυπριακού προβλήματος: Η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από τη στιγμή που η Κύπρος έγινε μέλος της ΕΕ κέντρο αναφοράς έγιναν οι Βρυξέλλες. Δεν είναι πια ούτε η Αθήνα ούτε η Άγκυρα. Είναι κρίμα που δε συνδυάστηκε το 2004 η λύση με την ένταξη. Όμως το νέο αυτό πλαίσιο είναι εκεί ανοικτό και προσφέρει τη μόνη δυνατότητα ξεπεράσματος παλαιών αντιθέσεων και συγκρούσεων. Είναι μέσα στην ΕΕ που θα γίνει κατορθωτή μια νέα ισορροπία μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και μεταξύ Κύπρου και Μεγάλων Δυνάμεων. Κι είναι με αυτή τη λογική που θα πρέπει να γίνει και η αξιολόγηση του Δεκέμβρη. Εξ άλλου ο οδικός χάρτης της Ελληνικής Κυβέρνησης αυτόν το σκοπό εξυπηρετεί. Στην επιδίωξη του αμοιβαίου οφέλους όπως συνέβει επανειλημμένα στο παρελθόν. Στην ΕΕ Αναζητούνται συμμαχίες. Το «έστω και μόνοι» που ακούγεται συχνά τον τελευταίο καιρό δε το αντέχει καμιά χώρα ούτε κι αυτές οι ΗΠΑ.

Όλες αυτές οι εξελίξεις ορίζουν και τις παραμέτρους των συνομιλιών Χριστόφια - Ταλάτ. Κι είναι γι’ αυτό που οι προσδοκίες για λύση είναι αυξημένες. Ο λαός παρακολουθεί τις συνομιλίες  με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Συζητά , ρωτά , αγωνιά. Προσπαθεί μέσα από τον κυκεώνα των δηλώσεων και αντεκλήσεων να ανακαλύψει κάποιο μήνυμα. Ίσως μάλιστα λόγος των αντεκλήσεων να είναι η αίσθηση ότι η λύση είναι δυνατή. Το βέβαιο είναι ότι ποτέ στα τελευταία πέντε χρόνια το ενδιαφέρον του κυπριακού λαού δεν ήταν τόσο έντονο όσο είναι αυτήν την εποχή. Οι προσεχείς μήνες προβλέπονται δύσκολοι και κοπιώδεις, όλο έγνοια και αγωνία. Ο δεύτερος γύρος των συνομιλιών θα οδηγήσει σε λύση ή σε κρίση. Αυτή είναι μια ολοφάνερη αλήθεια που όταν όμως λέγεται προκαλεί επιφυλακτικότητα αν όχι και δυσπιστία.  Μέσα στην ορολογία για το Κυπριακό υπάρχει μια εκδηλωμένη, ίσως και δικαιολογημένη, αντιπάθεια σε δύο όρους. Ο ένας είναι αυτός που λέγει ότι « Το Κυπριακό μπήκε σε νέα κρίσιμη  περίοδο» και ο άλλος ότι, «Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία λύσης του Κυπριακού».
Όμως, ποιος όρος που αναφέρεται στις κυπριακές καταστάσεις δεν είναι  από καιρό φθαρμένος; Οι όροι μπορεί να έχουν φθαρεί από την κατάχρηση που τους έχει γίνει, υπάρχει όμως και η πραγματικότητα που επιμένει και λέγει ότι τους προσεχείς μήνες  η Κύπρος θα διέλθει μια νέα κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της και πιθανότατα καθοριστική για το μέλλον της. Αυτό επιβεβαιώνει το αξίωμα ότι στην πολιτική η κάθε στιγμή έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία. Κι όλα τελικά εξαρτώνται από τη συσχέτιση των δυνατοτήτων και των επιδιώξεων μέσα στο δεδομένο διεθνές και τοπικό περιβάλλον τη συγκεκριμένη στιγμή.
