Showing posts with label STRATHGIKH. Show all posts
Showing posts with label STRATHGIKH. Show all posts
23.3.13
26.3.12
ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΡΩΗΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ;
Πολλής ντόρος μετά το δημοσίευμα / τις πληροφορίες / τις φήμες για άνοιγμα των Βαρωσίων από τους Τούρκους για επιστροφή νόμιμων κατοίκων υπό ΤΚ διοίκηση.
(Λεπτομέρειες • ΕΔΩ, στου Στροβολιώτη.)
Αν υπάρξει τέτοια πρόταση… να δείτε πως θα σφαχτούμε πρώτα μεταξύ μας (τζιαι μόνο η φήμη μιας πρότασης καταφέρνει το ήδη).
Κάποιοι θα πουν προδότες όσους εκδηλώσουν ενδιαφέρον για να επιστρέψουν, άλλοι θα λαλούν πως είναι καθήκον τους να επιστρέψουν (σαν μορφή αντίστασης στην κατοχή).
Κάποιοι δε …θα τοποθετηθούν αποκλειστικά και μόνο με βάση του πως τοποθετούνται οι πολιτικοί τους αντίπαλοι.
Αν όμως το δούμε ορθολογιστικά… λαμβάνοντας υπόψη και την παρούσα οικονομική κατάσταση… είναι σχεδόν σίγουρο ότι σε περίπτωση τέτοιας πρότασης από Τουρκίας μεριά… οι περισσότεροι θα επιλέξουν να πουλήσουν την εκεί περιουσία τους.
Ας πούμε ότι παεις ποτζεί. Θα κρατήσεις τη δουλειά σου ποδά; Θα ψάξεις άλλην ποτζεί;
Το δε κράτος τι θα κάμει; Θα αφήκει 1000 ή 5000 ή ξέρω ‘γω πόσους φορολογούμενους τζιαι καταναλωτές να “ξεγλιστρήσουν”;
Αν γίνει κάτι τέτοιο… όσο τζιαι να φωνάζουν διάφοροι… η πλειοψηφία θα επιλέξει να πουλήσει.
Είπα το τζιαι παλιά,
ο Ερτογαν που ταν μιτσής • έπαιζε μάππα,
οι δικοί μας
-τουλάχιστον όσοι έχουμε τώρα -
εν’ χλεχλέδες…
(Λεπτομέρειες • ΕΔΩ, στου Στροβολιώτη.)
Αν υπάρξει τέτοια πρόταση… να δείτε πως θα σφαχτούμε πρώτα μεταξύ μας (τζιαι μόνο η φήμη μιας πρότασης καταφέρνει το ήδη).
Κάποιοι θα πουν προδότες όσους εκδηλώσουν ενδιαφέρον για να επιστρέψουν, άλλοι θα λαλούν πως είναι καθήκον τους να επιστρέψουν (σαν μορφή αντίστασης στην κατοχή).
Κάποιοι δε …θα τοποθετηθούν αποκλειστικά και μόνο με βάση του πως τοποθετούνται οι πολιτικοί τους αντίπαλοι.
Αν όμως το δούμε ορθολογιστικά… λαμβάνοντας υπόψη και την παρούσα οικονομική κατάσταση… είναι σχεδόν σίγουρο ότι σε περίπτωση τέτοιας πρότασης από Τουρκίας μεριά… οι περισσότεροι θα επιλέξουν να πουλήσουν την εκεί περιουσία τους.
Ας πούμε ότι παεις ποτζεί. Θα κρατήσεις τη δουλειά σου ποδά; Θα ψάξεις άλλην ποτζεί;
Το δε κράτος τι θα κάμει; Θα αφήκει 1000 ή 5000 ή ξέρω ‘γω πόσους φορολογούμενους τζιαι καταναλωτές να “ξεγλιστρήσουν”;
(Φώτο από wikimedia.org)
Αν γίνει κάτι τέτοιο… όσο τζιαι να φωνάζουν διάφοροι… η πλειοψηφία θα επιλέξει να πουλήσει.
Είπα το τζιαι παλιά,
ο Ερτογαν που ταν μιτσής • έπαιζε μάππα,
οι δικοί μας
-τουλάχιστον όσοι έχουμε τώρα -
εν’ χλεχλέδες…
30.9.11
The «Makarios syndrome»: Beyond 2012
• Θέλω να διαμηνύσω στους Τουρκοκύπριους ότι η κερδοφόρα εκμετάλλευση υδρογονανθράκων που πιθανόν να ανευρεθούν στη Θαλάσσια Αποκλειστική Ζώνη της χώρας μας θα πάρει μερικά χρόνια. Μέχρι τότε αν δεν λύσουμε το Κυπριακό ώστε να καρπωθούμε από κοινού αυτά τα κέρδη, θα είμαστε ως ηγεσίες υπόλογοι στις δύο κοινότητες, υπόλογοι σε ολόκληρο τον κυπριακό λαό. Η υπόθεση- υδρογονάνθρακες αποτελεί πρόκληση. Αποτελεί ευκαιρία για λύση του Κυπριακού σύντομα.
Αυτά λέει –ανάμεσα σε διάφορα άλλα –ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Δημήτρης Χριστόφιας.
(Στον άνωθεν σύνδεσμο το πλήρες κείμενο όπως το παρουσιάζει το ΓΤΠ).
Αυτό που δεν λέει ο Πρόεδρος –αλλά και ΟΛΟΙ οι πολιτικοί μας φωστήρες –είναι το αυτονόητο. Εάν υπάρχει πραγματική προοπτική για σύντομη λύση του Κυπριακού… τότε η έντιμη στάση απέναντι στους ΤΚ θα ήταν … είτε να τους καλέσουμε να συμμετέχουν και αυτοί στις διαπραγματεύσεις και συμφωνίες που θα κάνουμε με τις διάφορες ενδιαφερόμενες εταιρείες… είτε να αναβάλουμε για λίγο καιρό τις όποιες λήψεις αποφάσεων δια να δώσουμε στους ΤΚ την ευχέρεια να έχουν ουσιαστική και όχι ονομαστική συμμετοχή.
Είναι πάγια θέση μας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία εκπροσωπεί και τις δύο κοινότητες και ότι τα όποια κέρδη θα χρησιμοποιηθούν προς όφελος και των δύο. Είναι επίσης γνωστό ότι αυτό μπορεί να έχει πραγματικό αντίκρισμα σε θέματα π.χ. Υγείας ή κοινωνικών παροχών… αλλά ελάχιστα αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα σε επίπεδο συμφωνιών και συμβάσεων που η Κυπριακή Δημοκρατία συνάπτει. Είναι όμως ανέντιμο … ΕΑΝ υπήρχε περίπτωση λύσης σε σύντομο χρονικό διάστημα … να δεσμεύσεις τους ΤΚ με συμφωνίες στις οποίες δεν είχαν ουσιαστικό λόγο. Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι όποιες συμφωνίες γίνουν από την Κυπριακή Δημοκρατία θα δεσμεύουν και την όποια μετεξέλιξη της σε περίπτωση λύσης. Αυτό… για καθαρά πρακτικούς λόγους… παύει να έχει σημασία ΜΟΝΟ εάν η επίτευξη λύσης μετατίθεται σε ορίζοντα … μακροχρόνιου.
