9.4.09

ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΑΤΣΑΚΗ

Ο Ευρωβουλευτής κ. Μάριος Ματσάκης,
που στις περασμένες ευρωεκλογές
είχε κατορθώσει να εκλεγεί
(και να αποδείξει
την ελαττωματική φύση
του DNA των ψηφοφόρων)
ως υποψήφιος του ΔΗΚΟ,
παρά τις έντιμες προσπάθειες του για επανένταξη
στο χώρο από τον οποίο ξεκίνησε
την ευρωπαϊκή του καριέρα
(η οποία σηματοδότησε
την απαρχή της αυξητικής τάσης
στη χρήση ηρεμιστικών
ανάμεσα στους συνάδελφους του ευρωβουλευτές)
… και λόγω της πεισματώδους άρνησης του ΔΗΚΟ
να τον συμπεριλάβει εκ νέου
στο ψηφοδέλτιο του,
(τέτοια βλακεία δεύτερη φορά…
ακόμη και ο Ραν-ταν-πλαν
θα την οσμιζόταν)
κατέρχεται αυτή τη φορά
ως ανεξάρτητος υποψήφιος ευρωβουλευτής.
(Glory, glory, hallelujah ).

Η δεδομένη επιπρόσθετη ελευθερία κινήσεων
(δλδ. το ότι κανένας δεν θα ενδιαφερθεί
–από κομματικό συμφέρον
και αίσθηση ντροπής –
να του πει
«σταμάτα, θα μας περιπαίζουν»)
που μια τέτοια κίνηση ανεξαρτητοποίησης προσφέρει
… εγγυάται ότι
ο αγνός αυτός εκπρόσωπος
του κυπριακού Ελληνισμού στην Ευρώπη
(ο μόνος
  • εκ των 6 ευρωβουλευτών μας
  • που
    στην ιστοσελίδα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου
    –και συγκεκριμένα στην
  • δήλωση οικονομικών συμφερόντων
  • –παρουσιάζεται με το σχετικό έντυπο
    στην αγγλική και όχι στην ελληνική)
    θα προωθήσει εκείνες ακριβώς τις θέσεις
    που η πατρίς χρειάζεται.
    (Εκείνες δηλαδή
    που οι μέχρι τώρα συνοδοιπόροι του έχουν
    αλλά δεν τις κοινοποιούν στην Ευρώπη
    γιατί ξέρουν τι ακριβώς θα εισπράξουν).

    Ο λαοφιλής ευρωβουλευτής,
    ψηλαφώντας τον παλμό του κόσμου της Κύπρου
    (παλιά του τέχνη κόσκινο,
    ιατροδικαστής στο επάγγελμα)
    … καταφέρνει συχνά να εκφράζει
    με συγκλονιστική σαφήνεια
    τις πραγματικές ανησυχίες
    μεγάλης μερίδας συμπολιτών μας.
    (Μελετά καλά τους ακραίους
    των συγγενών του χώρων
    αλλά και τις ανομολόγητες επιθυμίες
    κομματικών στελεχών
    και διεκδικεί μετά ψήφο
    βγαίνοντας προς τα έξω
    με θέσεις πιο «προχώ»
    από τις κομματικές).

    Η τριβή του με την Αγγλοσαξονική κουλτούρα
    (στα χρόνια των σπουδών
    πρέπει να έγινε η «ζημιά»)
    όχι μόνο δεν κατάφερε να κάμψει
    τις αντιστάσεις του πρωτοπόρου αυτού πολιτικού
    … αλλά τον όπλισε με τις γνώσεις εκείνες
    που η μάχη με τα ξένα συμφέροντα απαιτεί.
    (Πώς να συλλαμβάνεσαι μπροστά σε κάμερες).


    Ευελπιστώ
    (είμαι απελπισμένος
    με την κατάσταση της χώρας μου
    και ψάχνω ακραίες λύσεις)
    ότι μια δεύτερη θητεία του κ. Ματσάκη
    στα ευρωπαϊκά έδρανα
    θα αναγκάσει τους ισχυρούς της Ευρώπης
    να αλλάξουν στάση
    (για σεξουαλικά υπονοούμενα …ότι προαιρείστε)
    και θα τους πείσει επιτέλους
    να πράξουν για τη Κύπρο
    αυτά που η αξιοπρέπεια και η συνείδηση
    της Γηραιάς Ηπείρου επιβάλλουν.
    (Ότι δηλαδή θα μας πουν
    «…κανεί ολάν,
    σοβαρευτείτε,
    να μεν σας ταράξουμε
    στους πάτσους»).


    Πληροφορίες ότι
    εκπρόσωποι
    δημοσιογράφων-ευθυμογράφων
    ενεθάρρυναν τον ευρωβουλευτή
    σε αυτή του την κίνηση
    διαψεύδονται ως πέρα για πέρα αναληθείς.
    (Μπορώ άνετα να φανταστώ
    τον Κώστα Κωνσταντίνου του «Πολίτη»
    να πανηγυρίζει ώρες μετά την ανακοίνωση,
    έχοντας στον πρόσωπο του
    μια έκφραση τύπου
    «Εκάμαμεν την !!!»)


    Ψηφίστε Ματσάκη.
    Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ
    Για το ίδιο κείμενο
    με soundtrack

    7.4.09

    ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑ: ΘΚΙΑΟΛΕ ΜΑΥΡΕ

    Κοιτάζω. Ξανακοιτάζω.
    «Θκιάορκαν σου, μα βάλλουν ακόμα έτσι τίτλους οι φυλλάδες;»

    Στην ιστοσελίδα της Σημερινής
    (Συγκρότημα Δίας)
    έπεσα πάνω σε άρθρο με τίτλο
    «
  • Νεαρή φοιτήτρια στα δίχτυα σατανιστών» !!!

    Αναρωτήθηκα μήπως είχα επίσης
    πέσει σε καμιά χρονο-σκουληκότρυπα.

    Θυμάμαι την εποχή μου (πριν 3000000000 χρόνια)
    τους διάφορους επιτήδειους που έβρισκαν άτομα ευάλωτα
    και «ποτίζοντας» του καμιά ψιλή ή δεν ξέρω και ‘γω τι,
    τους έπαιρναν σε κανένα υπόγειο με black-light
    ή σε καμιά σπηλιά από την Ακτή Κυβερνήτη ως τον Ακάμα …
    και με την επιβολή που εύκολα πετυχαίνει
    ένας δυνατός χαρακτήρας σε ένα αδύνατο…
    τα έπειθαν για την απόλυτη κυριαρχία
    που είχαν πάνω στη ζωή τους
    ο Εωσφόρος, ο Βελζεβούλ,
    (o Darth Vader)
    και άλλα μέλη της σκοτεινής συνομοταξίας.

  • Η όλη «επιχείρηση» είχε συνήθως αλλότρια κίνητρα,
    π.χ. να τρυπώσει ο «αρχηγός» στο βρακί
    κάποιας συγχυσμένης νεανίδας
    ή απλά να αποδείξει την ισχύ του στα μέλη της «ομάδας».

    Μετά, κάποιοι άλλοι επιτήδειοι, «δημοσιογράφοι» στο επάγγελμα…
    έκαναν «τουτούκκιν» τις τραγικές περιπέτειες των θυμάτων
    και προσέφεραν έτσι τις υπηρεσίες τους
    σε Αστυνομία, Εκκλησία και γενικότερα
    στις συντηρητικές δυνάμεις της νήσου.

    Δεν πρόκειται για απλή υπόθεση εξαπάτησης του κοινού,
    οι προεκτάσεις της διάδοσης του φόβου και της δεισιδαιμονίας
    από τα ΜΜΕ
    είναι τέτοιες που δεν θα επιχειρήσω καν να τις αναλύσω εδώ.

    Είμαστε στο 2009, είμαστε στη Ευρώπη (@#%&#@&$$).
    Τα τζέρατα μου τα βερνικωμένα…

    Θέλω να πάει τούτη η υπόθεση στο δικαστήριο και
    η/ο κατήγορος να πει στο δικαστή
    «Μάλιστα εντιμότατε,
    έχουμε το τεκμήριο Α … την Τρίαινα του Διαβόλου,
    το τεκμήριο Β …φολίδες με γενετικό υλικό του Βελζεβούλ,
    το τεκμήριο Γ… πιστοποιητικό εξορκισμού από τον παπά της ενορίας…
    »

    Βέβαια ο συντάκτης του άρθρου
    φρόντισε ήδη να μας πληροφορήσει
    για τα αδιάψευστα στοιχεία της υπόθεσης:
    «Από τη λεπτομερή ιατρική εξέταση, για να αποφασιστεί η θεραπευτική αγωγή που θα ακολουθούσε, οι γιατροί εντόπισαν στο αριστερό πόδι, στο δεξί χέρι της και στα εσώρουχά της ζωγραφισμένα σήματα του σατανισμού.»

    Ιδού και το στοιχείο που ρίχνει
    άπλετο φως στην υπόθεση,
    «Από τα μέσα του παρελθόντος χρόνου η μητέρα, με τη συνοδεία συγγενικού της προσώπου, επισκεπτόταν πολύ συχνά διάφορα νυκτερινά κέντρα διασκέδασης και στέκια στα κατεχόμενα, για εντοπισμό της κόρης της, που συνήθιζε να απουσιάζει πολύ τακτικά από την οικία τους, χωρίς να εξηγεί τους λόγους της συμπεριφοράς της.»

    Είναι κανείς που δεν πείστηκε ακόμη;

    Αναφωνείτε μεθ' εμου …
    «Απεταξάμην το Σατανά» !!!

    6.4.09

    Δικαίωμαν προσκλαύσεως.


    Όταν ο καλός κόσμος της εποχής εδιοίκητουν από την οθωμανικήν αυτοκρατορίαν, για μιαν περιοχήν ιθαγενών ήταν πολλά σημαντικόν να μπορούν να έχουν πρόσβαση στο Σεράι.

    Η οθωμανική αυτοκρατορία είχε μακροζωία διότι εβασίστην πας το σύστημαν των μιλλεθκιών (είχεν 5 κύρια μιλλέτ - οθωμανικό, ορθόδοξο, αρμενικό, εβραϊκό τζιαι καθολικό). Παράλληλα με την δια πυρός τζιαι σιδήρου διήκοισην μέσω ππασιάδων τζιαι άλλων στρατιωτικών αξιωματούχων, εστήριξεν την εξουσίαν της πάνω στην βοήθειαν των ελίτ των διαφόρων μιλλεθκιών. Ήταν πολλά πιο εφίσιεντ να βάλλεις τους θρησκευτικούς ηγέτες να σου συνάουν φόρους τζιαι να τους διάς δικαίωμαν ύπαρξης συν 10-20% κκιάριν. Αν εβάλλαν τους στρατιωτικούς, ήταν να τους γελά ο μισός κόσμος τζιαι να τρών τζιαι τα 3/4 που τζιείνα που συνάουν. Τους θρησκευτικούς αρχηγούς δεν τους έφευκεν ένας, τζιαι είχαν τζιαι τους στρατιωτικούς να τους παρακολουθούν τζιαι πολλοί δεν εκλέφταν διότι ήταν αμαρτία.

    Εξάλλου οι στρατιωτικοί είχαν τάσην προς τον νεποτισμόν τζιαι άμαν εκουρπατζιάζαν πολλά τον κόσμον εμπόρηεν να γινούν τζιαι κοινωνικές αναταραχές με κόστος προς την κεντρικήν εξουσίαν. Εδώκαν λοιπόν στους θρησκευτικούς αρχηγούς το δικαίωμαν της προσκλαύσεως τζιαί έτσι εμπορήαν τζιαι ελέγχαν τους ούλους. Οι θρησκευτικοί αρχηγοί ελέγχαν τους ππασιάες με το κάρφωμαν, οι ππασιάες ελέγχαν τους παπάες τζιαι τους μουεζίμηες δείχνοντας τους την κόψην της ππάλας (μες τα γραφτά του Καζαντζάκη θωρούμεν πολλά καλά τούτην την παράξενην δυαδικήν σχέσην πως εξελήχτην προς την δύσην της αυτοκρατορίας.

    Η κυπριακή ορθόδοξος εκκλησία απέκτησεν μεγάλον πλεονέκτημαν όταν οι Οθωμανοί ασσιχτιρίσαν τους παπικούς οι οποίοι της εκάμναν συνεχήν πόλεμον τζιαι διωγμούς με στόχον να προσηλυτίσουν όλον τον πληθυσμό τζιαι να μας κάμουν ούλλους παπικούς. Τζιαμαί που εκαταδιώκετουν, απέκτησεν δικαίωμαν προσκλάυσεως, τζιαι σαν φοροσυλλέχτης απέκτησεν τζιαι έσσοδα, όπως το υπόλοιπον ορθόδοξον μιλλέττιν. Οι δε Οθωμανοί, δεκάραν δεν εφακκούσαν για να κάμουν προσηλυτισμό. Εκανούσαν τους οι σίουροι φόροι τζιαι μια σχετική κοινωνική σταθερότητα.

    Οι τζιαιροί αλλάσσουν. Αλλάσσουν οι ιδεολογίες, οι αξίες, τα σύνορα, οι αυτοκρατορίες. Η εξουσία όμως εξουσία.

    Ευτυχώς που στην νέαν τάξην πραγμάτων οι ελληλόφωνες ιθαγενείς αποκτήσαν δικαίωμαν προσκλαύσεως πριν που τους τουρκόφωνους που εν τζιαι μειοψηφία τζιαι είναι τζιαι ψευδό.

    Νενηκήκαμεν. Μπράβο στην Κυβέρνησην μας, στο λόμπι των ιθαγενών που εμεταναστεύσαν στο  νέο Σεράι, στον υπουργάτσον μας των εξωτερικών τζιαι στον ιθαγενήν πρόεδρον που αποσπάσαν μιαν φωτογραφίαν για ενθύμιον, τζιαι έναν επικοινωνιακόν χαμόγελον από τους μεγάλους  άρχοντας μας.

    * οι ιστορικές πληροφορίες της ανάρτησης είναι εξ αθθυμητικού που έναν μάθημα που είχα προ αμνημονεύτων χρόνων στο πανεπιστήμιο για την ιστορία τζιαι το γεωπολιτικό σύστημα του οθωμανο-περσο-εβραιο-αραβικού χώρου. Πάρτε το σαν εξ αθθυμητικού κουβένταν του καφενέ παρά για ιστορικήν πηγήν, να μεν αρκέψουμεν να γυρεύκουμεν τελείες τζιαι κόμματα που δεν είναι στην κατάλληλη θέση από απόλυτα επιστημονικής ιστορικής άποψης. Εξ'άλλου, ζούμε σε μια χώρα όπου την ιστορίαν σαν επιστημονικόν κλάδον εφυτεψαν την τζιαι δεν εβλάστησεν τζιαι τα ιστορικά γεγονότα χρησημοποιούνται μόνο λόγους προπαγάνδας τζιαι μυθολογίας. Έ. εχρησημοποίησα τζιαι γιω ιστορικά γεγονότα για να κάμω πλάκα της εξουσίας μας, χωρίς καμίαν διεκδίκησή επιστημονικής ακρίβειας. Ψύλλους μες τ΄ασιερα εν να γυρεύκουμεν; Την στιγμή που οι καθηγηταί διδάσκουν στους ελληνορθόδοξους παίδας σαν ιστορικό γεγονός το ότι η Έυα έφαν την απαγορευμένην μπανάναν που της έδωκεν ο κούφος στον παράδεισον, θέλετε με μέναν να που κάμνω πλάκα να δηλώννω ιστορικές πηγές;




    ΓΙΑ ΚΑΛΟ Ή ΓΙΑ ΚΑΚΟ;

    "Σε ορισμένα πράγματα με συμπλήρωνε", φέρεται (από τα ΜΜΕ) να είπε ο πρόεδρος Χριστόφιας σε σχέση με την σύντομη συνομιλία που είχε με τον πρόεδρο των Η.Π.Α.