Για να γίνονται τώρα συνομιλίες σημαίνει ότι έχουν προοπτική και δυνατότητα θετικής κατάληξης. Κι οι ηγέτες  που έχουν επιφορτισθεί με την ευθύνη τους είναι δεσμευμένοι έναντι της ιστορίας να εξαντλήσουν κάθε δυνατότητα που τους  προσφέρεται για την επίτευξη της λύσης. Στην προηγούμενη φάση, αποτυχία στις συνομιλίες ήταν επιτυχία των ηγετών. Αυτό όμως δεν ισχύει για τους Χριστόφια και Ταλάτ. Αποτυχία στην ανεύρεση λύσης θα είναι και δική τους αποτυχία. Θα είναι και ευρύτερη αποτυχία των μετριοπαθών ανθρώπων και του ευρύτερου πολιτικού και κοινωνικού ρεύματος που στηρίζει τις συνομιλίες προσδοκεί κι ελπίζει στη λύση. Θα είναι αποτυχία για την Κύπρο και το λαό της.

Μπροστά, σ’ αυτό το κίνδυνο προβάλλει το ερώτημα:
Υπάρχει δυνατότητα ή προοπτική λύσης του Κυπριακού; Εμείς προτιμούμε ν’ αντιστρέψουμε το ερώτημα: Υπάρχει δυνατότητα επιβίωσης της Κύπρου και του λαού της, στο σύνολο του, χωρίς λύση;
Το Κυπριακό έχει πια φθάσει στα όρια του κι άρχισε κιόλας να διαφαίνεται η μελλοντική διλημματική κατάσταση. Ή θα πάμε για λύση ή θα κηρυχτεί πρόβλημα που δεν επιδέχεται λύση.

Και πρώτα η λύση. Λύση δε σημαίνει μια νέα ευτυχισμένη αρχή. Δε σημαίνει ότι ξαφνικά θα χαράξει μια νέα μέρα, ωσάν να μην υπήρξε το χθες. Για να οικοδομήσουμε τη λύση θα πρέπει να ξεπεράσουμε πολλές αδυναμίες και προβλήματα , πάθη και αθλιότητες του παρελθόντος. Η λύση θα αποτελέσει μια πρόκληση, μια δυνατότητα, για ένα διαφορετικό μέλλον. Και στο βαθμό που έχουμε διδαχτεί από το παρελθόν, θα πρέπει να έχουμε μάθει ότι αυτά που συμφωνούμε πρέπει να τα τηρούμε, κι ακόμη ότι, όταν παρουσιάζονται προβλήματα, θα έχουμε κοινό συμφέρον να τα επιλύουμε κι όχι να κλιμακώνουμε τις κρίσεις επιζητώντας τη σύγκρουση, όπως συνέβει στα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας. Με την επίλυση των διαφορών που θα προκύπτουν τα προβλήματα της λύσης θα γίνονται με την πάροδο του χρόνου όλο και λιγότερα.

Αντίθετα τα προβλήματα της παράτασης του αδιεξόδου θα γίνονται με την πάροδο του χρόνου μεγαλύτερα και θα επηρεάζουν αρνητικά τη ζωή όλων μας. Η αποτυχία στις διαπραγματεύσεις δε θα φέρει κάποιο βελούδινο διαζύγιο. Εκείνο που θα ακολουθήσει θα είναι κρίση και ένταση, σύγκρουση και ρήξη. Θα εκθρέψει τον εξτρεμισμό, εθνικισμό και ρατσισμό. Κι αυτό γνωρίζουμε τι σημαίνει: Γκρίζους λύκους ανάμεσα στους ΤΚ και εθνικιστικές, χωριστικές και φασιστοειδείς, καταστάσεις ανάμεσα στους ΕΚ. Δεν γνωρίζουμε ακόμη πως θα επηρεαστεί και πως θα αντιδράσει  η γραμμή των 180 χλμ της στρατιωτικής αντιπαράταξης.