Η φράση «…αν δεν λύσουμε το Κυπριακό ώστε να καρπωθούμε από κοινού αυτά τα κέρδη…», όχι μόνο αφήνει υπόνοιες για εγκατάλειψη της πάγιας θέσης μας (δλδ. με ή χωρίς λύση, η Κ.Δ. εκπροσωπεί και τις δύο κοινότητες και είναι υπόλογη απέναντι και στις δύο) αλλά προϊδεάζει και για μια –αμφίβολης κατάληξης –μακρόχρονη απόπειρα για εξεύρεση λύσης.
Η θέση ότι «είμαστε η πλειοψηφία και δεν φταίμε αν οι ΤΚ επιλέγουν να μην συμμετέχουν στην Κ.Δ.» … είναι αναμενόμενο να ακούγεται από τα τσιράκια της Νέας Εθναρχίας. Η υιοθέτηση της όμως από τους δύο πόλους… που τάχατες υπήρξαν οι ένθερμοι υποστηρικτές μια λύσης ΔΔΟ… φανερώνει το πραγματικό μέγεθος που έχει η επιρροή της Εκκλησιάς και των άλλων ακόλουθων τις Σχολής Δούντα. Μέχρι τις επόμενες προεδρικές… δεν αποκλείεται να κατηγορούν (πάλι) ο ένας τον άλλο ότι …αν εκλεγούν …θα επαναφέρουν το τρισκατάρατο ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ.
****
Η Αντιπολίτευση, δλδ. το ΔΗΣΥ, οι μέχρι πρότινος συμπολίτευση ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, οι Οικολόγοι και οι ΕΥΡΟΚΟκοι… κλπ, … ΑΛΛΑ και η κυβερνητική παράταξη έχουν στο μυαλό αυτό ακριβώς: τις προεδρικές του 13. Όχι όμως σε σχέση με μια επιδιωκόμενη λύση.
Η πιθανή ανεύρεση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων… εκτός από τα –πιθανά αν δεν κάναμε συμφωνίες του κωλ… –κέρδη στο απώτερο μέλλον… προσφέρει και ένα ακόμα όπλο στη πολιτική φαρέτρα του Προέδρου. Του επιτρέπει να κάνει σχεδιασμούς που σχετίζονται με τις διάφορες κοινωνικές παροχές, όπλο πολύτιμο σε περιόδους προεκλογικές. Η σύναψη συμφωνίας για δάνειο από τους Ρώσους … αλλά και η δυνατότητα δανεισμού και από άλλες χώρες … λόγω ακριβώς της «αέρινης» προοπτικής … θα χρησιμοποιηθεί ακριβώς με αυτό τον τρόπο. Το Κυπριακό γιοκ… αλλά τα οικονομικά μας χάλια μπορούμε να τα καλύψουμε με ένα πέπλο παροχών έτσι ώστε … ο κάθε ψηφοφόρος που επηρεάζεται άμεσα από αυτές… να σκεφτεί διπλά και τριπλά το τι θα πράξει ενώπιον της κάλπης.
Τετραπλά θα σκεφτούν οι παράγοντες του «Κέντρου» που είναι Μάνες στο ξεκοκκάλιασμα κρατικών κονδυλίων.
Πιθανή η δεύτερη θητεία Χριστόφια λοιπόν … με δανεικά και δήθεν αριστερή οικονομική – κοινωνική πολιτική. (Την θεωρώ πιο πιθανή από την περίπτωση άλλου υποψηφίου του ΑΚΕΛ).
Ήδη … άνθρωποι πέριξ του Προέδρου άρχισαν να κοκορεύονται για την έξυπνη στρατηγική του.
Όμως … μπορεί με τέτοιες παροχές να κρατάς ζωντανούς τους συνταξιούχους, τους ανέργους και τις άλλες ευπαθείς ομάδες, ο μισθωτός όμως εξακολουθεί να παραμένει σκλάβος.. οι δε καταναλωτές (δλδ. όλοι μας) παραμένουν εξαρτώμενοι της υπεραγοράς, των εταιρειών πετρελαιοειδών …αλλά και του ίδιου του Κράτους. Υπό τέτοιες συνθήκες το όραμα της αυτοδυναμίας–αυτονόμησης του Ανθρώπου παραμένει όναρ.
****
Τελικά… έχουν δίκαιο όσοι εκ των υποστηρικτών του Προέδρου φωνάζουν για επιστροφή στο προ-πραξικοπηματικό κλίμα. Μόνο που αυτό δεν αφορά μόνο τους –γραφικούς πλέον –αγανακτιστοαφυπνισταγωνίσταρους.
Βλέπετε, η καταστροφή που επέφεραν το πραξικόπημα και η εισβολή… δεν είχε σαν αφετηρία της μόνο τη δράση που παρουσίασαν οι εγκληματικές ένοπλες ομάδες της εποχής (ομάδες αποτελούμενες από ανθρώπους που κάποτε ήταν στην υπηρεσία του ίδιου του Μακαρίου για πάσης φύσεως «θεάρεστα έργα») … αλλά και την ίδια τη βλακώδη εμμονή του Μακαρίου … που θεωρούσε τον εαυτό του πιο έξυπνο από τους έξυπνους και ικανό να ελίσσεται στο παγκόσμιο πολιτικό πεδίο με τον ίδιο τρόπο που «εγελούσεν στα μαννούθκια» εντός.
Το ότι κάθε του βήμα οδηγούσε σε χειρότερη κατάσταση από την προηγούμενη … κανέναν μας δεν εμπόδισε από το να τον θεοποιήσουμε και να τον θεωρούμε ως Ηγέτη Τρισμέγιστο.
Φαίνεται πως… τούτο το «σύνδρομο Μακαρίου» δεν επηρέασε μόνο τον μακαρίτη Κυπριανού αλλά και όλους τους επόμενους ενοίκους του Προεδρικού… με μόνη πιθανή εξαίρεση τον Βασιλείου. (Κληρίδης = S300, Παπαδόπουλος = διάγγελμα δακρύων).
Η δε εμμονή των αγανακτιστοαφυπνισταγωνίσταρων … απλά ενισχύει την δυνατότητα αυτού που αποκαλούν «προδότη» και «δολοφόνο» να μας παρουσιαστεί ως… ακόμα ένας Μακάριος… θύμα των ζηλιάρηδων και αφρόνων εσωτερικών του αντιπάλων… αλλά και των πλεκτανών των υπερδυνάμεων.
Ασχέτως του ποιος θα κερδίσει τις επόμενες προεδρικές εκλογές… το σίγουρο είναι ότι θα συνεχιστεί η Μακαριακή παράδοση της «επιδέξιας» διαχείρισης του ττοππουζοκυπραίου… με παράλληλες πιρουέτες στο διεθνή πολιτικό στίβο… με τις συνεπαγόμενες κατραπακιές να παρουσιάζονται είτε ως εσκεμμένοι ελιγμό… είτε ως αποτέλεσμα των δολοπλοκιών του υποχθόνιου ξένου δαχτύλου.