    Κάτι τέτοιο μπορεί να ερμηνευτεί θετικά αν το θεωρήσουμε ως προσπάθεια του συνομιλητή μας να δείξει κατανόηση, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως συμφωνεί κι' όλας.

    Έχω όμως υπόψη μου και άλλα πράγματα που μια τέτοια συμπεριφορά μπορεί να σημαίνει:

    1) Ότι όσα προσπαθείς να του πεις ... είναι τα ίδια που πάντα λέει "η πλευρά μας" και ο ίδιος τα ξέρει "πόξω τζι' ανακατωτά".

    Ή / και...

    2) Ότι ο ίδιος νοιώθει πως του τρώεις άδικα το χρόνο του και προσπαθεί να συντομεύσει την όλη συζήτηση.

    Ή / και...

    3) Ότι αναγνωρίζει τη δυσκολία σου (παρά την πρόσφατη, σημαντική βελτίωση) με την αγγλική γλώσσα και θέλει να βοηθήσει.

    Ο ίδιος ο πρόεδρος Χριστόφιας δεν έσπευσε να δώσει "άλλη χροιά" στο όλο συμβάν. Δεν χρειαζόταν βέβαια, τη δουλειά αυτή θα την κάνουν τα ΜΜΕ μας ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ. Παλιά τους τέχνη κόσhινο.

    Εκείνο που μου προκαλεί ...εφιάλτες... είναι η προοπτική συνέχισης της πάγιας τακτικής μας ως λαού, δλδ. την κάθε ...τσαχπινιά των ηγετών μας να την παρουσιάζουμε ως άσκηση πολιτικής.

    Δύσκολοι οι καιροί βέβαια για τον πρόεδρο ελέω ευροεκλογών. Θα είναι όμως μέγα σφάλμα εάν ο πρόεδρος αρχίσει να καταφεύγει στις ίδιες πρακτικές όλων εκείνων που ήρτε να αντικαταστήσει με το σύνθημα της "αλλαγής". Είτε εσκεμμένα, είτε απλά αφήνοντας
    τα ΜΜΕ του τόπου να κάνουν το γνωστό "δικό τους παιχνίδι".

    29.3.09

    Panem et circenses

    "Εκραύγασαν λέγοντες· Σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν."
    Κατά Ιωάννην 19:6

    Η αντίδραση της κοινωνίας μας αποτυπώνεται τις τελευταίες μέρες στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, στον πρωτότυπο (για τα δεδομένα μας) "μπανανοσφυρικτικό" πόλεμο και την αυτο-οργάνωση στην πρωτοβουλία Alert. Η πρωτοβουλία αυτή δείχνει να συσπειρώνει ανθρώπους διαφόρων ιδεολογικών αποχρώσεων και πεποιθήσεων με κοινή συνισταμένη το ότι η ανοχή τους (μας) έχει τελειώσει.

    Ένα από τα βασικά προτάγματα που φαίνεται στα συνθήματα και στα διαδικτυακά φόρουμ είναι η τιμωρία και η φυλάκιση και των δέκα ατόμων που εμπλέκονται στο γνωστό περιστατικό. Εκ πρώτης όψεως το σύνθημα πείθει με την απλότητά του. Είναι όμως αυτό το ζητούμενο;
    Υπάρχουν ορισμένα βασικά δεδομένα στην εξέταση του ζητήματος. Η εμπλοκή του καθενός, όπως προκύπτει από την βιντεοταινία, είναι διαφορετική. Η ευθύνη του αστυνομικού που κτυπά είναι διαφορετική από την ευθύνη εκείνου που φτάνει αργότερα και παρακολουθεί τη σκηνή. Αλήθεια, ας βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση του: είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι θα αντιδρούσαμε μπροστά σε μια τέτοια βαναυσότητα; Και με ποιο τρόπο; Από την ευκολία της απόστασης και της εκ των υστέρων γνώσης, η απάντηση μπορεί να είναι προφανής. Εγώ δεν είμαι τόσο βέβαιος για τη δική μου αντίδραση... Το δεύτερο σημαντικό δεδομένο είναι ότι το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης σε μια δημοκρατικά συντεταγμένη πολιτεία είναι αυτό που θα καθορίσει το είδος και το ύψος της ποινής. Το αίτημα για τη φυλάκιση όλων μπορεί να εκφέρεται ελεύθερα. Δεν μπορεί όμως να εκφεύγει της κριτικής. Το οφθαλμόν αντί οφθαλμού δεν χωράει σε ένα σύστημα ποινικής πρόληψης και καταστολής: η ποινή πρέπει να είναι ανάλογη της ευθύνης του καθενός. Κι αυτό δεν αποτελεί προσωπική άποψη. Αντιθέτως, είναι κατάκτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που ανήκουν στον καθένα.
    Η αναφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα με φέρνει στην εισήγηση. Το κίνημα των πολιτών έχει μια εξαιρετική ευκαιρία να θέσει ως στόχο τη διαρκή προάσπισή τους στη χώρα μας. Να κτυπήσει την αστυνομική βία, που αποτελεί ενδημικό φαινόμενο. Να χρησιμοποιήσει τα μέσα ενημέρωσης που έχει για να ενημερώσει σχετικά με τις διάφορες αναφορές, όπως του Συμβουλίου της Ευρώπης, σχετικά με το χαμηλό επίπεδο προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο. Να απαιτήσει όπως καταστεί η Αστυνομία ουσιαστικά υπόλογη στους δημοκρατικούς θεσμούς και κυρίως στη Βουλή μας. Να ζητήσει την ενίσχυση με ουσιαστικές αρμοδιότητες ανεξάρτητων θεσμών, όπως αυτού του Επιτρόπου Διοικήσεως. Να συγκροτήσει μια πραγματική κουλτούρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην κοινωνία μας, που θα ξεφύγει από τις τετριμμένες αναφορές σε αυτά στο πλαίσιο του Κυπριακού. Για να γίνει αυτό πρέπει να αποκλειστούν "λογικές Κολοσσαίου", της ηδονής που προκαλεί στις μάζες η δημόσια συντριβή ανθρώπων. Η τιμωρία των 10 ατόμων δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό, ακριβώς γιατί θα εξαλείψει τις δυνατότητες αυτού του κινήματος να αλλάξει τα πράγματα. Κι όσο κι αν φωνάξουμε, όσο κι αν διαμαρτυρηθούμε, ο μόνος κριτής που μπορεί να αποδώσει μεστή νοήματος Δικαιοσύνη είναι τα δικαστήρια, κυπριακά και ευρωπαϊκά.
    Ας μη χάσουμε την ευκαιρία: να προτάξουμε το Δίκαιο απέναντι στην Εξουσία.

    Δεν έσβησα το φώτα

    Πολλής κόσμος έσβησεν τα φώτα εψές απαντώντας στην έκκλησην το WWF. Εγώ δεν τα έσβησα.

    Άλλαξα τα φώτα μου πριν έξι χρόνια τζιαι από 8 λάμπες των 60 έβαλα 8 των 11 Βάτ. Τί να σβήσω; 3 λάμπες μες το μαειρκόν τζιαι μιαν μες τον νηλιακόν φκάλλουν 44 βάτ. Επροτίμησα να σβήσω για μιαν ώραν τον κομπρεσόρον του αποχετευτικού που κρούζει 180 Βάτ (όσον 16 λάμπες). Έσβησα τζιαι το λάπτοπ (33 βάτ) τζιαι έβαλα το πας την παταρία (έχω μέχρι 3 ώρες αυτονομία). Αλλάξαμεν τζιαι το πλυντήριον πιάτων τζιαι επιάσαμεν ενεργειακής κλάσης ΑΑΑ που έσιει τζιαι κουμπούιν να προγραμματίζεις την ώραν που εν να ξεκινήσει. Έβαλα το να ξεκινήσει η ώρα 12 τα μεσάνυχτα που δεν θα το πάρει χαπάριν κανείς. Έκαμα το καθήκον μου τζιαι πόψε θα τζιοιμηθώ ύσηχος παρόλον που δεν έσβησα τα φώτα.

    Καλές οι προσπάθειες, αλλά μπας τζιαι διούν το μύνημαν ότι μπορεί να αντριστραφεί η υπερθέρμανση του πλανήτη με τα μιλλοσφοντζίσματα; Η στετέ μου ελάλεν "με τα μιλλοσφοντζίσματα ο φούρνος δεν γεμώννει".

    12.3.09

    Γερά τα ηνία του Λυσσαρίδη.

    Το Νοέμβριο του 2007 είχα γράψει για τις δύο σχολές σκέψης που συναποτελούν το απορριπτικό μέτωπο. Την ΕΔΕΚ την είχα κατατάξει τότε στη "σχολή της δεύτερης καλύτερης λύσης, που προτιμά τη διατήρηση της κατοχής έναντι του συμβιβασμού, μέχρι να έρθουν οι καλύτερες μέρες σε διαπραγματευτικό επίπεδο, όποτε κι αν γίνει αυτό. Σύμφωνα με τη λογική αυτή, είναι προτιμότερο να μείνουμε με το στάτους κβο απ' άπειρον παρά να υποχωρήσουμε και να δώσουμε επικίνδυνα διαπραγματευτικά οφέλη στην τουρκική πλευρά. Η εθνικά έντιμη πορεία είναι να μην διολισθήσουμε ποτέ σε οποιαδήποτε παραχώρηση που δεν συμβάλλει άμεσα στην πλήρη δικαίωση του κυπριακού ελληνισμού και να παραμείνουμε προσηλωμένοι σε νομοτεχνικές διαδικασίες που να διατηρούν το κυπριακό στη φορμόλη μέχρι οι συνθήκες να επιτρέπουν την επιθυμητή λύση".

    Σε άρθρο του σήμερα ο κύριος Ομήρου έρχεται σε τρεις μόλις προτάσεις της καταληκτικής παραγράφου να αναδείξει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η ΕΔΕΚ είναι όντως ο μεγαλύτερος υπερασπιστής του στάτους κβο. "Για το πολυσυζητημένο ζήτημα του στόχου της ειρηνικής συμβίωσης Ε/Κ και Τ/Κ μέσα στη νέα γενιά θα ήταν αδιανόητο να υπάρξει οποιαδήποτε αντίθετη άποψη. Αυτός ο στόχος όμως θα ήταν επίσης αδιανόητο να αποπροσανατολίζει από τον κορυφαίο στόχο του τερματισμού της κατοχής. Όσο συνεχίζεται η κατοχή πρώτιστο καθήκον πρέπει να είναι η εμφύσηση αγωνιστικού πνεύματος στη νέα γενιά και η αγάπη προς την κατεχόμενη γη μας."

    Προσέξτε πόσο περίτεχνα ο κύριος Ομήρου επιχειρεί να μετατρέψει ένα εξώφθαλμο προαπαιτούμενο για τη συμφωνημένη λύση σε ασυμβίβαστο με αυτή.

    Θέλω να πιστεύω ότι ο κύριος Ομήρου γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ τερματισμός της κατοχής χωρίς συμφωνημένη λύση, και δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ συμφωνημένη λύση χωρίς τη μαζική βούληση για ειρηνική συμβίωση. Κι όμως, έρχεται να δηλώσει ότι η βούληση αυτή δύναται να αποπροσανατολίσει από τον στόχο του τερματισμού της κατοχής. Δεν προκαλεί έκπληξη ότι αμελεί να εξηγήσει πως είναι δυνατόν αυτό που επιβάλλεται για να τερματιστεί η κατοχή να μας αποπροσανατολίζει ταυτόχρονα από αυτό το στόχο. Υπονοεί όμως σαφέστατα ότι η επιδίωξη δημιουργίας βούλησης για ειρηνική συμβίωση ισοδυναμεί με αποδοχή και επιδοκιμασία της κατοχής και παραπέμπει σε αγώνες και θυσίες, τους οποίους γνωρίζουμε ότι ούτε μπορεί ούτε προτίθεται να επιδιώξει.

    9.3.09

    Αυτός ο τόπος δεν σώζεται με τίποτε

    Τες μεγάλες αλήθκειες πολλές φορές θωρείς τες στες μικρές λεπτομέρειες.

    Ενώ ήμουν σε μιαν χώραν κάτω στην Μπανανία πριν λλιές μέρες αρώστησεν το μωρόν. Τηλεφωνούμεν νου γιατρού, ευχαρίστως ο άνθρωπος μας εδέχτην παρόλον που ετοιμάζετουν να πάει σε οικογενειακόν ππάρτυ.

    Εξέταζεν το μωρόν με πολλήν ευγένεια, έδωκεν του φουσκούα να μεν φοάτε τους γιατρούς, τζιαι εχρέωσεν μας μιαν πολλά λογικήν τιμή, 25€. Ενώ αμάσιετουν τζιαι εξέταζεν εθώρουν τες εικονούδες που είχεν κρεμμασμένες πας τους τοίχους. Είχεν τους Αγίους ούλους τζιαι την Παναγία πεντέξι φορές.

    Γιατρέ, του λέω, φκάλε μας μιαν απόδειξη για να μας τα πληρώσει η ασφάλεια μας. 
    Ευχαρίστως μου λέει. 

    Φκάλλει ένα δευτερούιν τζιαι γράφει πάνω 40€. Αντράπηκα να του πώ να φκάλει άλλην τζιαι να βάλει το ακριβές ποσόν. Έτσι θα φκάλω κκιάριν 15€ στην ράσιην της ασφάλειας μου. Για να το πούμεν κουτσιά καθαρισμένα, θα κλέψω 15€ με συνένοχον έναν θεοφοβούμενον που υπέγραψεν την ψεύτικην απόδειξην κάτω από τα μμάθκια 30 Αγίων. Καλάν ρε γιατρέ, τους Αγίους εν τους αντράπηκες, έξι Παναϊες που σε θωρούσαν με τον Γριστόν μες τα γγάλια εν τους αντράπης; Νομίζω ότι οι Αγίοι μας εν ιστέλλουν αρκετά αυστηρές τιμωρίες άμαν ψεύδονται ή άμαν κλέφτουν οι δούλοι του θεού τους.

    Εφανταστήκατε πόσα θα επιόρωννα ασφάλειαν αν κάθε Ελβετός εφούσκωννεν την απόδειξην κατά 40/25 δηλαδή 160%; Αντίς 300€ τον μήναν θα επιόρωννα 480. ΄Η θα επλήρωννα 300 τζιαι να έχω 60% λλιόττερον σέρβις.

    Μόλις το είπα της γεναίκας μου πον γέννημαν της Ελβετίας, της ήταν αδύνατον να καταλάβει την λογική. Μα έτσι κλέφτουν το δημόσιον ούλλοι; λαλεί μου. Φαντάσου να εθώρεντεςτες  πραγματικές κλεψιές εσκέφτηκα.

    Το ρουσφέττιν, η κλεψιά, η ασέβια προς την δημόσια περιουσίαν (δηλαδή την περιουσίαν όλων μας) είναι μες το DNA του λαού ολόκληρου μιας Μπανανίας. Άμαν εβρωμισμένος ο νούρος του ψαρκού τι καρτεράς που την κκελλέν που εν τζιαι πιό ευάλωτη; Τζιαι καθαρή να ήταν, η βρωμιά του νούρου δεν θα αρκήσει να την κυριεύσει τζιαι τζιείνην.

    Μιάν εφτομάδαν πόσα εφτάσαν να δούν τα μμάθκια μου τζιαι να ακούσουν τα φκιά μου. Για τον αστυνομικόν που πάει τζιαι λαλεί τους λαθροκυνηγούς να στήσουν τα παλιά τα δίκτυα των αμπεροπουλιών διότι εν να έσιει έφοδον; (αν θα τους προστατεύει πρέπει να στήσουν κάτι τις για να δείξει στον μάστρον του ότι κάτι έπιασεν). Για τον ιατροδικαστήν που κάμνει ψεύτικην νεκροψίαν για να πιάσει η οικογένεια του πεθαμμένου 300 000€ που την ασφάλειαν; Για τον λοχίαν της αστυνομίας που μπροστά στα μμάθκια μου επήρεν σε ψευδομάρτυραν να υπογράψει την κατάθεσην που ο ίδιος εσκηνοθέτησεν για να γλυτώσει τον πατέραν του σσιυλλομπάσταρτου που οδήγαν παράνομα όχημαν; Φανταστείται να εμείνισκα χρόνον.