Υπάρχουν όμως και οι άμεσες πολιτικές και διπλωματικές επιπτώσεις. Αν οι συνομιλίες αποτύχουν και το βόρειο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου  συνδεθεί στενότερα με την  Τουρκία ποιες θα είναι οι συνέπειες για την ΚΔ; Αν η Τουρκία πάρει άλλες πρωτοβουλίες όπως τη φημολογούμενη αναγνώριση της Κ.Δ. στα εδάφη που σήμερα ελέγχει, και ταυτόχρονα εφαρμόσει το πρωτόκολλο της Άγκυρας  ποια θα είναι η θέση μας; Θα είμαστε ικανοποιημένοι ότι διασώσαμε την Κ.Δ.; Αυτή είναι η Κ.Δ. που θέλουμε;

Ορισμένοι κύκλοι υποστηρίζουν ότι αν ούτε αυτή τη φορά λυθεί το Κυπριακό, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την εφαρμογή ενός σχεδίου «Β».  Τι είναι όμως το σχέδιο «Β»; Διατήρηση του στάτους κβο; Δεν υπάρχει όμως  στάτους κβο  με αδιατάρακτα τα σημερινά δεδομένα. Οι έποικοι αυξάνονται, το περιουσιακό αλλοιούται , ο χρόνος εδραιώνει τα πολιτικά και νομικά τα δεδομένα της κατοχής. Δε μπορεί παρά να γνωρίζουν οι υποστηρικτές του σχεδίου  «Β» τις δυσμενείς εξελίξεις της παράτασης του προβλήματος. Νέο αδιέξοδο παίρνει την Κύπρο πιο κοντά στη διχοτόμηση. Μήπως όμως οι υποστηρικτές του σχεδίου «Β» είναι αυτό που μεθοδεύουν αλλά δεν τολμούν να την ονοματίσουν; Τη δεύτερη καλύτερη, όπως λέχθηκε, γι’ αυτούς λύση;    
Όμως δε λείπουν κι εκείνοι που προχωρούν αδίστακτα και μεθοδικά στη προβολή της διχοτόμησης ως μιας πρότασης που δε πρέπει να τη φοβόμαστε. Αυτό ακούστηκε από χείλη που δεν έπρεπε να το εκστομίσουν κι αυτό λέγει με σαφήνεια το βιβλιαράκι που κυκλοφόρησε ο «Φ» και που υποστηρίζει ανοικτά και απερίφραστα τη διχοτόμηση. Κι αυτό είναι τουλάχιστο τίμιο. Σου λέει ακριβώς τι επιδιώκει. Από την ίδια εφημερίδα κυκλοφόρησε κι ένα άλλο ύπουλο βιβλίο, δήθεν συμβιβαστικό, που ορίζει ως λύση την εμμονή στο κράτος που προέκυψε μετά τα γεγονότα του 1963 με όλες τις μονομερείς αλλαγές του Συντάγματος που οι ΕΚ βουλευτές  επέφεραν μονομερώς. Αυτή είναι η συμβιβαστική λύση  που υποστηρίζουν και που φυσικά μόνο αυτοί αποδέχονται και κανένας άλλος. Και ως εκ τούτου την επ’ αόριστο παράταση της διαίρεσης.

Ο επίσημος αρθρογράφος της εφημερίδας ξεκαθαρίζει ακόμη καλύτερα το σκεπτικό που υπάρχει γύρω απ’ αυτές τις προτάσεις. « Μήπως, γράφει στις 9.10.2009,  θα ήταν σοφότερο να τους καλέσουμε ( όλους τους ΤΚ) και να τους βοηθήσουμε να εγκατασταθούν στις ελεύθερες περιοχές, ώστε, να δει η διεθνής κοινότητα, που τώρα κλείνει τα μάτια ότι δεν είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που τους κρατά απομονωμένους αλλά η Τουρκία;  Στο κάτω – κάτω τι θα πάθουμε με 70.000 Τουρκοκύπριους αδελφούς, μπροστά στις 150.000 αλλοδαπούς με τους οποίους ζούμε αρμονικά»; Το ότι μια τέτοια σκέψη σημαίνει ολοκληρωτική εγκατάλειψη της πέραν της γραμμής Αττίλα Κύπρου στους έποικους και τη Τουρκία  δεν φαίνεται ανησυχεί την εφημερίδα. Και να μη μας πει η εφημερίδα ότι είναι μόνο μια υποθετική πρόταση γιατί ακόμη κι έτσι είναι δηλωτική μιας νοοτροπίας και μιας πολιτικής.   
Ο αρθρογράφος λέγει σε υστερόγραφο. « Μη σπεύσουν τα γνωστά λαμόγια να μας πουν ότι υπονοούμε διχοτόμηση». Δεν το υπονοεί ο αρθρογράφος. Το υποστηρίζει. Κι όχι μόνο στο άρθρο του αυτό αλλά και σε πολλά άλλα κείμενα δικά του και συνεργατών της εφημερίδας.