Αυτά λέει –ανάμεσα σε διάφορα άλλα –ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Δημήτρης Χριστόφιας.
(Στον άνωθεν σύνδεσμο το πλήρες κείμενο όπως το παρουσιάζει το ΓΤΠ).
Αυτό που δεν λέει ο Πρόεδρος –αλλά και ΟΛΟΙ οι πολιτικοί μας φωστήρες –είναι το αυτονόητο. Εάν υπάρχει πραγματική προοπτική για σύντομη λύση του Κυπριακού… τότε η έντιμη στάση απέναντι στους ΤΚ θα ήταν … είτε να τους καλέσουμε να συμμετέχουν και αυτοί στις διαπραγματεύσεις και συμφωνίες που θα κάνουμε με τις διάφορες ενδιαφερόμενες εταιρείες… είτε να αναβάλουμε για λίγο καιρό τις όποιες λήψεις αποφάσεων δια να δώσουμε στους ΤΚ την ευχέρεια να έχουν ουσιαστική και όχι ονομαστική συμμετοχή.
Είναι πάγια θέση μας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία εκπροσωπεί και τις δύο κοινότητες και ότι τα όποια κέρδη θα χρησιμοποιηθούν προς όφελος και των δύο. Είναι επίσης γνωστό ότι αυτό μπορεί να έχει πραγματικό αντίκρισμα σε θέματα π.χ. Υγείας ή κοινωνικών παροχών… αλλά ελάχιστα αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα σε επίπεδο συμφωνιών και συμβάσεων που η Κυπριακή Δημοκρατία συνάπτει. Είναι όμως ανέντιμο … ΕΑΝ υπήρχε περίπτωση λύσης σε σύντομο χρονικό διάστημα … να δεσμεύσεις τους ΤΚ με συμφωνίες στις οποίες δεν είχαν ουσιαστικό λόγο. Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι όποιες συμφωνίες γίνουν από την Κυπριακή Δημοκρατία θα δεσμεύουν και την όποια μετεξέλιξη της σε περίπτωση λύσης. Αυτό… για καθαρά πρακτικούς λόγους… παύει να έχει σημασία ΜΟΝΟ εάν η επίτευξη λύσης μετατίθεται σε ορίζοντα … μακροχρόνιου.
Η φράση «…αν δεν λύσουμε το Κυπριακό ώστε να καρπωθούμε από κοινού αυτά τα κέρδη…», όχι μόνο αφήνει υπόνοιες για εγκατάλειψη της πάγιας θέσης μας (δλδ. με ή χωρίς λύση, η Κ.Δ. εκπροσωπεί και τις δύο κοινότητες και είναι υπόλογη απέναντι και στις δύο) αλλά προϊδεάζει και για μια –αμφίβολης κατάληξης –μακρόχρονη απόπειρα για εξεύρεση λύσης.
Η θέση ότι «είμαστε η πλειοψηφία και δεν φταίμε αν οι ΤΚ επιλέγουν να μην συμμετέχουν στην Κ.Δ.» … είναι αναμενόμενο να ακούγεται από τα τσιράκια της Νέας Εθναρχίας. Η υιοθέτηση της όμως από τους δύο πόλους… που τάχατες υπήρξαν οι ένθερμοι υποστηρικτές μια λύσης ΔΔΟ… φανερώνει το πραγματικό μέγεθος που έχει η επιρροή της Εκκλησιάς και των άλλων ακόλουθων τις Σχολής Δούντα. Μέχρι τις επόμενες προεδρικές… δεν αποκλείεται να κατηγορούν (πάλι) ο ένας τον άλλο ότι …αν εκλεγούν …θα επαναφέρουν το τρισκατάρατο ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ.
****
Η Αντιπολίτευση, δλδ. το ΔΗΣΥ, οι μέχρι πρότινος συμπολίτευση ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, οι Οικολόγοι και οι ΕΥΡΟΚΟκοι… κλπ, … ΑΛΛΑ και η κυβερνητική παράταξη έχουν στο μυαλό αυτό ακριβώς: τις προεδρικές του 13. Όχι όμως σε σχέση με μια επιδιωκόμενη λύση.
Η πιθανή ανεύρεση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων… εκτός από τα –πιθανά αν δεν κάναμε συμφωνίες του κωλ… –κέρδη στο απώτερο μέλλον… προσφέρει και ένα ακόμα όπλο στη πολιτική φαρέτρα του Προέδρου. Του επιτρέπει να κάνει σχεδιασμούς που σχετίζονται με τις διάφορες κοινωνικές παροχές, όπλο πολύτιμο σε περιόδους προεκλογικές. Η σύναψη συμφωνίας για δάνειο από τους Ρώσους … αλλά και η δυνατότητα δανεισμού και από άλλες χώρες … λόγω ακριβώς της «αέρινης» προοπτικής … θα χρησιμοποιηθεί ακριβώς με αυτό τον τρόπο. Το Κυπριακό γιοκ… αλλά τα οικονομικά μας χάλια μπορούμε να τα καλύψουμε με ένα πέπλο παροχών έτσι ώστε … ο κάθε ψηφοφόρος που επηρεάζεται άμεσα από αυτές… να σκεφτεί διπλά και τριπλά το τι θα πράξει ενώπιον της κάλπης.
Τετραπλά θα σκεφτούν οι παράγοντες του «Κέντρου» που είναι Μάνες στο ξεκοκκάλιασμα κρατικών κονδυλίων.
Πιθανή η δεύτερη θητεία Χριστόφια λοιπόν … με δανεικά και δήθεν αριστερή οικονομική – κοινωνική πολιτική. (Την θεωρώ πιο πιθανή από την περίπτωση άλλου υποψηφίου του ΑΚΕΛ).
Ήδη … άνθρωποι πέριξ του Προέδρου άρχισαν να κοκορεύονται για την έξυπνη στρατηγική του.
Όμως … μπορεί με τέτοιες παροχές να κρατάς ζωντανούς τους συνταξιούχους, τους ανέργους και τις άλλες ευπαθείς ομάδες, ο μισθωτός όμως εξακολουθεί να παραμένει σκλάβος.. οι δε καταναλωτές (δλδ. όλοι μας) παραμένουν εξαρτώμενοι της υπεραγοράς, των εταιρειών πετρελαιοειδών …αλλά και του ίδιου του Κράτους. Υπό τέτοιες συνθήκες το όραμα της αυτοδυναμίας–αυτονόμησης του Ανθρώπου παραμένει όναρ.
****
Τελικά… έχουν δίκαιο όσοι εκ των υποστηρικτών του Προέδρου φωνάζουν για επιστροφή στο προ-πραξικοπηματικό κλίμα. Μόνο που αυτό δεν αφορά μόνο τους –γραφικούς πλέον –αγανακτιστοαφυπνισταγωνίσταρους.