    Σημείωση για τον γεννικόν εισαγγελέαν. Το κείμενον είναι χρονογράφημαν τζιαι όλες οι πληροφορίες που αναφέρονται είναι αποκύημαν της φαντασίας μου. Δεν λέω το έγραψα για σενάριο θεάτρου, απλά έγραψα το για να διασκεδάσω την μπλογκολογιάν. Αν κάτι μοιάζει με πραγματικά γεγονότα, σίγουρα είναι σύμπτωση.

    6.3.09

    Ευρωπαίοι τζιαι ευρο-πέη

    Από τον Πολίτη

    Χριστόφιας: "Αποκτήσαμε κύρος ευρωπαικής χώρας"


    "Η κυβέρνησή μας αναπτύσσει πολυμερή και πολυθεματική εξωτερική πολιτική", ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας στην εισαγωγική του ομιλία στο πλαίσιο δημοσιογραφικής διάσκεψης για τη συμπλήρωση ενός έτους διακυβέρνησης.

    Για την ενότητα της ομιλίας του με τίτλο "διεθνείς σχέσεις και Ευρωπαϊκή Ένωση", ο Πρόεδρος Χριστόφιας είπε ότι "ως δραστήριο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενισχύουμε τις σχέσεις μας με τρίτες χώρες στη βάση του διεθνούς δικαίου και του αμοιβαίου οφέλους, για να μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία να λειτουργεί ως γέφυρα συνεργασίας μεταξύ Ε.Ε. και τρίτων χωρών". "Και αυτό γίνεται στην πράξη", σημείωσε.

    «Ως σημαντικοί σταθμοί στην ανάπτυξη των διεθνών σχέσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορούν να αναφερθούν οι επισκέψεις στη Μεγάλη Βρετανία και στη Ρωσική Ομοσπονδία και η υπογραφή Πρωτοκόλλου Συναντίληψης και Κοινής Διακήρυξης αντίστοιχα με τις χώρες αυτές", πρόσθεσε. "Εκτιμούμε", συνέχισε, "ότι οι είκοσι δύο συνολικά επισκέψεις που πραγματοποιήσαμε στο εξωτερικό απέδωσαν καρπούς για τη χώρα μας". Ανέφερε ότι σημαντική ήταν η επίσκεψή στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, η παρουσία και η προσφώνησή στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και οι συναντήσεις στο περιθώριο της Συνέλευσης με Προέδρους και Πρωθυπουργούς δεκαπέντε χωρών. Πρόσθεσε ακόμη ότι, σημαντική ήταν και η συμμετοχή σε διάφορα φόρα της ΕΕ και στις διασκέψεις Κορυφής με τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας. Ξεχώρισε επίσης, την επίσκεψη του στο Στρασβούργο και την προσφώνηση του στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΣτΕ.

    Ο Πρόεδρος Χριστόφιας εξέφρασε ικανοποίηση για τις άριστες σχέσεις με την ελληνική κυβέρνηση, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με τον Πρωθυπουργό, με την πολιτική ηγεσία της χώρας στο σύνολό της οι οποίες όπως είπε, "έχουν συσφιχθεί ακόμα περισσότερο". Τόνισε ότι, η δραστήρια συμμετοχή μας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και η συμβολή μας στη διαμόρφωση πολιτικών και προγραμμάτων, προσδίδουν κύρος στη χώρα μας ταυτόχρονα με τις φιλικές σχέσεις που έχουμε αναπτύξει με Ευρωπαίους ηγέτες, όπως ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Μπαρόζο, ο Γάλλος Πρόεδρος κ. Σαρκοζί, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Πέττεριγκ και άλλοι.

    Όπως εξήγησε, ο Πρόεδρος Χριστόφιας, αντλήσαμε βοήθεια από το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ε.Ε. ύψους 7.6 εκατομμυρίων ευρώ για την αντιμετώπιση της ανομβρίας, ενώ ανέφερε ότι διεκδικούμε βοήθεια από την ΕΕ ύψους πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για τη δημιουργία υποδομών αντιμετώπισης της ξηρασίας. Επίσης, επετράπη να εκταμιεύσουμε από τα κρατικά ταμεία αποζημιώσεις για τους γεωργοκτηνοτρόφους. Κλείνοντας αυτή την ενότητα της ομιλίας του, ανέφερε ότι διεκδικήσαμε και πετύχαμε να εξαιρεθούμε από την καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στην Κύπρο.


    Τα δικά μου: Τελικά δεν μετανώννω ακόμα που τον εψήφησα. Να αθθημήσουμεν ότι οι "ευρωπαϊστές" που εκυβερνούσαν προηγουμένως είχαν καταφέρει σε 5 χρόνια να αγγριστούν με 2 υπουργούς εξωτερικών, μεταξύ των οποίων τζιαι τζιείνον της Βρεττανίας που κακά η καλά εν πνεύμονας της κυπριακής οικονομίας τζιαι κύρια επίδραση πάνω στο τί είμαστιν μετά που την Ελλάδαν. Αγγρίσαν τους καλλύττερους φίλους της Κύπρου όπως ο Φερχόιχεν, ή η σοσιαλίστρια Ρότε. Εδημιουργήσαν εχθρικές σχέσεις με τους εταίρους μας που αντί να μας βοηθούν επιέζαν μας. Εφάαμεν εχθρικά ψηφίσματα από ευρωπαϊκά κοινοβούλια όπως της παραδοσιακά φιλοκυπριακής Γερμανίας. Τελικά δεν είναι τα λόγια, τα συνθήματα τζιαι η φρασεολογία που μετρά. Είναι οι πράξεις τζιαι το αποτέλεσμαν τους. Άκου τζιεί Ευρωκό.

    Για να αθθημηθήτε τας αγαστάς σχέσεις με τους εταίρους μας βάρτε λλίον πίσω το ρολόιν τζιαι κοιτάξετε τες ανακοινώσεις του γραφείου τύπου τζιαι πληροφοριών. Όπως π.χ αυτήν εδώ

    1.3.09

    Ιδεολογικές ερπύστριες κι εντεταλμένα G -3

    "Σας σιχάθηκε η ψυχή μου
    καρκινάκια του πλανήτη"
    Τζίμης Πανούσης


    Απάντηση δεν έλαβα, αν και ο κ. Λάζαρος Μαύρος με συμπεριέλαβε σε μια οιωνεί απάντησή του στις 18/2. Το περιεχόμενό της αποτελεί απόδειξη ότι η συζήτηση δε διεξάγεται με σκοπό την αλήθεια, αλλά μόνο και μόνο για την ανάδειξη προσωπικών εμπαθειών και την εκτόνωση ενός αντικομουνιστικού μένους, βγαλμένου κατευθείαν από τη σάπια καρδιά περασμένων δεκαετιών.


    Επανέρχομαι, λοιπόν, και αντιτάσσω στην ακατάσχετη "Χαραυγολογία" τα πιο κάτω. Ζητώ εξήγηση γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία στις 12.5.2003 δημοσίευσε κατάλογο στην Επίσημη Εφημερίδα της με ονόματα Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων, καλώντας παράλληλα τους συγγενείς τους να δώσουν αίμα ή δείγματα DNA. Αναμένω αιτιολόγηση της διαχρονικής προθυμίας της πλευράς μας να προβεί σε μονομερείς εκταφές για την ανεύρεση λειψάνων. Είμαι περίεργος να μάθω το περιεχόμενο των φακέλων που τηρεί η πλευρά μας για κάθε Τουρκοκύπριο αγνοούμενο. Γιατί το ΕΔΑΔ στην υπόθεση Karabardak εναντίον Κύπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 22.10.2002, καταγράφει την εκτέλεση Τουρκοκυπρίων κατ' εντολήν Πολύκαρπου Γιωρκάτζη; Απορώ πώς είναι δυνατόν τα λείψανα γυναικόπαιδων και ηλικιωμένων να βρίσκονται σε πηγάδια και λαξιές αυτού του τόπου. Ζητώ εξήγηση για τις περιστάσεις εξαφάνισης καθενός από αυτούς και τα αίτια θανάτου για όσους τα λείψανα έχουν ανεβρεθεί και ταυτοποιηθεί. Ζητώ να μάθω γιατί η Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων, ένα όργανο υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, βρίσκεται στην Κύπρο και γιατί ασχολείται με 502 περιπτώσεις Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων και 1493 Ελληνοκυπρίων.


    Γιατί φοβίζει τόσο πολύ η αναζήτηση της αλήθειας σχετικά με αυτό το θέμα; Προς τι ο πανικός και η υστερία που καταλαμβάνει όλες τις "πατριωτικές" δυνάμεις μόλις ανοίξει η συζήτηση; Η πρώτη αντίδρασή τους είναι αναμενόμενη: η ετικέτα του προδότη είναι έτοιμη προς επικόλληση από τις "εθνικά ISO 9002" του τόπου. Μαζί και τα φληναφήματα που αναφέρονται σε υποταγή στον κατακτητή και ηθική εξίσωση θυμάτων και θυτών. Μέσα σε αυτό το συνονθύλευμα δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή για αναστοχασμό με βάση τη λογική και την ηθική. Όταν ένας άνθρωπος εξαφανίζεται, οι Αρχές του κράτους οφείλουν να διερευνήσουν την τύχη του κατά τρόπο άμεσο και ουσιαστικό. Είναι σε αυτή την απλή πρόταση που αντιστέκονται όσοι αρνούνται το δικαίωμα στην αλήθεια για τους συγγενείς των αγνοουμένων.


    Οι συμπατριώτες μας, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ενώνονται πάντα σε δυο περιπτώσεις: στο θάνατο και στον εθνικισμό. Οι 486 εκταφές και 339 ανθρωπολογικές αναλύσεις είναι αρκετές για να αποδείξουν το πρώτο. Η δήλωση του Ραούφ Ντενκτάς, στις 26.6.2001, ότι οι Τουρκοκύπριοι όχι μόνο δεν θα δώσουν αίμα, αλλά ούτε καν μια κουκίδα σκόνης, και η λυσσαλέα αντίδραση του κ. Λάζαρου Μαύρου στην ανακίνηση του θέματος αποδεικνύουν το δεύτερο. Είναι το αίμα των θυμάτων του κάθε εθνικιστή που επιδιώκουμε να καθαρίσουμε!


    Και πριν αρχίσουν τα γνωστά σκληρίσματα και οι ηθικιστικές ανοησίες περί ιδεολογικών ερπυστριών, νομίζω είναι πιο χρήσιμο να μάθουμε γιατί όλα αυτά τα Πυροβολημένα Μυαλά και εντεταλμένα G-3 του άρρωστου εθνικισμού, που ενδημεί στην πατρίδα μας, φρουρούν τόσο πρόθυμα αυτούς τους άδικους θανάτους.

    23.2.09

    Χωρίς πυξίδα, ανόητη πατρίδα

    "Σας σιχάθηκε η ψυχή μου
    καρκινάκια του πλανήτη"
    Τζίμης Πανούσης



    Στοπ. Παύση. Αλτ. Ένα λεπτό. Από την περίοδο του δημοψηφίσματος και μετά ασχολούμαστε με το τι λένε οι "άλλοι", σκοτωνόμαστε από τις εφημερίδες, τα ραδιόφωνα και το ίντερνετ για την κρίση, για την επίλυση του Κυπριακού, νεκρανασταίνουμε τις πρόνοιες του Ανάν, τα μισά μας επιχειρήματα ξεκινάνε με το "αν (δεν) ψήφιζε ο λαός τότε έτσι", εκδίδουμε πιστοποιητικά φρονημάτων. Η ιστορία αυτή πάει χρόνια πίσω κι αν κάποιος βρει το κουράγιο να ανιχνεύσει την ιστορία του Τύπου θα δει να αναδύεται ένα μόνιμο σχέδιο: δυο πλευρές να αψιμαχούν ακατάπαυστα για την τρέχουσα επικαιρότητα - αλλά τίποτα πέραν αυτής.




    Τα πρόσωπα και τα μέσα αλλάζουν, η ουσία των λόγων μας όμως παραμένει η ίδια, με μια μικρή, ίσως, διαφορά για αυτούς που θέλουμε να θεωρούμαστε "προοδευτικοί". Γιατί απ' την άλλη πλευρά μάς αναμένει ο ανεξάντλητος βερμπαλισμός της πατριωτικής γραμμής, βγαλμένης κατευθείαν από κατηχητικό της δεκαετίας του '50 ή από μια βλαχομπαρόκ σύναξη σε επαρχιακό καφενείο.



    Μέσα σε αυτό το σαματά, γραφικές μορφές είναι ο προφανής στόχος. Σπάμε πλάκα με τον αρχιεπίσκοπο, αδυνατούμε να πιστέψουμε τις απύθμενου κάλλους δηλώσεις και παραστάσεις πολιτικών όπως ο Κουλίας, ο Βαρνάβα, ο Κουτσού και περιμένουμε να διαβάσουμε το "Κατά Βαρβάρων", τον Πάτροκλο και τον Κοριό να ξεμπροστιάζουν τις βλακείες που μας αραδιάζονται κάθε εβδομάδα. (Ίσως, ακόμα, και τους τόσους θυμούς του γράφοντος...) Από την άλλη πλευρά: οι συνήθεις ύποπτοι. Η Σημερινή με το αμαρτωλό της παρελθόν, το Σίγμα με τους κραυγαλέους τίτλους, ο Φιλελεύθερος με το σύνηθες φιλοεξουσιαστικό προφίλ λένε τα δικά τους. Ορίστε: στις 93 λέξεις που προηγούνται σας περιέγραψα το παρελθόν, το παρόν και, όπως φοβάμαι, το μέλλον της δημόσιας συζήτησης στην Κύπρο.




    Και μετά τι; Μας λείπει η παραπέρα σκέψη, η εναλλακτική πρόταση. Μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι αυτές είναι οι συντεταγμένες μας! Μια κοινωνία ζόμπι-υπνοβατών που επαναλαμβάνουν αδιάκοπα τα ίδια λόγια, σε τέτοιο βαθμό που η ύπαρξη του ενός είναι μόνο η αιτία για την ύπαρξη του άλλου. Μέσα στο χαμό, καθετί καινούργιο, μικρές εκρήξεις δημιουργίας δεν ξεφεύγουν τελικά και τυλίγονται στην παμφάγο δίνη που ονομάζεται Κυπριακό. Ίδιες κουβέντες, ίδιες εφημερίδες, μια ρουτίνα ικανή να σκοτώσει και τα πιο αγέρωχα μυαλά μέσα σε λίγο καιρό.




    Αλλιώς τον είχα φανταστεί αυτόν τον καιρό. Νοσταλγώ από τώρα ένα μέλλον που να είναι ασύμβατο κι αμήχανο με αυτό το παρόν. Και που να γεννά μια προσδοκία δικαιώματος για όσα θα γίνουν. Αλλά φευ...

    18.2.09

    Και η άλλη όψη των πραγματων.....