Έτσι συλλογίζονται την Κύπρο οι αμετανόητοι πατριώτες; Τη μισή Κύπρο και ξεγράφουμε την άλλη μισή; Και σε μια διχοτομημένη Κύπρο πως θα διασφαλίσουμε τα συμφέροντα μας στα κατεχόμενα; Ποια πρόσβαση θα έχουμε στα πατρογονικά εδάφη; Ποια επιστροφή θα υπάρξει; Ποιες περιουσίες θα ανακτηθούν; Λέχθηκε ότι είναι προτιμότερη μια μικρή Κύπρος και δική μας παρά συνεταιρική με τους ΤΚ. Αυτό όμως δεν ισοδυναμεί με νέα και μάλιστα εθελούσια συρρίκνωση του Κυπριακού Ελληνισμού;
Ε ! Λοιπόν ήρθε η ώρα να πάψουμε τα τεχνάσματα και τις πονηρίες και να τοποθετηθούμε με σαφήνεια στο δίλημμα διχοτόμηση ή λύση. Κι όταν λέμε λύση εννοούμε συμβιβαστική που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές. Την Ομόσπονδη, Διζωνική, Δικοινοτική Κύπρο.
Τώρα είναι η ώρα των ηγετών. Ο λαός καταδίκασε τη στασιμότητα . Είδε να μαζεύονται απειλητικά τα σύννεφα της ολοκλήρωσης της καταστροφής που είχε αφετηρία τον Ιούλη του 1974 κι έδωσε την εντολή στο Χριστόφια για να χειριστεί την εθνική υπόθεση και ν’ αποτρέψει τη διχοτόμηση. Οι διαπραγματεύσεις είναι δύσκολες. Αποδείκτηκαν πιο δύσκολες απ’ ότι περιμέναμε. Να λέγεται όμως ότι δεν έγινε σ’ αυτές   τίποτα είναι λάθος. Μπορεί τα πράγματα να μη είναι άσπρα, αλλά δεν είναι ούτε μαύρα. Οι συνθήκες αυτές υποχρεώνουν το συνομιλητή να επιμείνει πιο πολύ για την εξεύρεση λύσης. Και καθήκον του κάθε Κύπριου πατριώτη είναι να συμπαρασταθεί στον Πρόεδρο σ’ αυτή τη  σκληρή του αναμέτρηση με τα κατοχικά δεδομένα. Ο μηδενισμός όμως  των συνομιλιών και των μέχρι της στιγμής αποτελεσμάτων δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά άρνηση και υπόσκαψη τους. Τι ήταν εκείνο που ξέφυγε από επίσημο που είπε όταν προσφωνούσε το Παπανδρέου στη Βουλή ότι «τα αποτελέσματα είναι μηδαμινά»; Τι ήθελε να πει; Ότι οι συνομιλίες είναι άχρηστες ή ότι δεν είναι ο Πρόεδρος αποτελεσματικός;  Είναι φανερό ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας αντιμετωπίζει προβλήματα από εκείνους που έπρεπε να του συμπαρίστανται. Που ανακάλυψαν τις κόκκινες γραμμές που δήθεν ξεπέρασε ο Πρόεδρος; Αλλά ας μη ανησυχεί Ο Πρόεδρος από αυτές τις ανεδαφικές και αντιφατικές τοποθετήσεις.  Την πολιτική του υποστηρίζουν πλατιά λαϊκά στρώματα, άνδρες και γυναίκες ανεξάρτητα από κομματική τοποθέτηση. Δε λείπουν ακόμη οι φωνές συμπαράστασης από εκεί που βρίσκονται και οι πολιτικοί του αντίπαλοι.