Βλέπετε, η καταστροφή που επέφεραν το πραξικόπημα και η εισβολή… δεν είχε σαν αφετηρία της μόνο τη δράση που παρουσίασαν οι εγκληματικές ένοπλες ομάδες της εποχής (ομάδες αποτελούμενες από ανθρώπους που κάποτε ήταν στην υπηρεσία του ίδιου του Μακαρίου για πάσης φύσεως «θεάρεστα έργα») … αλλά και την ίδια τη βλακώδη εμμονή του Μακαρίου … που θεωρούσε τον εαυτό του πιο έξυπνο από τους έξυπνους και ικανό να ελίσσεται στο παγκόσμιο πολιτικό πεδίο με τον ίδιο τρόπο που «εγελούσεν στα μαννούθκια» εντός.
Το ότι κάθε του βήμα οδηγούσε σε χειρότερη κατάσταση από την προηγούμενη … κανέναν μας δεν εμπόδισε από το να τον θεοποιήσουμε και να τον θεωρούμε ως Ηγέτη Τρισμέγιστο.
Φαίνεται πως… τούτο το «σύνδρομο Μακαρίου» δεν επηρέασε μόνο τον μακαρίτη Κυπριανού αλλά και όλους τους επόμενους ενοίκους του Προεδρικού… με μόνη πιθανή εξαίρεση τον Βασιλείου. (Κληρίδης = S300, Παπαδόπουλος = διάγγελμα δακρύων).
Η δε εμμονή των αγανακτιστοαφυπνισταγωνίσταρων … απλά ενισχύει την δυνατότητα αυτού που αποκαλούν «προδότη» και «δολοφόνο» να μας παρουσιαστεί ως… ακόμα ένας Μακάριος… θύμα των ζηλιάρηδων και αφρόνων εσωτερικών του αντιπάλων… αλλά και των πλεκτανών των υπερδυνάμεων.
Ασχέτως του ποιος θα κερδίσει τις επόμενες προεδρικές εκλογές… το σίγουρο είναι ότι θα συνεχιστεί η Μακαριακή παράδοση της «επιδέξιας» διαχείρισης του ττοππουζοκυπραίου… με παράλληλες πιρουέτες στο διεθνή πολιτικό στίβο… με τις συνεπαγόμενες κατραπακιές να παρουσιάζονται είτε ως εσκεμμένοι ελιγμό… είτε ως αποτέλεσμα των δολοπλοκιών του υποχθόνιου ξένου δαχτύλου.
2.5.11
Αβαβάου–Παπαπάου. *
Αβαβάου!
Αβαβάου–βάου–βάου,
τάγκα–τούγκα,
άου–άου,
άγκα–ούγκα,
λάου–λάου, λούα–λούα.
• Βαρντεν-μπήχτεν…
• …αβαβάου-βάου-βάου!
13.1.11
Ας όψεται ο Πόλεμος…
.
.
Ήρθε η καγκελάριος Μέρκελ. Μάλιστα.
Το καταφχαριστηθήκαμε … σχεδόν όλοι. Μάλιστα.
Έκανε δηλώσεις που μας χαροποίησαν και που ενόχλησαν την Άγκυρα και αυτό μας χαροποίησε διπλά. Μάλιστα.
Οι δηλώσεις της Μέρκελ ουσιαστικά παρουσιάζουν τον Δημήτρη μου, Δημήτρη μου ως αυτόν που θέλει την λύση και κάνει προσπάθειες ενώ παρουσιάζουν την Τουρκία ως αυτόν που δεν θέλει τη λύση και δεν κάνει προσπάθειες. Μάλιστα.
Αι Πατριωτικαί Δυνάμεις –όπως ο χρυσόστομος Κασκάνης επισημαίνει στο σημερινό του άρθρο στον «Πολίτη» –κατηγορούσαν τόσο καιρό τον Δημήτρη μου, Δημήτρη μου για τις «υποχωρήσεις» που κάνει χωρίς να παίρνει ανταλλάγματα από την Τουρκία. Η στάση του όμως αυτή –όπως και να την ερμηνεύει κάποιος –είναι ακριβώς εκείνο το στοιχείο που η Μέρκελ θεώρησε πως αξίζει στήριξης, έστω λεκτικής. Μάλιστα.
Στο στρατόπεδο του Δημήτρη μου, Δημήτρη μου όμως κομπάζουν για τη στήριξη αυτή, την στήριξη δηλαδή από μεγάλες δυνάμεις στον Ευρωπαϊκό χώρο που δεν λαμβάναμε επί προεδρίας του τΑΣΣΟΥ λόγω της άτεγκτης στάσης του …τόσο κατά την περίοδο του ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ… αλλά κυρίως κατά την περίοδο που ακολούθησε. Θεωρούν ότι η στήριξη αυτή είναι απόδειξη της ορθότητας των χειρισμών τους και θα την περιφέρουν για πολύ καιρό σαν λάβαρο, ιδιαίτερα ενόψει των επόμενων βουλευτικών εκλογών. Το ότι δύο προεδρικές εκλογές πριν είχαν οι ίδιοι ανεβάσει τον τΑΣΣΟ στην προεδρία το προσπερνούν. Μάααααλισταααα !
Το καταφχαριστηθήκαμε … σχεδόν όλοι. Μάλιστα.
Έκανε δηλώσεις που μας χαροποίησαν και που ενόχλησαν την Άγκυρα και αυτό μας χαροποίησε διπλά. Μάλιστα.
Οι δηλώσεις της Μέρκελ ουσιαστικά παρουσιάζουν τον Δημήτρη μου, Δημήτρη μου ως αυτόν που θέλει την λύση και κάνει προσπάθειες ενώ παρουσιάζουν την Τουρκία ως αυτόν που δεν θέλει τη λύση και δεν κάνει προσπάθειες. Μάλιστα.
Αι Πατριωτικαί Δυνάμεις –όπως ο χρυσόστομος Κασκάνης επισημαίνει στο σημερινό του άρθρο στον «Πολίτη» –κατηγορούσαν τόσο καιρό τον Δημήτρη μου, Δημήτρη μου για τις «υποχωρήσεις» που κάνει χωρίς να παίρνει ανταλλάγματα από την Τουρκία. Η στάση του όμως αυτή –όπως και να την ερμηνεύει κάποιος –είναι ακριβώς εκείνο το στοιχείο που η Μέρκελ θεώρησε πως αξίζει στήριξης, έστω λεκτικής. Μάλιστα.
Στο στρατόπεδο του Δημήτρη μου, Δημήτρη μου όμως κομπάζουν για τη στήριξη αυτή, την στήριξη δηλαδή από μεγάλες δυνάμεις στον Ευρωπαϊκό χώρο που δεν λαμβάναμε επί προεδρίας του τΑΣΣΟΥ λόγω της άτεγκτης στάσης του …τόσο κατά την περίοδο του ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ… αλλά κυρίως κατά την περίοδο που ακολούθησε. Θεωρούν ότι η στήριξη αυτή είναι απόδειξη της ορθότητας των χειρισμών τους και θα την περιφέρουν για πολύ καιρό σαν λάβαρο, ιδιαίτερα ενόψει των επόμενων βουλευτικών εκλογών. Το ότι δύο προεδρικές εκλογές πριν είχαν οι ίδιοι ανεβάσει τον τΑΣΣΟ στην προεδρία το προσπερνούν. Μάααααλισταααα !