    Τα οξφορδιανά προσόντα του δρος Ρολάνδου Κατσαούνη και οι δολοφονίες Τ/Κ 1963-64


    ΠΡΟΣ: "ΠΟΛΙΤΗ"
    Ενταύθα
    Στον "Πολίτη" της 12ης τρέχοντος και εις περίοπτον θέσιν δημοσιεύτηκε άρθρο του δρος Ρολάνδου Κατσαούνη, υπό τον τίτλο "Γύρω από κάποιες αμφισβητήσεις", στο οποίο ο δόκτωρ αναφέρθηκε και στον υπογράφοντα ως ένα από τους δημοσιογράφους που αμφισβήτησαν τα ακαδημαϊκά του προσόντα. Έχοντας διαβάσει τον κατάλογο των πανεπιστημιακών περγαμηνών του, που δημοσίευσε, μετά χαράς αποσύρω κάθε αμφισβήτηση των τυπικών του προσόντων. Θαρρώ, όμως, ότι είναι δεοντολογικά πρέπον για τους αναγνώστες και του "Πολίτη" να δημοσιεύσετε, αν έχετε την καλοσύνη, σε μία από τις προσεχείς εκδόσεις σας, το παρόν κείμενό μου που επιχειρεί να ερευνήσει, ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ του, τα ουσιαστικά προσόντα του δρος Κατσαούνη και τα πολιτικά τους παράγωγα. Το κείμενό μου υπέχει θέση και απαντήσεως στο άρθρο που δημοσίευσε στον χθεσινό "Πολίτη" (σελ. 40) ο αξιότιμος νομικός συνεργάτης σας κ. Νικόλας Κυριάκου, με τίτλο "Εθνικιστικές παρα-λογικές":
    Ο Τ Α Ν, λοιπόν, οι Τούρκοι βρέθηκαν στριμωγμένοι από τη δημόσια ομολογία που έκανε την Πέμπτη 22.1.09 ο Τούρκος ηθοποιός Αττίλα Ολγκάτς ότι, το 1974 που υπηρετούσε στον τουρκικό στρατό εισβολής στην Κύπρο, διέπραξε διατεταγμένες, εν ψυχρώ εκτελέσεις, δεμένων πισθάγκωνα Ελλήνων Αδηλώτων Αιχμαλώτων και ο τουρκικός Τύπος θρηνούσε με τίτλους όπως "Τι κακό μας βρήκε" της "Χουριέτ" και "Αυτό μας έλειπε τώρα" της "Μιλλιέτ", βγήκε την Κυριακή 25.1.09 και τη Δευτέρα 26.1.09 η εφημερίδα του κυβερνώντος ΑΚΕΛ, η "Χαραυγή", που έμοιαζε ως να προσφέρει στους Τούρκους "σανίδα σωτηρίας" και... "εξισορρόπηση": Δημοσίευσε βαρυσήμαντη συνέντευξη του προβεβλημένου ως πρώην καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, δρος Ρολάνδου Κατσαούνη, ότι "Ελληνοκύπριοι δολοφονούσαν αθώους Τουρκοκυπρίους το 1963-64". Όπως ήταν απολύτως φυσιολογικά αναμενόμενο, ο τουρκικός Τύπος έσπευσε αμέσως και αξιοποίησε, ως είδος αντιπερισπασμού, το "λαχείο" που πήρε από τον δρα Κατσαούνη και τη "Χ".
    Δύο υπήρξαν τα σημαντικότερα "προσόντα" της "προσφοράς" που αξιοποίησαν οι Τούρκοι:
    1. Το κύρος ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ που δηλοί η ταυτότητα: "Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης". Ήγουν, παγκοσμίου κύρους, ανθός των ανθών των όπου γης επιστημόνων: Οξφόρδη!
    2. Το κύρος της "Χαραυγής", ως οργάνου του κυβερνώντος στην Κύπρο κόμματος.
    Α Ν Τ Ε Χ Ο Υ Ν, όμως, εξαντλητικό έλεγχο επαλήθευσης, πόσο, πράγματι, επιστημονικοί ή όχι, ήσαν οι ισχυρισμοί που πρόβαλε, με Οξφορδιανά Προσόντα στη "Χαραυγή" ο δρ Κατσαούνης;
    - Κατά πόσο, δηλαδή, αποδεικνύεται αν όντως ήσαν ή όχι προϊόντα πραγματικής επιστημονικής έρευνας, τα όσα ο δόκτωρ κατέθεσε στη συνέντευξή του;
    Ι Δ Ο Υ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ: Κληθείς από τον δημοσιογράφο της "Χ" κ. Σπύρο Σωτηρίου, που του πήρε τη συνέντευξη, να αποδείξει τους ισχυρισμούς του περί δολοφονιών Τ/Κ από Ε/Κ, ο δρ Κατσαούνης είπε, επί λέξει: "Όπως είπα, η ίδια η ανακάλυψη των λειψάνων. Ο πρώτος ομαδικός τάφος εντοπίστηκε ήδη από τον Ιανουάριο του 1964 στον Άγιο Βασίλειο, κάπου 20 Τουρκοκύπριοι και ακολουθούν οι άλλοι" ("Χ" 26.1.09 σελ. 8).
    - Από πού, όμως, συνήγαγε ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ο δρ Κατσαούνης ότι οι συγκεκριμένοι "κάπου 20 Τ/Κ" υπήρξαν θύματα δολοφονίας και ότι οι δράστες ήσαν Ε/Κ;
    - Τι είδους επιστημονική έρευνα διεξήγαγε, άραγε, για να καταλήξει σ' αυτή την τελεσίδικη ετυμηγορία;
    Το ερώτημα έχει σπουδαιότατη σημασία όχι μόνο για την αξιοπιστία και την εγκυρότητα της επιστημοσύνης του εν λόγω Οξφορδιανών Προσόντων επιστήμονα. Αλλά και της γενικότερης τάσης αναψηλάφησης της ιστορίας των αιματηρών γεγονότων στην Κύπρο. Υ Π Α Ρ Χ Ε Ι, λοιπόν, ένα πολύ ισχυρό τεκμήριο (ντοκουμέντο), το οποίο αποτελεί, αν όχι πλήρη απόδειξη, αμάχητη τουλάχιστον ένδειξη ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του δρος Κατσαούνη στερείται επιστημονικότητας, θέτει εκποδών τα Οξφορδιανά του Προσόντα και τον αφήνει εκτεθειμένο ως ψευδόμενο. Διότι η συγκεκριμένη περίπτωση του "πρώτου ομαδικού τάφου" των 21 (ακριβώς και όχι "κάπου 20") Τ/Κ, του Ιανουαρίου 1964, στο τουρκικό κοιμητήριο του Αγίου Βασιλείου, υπήρξε θέμα είδησης της "Χαραυγής" (όπως και του "Φιλελευθέρου", της "Ελευθερίας" και των άλλων εφημερίδων) της 14ης Ιανουαρίου 1964. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, λοιπόν, η ίδια η εφημερίδα, στην οποία ο δρ Κατσαούνης πρόβαλε μετά από 45 χρόνια τους δικούς του ισχυρισμούς, δημοσίευσε για τη συγκεκριμένη περίπτωση, πολύ διαφορετική εκδοχή. Η "Χαραυγή" της Τρίτης 14.1.1964 δημοσίευσε είδηση με τίτλο "Η εκταφή τουρκικών πτωμάτων από το τουρκικό κοιμητήριο Αγ. Βασιλείου και η εκμετάλλευση του θέματος από τους στασιαστές - Τούρκοι στρατιώτες βοηθούμενοι από βρετανικά στρατεύματα, εξέθαψαν χθες 21 πτώματα - Κατάλληλη προπαγάνδα μεταξύ κυρίως ξένων δημοσιογράφων". Απαντώντας ακαριαία στην τότε τουρκική προπαγάνδα η "Χαραυγή", 14.1.1964, δημοσίευσε και την ανακοίνωση του τότε Κυβερνητικού Εκπροσώπου: "Κατά τας πρώτας ημέρας των επεισοδίων μετεφέροντο εις το Γενικόν Νοσοκομείον Λευκωσίας τραυματίαι και νεκροί, Έλληνες και Τούρκοι, εκτός των μεταφερομένων εις ελληνικάς και τουρκικάς ιδιωτικάς κλινικάς. Τοιουτοτρόπως μετεφέρθησαν εις το Γεν. Νοσοκομείον 52 Έλληνες τραυματίαι και 16 Έλληνες νεκροί ως και 5 Τούρκοι τραυματίαι και 21 Τούρκοι νεκροί. Αμέσως αι νοσοκομειακαί αρχαί ειδοποίησαν τον Υπουργόν Υγείας όστις είναι Τούρκος, καθώς και την τ/κ ηγεσίαν δια την παραλαβήν των πτωμάτων των Τούρκων. Ούτοι απήντησαν ότι θα προέβαινον εις διευθετήσεις δια την παραλαβήν των πτωμάτων. Επίσης ειδοποιήθη ο Ερυθρός Σταυρός εις τον οποίον επεδόθη και κατάλογος των νεκρών. Επειδή αι ημέραι παρήρχοντο και ήρχισεν ήδη η αποσύνθεσις των πτωμάτων και η δυσοσμία, το Νοσοκομείον ηναγκάσθη να προβή εις ταφήν των πτωμάτων την οποίαν και έκαμεν εις το τουρκικόν νεκροταφείον του Αγίου Βασιλείου. Περί τούτου ειδοποίησε πάλιν την τ/κ ηγεσία. Η ενέργεια αύτη των νοσοκομειακών αρχών και ιδιαιτέρως η ταφή εις το τουρκικόν κοιμητήριον πρέπει να εκτιμηθή ως πράξις ανθρωπιστική. Αντί τούτου η τ/κ ηγεσία διαστρεβλώνουσα την αλήθειαν προσπαθεί να εκμεταλλευθή πολιτικώς το γεγονός, επιδεικνύουσα τοιουτοτρόπως ασέβειαν και προς τους Τούρκους νεκρούς".
    Π Ο Ι Ο Σ λοιπόν από τους δύο ισχυρισμούς είναι η αλήθεια και ποιος το ψεύδος;
    - Έγραφε ψέματα η "Χαραυγή" της 14ης Ιανουαρίου 1964 για το τουρκικό κοιμητήριο του Αγίου Βασιλείου, ή μήπως είναι ψέματα τα όσα αντίθετα ο δρ Κατσαούνης ισχυρίζεται μετά από 45 χρόνια, στη "Χαραυγή" της 26ης Ιανουαρίου 2009;
    - Και εάν, όντως, μελέτησε ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ την περίπτωση και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ψευδόταν η "Χαραυγή" της 14.1.64 και ότι ψευδόταν ο τότε εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, γιατί δεν προσκόμισε ικανές αποδείξεις, τεκμήρια ή έστω ενδείξεις για κάτι τέτοιο;
    - Επιτρέπεται, επιστημονικά, σε έναν Οξφορδιανών Προσόντων επιστήμονα, ο οποίος εμφανίζεται δημοσίως ότι ερεύνησε και μελέτησε ΟΛΑ τα προσιτά στοιχεία που συνδέονται αμέσως ή εμμέσως με το αντικείμενο της έρευνάς του, να μην έχει καν μελετήσει τις εκδόσεις, τουλάχιστον της εφημερίδας του δικού του κόμματος, της "Χαραυγής", ιδίως της περιόδου που ισχυρίζεται ότι ερεύνησε;
    Το ζήτημα αφορά συγκαιρινά και τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο που έλαβε τη συνέντευξη από τον δρα Κατσαούνη. Ο κ. Σπύρος Σωτηρίου είναι της "Χαραυγής" του 2009. Ανέλαβε να πάρει συνέντευξη για "εγκλήματα σε βάρος Τ/Κ" της περιόδου 1963-64. Ακόμα και αν δεν έκρινε ως στοιχειώδες καθήκον να μελετήσει τους παλιούς τόμους της εφημερίδας στην οποία εργάζεται, θα έπρεπε να είχε διαβάσει όσα ΤΩΡΑ, τους τελευταίους μήνες, δημοσιεύονται στον κυπριακό Τύπο για το 1963-64. Ιδίως σε ονομαστική αντιπαράθεση, επί του συγκεκριμένου ζητήματος, με την τωρινή αρθρογραφία της διευθύντριας κ. Ανδρούλας Γκιούρωφ και του βοηθού διευθυντή της εφημερίδας, του κ. Κύπρου Κουρτελλάρη. Θα έπρεπε να είχε διαβάσει, τουλάχιστον, τις οκτώ αριθμημένες συνέχειες στη στήλη "Ειρήσθω", του υπογράφοντος, στην εφημερίδα "Σημερινή", υπό τον κραυγαλέο και προκλητικό τίτλο "Έσφαξε Τ/Κ το ΑΚΕΛ;" όπου την Τρίτη 11.11.08 αναδημοσιεύτηκε η περί Αγίου Βασιλείου είδηση της "Χαραυγής" της 14.1.64.
    Δ Υ Σ Τ Υ Χ Ω Σ, λοιπόν, για αμφότερους, δεν επαληθεύουν, ο μεν δρ Κατσαούνης τα Οξφορδιανά ή όποια άλλα επιστημονικά του προσόντα, ο δε κ. Σπύρος Σωτηρίου τα στοιχειώδη για δημοσιογράφο προσόντα. Αντίθετα, η περίπτωση Αγίου Βασιλείου 1964 δημιουργεί απολύτως εύλογες υπόνοιες περί επιστημονικού και δημοσιογραφικού τσαρλατανισμού. Που, ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ, ωφελεί τους Τούρκους και βλάπτει τους Έλληνες. Και κρούει, συνεπώς, κώδωνα κινδύνου, για το είδος της αναψηλάφησης των ιστορικών γεγονότων και το περιεχόμενο της εξαγγελθείσας υπό της κυβερνήσεως Χριστόφια "ξαναγραφής της ιστορίας"! Εκτός κι αν έχουν, για να προσκομίσουν, πειστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ψέματα έγραφε το 1964 η "Χαραυγή" και ψέματα ανακοίνωνε ο τότε εκπρόσωπος της κυβέρνησης Μακαρίου και οι αρχές του Γεν. Νοσοκομείου Λευκωσίας...
    Π Α Ν Τ Ω Σ, η ίδια η "Χαραυγή" της Τετάρτης 15.1.1964, στην τελευταία της σελίδα, χαρακτήριζε όσα σήμερα ισχυρίζεται ο δρ Κατσαούνης, ως "μια νέα συντονισμένη και αισχρή προπαγανδιστική συκοφαντία σχετικά με την εκταφή 21 πτωμάτων από το τουρκικό κοιμητήριο Αγ. Βασιλείου".
    ***Επισυνάπτω φωτογραφία του δημοσιεύματος της "Χαραυγής" 14.1.1964 για να το διαβάσουν αυτούσιο και οι αναγνώστες του "Πολίτη", τυπωμένο.
    Λάζαρος Α. Μαύρος

    15.2.09

    Εθνικιστικές (παρα)λογικές

    "Ο εθνικισμός είναι ένας ηλίθιος κόκορας
    που λαλεί πάνω στην κοπροσωρό του"

    Richard Aldington

    Παρακολουθώ τον τελευταίο καιρό την πολεμική αρθρογραφία του δημοσιογράφου της "Σημερινής" Λάζαρου Μαύρου που καυτηριάζει τη στάση του ΑΚΕΛ και της Χαραυγής σε σχέση με τις δολοφονίες Τουρκοκυπρίων το 1964. Οι παρεμβάσεις διανθίζονται με κασσανδρικές προβλέψεις και παραθέσεις ιστορικών ρήσεων. Μέσα από αυτόν τον αχταρμά, η δυναμική των επιχειρημάτων συμπλέκεται με τις αλλαγές στην Παιδεία και προβάλλει ισοπεδωτική.


    Αν αντιλαμβάνομαι καλά από τα γραφόμενα, η ανάδειξη του θέματος των δολοφονιών Τ/Κ δεν μπορεί να είναι στην ατζέντα επειδή η Χαραυγή κατά την περίοδο εκείνη δεν είχε αναφερθεί στο θέμα. Ως εκ τούτου, το θέμα θεωρείται ως μη υπάρχον και η όποια αναφορά σε αυτό κριτικάρεται ως προσπάθεια ηθικής εξίσωσης των θυμάτων, δηλαδή των Ελληνοκυπρίων, με τους θύτες, δηλαδή τους Τουρκοκυπρίους. Η προσβολή δεν αργεί να φανεί στα γραφόμενα του Λ. Μαύρου: όσοι ασπάζονται αυτή τη θεώρηση της ιστορίας, όσοι προωθούν μια μη συγκρουσιακή πολιτική θεώρηση, αποτελούν τις ιδεολογικές ερπύστριες των Τούρκων.