Από αυτό τον κύκλο των συνομιλιών περιμένουμε αποτελέσματα. Αντιλαμβανόμαστε ότι δεν θα τα μάθουμε παρά την τελευταία στιγμή. Μέχρι τότε φαίνεται οι πολιτικοί, ιδιαίτερα των μικρών κομμάτων, θα κάνουν δηλώσεις και θα υπάρξει ένας μεταξύ τους ανταγωνισμός σε πλειοδοσία και εξτρεμισμό. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα όταν εμφανιστεί προοπτική συμπλησίασης απόψεων ή και συμφωνίας σε ορισμένα σημεία. Η συμφωνία για το Λιμνίτη θεωρήθηκε περίπου ισοδύναμη με συνθηκολόγηση. Οι ακραίοι της κάθε πλευράς θλίβονται γιατί δε θα γίνουν στρατιωτικά γυμνάσια, να ρίξουν και πάλι εκ του ασφαλούς τον εχθρό στη θάλασσα. Παιγνίδια πολέμου που, πέραν του ότι γίνονται συνομιλίες, στοιχίζουν, σε ώρα οικονομικής κρίσης, εκατομμύρια Ευρώ. Κι είναι ακόμη αδιανόητα αυτά που ακολούθησαν την υποβολή πρότασης για εκ περιτροπής προεδρία με συμμετοχή τόσο ΕΚ όσο και των ΤΚ στην εκλογή Προέδρου και Αντιπροέδρου. Δεν συμφωνούν οι κυβερνητικοί συνεταίροι με την πρόταση του Προέδρου Χριστόφια και ζητούν να αποφασίζουν για όλα οι ΕΚ. Κι όχι μόνο αυτό. Κάποιος επίγονος, νεοφώτιστος στην πολιτική, και αργότερα κάποιοι άλλοι, προνομιούχοι της κοινωνίας και της πολιτείας,  και από καθέδρας πολιτικοί, σε μια στημένη  τηλεοπτική εκπομπή, στημένοι κι αυτοί,  χαρακτήρισαν ανίδεο, ποιο, τον Τουμάζο Τσελεπή, ένα τίμιο άνθρωπο με περγαμηνές σωφροσύνης και ανεκτίμητης προσφοράς μιας ολόκληρης ζωής στον αγώνα για την σωτηρία της Κύπρου. Έχω προσωπική γνώση του σεβασμού και της εκτίμησης  που είχαν γι’ αυτό άλλοι εμπειρογνώμονες, δικοί μας και ξένοι πολύ πιο προσοντούχοι από τους προσκεκλημένους του Αντένα. Ιδιαίτερα επικαλούμαι την μαρτυρία του πρόωρα χαμένου Καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου και βουλευτή Γιώργου Παπαδημητρίου που τόσο εκτίμησε τη προσωπικότητα και τις γνώσεις του που του πρότεινε θέση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δυστυχώς φαίνεται να έλειψε από αυτό τον τόπο όχι μόνο η σοβαρότητα αλλά και το ήθος. Είναι μέσα σ’ αυτό το δύσκολο πολιτικό κλίμα που  οι ηγέτες διαπραγματεύονται το μέλλον της Κύπρου. Έχουν ν’ αντιμετωπίσουν ακόμη  δύσκολα θέματα, όπως το εδαφικό, το περιουσιακό, τους  έποικους και το θέμα των εγγυήσεων. Τα ζητήματα αυτά χρειάζονται ειδικό χειρισμό, κάποιες  νέες ιδέες και κύρια πολιτική βούληση που ας ελπίσουμε θα εκδηλωθεί.
 Ο Χριστόφιας σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα  δε έχει άλλη διέξοδο από του να στραφεί απ’ ευθείας στο λαό. Να μιλήσει προς τους συμπατριώτες του με ανοικτά χαρτιά και ν’ αναζητήσει τη δική τους βοήθεια. Ο  λαός ήξερε τι ήθελε όταν ψήφιζε Χριστόφια. Το μόνο που τώρα χρειάζεται είναι σαφή πολιτικά μηνύματα πέραν και πάνω από τις φωνασκίες και το κουρνιακτό όσων έχουν κάνει επάγγελμα τη μεγαλοστομία και τις ανεδαφικές ακρότητες. Βαρεθήκαμε να τους ακούμε να μας λέγουν τι δε θέλουν. Καιρός είναι να μας πουν τι θέλουν. Κι αν συμφωνούν να συμπορευτούν, αν όχι να πουν ξεκάθαρα τη διαφωνία τους. Να παύσει ο κλεφτοπόλεμος και να υπάρξει τουλάχιστο ένας τίμιος και ανοικτός διάλογος.