Jawohl!
6.4.09
ΓΙΑ ΚΑΛΟ Ή ΓΙΑ ΚΑΚΟ;
"Σε ορισμένα πράγματα με συμπλήρωνε", φέρεται (από τα ΜΜΕ) να είπε ο πρόεδρος Χριστόφιας σε σχέση με την σύντομη συνομιλία που είχε με τον πρόεδρο των Η.Π.Α.
Κάτι τέτοιο μπορεί να ερμηνευτεί θετικά αν το θεωρήσουμε ως προσπάθεια του συνομιλητή μας να δείξει κατανόηση, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως συμφωνεί κι' όλας.
Έχω όμως υπόψη μου και άλλα πράγματα που μια τέτοια συμπεριφορά μπορεί να σημαίνει:
1) Ότι όσα προσπαθείς να του πεις ... είναι τα ίδια που πάντα λέει "η πλευρά μας" και ο ίδιος τα ξέρει "πόξω τζι' ανακατωτά".
Ή / και...
2) Ότι ο ίδιος νοιώθει πως του τρώεις άδικα το χρόνο του και προσπαθεί να συντομεύσει την όλη συζήτηση.
Ή / και...
3) Ότι αναγνωρίζει τη δυσκολία σου (παρά την πρόσφατη, σημαντική βελτίωση) με την αγγλική γλώσσα και θέλει να βοηθήσει.
Ο ίδιος ο πρόεδρος Χριστόφιας δεν έσπευσε να δώσει "άλλη χροιά" στο όλο συμβάν. Δεν χρειαζόταν βέβαια, τη δουλειά αυτή θα την κάνουν τα ΜΜΕ μας ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ. Παλιά τους τέχνη κόσhινο.
Εκείνο που μου προκαλεί ...εφιάλτες... είναι η προοπτική συνέχισης της πάγιας τακτικής μας ως λαού, δλδ. την κάθε ...τσαχπινιά των ηγετών μας να την παρουσιάζουμε ως άσκηση πολιτικής.
Δύσκολοι οι καιροί βέβαια για τον πρόεδρο ελέω ευροεκλογών. Θα είναι όμως μέγα σφάλμα εάν ο πρόεδρος αρχίσει να καταφεύγει στις ίδιες πρακτικές όλων εκείνων που ήρτε να αντικαταστήσει με το σύνθημα της "αλλαγής". Είτε εσκεμμένα, είτε απλά αφήνοντας
τα ΜΜΕ του τόπου να κάνουν το γνωστό "δικό τους παιχνίδι".
Κάτι τέτοιο μπορεί να ερμηνευτεί θετικά αν το θεωρήσουμε ως προσπάθεια του συνομιλητή μας να δείξει κατανόηση, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως συμφωνεί κι' όλας.
Έχω όμως υπόψη μου και άλλα πράγματα που μια τέτοια συμπεριφορά μπορεί να σημαίνει:
1) Ότι όσα προσπαθείς να του πεις ... είναι τα ίδια που πάντα λέει "η πλευρά μας" και ο ίδιος τα ξέρει "πόξω τζι' ανακατωτά".
Ή / και...
2) Ότι ο ίδιος νοιώθει πως του τρώεις άδικα το χρόνο του και προσπαθεί να συντομεύσει την όλη συζήτηση.
Ή / και...
3) Ότι αναγνωρίζει τη δυσκολία σου (παρά την πρόσφατη, σημαντική βελτίωση) με την αγγλική γλώσσα και θέλει να βοηθήσει.
Ο ίδιος ο πρόεδρος Χριστόφιας δεν έσπευσε να δώσει "άλλη χροιά" στο όλο συμβάν. Δεν χρειαζόταν βέβαια, τη δουλειά αυτή θα την κάνουν τα ΜΜΕ μας ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ. Παλιά τους τέχνη κόσhινο.
Εκείνο που μου προκαλεί ...εφιάλτες... είναι η προοπτική συνέχισης της πάγιας τακτικής μας ως λαού, δλδ. την κάθε ...τσαχπινιά των ηγετών μας να την παρουσιάζουμε ως άσκηση πολιτικής.
Δύσκολοι οι καιροί βέβαια για τον πρόεδρο ελέω ευροεκλογών. Θα είναι όμως μέγα σφάλμα εάν ο πρόεδρος αρχίσει να καταφεύγει στις ίδιες πρακτικές όλων εκείνων που ήρτε να αντικαταστήσει με το σύνθημα της "αλλαγής". Είτε εσκεμμένα, είτε απλά αφήνοντας
τα ΜΜΕ του τόπου να κάνουν το γνωστό "δικό τους παιχνίδι".
24.11.07
ΣΤΟΧΕΥΣΗ –ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ-ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ Pt. I
Θα μπορούσε κάποιος να πει πως δεν πέφτει λόγος στον καθένα μας για το πώς χειρίζονται την προεκλογική τους εκστρατεία τα κόμματα. Επειδή όμως τα πολιτειακά αξιώματα, τα οποία κάποιοι από τους πολιτικούς μας ηγέτες ελπίζουν να αναλάβουν, πληρώνονται από εμάς… επειδή προτιμώ οι επόμενοι χαραμοφάηδες να μην είναι οι πλέον μισαλλόδοξοι … και επειδή κάποιοι στα επιτελεία των αντιπάλων τους… είτε είναι εντελώς ανίκανοι, είτε εσκεμμένα δεν αποδίδουν…
…επειδή λέω το θέαμα που μας παρουσιάζουν μαζί με το υπόλοιπο muppet show είναι τέτοιο που θα έκανε τα γερούθκια στον εξώστη να αυτοπυρποληθούν…
ΣΤΟΧΕΥΣΗ –ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ-ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ: ΚΥΠΡΙΑΚΟ
Δεν αρκεί το σύνθημα «να φύγει ο τΑΣΣΟΣ», τουναντίον, μπορεί να αποδειχθεί και επικίνδυνο. Χρειάζεται τα επιτελεία των ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ να δώσουν μια επιπρόσθετη αίσθηση σκοπού –ειδικά σε σχέση με το κυπριακό –στους ψηφοφόρους, να κάνουν ξεκάθαρους διαχωρισμούς στο εθνικό μας θέμα και να απλοποιήσουν το λόγο τους. Να υπενθυμίσω ότι τα κύρια χαρακτηριστικά του λαϊκισμού είναι η χρήση απλών προτάσεων που μετατρέπονται σε σλόγκαν ΑΛΛΑ και η προώθηση απόψεων που είναι αρεστές. Εσείς κύριοι καλείστε να υπερασπίσετε θέσεις που ΔΕΝ είναι αρεστές αλλά θα πρέπει, τουλάχιστον στην κατάληξη των επιχειρημάτων σας να μπορείτε να συνοψίζετε την ουσία με τρόπο απλοϊκό. Μακάρι να ήταν άλλου είδους ο πολιτικός πολιτισμός μας, η χρόνια ανοχή και συνενοχή σας όμως δεν σας αφήνει τώρα περιθώρια.