    Ο συλλογισμός δεν υπακούει σε κανένα κανόνα λογικής, ειδικά τις μέρες αυτές που τα χώματα τις πατρίδας μας αποδίδουν πίσω ό,τι έχει απομείνει από τα θύματα της περιόδου 63-74. Το αν μια εφημερίδα είχε ή όχι αναδείξει το θέμα δεν προσφέρει καμιά υπηρεσία στην ιστορική αλήθεια. Η σκέψη ότι κάποιος δεν δικαιούται να ομιλεί επειδή στη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο είχε (απο)σιωπήσει, είναι μια συνθήκη ικανή να δημιουργήσει μια κοινωνία μουγκών. Αν η λογική εφαρμοστεί σε όλες τις περιστάσεις τότε δεν δικαιούται να ομιλεί για την Κυπριακή Δημοκρατία όποιος έχει προσπαθήσει να την καταλύσει είτε με πραγματικές ερπύστριες είτε με πιο γραφικούς τρόπους, όπως για παράδειγμα την υποστολή της κρατικής της σημαίας...



    Προφανώς δεν ασπάζομαι λογικές αυτού του τύπου. Το πρόβλημα είναι άλλο: είναι η άρνηση της αποδοχής της ευθύνης της κοινότητάς μας για τη δική της ιστορική πορεία. Είναι ο φόβος της κατάρρευσης όλων των ζωτικών ψευδών που μας έθρεψαν για χρόνια. Είναι ο πανικός μπροστά στην προοπτική του ξεπλύματος του αίματος που μας χωρίζει. Είναι η ανησυχία ότι η αιώνια σύγκρουση των προαιώνιων εχθρών θα αποδειχθεί μια γελοιότητα. Είναι ο τρόμος ότι οι βερμπαλισμοί για τους αταλάντευτους αγώνες και οι κορώνες για την εθνική δικαίωση θα καταρρεύσουν υπό το βάρος των αναστολών από τη θητεία και της απαλλαγής από την εφεδρεία.



    Και για να καταλήξω: στα τελευταία λεπτά αυτής της πολιτικής παράτασης που διανύουμε, το δίλημμα είναι κατ' ουσίαν ένα: αν θα επιλέξουμε τη συνέχιση της παρουσίας μας μέσα από μια λύση και την αναμέτρησή μας με την ιστορία ή αν θα αφεθούμε σε μια αργή, αλλά βέβαιη, εξαφάνιση, αφήνοντας ως σημάδι ένα τελευταίο λάλημα (ή την ανάκρουση του ύμνου) στις 6 το πρωί...

    11.2.09

    Πλησιάζει η άννοιξη

    Αυτήν την εικόναν την έπιασα εχτές επιστρέφοντας παρπατητός που την δουλειά. 

    Η ομίχλη εκάλυφκεν τα πάντα σε απόστασην τζείττε μέρου που 20 μέτρα. Το σιόνιν, που το πρωΐν δεν υπήρχεν καν, έφτασεν τους 25 πόντους. Εσυνέχιζεν να σιονίζει αριμανίως. Ο αέρας εσφυρολόαν τζιαι έβαλλεν τα σιόνια μες τα ρουθούνια μου, μες τα ρούχα μου, μες τα φκιά μου. Ο δρόμος παρόλον που είχεν καθαριστεί τζιαι αλατιστεί με τόνους άλας, έγλιαζεν τζιαι αν δεν επρόσεχες θα μπορούσες να ππέσεις να τσακκιστείς. Εκτός που τον αέραν, ήχος κανένας. Τα πουλιά τζιαι τα χτηνά εχωστήκαν σε ότι καταφύγειον τους προσφέρει το δάσος. Οι αθρώποι εν κλειδωμένοι μες τα σπίθκια τους τζιαι θωρούν την μπόραν που την τηλεόρασην. Η φύση παίζει την ψοησμένην. Αφήννει τα στοιχεία να κάμουν το βίτσιον τους διότι ξέρει ότι αν τους πάει κόντρα θα πεθάνει που τα καλά.

    Όσον τζιαι να σας φαίνεται παράξενον, αυτή η ατμόσφαιρα με κάμνει να σιαίρουμαι. Η ατμόσφαιρα που με καταθλίβει είναι αυτή του Αυγούστου με το θέρος να κάμνει τους παραπάνω αθρώπους να χαριεντίζονται. Εγώ νοιώθω παραπάνω την φύσην που ετοιμάζεται να ναρκωθεί πάλε.

    Σιαίρουμαι τωρά, διότι νώθω την φύσην πουκάτω που τα σιόνια να ετοιμάζεται να εκραγεί που ζωήν. Ενώ τα στοιχεία σαλαβατούν, τζιείνη αφήννει τα να δέρνουνται τζιαι να παίζουν τον Kέκαν. Συνεχίζει αθόρυβα την δουλειάν της. Ξέρει ότι νομοτελειακά σε δκυό μήνες η διάρκεια της ηλιοφάνειας θα είναι τόση που κανέναν σιόνιν δεν αντιστέκεται. Η επικείμενη ανθοφορία είναι γεγονός πάνω στο οποίον η παρούσα θύελλα δεν θα έχει καμίαν επίδρασην.

    Περπατώντας μέσα στα σιόνια τζιαι την κρυάδαν δεν ιξέρω γιατί, αλλά εσκέφτουμουν τον Ττόμην τον Ββού, τον Κουλίαν, τον Βαρνάβα, τον Λυσσαρίδην, ακόμα τζιαι τον Λιλλίκκαν που εγίνην συγραφέας. Μπορεί οι λόγοι που με κάμνουν να μου αρέσκει ο σιειμώνας να είναι οι ίδιοι που με κάμνουν να διασκεδάζω την θύελλαν που εξέσπασεν πάνω στον υπουργόν παιδείας, πάνω στους καθηγητές της αγγλικής σχολής, ή πάνω στην διευθύντριαν του γυμνασίου του Ριζοκαρπάσου. Ίσως είναι σημάθκια επικείμενης ανθοφορίας. Περιμένω την 30 χρόνια τωρά, που τον τζιαιρόν που είμουν έφηβος. Όσον αγωνιούν τζιαι ανεμοδέρνουνται, τόσον είμαι αισιόδοξος τζιαι σιαίρουμαι.

    2.2.09

    Ο δικός μας Ολγκάτς πότε;

    Όπως λαλεί τζιαι ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, Μπασκίν Οράν, η αδιακρισία πολλές φορές κάμνει καλό. Είναι ο μόνος τρόπος να καταδείξεις την βρομιά που καλύπτεται που μιαν συλλογικήν α(ε)νοχήν.

    Στην "βάρβαρην" Τουρκία οι διανοούμενοι τζιαι οι αθρωπιστές, ακόμα τζιαι οι σωστοί πολιτικοί, αξιώνουν να δικαστεί ο Ολγκάτς, ακόμα τζιαι να σταλεί σε διεθνές δικαστήριον. Μακάρι να γινεί. Θα δικαιωθούν μερικά που τα θύματα των εγγληματιών πολέμου. Στην "πολιτισμένην" ευρωπαϊκήν μας Κύπρο ποιός ετόλμησεν να μιλήσει για τα πτώματα των αμάχων τουρκοκυπρίων που βρυκολατζιάζουν ακόμα μες τους λάκκους; 'Η πάλε, το να σκοτώσεις με πρωτόγονον τρόπον συμπατριώτην σου συντεχνιακόν ή με τες πέτρες ή με τες σπόντες των 6 ιντζών δεν είναι έγγλημαν πολέμου; Ποιός εδικάστην; Ποιός εκατάγγειλεν; Όχι να καταγγείλεις αόριστα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για πολιτικήν κατανάλωση. Να καταγγείλεις επώνυμα στο δικαστήριον. Κανένας δεν τολμά.

    Πριν καμπόσα χρόνια όταν ο Κληρίδης εκάλυφκεν φασίστες τζιαι αποκατάστησεν τους 62 εοκαβητατζιήδες πραξικοπηματίες, το Ακέλ εσύναξεν πολλές μαρτυρίες τζιαι εκατάθεσεν τες στην βουλή. Τελικά έγινεν περίγελον τζιαι εθώρες εοκαβητατζιήδες βουλευτές που το ειρωνεύκουνταν "αν έσιεται στοιχεία φέρτε τα τζιαι να τα εξετάσουμεν...".

    Έναν τηλεφώνημαν στην μάναν, στον θκειόν, στον παππούν του μάρτυρα αρκεί να κλείσεις το στόμαν ενός Κυπραίου."Σκέφτου τα μωρά σου, όποιος νεκατώννεται με τα πίτερα τρών τον οι όρνιθες, εν να σώσεις εσού τον κόσμον..."

    Μόνον ένας πελλός μπορεί να σώσει την εθνικήν μας αξιοπρέπειαν, τζιαι να μας βάλει τα μούτρα μας κατάφατσα μπορστά στην αλήθκειαν. Πολλοί λαλούν ότι αυτοί που εσκοτώσαν τα πλάσματα στην Αλόαν τζιαι στον Σανταλλάρην, αυτοί που εθάψαν μωρά ζωντανά επελλάναν. Κανένας δεν έκαμεν χαΐριν. Άλλοι επήαν στην Ελλάδαν, άλλοι στα μοναστήρκα, άλλοι εφαλλάραν τζιαι μείναν σαν τους χασκασμένους. Η αποβλάκωση είναι μηχανισμός άμυνας του σώματος όταν η συνείδηση δεν αντέχει το βάρος των πράξεων. Εμάς δυστυχώς δεν μας έφκην ένας που να πελλάνει τζιαι να χουμιστεί την "ανδρειωσύνην" του.

    Με δίχα τον δικόν μας Ολγκάτς είμαστιν καταδικασμένοι σαν λαός να κουβαλούμεν στους ώμους μας τζιαι στην συνείδησην μας τους σκελετούς τζιαι τα κουφάρια που βκαίννουν το ένα μετά το άλλον που τους αλακατόλακκους. Σταματώ το άρθρον ως εδώ. Δεν αντέχω άλλον έρκεται μου να στρέψω.

    31.1.09

    Βιβλιοπαρουσίαση; "Ο άτιμος βίος του Λίλη Γιωρίκα"

    • Ωωωωχ! Η στήλη βολεύτηκε στην άπλα της περασμένης εβδομάδας και λέει να μείνει ακόμα λίγο. Εξάλλου, μια χαρά είναι να ‘σαι ντυμένος Κοριός.

    • Δεν έχει τη συνεργασία που θα ανέμενε από την Αστυνομία δήλωσε κατηφής ο Γενικός Εισαγγελέας. Και γιατί να την έχει; Σαμπώς είναι κανένας κρατικός θεσμός;

    • Σχετικό και άσχετο μαζί: ο Αρχηγός της αστυνομίας Ιάκωβος Παπακώστας, δήλωσε στη Βουλή, ότι στα τελευταία επεισόδια που σημειώθηκαν στα γήπεδα τραυματίστηκαν 33 αστυνομικοί και δεν έγινε καμία σύλληψη, γιατί, όπως είπε, "φοβούνται οι αστυνομικοί".

    • Σωστά...Δεν φοβούνται μόνο αν είναι 10 μπάτσοι εναντίον 2 μαστουρωμένων και με χειροπέδες!

    • Καλά ρε αρχηγέ, όταν αυτοί κάνουν αίτηση για να μπουν στο Σώμα, ποια νομίζουν ότι θα είναι τα καθήκοντα τους; Να τρώσιν ρόστο χαλλούμι τζιαι πόμπες θωρώντας μούχτιν μάππα;

    • Πάντως, μετά από όλη αυτή την comedia dell’ arte από πλευράς αστυνομίας, εγώ πείστηκα για το εξής: ο Αρχηγός είναι βουδιστής. Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς τη νιρβάνα του Μεγάλου Ατάραχου. Jack, πιάσε ένα παγωτό κι άσε τους αλλους να σκίζονται.

    • Με τα γιαούρτια (και όχι τα παγωτά) θα ανέμενα να πάρει ο κόσμος αυτούς που αποφάσισαν την επαναλειτουργία του Ιπποκρατείου. Βλέπετε, τα βρέφη που πέθαναν δεν είχαν πατέρα γραμμένο σε κομματικά κατάστιχα ούτε μάνα που να αγχώνεται με ποιον θα φωτογραφηθεί για τις εβδομαδιαίες κοσμικές στήλες...

    • Κάτι τέτοια ξεφτιλίκια γίνονται σε αυτόν τον τόπο και είναι ζήτημα χρόνου να έχουμε κρούσματα αυτοδικίας, όπου ο κάθε αδικημένος θα παίρνει το νόμο στα χέρια του. Και ποιος θα κατακρίνει έναν απελπισμένο άνθρωπο που εγκλημάτισε;

    • Άστε που υπάρχει και το ενδεχόμενο να βγει ξανά σε καμιά φυλλάδα ο κ. Ασχετής Ασχετικαϊδης και να στείλει όλους τους εγκληματίες στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο πάλι. Κάτι τέτοια σουλφίδια του υδρογόνου μας αμολάνε και δεν παίρνουμε ανάσα!

    • Μιας και ο λόγος για την αστυνομία, συγχαρητήρια στα σαϊνια που συνέλαβαν ένα 26χρονο παλικάρι που ζωγράφισε ένα γκράφιτι στη Λευκωσία, επειδή νόμιζαν ότι είναι αναρχικός. Κύπρος: η χώρα που μπορείς μπορείς να γράφεις ανενόχλητα στους τοίχους: «Γαμώ την ομόνοια, το αποελ, το ΑΚΕΛ, το ΔΗΚΟ, τις μάνες σας», αλλά δεν σου συγχωρείται η καλλιτεχνική ανησυχία...Αχιλλέα, κουράγιο!

    • Κουράγιο και στον Ερτνογάν: Τα βρόντηξε κι έφυγε από το Νταβός μετά από λογομαχία με τον Σιμόν Πέρες. Κάτι τέτοια βλέπει ο Ματσάκης τζι’ αππώννεται!

    • Για επίσημη επίσκεψη ήρθε στο νησί μας ο Πρόεδρος της Βουλής της Πολωνίας Bronislaw Komorowski, ύστερα από πρόσκληση του ομολόγου του Μάριου Κάρογιαν. Ελπίζω να περίσσεψε κανένας κουραμπιές για να τον κεράσουμε τον άνθρωπο.

    • Δεν σας νοιάζει που ήρθε ο αξιότιμος κ. Komorowski στην Κύπρο; Καλά, μη νομίζετε όμως, ότι τον πολυνοιάζει κι εκείνον...

    • Μιας και είμαστε στην ενότητα του διπλωματικού ρεπορτάζ, σας ενημερώνω ότι ο Υπουργός Εξωτερικών της Banana Republic of Cyprus γύρισε από το εξωτερικόν, όπου περιόδευσε στη Βραζιλία, στον Παναμά, στην Αργεντινή και άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Επειδή είμαι άνθρωπος της ουσίας έχω να κάνω μόνο μια ερώτηση: Έκανε σκάουτινγκ για κανέναν παίκτη για την ΟΜΟΝΟΙΑ ή όλο για το Κυπριακό τους μιλούσε;

    • 25/11/2008, ΠΟΛΙΤΗΣ: «Σε χθεσινές δηλώσεις της η κ. Σωτηρούλα Χαραλάμπους ανέφερε πως η κινδυνολογία και υπερβολή δεν είναι τα στοιχεία που χρειάζονται για την από κοινού αντιμετώπιση της κατάστασης, σημειώνοντας πως ήδη η Κυβέρνηση έδρασε προληπτικά για στήριξη της κατασκευαστικής βιομηχανίας. Αναφερόμενη στην πρόσφατη σύσκεψη στο Προεδρικό, είπε πως η κατασκευαστική βιομηχανία θα στηριχθεί με 40 εκατ. ευρώ τα οποία είναι επιπρόσθετα από τα ήδη αυξημένα κονδύλια για έργα στους προϋπολογισμούς.»