Μετά την  εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην Ελλάδα και την επίσκεψη του στην Κύπρο  η θέση του Χριστόφια έχει σημαντικά ενισχυθεί. Η εκλογή στην Ελλάδα ενός πολιτικού κι ενός κόμματος  που γνωρίζει ότι τα θέματα προωθούνται με το διάλογο και όχι με τη σύγκρουση, με την εξυπηρέτηση των αμοιβαίων συμφερόντων και όχι με την επιβολή του ενός πάνω στον άλλο, που μάχεται εναντίον της αποτελμάτωσης του Κυπριακού και αρνείται τη διχοτόμηση,  θα συμβάλει και στη βελτίωση του κλίματος των συνομιλιών.
Είναι ντροπή κι αποκαλύπτει ανευθυνότητα και υπεροψία η στάση κάποιων Κυπρίων πολιτικών και δημοσιογράφων που μιλούν υποτιμητικά ή και υβριστικά για το Γιώργο Παπανδρέου, ένα πολιτικό  που μαζί με το Σημίτη , τον Πάγκαλο και το Γιάννο Κρανιδιώτη πέτυχαν το μεγαλύτερο κατόρθωμα να κάνουν την Κύπρο μέλος της ΕΕ. Ύβριζαν κι εξακολουθούν να υβρίζουν το Γ. Παπανδρέου για τη θετική του στάση στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Δικαίωμα τους. Όμως γίνεται όλο και πιο αισθητό ότι τους έχει υπερφαλαγγίσει η ιστορία. Τώρα μέσα στον ελληνικό χώρο πνέει άλλος άνεμος λογικής πρωτοβουλιών κι αυτοπεποίθησης
Η Ελληνική πλευρά, σ’ αυτήν τη κρίσιμη περίοδο, θα πρέπει να εργαστεί με φαντασία, μετριοπάθεια κι ευελιξία, εκπέμποντας ταυτόχρονα το μήνυμα και τη πίστη, ότι η λύση είναι δυνατή. Από αυτή την αφοσίωση μας στον αγώνα για τη λύση θα κριθεί η πλευρά μας. Κι αν παρόλα αυτά η επίλυση δε γίνει κατορθωτή τότε θα γίνει αισθητό ότι η ευθύνη θα βαραίνει την Τουρκία με όλες τις πιθανές συνέπειες που τούτο θα συνεπάγεται. Και μια συνέπεια , ίσως κι η σοβαρότερη, είναι από τώρα γνωστή. Με άλυτο το Κυπριακό δε θα γίνει η Τουρκία μέλος της ΕΕ.
Τώρα υπάρχει μια νέα συγκυρία και ένα διεθνές ενδιαφέρον για τη ν εξεύρεση λύσης.  Αυτή τη δυνατότητα δε πρέπει να την αφήσουμε να πάει χαμένη. Η εμπειρία του 2004 είναι διδακτική. Η αδυναμία της αξιοποίησης της συγκυρίας, άφησε πίσω της  βαθύτατα τραύματα. Το Κυπριακό, πέντε χρόνια μετά, βρίσκεται σε πιο δύσκολη θέση, μ’ ενισχυμένο το ρόλο της Τουρκίας. Οι καιροί είναι δύσκολοι. Το ξέρουν πιο καλά εκείνοι που μάχονται, που τολμούν, που διακινδυνεύουν, που  βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα και της ευθύνης για λύση. Πρωταγωνιστής σήμερα είναι ο Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας. Ο λαός τον εξέλεξε με μια σαφή εντολή: Να εργαστεί για τη λύση του προβλήματος. Θα πρέπει να ξέρει ότι δε είναι μόνος. Στον αγώνα αυτό της ευθύνης και του καθήκοντος θα μας βρει συνεργάτες και υποστηρικτές. Θα συμπαραταχθούν μαζί του όλοι όσοι πονούν τον τόπο όλοι όσοι θέλουν να είναι Κύπριοι ολόκληρης της Κύπρου και όχι της μισής. Η Κύπρος μας περιμένει. Το ερώτημα για ΕΚ και ΤΚ είναι αν εμείς είμαστε αντάξιοι της, αν πραγματικά την αγαπούμε αν είμαστε αληθινοί πατριώτες.

Ομιλία στην ΑΕΜ Μόρφου 23.10. 2009