Ένα παράδειγμα βρίσκουμε στον τρόπο που το ΕΥΡΩΚΟ αντέδρασε στην άποψη ότι … εφόσον το ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ 5 δεν ήταν μια συμφωνημένη λύση… καλύτερο θα ήταν το ΟΧΙ να το πει ο Πρόεδρος και όχι ο Λαός. Αμέσως προχώρησαν στην προσφιλέστερη τους τακτική και άρχισαν να παπαγαλίζουν την ακόλουθη φράση «ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΙ ΤΟ ΟΧΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΟ ΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ»… που αργότερα έγινε το απλούστερο «ΘΑ ΠΡΟΩΘΗΣΟΥΝ ΛΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ». Η απάντηση που ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ είχαν να δώσουν ήταν πιο πολύπλοκη και απαιτούσε περισσότερες εξηγήσεις. Υποχρεώθηκαν δηλαδή να λεν «δεν εννοούμε κάτι τέτοιο, είπαμε τότε και λέμε και τώρα πως αν ΔΕΝ είναι συμφωνημένη η λύση τότε καλύτερα είναι να αναλάβει ο όποιος Πρόεδρος την ευθύνη για να μην διαφαίνεται ότι ο Λαός δεν θέλει λύση. Αν η λύση είναι συμφωνημένη από τις ηγεσίες τότε βεβαίως θα τεθεί ενώπιον του Λαού».
Πολυπλοκότητα και πληθώρα προτάσεων σε μια παράγρφο… κάτι δηλαδή που δυσκολότερα περνά στο μυαλό του μέσου ακροατή. Ένα πράγμα που θα μπορούσαν να κάνουν τα κόμματα, μετά που εξηγούσαν την θέση τους… είναι να καταλήγουν σε μια πρόταση του τύπου «ΟΧΙ ΙΣΩΣ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ, ΤΟ ΝΑΙ ΟΜΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ» («ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ»). Θα πρέπει βέβαια πολλές φορές αυτό να συνοδεύεται από μια εξήγηση, όπως την προαναφερθείσα… είναι όμως ευκολότερο να περάσει αυτό στη συνείδηση του κόσμου παρά μια ολάκερη παράγραφος με πολύπλοκες, αλληλένδετες έννοιες... και στο τέλος θα μπορεί κάποιος να περνά το μήνυμα του χρησιμοποιώντας μόνο την τελική πρόταση.
Άλλο παράδειγμα βρίσκουμε στις προτάσεις για την εθνική φρουρά. Θα μπορούσε η έμφαση να δοθεί στη δημιουργία επαγγελματικού στρατού και στη χρήση νέων τεχνολογιών και η μείωση της θητείας να αναφέρεται ως επιπρόσθετο πλεονέκτημα. Οι λόγοι είναι απλοί. Άμα προβάλεις πρώτα τη μείωση της θητείας… το μυαλό το απλό σαν το δικό μου αμέσως σκέφτεται «λιγότερη θητεία, πιο αδύνατος στρατός». Αν όμως η έμφαση είχε δοθεί σε έννοιες όπως «επαγγελματισμός» και «τεχνολογία» ... η σκέψη θα πήγαινε αμέσως στην έννοια «υπεροχή». Αυτόματα, αντιμετωπίζεται και η φοβία για αποδυναμωμένη Ε.Φ. και η μείωση της θητείας ... αντί να είναι μειονέκτημα ... μετατρέπεται πλέον σε κερασάκι στην τούρτα.
(Δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι ειδήμων στο θέμα, άμα όμως εγώ ο άσχετος βλέπω τρόπους με τους οποίους μπορεί να αντιμετωπιστεί ο λαϊκισμός τους… γιατί τα επιτελεία σας δυσκολεύονται;)
Υπάρχει επιπλέον το θέμα των ξεκάθαρων διαχωρισμών. Το επιτελείο του τΑΣΣΟΥ προωθεί συνεχώς τον διαχωρισμό με βάση το ΝΑΙ και το ΟΧΙ. Η πρώτη αντίδραση των αντίπαλων επιτελείων ήταν να απομακρυνθούν από το θέμα. Θα μπορούσαν όμως να πετύχουν πιο πολλά αν μετέφεραν αλλού αυτό το διαχωρισμό. Και εξηγώ…
Στο Διάγγελμα των Δακρύων ακούστηκε η φράση «…δεν παρέλαβα Κράτος για να παραδώσω κοινότητα…». Τούτη είναι η καραμέλα που πιπιλούν όσοι στην ουσία ΔΕΝ αποδέχονται το συμβιβασμό της Ομοσπονδίας. Άμα αυτούς τους ερωτήσεις «καλά… η ΕΝΩΣΗ με την Ελλάδα δεν προϋποθέτει επίσης κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας;»... αμέσως στρέφεις τη συζήτηση σε ένα νέο διαχωρισμό. Δεν μπορούν πλέον να υποκρίνονται ότι το ζητούμενο είναι η διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν πρέπει να τους επιτραπεί να το κάνουν. Είναι άλλωστε γνωστό ότι εχθροί της ομοσπονδιακής λύσης και τα παπαγαλάκια της Προεδρικής αυτής δήλωσης είναι πρωτίστως εκείνοι που ακόμα ονειρεύονται είτε ΕΝΩΣΗ, είτε διπλή ΕΝΩΣΗ ή έστω ένα αμιγές κράτος με Ελληνορθόδοξο χαρακτήρα. Αυτό είναι το ζητούμενο για εκείνους ... άρα... εκεί πρέπει να γίνει ο διαχωρισμός.
«Τι διαφέρει όμως, πάντα σε σχέση με την σύγκριση κράτους-κοινότητας, η Ένωση με την Ελλάδα από την Ομοσπονδία με τους ΤΚ;» Να η επόμενη ερώτηση που μπορεί κάποιος να τους απευθύνει. Βλέπετε, σε περίπτωση Ένωσης (μονής ή διπλής) τότε η ψήφος μας θα μετρά ως 1/7,000,000 αντί 1/ 600,000 (τα νούμερα στο περίπου) και αντί για Κύπριο πρόεδρο θα ψηφίζουμε για Νομάρχη / Υπερνομάρχη (κάτι σαν Super Κοινοτάρχη) και για Έλληνα Πρωθυπουργό. Η κύρια διαφορά βρίσκεται στο ότι η ομοσπονδία θα γίνει με τους ΤΚ ενώ Ένωση θα κάνουμε με Έλληνες. Η διαφορά δηλαδή είναι η ισχυρή, απόλυτη Ελληνική πλειοψηφία από τη μια και η αποδοχή πολιτικής ισότητας με τους ΤΚ από την άλλη.