    • 27/01/2009, ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: «Σε δέκα περίπου μέρες αναμένονται ''οριστικές αποφάσεις'' αναφορικά με τη λήψη μέτρων για στήριξη του κατασκευαστικού τομέα και του τουρισμού, που αναμένεται να πληγούν περισσότερο από την παγκόσμια οικονομική κρίση, δήλωσε σήμερα ο Υπουργός Οικονομικών Χαρίλαος Σταυράκης [...]. Για τον κατασκευαστικό τομέα, ο κ. Πίττας είπε πως ''μας έχουν υποσχεθεί ότι ανελήφθη ειδική πρωτοβουλία για την εκτέλεση των προαναγγελθέντων έργων τα οποία θα επιφέρουν μια διαφορά 200 εκατ. ευρώ, η οποία θα είναι σημαντική ενίσχυση για αυτό τον τομέα''.

    • 31/01/2009, Νικόλας Κυριάκου: Πόσα θέλετε να μας τρελάνετε;

    • Μιας και όλοι μοιράζουν αφειδώλευτα χρήματα, ήθελα να μάθω τι πιστεύει για όλα αυτά η Γενική Ελέγκτρια, η οποία τα είπε για άλλη μια φορά χύμα και τσουβαλάτα. Επιτέλους, ένα δημόσιο δημόσιο πρόσωπο με αρχίδια!

    • 90 φαρμακευτικά εργοστάσια μολύνουν με τα απόβλητα τους ένα ποτάμι στην Ινδία με ποσότητες που θα μπορούσαν να αποστειρώνουν 90.000 άτομα την ημέρα. Σιγά το κατόρθωμα! Στην Κύπρο 4 κόμματα αποβλακώνουν καθημερινά 700.000 άτομα τα τελευταία 30 χρόνια.

    • Παρακολουθώ το RSS feed μου με αγωνία για να διαβάσω την τοποθέτηση του Περδίκη για το θέμα. Έστω του Ομήρου, ρε παιδί μου, ακόμα κι αν είναι από εκείνα τα σαχλοεπαναστατικά «πως τολμούν οι Αμερικανοί/ Βρετανοί/ εξωγήινοι/ Ινδοί!»

    • Περδίκη περίμενα, Ομήρου φαντασιώθηκα, Ιωνά μου έβγαλε το RSS: «Θα ήταν πραγματικά μέγα πολιτικό σφάλμα, εάν αφήσουμε τη συνταρακτική ομολογία του Τούρκου ηθοποιού να παραμείνει ανεκμετάλλευτη», ανέφερε ο βουλευτής του ΔΗΣΥ, Ιωνάς Νικολάου. Συμφωνώ! Να δώσουμε τα δικαιώματα στο Σίγμα για να γυρίσει καμιά τηλεοπτική σειρά ο Τσιάκκας πρν μας προλάβουν οι Τούρκοι!

    • Να την προβάλει, όμως, μετά το έτερον εθνεγερτικόν θέαμαν με τίτλον: «Ροζίτα..γλυκιά σαν σοκολάτα!».

    • Τίτλος; «Γάροι...κότσινοι». Και να μην με στραβοκοιτάτε, σύντροφοι!

    • Πάντως αν, λέω αν, έβγαζα το ψωμί μου πουλώντας πατριωτισμό και έπαιρνα
    χαμπάρι ότι το συγκρότημα όπου δουλεύω προβάλλει αυτές τις αηδίες, θα έφτυνα τους υπεύθυνους προγράμματος και τον ιδιοκτήτη.

    • Ίσως πάλι και να κώλωνα. Το ψωμί μου θα έβγαζα, είπαμε... Όμως, επειδή είμαι εξαιρετικά φιλάρεσκος ως χαρακτήρας και ψοφάω για δημοσιότητα, θα το έκανα μόνο και μόνο για να δω τη μουτράκλα μου πρωτοσέλιδο στον «Φ», σε εθνοπρεπή γελοιογραφία του Πιν...

    • Ενα μεγάλο θέατρο είμαστε καλοί μου άνθρωποι! Να, σαν και αυτό που θεμελίωσε τις προάλλες ο Σύντροφος Χριστόφιας, το κόστος ανέγερσης του οποίου θα ανέλθει στα 20,5 εκατομμύρια ευρώ περίπου. Είναι το ακριβότερο σπίτι που έχτισε ποτέ Κυπραίος για την κόρη του....

    • Από του βήματος της εκδήλωσης για το θεμελιό είπε, κραδαίνοντας το μυστρί, ότι η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή, ο άκρατος καταναλωτισμός, η εμπορευματοποίηση της τέχνης, η μαζική υποκουλτούρα, η έξαρση της βίας και της εγκληματικότητας σταδιακά διαβρώνουν την κυπριακή κοινωνία. Ουφ! Ίδρωσα αλλά τα είπα όλα απνευστί.

    • Ξέχασε, όμως, να αναφέρει την εξαφάνιση των γαλάζιων μηρμυγκοφάγων, τις σποραδικές εμφανίσεις UFO στo Στόουνχετζ και το γεγονός ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ έχει να πάρει πρωτάθλημα εδώ και 7 χρόνια.

    • Σύντροφε, τσιμέντωσε πρώτα τη λύση και μετά πιάσε τα δημόσια κτήρια. Αλλιώς σε βλέπω σκυφτό μπροστά στην Ιστορία και από την ετυμηγορία της δεν σε σώζει ούτε το σοβιετικό διδακτορικό σου.

    • Εκτός από το θέατρο, αγαπώ και τα γράμματα. Από μικρός ήμουν διαβαστερό παιδί και είχα μια έφεση στη γνώση. Ξεκοκκάλιζα το «Φιλελεύθερο» και «Το Παρασκήνιο» που έφερνε σπίτι ο πατέρας μου. Κάποια στιγμή άρχισε να ψιθυρίζει κάτι ακαταλαβίστικα: «Το παιδί δεν είναι καλά ψουψουψου...». «Εσύ και αυτές οι φυλλάδες που φέρνεις στο σπίτι ψουψουψου» τον κεραυνοβολούσε η μάνα μου. Τελοσπάντων, μικρό παιδί ήμουν, δεν πολυκατάλαβα τι έγινε, κάποια στιγμή φαλήρισε «Το Παρασκήνιο» και τον «Φ» τον διάβαζα πλέον στα κλεφτά στον παρπέρη. Ούτε Ριζοσπάστης στη Χούντα να ήταν...

    • Φιλομαθής γαρ, αναμένω με ανυπομονησία να πέσει στα χέρια μου το βιβλίο του Γ. Λιλλήκα με θέμα το Κυπριακό και την επίλυσή του για να το διαβάσω. Είμαι βέβαιος ότι οι πολυπληθείς φίλοι και θαυμαστές του στο ΥΠΕΞ θα αγοράσουν όλα τα αντίτυπα...

    • Εγώ, πάλι, επειδή αυτά τα υψηλά θέματα δεν τα κατέχω, λέω να γράψω κάτι πιο απλό και μελό. Το μυθιστόρημα μου θα αναφέρεται σε έναν καφετζή του P.I.O., πίσω στο 1987. Ο συμπαθής καφετζής θα συμπαθήσει ένα παφίτη φοιτητή που θα εμφανιστεί μια καλή μέρα στο υπουργείο και θα του προσφέρει συχνά - πυκνά κανένα σάντουιτς, μιας και ο φοιτητής τα φέρνει ζόρικα βόλτα.

    • Επειδή μεγάλωσα με Ξανθόπουλο και Κούρκουλο, η πλοκή θα συνεχίζει με τον νεαρό να ελίσσεται στα δώματα της εξουσίας (βασικά, φυσανέμης της κακιάς ώρας) και να καταφέρνει να φτάσει ψηλά. Στη μοιραία στιγμή της συνάντησης του με τον καφετζή ύστερα από χρόνια, ο ήρωας μου θα καμωθεί πως δεν τον αναγνωρίζει...

    • Τι τίτλο θα έχει; Λέω να το ονομάσω: «Ο άτιμος βίος του Λίλη Γιωρίκα», αλλά δεν μου ακούγεται πιασάρικος. Εσείς τι λέτε;

    • Εγώ, πάντως, λέω μετά θάρρους γνώμης και παρρησίας ότι πρέπει να δεχθούμε μερικούς από τους κρατούμενους του Γκουαντανάμο στην Κύπρο, τώρα που κλείνει αυτό το όνειδος! Που θα τους βάλουμε; Έχουμεν τόσες κλινικές, σιόρ! Είμαστε ή δεν είμαστε large λαός;

    • Να τους βάλουμε και το Γ. Λιλλήκα να τους διαβάζει καθημερινά το πόνημά του. Τι; Πως είπατε; Απαγόρευσε ο Ομπάμα τα βασανιστήρια;

    • Εξαιρώ από τη largoσύνη (που εν συνότζιαιρη του κόσμου τζιαι τούτη) τον κ. Ταλάτ που διερωτήθηκε πόσες φορές θα πρέπει να εξηγήσει στην ελληνοκυπριακή πλευρά τη διαφορά της ομοσπονδίας με τη συνομοσπονδία. Όσες φορές χρειαστείς κι εσύ, σύντροφε, για να καταλάβεις τη διαφορά ανάμεσα στο να είσαι μισταρκός της Τουρκίας στην Κερύνεια και εκ περιτροπής πρόεδρος ενός αναγνωρισμένου κράτους.

    • Κλείνω με μια νότα εθνικής ανάτασης από τη «Σημερινή»: ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Γιάννης Σπανός, οποίος απηύθυνε τον επιμνημόσυνο λόγο στο μνημόσυνο του Γρίβα, αποκάλυψε ότι λίγο πριν από το θάνατο του Διγενή, ο αρχηγός της ΕΟΚΑ προτάθηκε όπως ηγηθεί αντάρτικου στη Βόρεια Ήπειρο.

    • Αχ, ήμουνα νιος και γέρασα ακούγοντας την κάθε εθνικοπατριωτική μπούρδα να πλασάρεται ως σοβαρή προσέγγιση! Η επανάσταση σε κάθε γωνιά του αλύτρωτου ελληνισμού θα γινόταν επιτέλους πραγματικότητα και η ιστορία θα γραφόταν διαφορετικά. Η μητέρα πατρίδα θα είχε από τότε να επιδείξει περήφανους θριάμβους και χρυσά μετάλλια στην άρση βαρών και ο ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ θα είχε σήμερα 10 πρωταθλήματα σερί!

    • Θα είχαμε το δικό μας, εθνικό Τσε! 1, 2, 3, πολλές Κοφίνου!

    • Αμάν Κοριέ, δύσκολη η δουλειά σου... Αν κάθε βδομάδα πρέπει να ανασκοπείς όσα είπε η κάθε καριτικατούρα, να αναστοχάζεσαι πάνω σε κάθε βλακεία που συμβαίνει σε αυτόν τον τόπο τζιαι να θκιαβάζεις τζιαι τον Φιλελεύθερον για πόπαστον, χαρά στη βλάγκαν!

    30.1.09

    Μάσκες πουλάνε στο παζάρι!

    • Τα καρναβάλια ξεκινούν (ή ίσως, στη χώρα που ζούμε, να μην τελειώνουν ποτέ). Η στήλη σήμερα θα ντυθεί Κοριός!


    • Σύντροφε Νίκο σε νιώθω! Κι εγώ δεν κατάφερα να εκλεγώ πρόεδρος στη Β’ Λυκείου και η πικρία που ένιωσα ήταν αφάνταστη...Μεθόδευσα μακιαβελικά την ολική επαναφορά μου στην Γ’ τάξη, αλλά τελικά αποφοίτησα ως ένας ταπεινός αντιπρόεδρος, χωρίς να ζήσω την ηδονή του ρεβανσισμού. Μην κάνεις, λοιπόν, τα ίδια λάθη με μενα. Μπορείς, βέβαια, να ντυθείς Γ.Γ. και να χορέψεις ινγκόκνιτο στις πλατείες της «εδώ Λεμεσός, εδώ Λεμεσός».


    • Άγχος κι αυτό, ρε παιδί μου, στο ΑΚΕΛ με την ενότητα του κόμματος! Είπε κανείς καλοί μου товарищ (σ.σ. σύντροφοι) ότι δεν είστε ενωμένοι ή ότι κινδυνεύετε με διάσπαση; Εκτός κι αν ξέρετε κάτι παραπάνω από εμάς... Το φάντασμα του ΑΔΗΣΟΚ μάλλον πλανάται ακόμα πάνω από την ορθόδοξη Αριστερά και «συννεφιάζει» ο Σύντροφος.



    • Είπα σύννεφα και θυμήθηκα αυτή τη φαιδρή ιστορία για το βομβαρδισμό με βαρέα μέταλλα των ημικατεχόμενων ουρανών μας (ίντα, μόνον η ημικατεχόμενη γη μας;) από τους Εγγλέζους. Έκανα τον κόπο και διάβασα τα στατιστικά στοιχεία της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας στην ιστοσελίδα: http://www.moa.gov.cy/ms/ms.nsf, όπου έμαθα ότι η δύσμοιρη πατρίδα μας υπέφερε από σοβαρή ανομβρία κατά τα έτη 1901-02, 1931-32, 1932-33, 1963-64, 1972-73, 1990-91. Τώρα πως μου ήρθε η παλαβή ιδέα να προστρέξω στην αρμόδια υπηρεσία, τι να πω; Μάλλον φταίει ο φραγκολεβαντίνικος, άνευ βαρέων μετάλλων, αέρας που αναπνέω.



    • Το συμπεράσμα, πάντως, είναι αβίαστο: Η ανομβρία συνδέεται με την τιμωρητική πρόθεση των Εγγλέζων σε σημαντικές καμπές της ιστορίας μας! Η εξαίρεση του 1990 μπορεί ίσως να αποδοθεί στο ότι η Αγγλία τερμάτισε 4η στο Μουντιάλ και θέλησε να ξεσπάσει κάπου.


    • Εν πάση περιπτώσει, σε όσους είδαν την ιστορία αυτή με τα βαρέα μέταλλα ως άλλον ένα «εγγλέζικο δάκτυλο» συστήνω τρίωρες, καθημερινές θεραπείες με το St. Anger των Metallica, που είναι και το αγαπημένο heavy metal συγκρότημα της στήλης. Βαρέα μέταλλα εσείς, heavy metal εμείς! Δεν θα μας τρελάνετε...



    • Προς το παρόν η στήλη, που δηλώνει ευθαρσώς την υποστήριξη της στο σωματείο τσιμεντοπωλών ΟΜΟΝΟΙΑ, τρελλαίνεται με τη μεταγραφή του Μιχάλη Κωνσταντίνου. Η εξέλιξη αυτή είναι ο ορισμός του οξύμωρου: η άμυνα μας είναι πιο τρύπια και από κόσκινο και εμείς παίρνουμε επιθετικό. Από την άλλη, βέβαια, με τέτοια κρύα, ένα επιπλέον παλτό ποτέ δεν είναι περιττό.



    • Παλτό, ελέω υπαρξιακού ρίγους, χρειάστηκα όταν διάβασα τη συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου, όπου δήλωσε: «Είμαστε πολύ κοντά στην Τουρκία. Για το λόγο αυτό είναι αδύνατο να εξευρεθεί λύση ομοσπονδίας. Δεν παίρνει περισσότερο από 3 λεπτά για να έρθουν τα τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα στο βορρά». ΧΡΑΑΑΤΤΤΣΣΣ! (29 αναλυτές γεωπολιτικής μόλις έσκισαν τα πτυχία τους).