Μπορεί κάποιοι να ισχυριστούν ότι είναι φυσιολογική μια τέτοια προτίμηση από πλευράς ΕΚ λόγω του πολέμου και των σκοτωμών… μπορεί όμως κάποιος να απαντήσει… «αν αυτό είναι το δικαιολογητικό μας… ότι δηλαδή θα είμαστε πιο ασφαλείς με Ελληνική πλειοψηφία… το ίδιο δεν μπορούν να ισχυριστούν οι ΤΚ για μια κατάσταση που θα τους εντάσσει σε μια Τουρκική πλειοψηφία;»
Επιπλέον, οι συχνές αναφορές τους στο ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ δεν έχουν να κάνουν με τον όποιο φόβο τους για επαναφορά του. Αυτό που φοβούνται και απεύχονται είναι η συγκατοίκηση με τους ΤΚ και ο διαμοιρασμός της εξουσίας που μια Ομοσπονδία προνοεί. Αυτό που φοβούνται είναι η Ομοσπονδία. Αποσκοπούν στο να εδραιώσουν τη φοβία για το ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ για να μπορέσουν να ενδυναμώσουν μετά και μια παράλληλη και ανάλογη φοβία για την Ομοσπονδία. Προλάβετε τους. Τα στοιχεία της Ομοσπονδίας που υπάρχουν στο ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ και που σίγουρα θα τα ξαναβρούμε μπροστά μας… να τα βάλετε στο τραπέζι ξεχωριστά και έξω από την όποια συζήτηση για το ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ. Ως τώρα δειλιάζατε να το πράξετε. Άμα συνεχίσετε θα είναι αδύνατον να «ξεφοβηθεί» ο κόσμος αργότερα, όταν αυτά τα στοιχεία θα συμπεριλαμβάνονται σε μια νέα πρόταση λύσης. Προτάξτε σημεία που θα τους είναι αδύνατο να απορρίψουν χωρίς να απορρίπτουν την Ομοσπονδία. Αν δεν το πράξετε τώρα… το μόνο που θα χρειαστεί μετά να κάνουν εκείνοι θα είναι να λεν «μα αυτό το περιείχε και το ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ» και εκεί θα τελειώνει η συζήτηση.
Πρέπει επιτέλους αυτά να ειπωθούν ξεκάθαρα και χωρίς την ομπρέλα σλόγκαν τύπου «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ» (ή «όλα μαζί, τουρλού-τουρλού, μιξ-σουβλάκι-σιεφταλί») με αναμεταδότες την κάθε Θεοχάρους ή τον κάθε Σαμψών. Αυτή είναι κυρίως ευθύνη του ΔΗΣΥ, που ακόμη επιμένει να υμνεί Γρίβες και Γιωρκάτζηδες, της παράταξης δηλαδή που για χρόνια συντηρούσε το αδειανό πουκάμισο της Ελέν… της Ένωσης και όσους το ασπάζονται. Είναι όμως ευθύνη του ΑΚΕΛ να παραμερίσει την απέχθεια του για την παράταξη της Δεξιάς και να κάνει ξεκάθαρο ότι πλέον ΜΟΝΟ με όσους αποδέχονται το συμβιβασμό με τους ΤΚ θα μπορεί να συνεργαστεί.
Ξέρω πως αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο, πως κάτι τέτοιο φοβίζει τον Χριστόφια και τους παρακείμενους του γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε παραδοχή του πόσο δίκαιο είχαν όσοι άσκησαν κριτική ΚΑΙ μετά την πανωλεθρία του «μίνιμουμ προγράμματος» ΚΑΙ για την επιλογή τΑΣΣΟΥ. Αν όμως ισχύει η πάγια τακτική του ΑΚΕΛ να θεωρεί μεν σημαντικό τον αγώνα για σοσιαλισμό αλλά να τον κατατάσσει ΔΕΥΤΕΡΟ σε σημασία μετά το Εθνικό Θέμα… τότε καμία άλλη συμμαχία δεν έχει νόημα παρά με αυτούς που αναγνωρίζουν το αδύνατο της «ελληνικής κυριαρχίας» (είτε με ένωση / διπλή ένωση, είτε με ενιαίο κράτος).
ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ και όσοι άλλοι αναγνωρίζουν αυτή την πραγματικότητα … δεν μπορούν να κρατούν καμιά πόρτα ανοικτή προς τους μισαλλόδοξους, είτε αυτοί εκφράζονται ως «κέντρο», είτε ως «εθνικός σοσιαλισμός», είτε ως «Υπερασπιστές της Ευρωπαϊκής Τιμής», είτε ακόμη μέσα στα ίδια τους τα κόμματα … παρουσιαζόμενοι ως υπέρμαχοι της «ορθής γραμμής».
Αν σας ενδιαφέρει πραγματικά η λύση του κυπριακού και όχι η αναρρίχηση στην εξουσία… ένα πράμα μόνο σας απομένει να κάνετε στο 2ο γύρο… ασχέτως του ποιος θα περάσει. Εκείνες τις δυνάμεις που δεν χωνεύουν την Ομοσπονδία να…......... τις κλάσετε!!! ΚΛΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣ που λέει και ο ποιητής. ΜΗΝ ζητήσετε την υποστήριξη τους, ΜΗΝ δώσετε την υποστήριξη σας, ΜΗΝ δειλιάσετε. Ακόμη και αν βρεθείτε αντίπαλοι στο 2ο γύρο… ΚΛΑΣΤΕ ΤΟΥΣ μεγαλοπρέπως…
Στην ανάγκη, ενώπιον 2ου γύρου βγάλτε μια κοινή ανακοίνωση πως όποιος και αν κερδίσει θα επιδιώξει λύση ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ και ζητήστε την συμπαράσταση μόνο όσων υποστηρίζουν τέτοια θέση. Ας ψηφίσουν οι μισαλλόδοξοι ότι θέλουν και ότι πάρει ο καθένας. Άμα δεν τους ζητήσετε τη συμπαράσταση… η ψήφος τους θα έχει μεν αξία αριθμητική αλλά καμία πολιτική βαρύτητα. Έτσι, ο "Εθνάρχης" του 76% θα ξαναγίνει Ένωση Κέντρου του 1.5-3%. Αλλιώς… οι παρλαπίπες για ανένδοτο αγώνα και ελληνορθόδοξη κυριαρχία θα γίνουν ένας αδυσώπητος μηχανισμός προπαγάνδας στον οποίο θα πρέπει να προσκυνάτε και για τα επόμενα 30 χρόνια.
Αυτούς τους είχατε παντρευτεί και οι δύο σε κάποιες φάσεις της ζωής σας. Χωρίστε τους οριστικά. Μπορείτε.