    • Αν κατάλαβα καλά, για να βρεθεί λύση θα πρέπει οι ηπειρωτικές πλάκες να αποκλίνουν τόσο ώστε η Τουρκία να βρεθεί Βλαδιβοστόκ με Πεκίνο γωνία και η Κύπρος να γίνει λόφος με θέα το Ουισκόνσιν. Μην το γελάτε καθόλου: οι επιστημονικές προβλέψεις υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει σε μερικά δισεκατομύρια χρόνια.



    • Κάτι τέτοιες μπαρούφες είναι η μεταμφίεση, χρονιάρες μέρες άλλωστε, αυτού που λέμε «λύση σε βάθος χρόνου»....


    • Μιας κι έγινε λόγος για μπαρούφες, ακούστε και αυτήν: Διώξη μέσω του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου του Τούρκου ηθοποιού που ομολόγησε δολοφονίες ελληνοκυπρίων το 1974 εισηγήθηκαν οι Σαρίπολοι της Κύπρου.


    • Ωραία, απλά πριν αρματωθείτε ωρέ κλεφτόπουλα, διαβάστε και το καταστατικό του οργανισμού στο www.icc-cpi.int. Το άρθρο 11 προβλέπει ότι: «The Court has jurisdiction only with respect to crimes committed after the entry into force of this Statute». Το καταστατικό τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2002....

    • Α, ρε πατρίδα! Με τον κάθε κ. Ασχετή Ασχετικαϊδη σου ‘λαχε να πας στη Χάγη...

    • Συμπέρασμα από τις δυο παραπομπές μου στο διαδίκτυο: Το Ίντερνετ μπορεί να σώσει την αξιοπρέπεια σας!

    • Ίσως, πάλι, και όχι. Αντιγράφω από την ανακοίνωση του ευρωβουλευτή Μ. Ματσάκη για το γεγονός: «[...]ντρέπομαι που το λέω. Γιατί θεωρώ ότι ούτε τα δέματα των αρβύλων του 19χρονου αυτού φαντάρου δεν είμαι άξιος να αγγίξω».


    • Τώρα κατάλαβα το νόημα της παροιμίας που λέει: «Από ‘ν αντρέπεται, εν τζίζει των διμάτων».


    • Πάντως αν θα έπρεπε να φτύσω κάποιον πριν αποδημήσω εις τόπον χλοερόν, θα διάλεγα όλα τα κοπέλια που αποτελούν τον εθνικοπατριωτικό κορμό. Από πονηριά βέβαια, γιατί θα χρειαζόμουν μερικά χρονάκια για να τελειώσω το έργο μου.


    • Τρέμω, ωστόσο, στο ενδεχόμενο να ανακηρυχθώ ήρωας από την αγία τριάδα των σχολιογράφων της Σημερινής. Συναγωνιστές, το δηλώνω από τώρα για να μην διαβάσω στα επουράνια κανένα θούριο και γκρεμοτσακιστώ: είμαι ένας κατάπτυστος νενέκος!


    • Και μην διανοηθεί κανένας Ι5 ν’ αγγίξει τα κορδόνια απ’ τ’ άρβυλα μου!

    • Εν τέλει, η ιστορία αυτού του όλβιου τόπου μπορεί να συνοψιστεί στο ότι οι Τούρκοι εκτελούσαν εν ψυχρώ τους ελληνοκουπρίους και ότι οι τουρκοκύπριοι ήταν υπνοβάτες που σηκώνονταν για κατούρημα και έπεφταν στα πηγάδια.


    • Κάτι τέτοια σκέφτομαι και μου ‘ρχεται, ώρες-ώρες, να βαράω τη χοντρή ελληνική κεφάλα μου στον τοίχο.


    • Όταν συνέρχομαι από τα απανωτά χτυπήματα, σκέφτομαι πράγματα πιο σοβαρά, όπως οι ευρωεκλογές. Τα ονόματα των υποψηφίων ευρωβουλευτών του ΔΗΣΥ έχουν ήδη φτάσει τα 10, αν τους μετράω καλά. Τι θα κάνουν, θα κατεβάσουν 2 ψηφοδέλτια; Το ΔΗΣΥ, που είναι το μόνο κόμμα που ψιλοχαμπαριάζει από ευρωπαϊκά, οφείλει να υποβάλει πρόταση για ευρωβουλή - τσικό. Πως έχουμε Eurovision junior;


    • Μιας και ο λόγος για τα ευρωΔΗΣΥκά, μου φαίνεται ότι ο Γιαννάκης ζήλεψε το Μάριο για την αντίσταση του κουραμπιέ εναντίον του Ταλάτ και προέβη στον ανταρτοπόλεμο του μυδιού εναντίον του Ερντογάν, αρνούμενος να παραστεί στο δείπνο προς τιμήν του τελευταίου. Αχ, σε ψήφισα δυο φορές πριν ένα χρόνο και τώρα σου κάνει τεμενάδες ο Φιλελεύθερος...



    • Η στήλη χαιρετίζει αγωνιστικά την προοπτική ένταξης ενός Οικολόγου στο ψηφοδέλτιο της ΕΔΕΚ για τις ευρωεκλογές. Θα είναι ένα πείραμα πιο μεγαλεπήβολο και από αυτό του CERN. Υπενθυμίζουμε ότι αυτό το πείραμα θα μας δώσει μια εικόνα για τα πρώτα νανοδευτερόλεπτα της ύλης μετά το Μπίγκ Μπάνγκ.


    • Ενώ η ΕΔΕΚ και οι Οικολόγοι, θα μας αποδείξουν ότι μπορεί να δημιουργηθεί ευρωβουλευτής από ανύπαρκτη πολιτική ουσία. Η Κύπρος ξανά στον παγκόσμιο χάρτη, λοιπόν! Έχω να νιώσω τόσο περήφανος από τότε που συζητείτο το ενδεχόμενο διορισμού ενός Κύπριου πολιτικού ως Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Αξέχαστε Νίκο Ρολάνδη!



    • Τελικά, εγώ ένα κατάλαβα. Σ’ αυτόν τον τόπο δεν γίνεσαι Γ.Γ. ούτε στον Άτλα Αγλαντζιάς αν λέγεσαι Νίκος. Δεν το λέω εγώ! Δείτε τον Κατσουρίδη, το Ρολάνδη, τον
    Παπαδόπουλο. (Μόλις εκατάλαβα ότι πκιάνει με τζια μέναν το κολάνιν...). Μόνο ο Αναστασιάδης ξέφυγε από την ειμαρμένη του ονόματος, αλλά η τύχη του έπαιξε το άσχημο παιχνίδι να αναγιώνει πελλούς μες το Συναγερμό...


    • Μιας και βρισκόμαστε στην κατηγορία «Επιστήμες – Εθνικοσοσιαλισμός - Οικολογία», έχω να εισηγηθώ ένα ρηξικέλευθο μέτρο για την εξοικονόμηση χαρτιού: τη συγχώνευση Φιλελεύθερου - Σημερινής. Αφού σε όλα τα βρίσκετε αδέρφια, γιατί να ζείτε χώρια;



    • Μάλιστα, η πρόταση μου για το νέο έντυπο είναι να ακούγεται ο εθνικός ύμνος, καθώς γυρνάει κάποιος σελίδα. Όπως εκείνες τις ευχετήριες κάρτες, που παίζουν πάντα παράτονα το χάππυ-πέρτεϊ. Τα Σάββατα δώρο μια γιγαντοαφίσα του Αρχιεπισκόπου και τις Κυριακές οδηγός επιβίωσης για εφέδρους με τίτλο: «Κάτω που τες τερατσιές», με αφιέρωμα στα καπαρέ της Λάρνακας.



    • Θεωρώ αυτονόητο ότι η νέα εφημερίδα θα μοιράζεται δωρεάν στο English School, όπου εκπαιδεύεται μια νέα γενιά αγωνιστών της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά. Ορισμένοι γονείς ανησυχούν για την απομάκρυνση του ιδρύματος «από κάθε τι ελληνικό και κάθε τι χριστιανικό ορθόδοξο». Ε, χαλλόου! Ίντα το λαλούν English School καλό;



    • Η στήλη διαπνέεται από βαθύ αίσθημα ευθύνης και προτείνει τη λύση που θα δώσει τέλος σε αυτή την ιστορία: να μετονομαστεί η σχολή σε Escuela de los flores. Έτσι, θα αντικατοπτρίζει και τη γνώμη που έχουν οι γονείς για τα βλαστάρια τους αλλά και την αλήθεια - που όλοι ξέρουμε.



    • Νίκο, περίμενε! Έρχομαι κι εγώ Λεμεσό!



    • Τι; Τι θα ντυθώ εγώ; Τελικά, λέω να πρωτοτυπήσω και να ντυθώ «ανομιμοποίητος κουστωδός», βγαίνοντας, εν ώρα υπηρεσίας και επί παντός επιστητού, στα κανάλια και στα ράδια. Αν μάλιστα με βρει και κανένα τσιέκιν της Κυβέρνησης στο σπίτι, ακόμα καλύτερα.



    • Αλλά επειδή κάτι τέτοιο αποκλείεται να συμβεί: Πατέρα! Στείλε χρήματα!

    27.1.09

    Κυπριακή ποιότης

    Επήα να πιάσω έναν εισητήριον που το website του εθνικού μας μεταφορέα. Αφού με εσπάσασιν έναν ολόκληρον απόγευμαν (ως τζιαι οι διαδυκτιακοί κυβερνητικοί είναι άχρηστοι) έγραψα τους το ακόλουθον μύνημαν:


    "Ρε κοπέλια αν δεν τα καταφέρνετε να κάμετε ένα σάιντ που δουλεύκει παρετάτε. Εσυνδέθηκα τρεις φορές τζιαι επροσπάθησα να γοράσω θκυό εισητήρια Ζυρίχη Λάρνακα, έφαα 2 ώρες βάλλοντας τζιαι ξαναβάλλοντας τα στοιχεία μου τζιαι φτάννοντας στο τέλος βάλλει μου

    Due to high volume, the fare originally quoted is no longer available. We apologize for any inconvenience. Please start over.

    Αππόλοντζιαϊζ μιαν αππόλοντζιαϊζ θκυό, στάρτ όβερ μιαν σταρτ όβερ θκυό, στην τρίτην λαλείς ασσιχτίρ. Αφού it is not available ίντα μου το ξαναπροτείνει το εισητήριο δεύτερην τζιαι τρίτην φορά. Επιάετε μας εις το μαϊττάππιν. Άιστον που κάθε φορά ξιχάννει τα υπόλοιπα στοιχεία τζιαι πρέπει να τα ξαναβάλεις που ξάναρχης. Όνομαν, επώνυμον, αριθμόν πιστωτικής κάρτας, διεύθυνσην, τζιαι τρακόσιες άλλες πληροφορίες. Κάθεσε έναν χρόνον έξω τζιαι όλα τζιοιλούν σαν το ρολόιν. Φτάννει απλά να σκεφτείς Κύπρον τζιαι νευριάζουν σε οι άχρηστοι. Οι προγραμματιστές σας είναι καλοί για να γανώννουν μαείρισσες, όι να κάμνουν software. Τι Θέλετε να κάμω τωρά; Να πάω σε άλλην εταιρίαν που δουλεύκει το σάιντ της;

    Είπαμεν να σας υποστηρίξουμεν εσάς που είσαστιν δικοί. Έτα τζιειαμαί τωρά. Ελπίζω τα αεροπλάνα σας να δουλεύκουν καλλύττερα που τα σάιντ σας τζιαι οι πιλόττοι σας ναν καλλύττεροι που τους προγραμματιστές σας. Την τελευταίαν φοράν που ήρτα Κύπρον εκαρτέρουν 1 ώραν σαν το χτηνόν στην γραμμήν διότι το σκάννερ της κορούς εν εδούλεφκεν στο τσέκιν τζιαι έπρεπεν να βάλει ούλλα τα στοιχεία manually. Έκαμεν μας να μας φατσιήσουν πηέλλες. Τωρά ακόμα εν αγόρασα το εισητήριον τζιαι αρκέψαν τα όργανα πάλε.

    Όπως πάτε εν να μας κάμετε να μεν ξαναπατήσουμεν Κύπρον. Εγινήκετε σιειρόττεροι που την Ολυμπιακήν."

    Τελικά έγραψα www.aua.com, έππεσα πας τους Αυστριακούς, με τρία κλικ εγόρασα εισητήριον, επλήρωσα 70€ λλιόττερα, το φαϊν τους εν καλλύττερον, δεν μου εχρεώσαν τζιαι 24€ επειδή ιμίσς πληρώννω με credit card, εθκιάλεξα τζιαι την θέσην που εν να κάτσω τζιαι ας λαόννουνται οι δικοί μας να σάσουν το website τους.

    Τελικά εν να γινώ τζιαι γώ όπως τον Ίλανδρον που δεν θέλει τους κυβερνητικούς να τους δεί καρτζιύν του τζιαι θέλει να ιδιοτικοποιηθούν ούλλα να ποσπαζούμαστιν που λλόου τους.

    Αμάν!

    25.1.09

    O Νικόλας

    Πέρα που τους μπλόγκερ που εγνώριζα τυχαία που πρίν, ο Νικόλας Κυριάκου ίσως ναν ο μόνος μπλόγκερ που εγνώρισα τζιαι φατσικώς σε μιαν κάθοδον μου στην Κύπρο. Τζιαι που κοντά είναι το ίδιον πλάσμαν που φαίνεται τζιαι στα γραψίμια του. Είναι μέλος αυτού του μπλόγκ αλλά που τες προεδρικές τζιαι δα δεν μας εξανάγραψεν δαμέσα.

    Αν θέλετε να τον ιγνωρίσετε θκιαβάστε την τελευταίαν ανάρτησην στο μπλογκ του.

    22.1.09

    Μαθήματα ΑΚΕΛικής δημοκρατίας

    Το ΑΚΕΛ παρέδωσε μαθήματα δημοκρατίας, δήλωσε ο νεοκλεγείς Γ.Γ. του κόμματος κος Άντρος Κυπριανού.

    Μάλιστα. 105 άνθρωποι, οι περισσότεροι εκ των οποίων έμμισθοι του κόμματος, μαζεύτηκαν σε μια αίθουσα και υπό συνθήκες συσκότισης και αδιαφάνειας εξέλεξαν τον εκλεκτό του Μεγάλου. (Δείτε την ανάρτηση του Λεξιπένητα για περισσότερα επ' αυτού.)

    Αλλά από τα πολλά αστεία που λέχθηκαν χτες το βράδυ, αυτό που κερδίζει το πρώτο βραβείο είναι η αναφορά του Μεγάλου στην εποχή που αυτός ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος. Ήταν τότε δύσκολοι καιροί λέει, γιατί τότε είχε υπήρχε ομάδα η οποία είχε μετατρέψει το κόμμα σε λέσχη συζητήσεων.

    Ωιμέ! Καλά, οι άνθρωποι αυτοί ήταν σοβαροί; Ο κομμουνισμός ανά την υφήλιο κατέρρεε και αυτοί ήθελαν να το συζητήσουν; Να προβληματιστούν; Μα καλά, μια ζωή στο ΑΚΕΛ δεν ήξεραν ότι το κόμμα γνωρίζει καλύτερα; Ευτυχώς τους ξεμπάρκαρε ο Μεγάλος και το κόμμα επανήλθε στην κατάσταση νιρβάνας.

    Προσδοκούμεν σε ενσωμάτωση των δημοκρατικών αρχών του ΑΚΕΛ και στο πολίτευμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

    Αμήν.

    15.1.09

    Sweatshops

    Για κάτι διαφορετικό, μεταφέρω ένα άρθρο του Nicholas Kristof από τους New York Times. Ο Kristof είναι σταυροφόρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανά την υφήλιο (δείτε το μπλογκ του).



    January 15, 2009
    OP-ED COLUMNIST

    Where Sweatshops Are a Dream

    PHNOM PENH, Cambodia

    Before Barack Obama and his team act on their talk about “labor standards,” I’d like to offer them a tour of the vast garbage dump here in Phnom Penh.

    This is a Dante-like vision of hell. It’s a mountain of festering refuse, a half-hour hike across, emitting clouds of smoke from subterranean fires.

    The miasma of toxic stink leaves you gasping, breezes batter you with filth, and even the rats look forlorn. Then the smoke parts and you come across a child ambling barefoot, searching for old plastic cups that recyclers will buy for five cents a pound. Many families actually live in shacks on this smoking garbage.

    Mr. Obama and the Democrats who favor labor standards in trade agreements mean well, for they intend to fight back at oppressive sweatshops abroad. But while it shocks Americans to hear it, the central challenge in the poorest countries is not that sweatshops exploit too many people, but that they don’t exploit enough.

    Talk to these families in the dump, and a job in a sweatshop is a cherished dream, an escalator out of poverty, the kind of gauzy if probably unrealistic ambition that parents everywhere often have for their children.

    “I’d love to get a job in a factory,” said Pim Srey Rath, a 19-year-old woman scavenging for plastic. “At least that work is in the shade. Here is where it’s hot.”

    Another woman, Vath Sam Oeun, hopes her 10-year-old boy, scavenging beside her, grows up to get a factory job, partly because she has seen other children run over by garbage trucks. Her boy has never been to a doctor or a dentist, and last bathed when he was 2, so a sweatshop job by comparison would be far more pleasant and less dangerous.

    I’m glad that many Americans are repulsed by the idea of importing products made by barely paid, barely legal workers in dangerous factories. Yet sweatshops are only a symptom of poverty, not a cause, and banning them closes off one route out of poverty. At a time of tremendous economic distress and protectionist pressures, there’s a special danger that tighter labor standards will be used as an excuse to curb trade.

    When I defend sweatshops, people always ask me: But would you want to work in a sweatshop? No, of course not. But I would want even less to pull a rickshaw. In the hierarchy of jobs in poor countries, sweltering at a sewing machine isn’t the bottom.

    My views on sweatshops are shaped by years living in East Asia, watching as living standards soared — including those in my wife’s ancestral village in southern China — because of sweatshop jobs.

    Manufacturing is one sector that can provide millions of jobs. Yet sweatshops usually go not to the poorest nations but to better-off countries with more reliable electricity and ports.

    I often hear the argument: Labor standards can improve wages and working conditions, without greatly affecting the eventual retail cost of goods. That’s true. But labor standards and “living wages” have a larger impact on production costs that companies are always trying to pare. The result is to push companies to operate more capital-intensive factories in better-off nations like Malaysia, rather than labor-intensive factories in poorer countries like Ghana or Cambodia.

    Cambodia has, in fact, pursued an interesting experiment by working with factories to establish decent labor standards and wages. It’s a worthwhile idea, but one result of paying above-market wages is that those in charge of hiring often demand bribes — sometimes a month’s salary — in exchange for a job. In addition, these standards add to production costs, so some factories have closed because of the global economic crisis and the difficulty of competing internationally.

    The best way to help people in the poorest countries isn’t to campaign against sweatshops but to promote manufacturing there. One of the best things America could do for Africa would be to strengthen our program to encourage African imports, called AGOA, and nudge Europe to match it.

    Among people who work in development, many strongly believe (but few dare say very loudly) that one of the best hopes for the poorest countries would be to build their manufacturing industries. But global campaigns against sweatshops make that less likely.

    Look, I know that Americans have a hard time accepting that sweatshops can help people. But take it from 13-year-old Neuo Chanthou, who earns a bit less than $1 a day scavenging in the dump. She’s wearing a “Playboy” shirt and hat that she found amid the filth, and she worries about her sister, who lost part of her hand when a garbage truck ran over her.

    “It’s dirty, hot and smelly here,” she said wistfully. “A factory is better.”

    5.1.09

    ΤΣΟΝΤΕΣ

    Ανατολικά οι πολεμόχαροι σεκοντάρουν τους πολεμόχαρους χτυπώντας τους. Ώσπου του πολέμου η χαρά να αφανίσει όχι τον αντίπαλο αλλά τον ίδιο τον «εαυτό» (την αυτονομία, την βούληση) στον κάθε ένα από εμάς.

    Εδώ στην Κύπρο, κατάντησαν πλέον τέτοιες εκδηλώσεις απλά ένας τρόπος ανάδειξης «προσωπικοτήτων» για τους χώρους εκτός κοινοβουλίου και τρόπος ενίσχυσης της συνοχής, της προπαγάνδας, των συμβόλων, του καπελώματος αλλά και του φακελώματος για τα κομματικά μαντριά.

    Στη Λευκωσία, σε εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από πρεσβεία… Παλαιστίνιοι Α τσακώνονται με Παλαιστίνιους Β ενώ ΕΔΟΝόπουλα ανταλλάζουν ροχάλες και άλλα αιχμηρά αντικείμενα με «εναλλακτικούς», κλπ.. μετατρέποντας την εκδήλωση σε… τσόντα.

    Είμαι πλέον πεπεισμένος ότι στο κεφάλι κουβαλάμε όχι κύτταρα αλλά πίτουρα.

    Πέραν από την αδυναμία να καταδικαστούν ΚΑΙ οι βολές με όλμους και ρουκέτες τέτοιας τεχνολογικής αξίας που εγγυώνται θύματα ανάμεσα στους αμάχους… πέραν από την ύπαρξη -ένθεν και ένθεν -οπαδών του δόγματος Bush-Ταλιμπάν («για μιτά μας, για οχτρός μας») και εραστών του «αφανισμού» (βλέπε Ισραήλ και ΧΑΜΑΣ)…

    Ας δεχτούμε –χάριν συζήτησης και μόνον –ότι κάποιος βρίσκει απόλυτο δίκαιο στους Παλαιστίνιους και καθόλου στους Ισραηλινούς. (Προσωπικά θεωρώ πως δικαίωμα ύπαρξης –ως λαοί και ως κράτη –έχουν και οι δύο, στη δε διαδήλωση δεν πήγα). Η διαδήλωση από μόνη της… και μάλιστα μετά αψιμαχιών αντίπαλων «ομάδων» …τι ακριβώς εξυπηρετεί; Μήπως την ανάδειξη «πρωτοπαλίκαρων»;

    Πόσα φυλλάδια μοιράστηκαν με ονόματα ομίλων / εταιρειών από το Ισραήλ που εισάγουν προϊόντα στην Κύπρο και έχουν κάποια σχέση π.χ. με τον εξοπλισμό του Ισραήλ ή με τους οικισμούς των ισραηλινών εποίκων;

    Ασήμαντο θα μου πείτε αλλά… τουλάχιστον σαν πράξη μετρά πιότερο από τις όποιες βρισιές και μπουνίδια μπορείς να ανταλλάξεις είτε με «όργανα» (που δεν είναι καν Ισραηλινοί), είτε με «αντίπαλες φράξιες».

    Πόσα άτομα «στρατολογήθηκαν» για τη δημιουργία ενός (διαδικτυακού ίσως) μηχανισμού ενημέρωσης για τα όσα γίνονται στη Γάζα, κάτι για το οποίο η Κύπρος θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο;

    Πόσο χρόνο τηλεοπτικής κάλυψης πέτυχε αυτή η εκδήλωση π.χ. στο Euronews;

    Τι ενέργειες έγιναν για να βγουν στη φόρα ονόματα και διευθύνσεις του αρτιότατου δικτύου που οι Ισραηλινές Μυστικές Υπηρεσίες διατηρούν στη Κύπρο από καταβολής της Δημοκρατίας μας;

    **********

    Να μου επιτρέψετε εδώ μια διευκρίνιση.

    Δεν με γοητεύει η βία. Τον Γκάντι τον είχα και εγώ αφίσα στο φοιτητικό μου δωμάτιο. Δεν μπορώ όμως να ζητάω «αυτοσυγκράτηση» από κάποιον που γίνεται ή νοιώθει πως γίνεται στόχος, ειδικά άμα εγώ δεν έχω τέτοιες έγνοιες. Όπως δεν θα μπορούσα να ζητάω από κάποιον που εργάζεται χαμάλης σε εργοστάσιο να δεχτεί την εργασία μέχρι τα 70 επειδή εγώ είμαι π.χ. αρχιτέκτονας και νοιώθω ότι θέλω και θα μπορούσα να δουλεύω ως τα 90.

    Δεν ήταν όμως τέτοιες οι συνθήκες στην προκειμένη περίπτωση.

    Επίσης δεν διακατέχομαι από καμιά προσήλωση στην τήρηση του Νόμου. Δεν μπορούν όλες οι διαμαρτυρίες να είναι απολύτως νομιμόφρονες, όπως βέβαια δεν είναι όλοι οι νόμοι δημοκρατικοί και δίκαιοι
    . Μπορεί όμως κάποιος να διακρίνει την παράβαση του Νόμου που στρέφεται π.χ. κατά της σωματικής ακεραιότητας άλλων … σε αντιδιαστολή με την παράβαση του Νόμου που στρέφεται π.χ. ενάντια στην «ηθική τάξη».

    Και εξηγώ:

    Αν 300 διαμαρτυρόμενοι π.χ. για την «κακή διαιτησία στα γήπεδα»… αντί να τα σπάσουνε στο γήπεδο και να συγκρουστούν με τις αστυνομικές δυνάμεις… παραμείνουν στις κερκίδες και … ανεβάσουν γιγαντιαίο «σεντόνι» με πορνογραφικό περιεχόμενο… όχι για χάριν του οφθαλμόλουτρου αλλά σαν ένδειξη διαμαρτυρίας (για το πόσο «τσόντα» έγινε το πρωτάθλημα)… και παράνομη θα ήταν η πράξη τους… και ελάχιστη ουσιαστική επίδραση θα είχε είτε στο σχετικό θέμα, είτε στις «δυνάμεις της καταπίεσης και της καταστολής» (πέραν από την κάλυψη που θα είχαν από τα ΜΜΕ και τον μπελά που θα φορτώσουν σε Εισαγγελία και Δικαστήρια λόγω προσαγωγής 300 ανθρώπων).

    Αλλά σαν πράξη –για μένα τουλάχιστον –«γράφει» και να μην περιμένει ΚΑΝΕΝΑΣ ηθικολόγος να «καταδικάσω απερίφραστα την παραβίαση των Νόμων». Τον Εμμανουήλ Καντ και τα Categorical Imperatives του τα έχω αφοδευμένα από μικρός.

    Βέβαια, στο συγκεκριμένο παράδειγμα εγώ θα υποστήριζα πιο ουσιώδη τρόπο δράσης όπως, π.χ. οι οργανωμένοι φίλαθλοι να αρνηθούν να κατέβουν σε όποιο αγώνα διαιτητεύουν «στραβάδια» και «πουλημένοι» … και ας λαβωθούν οικονομικά οι αγαπημένες μας ομάδες. Όπως θα λαβώνονταν και οι πολιτικοί μας αστέρες σε μια ανάλογη –πολιτική –περίπτωση. Αυτό όμως είναι απλά ένα παράδειγμα.

    Είχαν πει κάποτε «η Φαντασία στην Εξουσία». Τελικά, μας απέμεινε η τσόντα στο προσκήνιο.

    2.1.09

    Κύπρος είναι ΚΑΙ αυτά. Καλή χρονιά σε όλους.

    Η ανησυχία για την οικονομική κρίση δεν εμπόδισε τις σούβλες έξω από καταστήματα
    Η «κρίση» στη φουκού

    Με σούβλες και κάθε λογής μεζέδες, μουσική και άφθονο κρασί αποχαιρέτησαν το 2008 οι καταστηματάρχες στο κέντρο της Λευκωσίας. Μαζί τους και η δήμαρχος Λευκωσίας Ελένη Μαύρου, που αντάλλαξε ευχές με τους εμπορευόμενους, το προσωπικό και τους περαστικούς.

    Οι εμπορικοί δρόμοι των πόλεων γέμισαν χθες με καπνούς και μυρωδιές από τις σούβλες που έστησαν καταστηματάρχες, εμπορευόμενοι και υπάλληλοι έξω από καταστήματα και γραφεία, ακολουθώντας το έθιμο της διασκέδασης στους επαγγελματικούς χώρους, λίγες ώρες πριν τον ερχομό του νέου χρόνου.
    Στη Λευκωσία, σε πολλά σημεία, συναντούσε κανείς μεγάλες παρέες από το πρωί να ετοιμάζουν σούβλες και να στρώνουν τραπέζια για τη διασκέδαση. Ιδιαίτερα, στο κέντρο της Λευκωσίας τα αυτοσχέδια πάρτι ήταν στην ημερήσια διάταξη ως το απόγευμα. Στην οδό Ρηγαίνης η τσίκνα από τις σούβλες τρυπούσε τις μύτες των περαστικών σε μεγάλη απόσταση και πολλοί ήταν αυτοί που άλλαξαν διαδρομή για να χαρούν το θέαμα και να απολαύσουν χαρούμενους ανθρώπους.
    Λίγο πριν από το μεσημέρι, η περιοχή μοσχομύριζε από τη σούβλα, το λουκάνικο και το χαλούμι. Το κρασί έρεε άφθονο, όπως και το ουίσκι σε κάποιες περιπτώσεις. Άφθονες και οι ευχές και τα πειράγματα, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις το κέφι φούντωνε με τη βοήθεια μουσικής.
    Παρά την αυξημένη κίνηση στην περιοχή και το κρύο, οι καταστηματάρχες, οι εμπορευόμενοι, οι υπάλληλοι αλλά και πελάτες τους διασκέδασαν με την ψυχή τους και άφησαν τις έγνοιες για την οικονομική κρίση για τις επόμενες μέρες.
    Μαζί με τους καταστηματάρχες, βρέθηκε και η δήμαρχος Λευκωσίας Ελένη Μαύρου, η οποία δεν έχασε την ευκαιρία να γευτεί τους μεζέδες των καταστηματαρχών και να περάσει λίγη ώρα μακριά από τις υποχρεώσεις του δημαρχείου.
    Σε δηλώσεις της, η Δήμαρχος Λευκωσίας ανέφερε πως η παραμονή της πρωτοχρονιάς είναι μέρα γιορτής και όχι μέρα για συζήτηση προβλημάτων. Πρόσθεσε πως είναι η μέρα που όλος ο κόσμος χαίρεται τον ερχομό του καινούργιου χρόνου, ελπίζοντας πως θα είναι καλύτερος από τον περσινό. «Είναι θεσμός, πρόσθεσε, και έχουμε αγχωθεί γιατί δεν πρέπει να αφήσουμε κάποιον από τους καταστηματάρχες χωρίς να του ευχηθούμε». Τέλος, η κ. Μαύρου έστειλε τις ευχές της σε όλους για μια χρονιά καλύτερη από το 2008.
    Καταστηματάρχες της περιοχής ανάφεραν ότι, παρά το γεγονός πως η χθεσινή μέρα ήταν εργάσιμη, εντούτοις δεν ήταν δυνατό να μην γίνει το καθιερωμένο γλέντι που οργανώνουν στη Ρηγαίνης. Ανέφεραν επίσης πως η οικονομική κρίση δεν τους επηρέασε καθόλου και πρόσθεσαν πως κανείς Κύπριος δεν θα αφήσει την κρίση να επηρεάσει το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι. Με τη σειρά τους ευχήθηκαν καλή χρονιά σε όλο τον κόσμο, υγεία, χαρά και μια Κύπρο ελεύθερη. Το γλέντι κράτησε μέχρι τις απογευματινές ώρες.


    της ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΠΟΣΤΟΛΟΥ απο τον Πολίτη