…επειδή λέω το θέαμα που μας παρουσιάζουν μαζί με το υπόλοιπο muppet show είναι τέτοιο που θα έκανε τα γερούθκια στον εξώστη να αυτοπυρποληθούν…
ΣΤΟΧΕΥΣΗ –ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ-ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ: ΚΥΠΡΙΑΚΟ
Δεν αρκεί το σύνθημα «να φύγει ο τΑΣΣΟΣ», τουναντίον, μπορεί να αποδειχθεί και επικίνδυνο. Χρειάζεται τα επιτελεία των ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ να δώσουν μια επιπρόσθετη αίσθηση σκοπού –ειδικά σε σχέση με το κυπριακό –στους ψηφοφόρους, να κάνουν ξεκάθαρους διαχωρισμούς στο εθνικό μας θέμα και να απλοποιήσουν το λόγο τους. Να υπενθυμίσω ότι τα κύρια χαρακτηριστικά του λαϊκισμού είναι η χρήση απλών προτάσεων που μετατρέπονται σε σλόγκαν ΑΛΛΑ και η προώθηση απόψεων που είναι αρεστές. Εσείς κύριοι καλείστε να υπερασπίσετε θέσεις που ΔΕΝ είναι αρεστές αλλά θα πρέπει, τουλάχιστον στην κατάληξη των επιχειρημάτων σας να μπορείτε να συνοψίζετε την ουσία με τρόπο απλοϊκό. Μακάρι να ήταν άλλου είδους ο πολιτικός πολιτισμός μας, η χρόνια ανοχή και συνενοχή σας όμως δεν σας αφήνει τώρα περιθώρια.
Ένα παράδειγμα βρίσκουμε στον τρόπο που το ΕΥΡΩΚΟ αντέδρασε στην άποψη ότι … εφόσον το ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ 5 δεν ήταν μια συμφωνημένη λύση… καλύτερο θα ήταν το ΟΧΙ να το πει ο Πρόεδρος και όχι ο Λαός. Αμέσως προχώρησαν στην προσφιλέστερη τους τακτική και άρχισαν να παπαγαλίζουν την ακόλουθη φράση «ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΙ ΤΟ ΟΧΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΟ ΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ»… που αργότερα έγινε το απλούστερο «ΘΑ ΠΡΟΩΘΗΣΟΥΝ ΛΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ». Η απάντηση που ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ είχαν να δώσουν ήταν πιο πολύπλοκη και απαιτούσε περισσότερες εξηγήσεις. Υποχρεώθηκαν δηλαδή να λεν «δεν εννοούμε κάτι τέτοιο, είπαμε τότε και λέμε και τώρα πως αν ΔΕΝ είναι συμφωνημένη η λύση τότε καλύτερα είναι να αναλάβει ο όποιος Πρόεδρος την ευθύνη για να μην διαφαίνεται ότι ο Λαός δεν θέλει λύση. Αν η λύση είναι συμφωνημένη από τις ηγεσίες τότε βεβαίως θα τεθεί ενώπιον του Λαού».
Πολυπλοκότητα και πληθώρα προτάσεων σε μια παράγρφο… κάτι δηλαδή που δυσκολότερα περνά στο μυαλό του μέσου ακροατή. Ένα πράγμα που θα μπορούσαν να κάνουν τα κόμματα, μετά που εξηγούσαν την θέση τους… είναι να καταλήγουν σε μια πρόταση του τύπου «ΟΧΙ ΙΣΩΣ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ, ΤΟ ΝΑΙ ΟΜΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ» («ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ»). Θα πρέπει βέβαια πολλές φορές αυτό να συνοδεύεται από μια εξήγηση, όπως την προαναφερθείσα… είναι όμως ευκολότερο να περάσει αυτό στη συνείδηση του κόσμου παρά μια ολάκερη παράγραφος με πολύπλοκες, αλληλένδετες έννοιες... και στο τέλος θα μπορεί κάποιος να περνά το μήνυμα του χρησιμοποιώντας μόνο την τελική πρόταση.
Άλλο παράδειγμα βρίσκουμε στις προτάσεις για την εθνική φρουρά. Θα μπορούσε η έμφαση να δοθεί στη δημιουργία επαγγελματικού στρατού και στη χρήση νέων τεχνολογιών και η μείωση της θητείας να αναφέρεται ως επιπρόσθετο πλεονέκτημα. Οι λόγοι είναι απλοί. Άμα προβάλεις πρώτα τη μείωση της θητείας… το μυαλό το απλό σαν το δικό μου αμέσως σκέφτεται «λιγότερη θητεία, πιο αδύνατος στρατός». Αν όμως η έμφαση είχε δοθεί σε έννοιες όπως «επαγγελματισμός» και «τεχνολογία» ... η σκέψη θα πήγαινε αμέσως στην έννοια «υπεροχή». Αυτόματα, αντιμετωπίζεται και η φοβία για αποδυναμωμένη Ε.Φ. και η μείωση της θητείας ... αντί να είναι μειονέκτημα ... μετατρέπεται πλέον σε κερασάκι στην τούρτα.
(Δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι ειδήμων στο θέμα, άμα όμως εγώ ο άσχετος βλέπω τρόπους με τους οποίους μπορεί να αντιμετωπιστεί ο λαϊκισμός τους… γιατί τα επιτελεία σας δυσκολεύονται;)
Υπάρχει επιπλέον το θέμα των ξεκάθαρων διαχωρισμών. Το επιτελείο του τΑΣΣΟΥ προωθεί συνεχώς τον διαχωρισμό με βάση το ΝΑΙ και το ΟΧΙ. Η πρώτη αντίδραση των αντίπαλων επιτελείων ήταν να απομακρυνθούν από το θέμα. Θα μπορούσαν όμως να πετύχουν πιο πολλά αν μετέφεραν αλλού αυτό το διαχωρισμό. Και εξηγώ…
Στο Διάγγελμα των Δακρύων ακούστηκε η φράση «…δεν παρέλαβα Κράτος για να παραδώσω κοινότητα…». Τούτη είναι η καραμέλα που πιπιλούν όσοι στην ουσία ΔΕΝ αποδέχονται το συμβιβασμό της Ομοσπονδίας. Άμα αυτούς τους ερωτήσεις «καλά… η ΕΝΩΣΗ με την Ελλάδα δεν προϋποθέτει επίσης κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας;»... αμέσως στρέφεις τη συζήτηση σε ένα νέο διαχωρισμό. Δεν μπορούν πλέον να υποκρίνονται ότι το ζητούμενο είναι η διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν πρέπει να τους επιτραπεί να το κάνουν. Είναι άλλωστε γνωστό ότι εχθροί της ομοσπονδιακής λύσης και τα παπαγαλάκια της Προεδρικής αυτής δήλωσης είναι πρωτίστως εκείνοι που ακόμα ονειρεύονται είτε ΕΝΩΣΗ, είτε διπλή ΕΝΩΣΗ ή έστω ένα αμιγές κράτος με Ελληνορθόδοξο χαρακτήρα. Αυτό είναι το ζητούμενο για εκείνους ... άρα... εκεί πρέπει να γίνει ο διαχωρισμός.
«Τι διαφέρει όμως, πάντα σε σχέση με την σύγκριση κράτους-κοινότητας, η Ένωση με την Ελλάδα από την Ομοσπονδία με τους ΤΚ;» Να η επόμενη ερώτηση που μπορεί κάποιος να τους απευθύνει. Βλέπετε, σε περίπτωση Ένωσης (μονής ή διπλής) τότε η ψήφος μας θα μετρά ως 1/7,000,000 αντί 1/ 600,000 (τα νούμερα στο περίπου) και αντί για Κύπριο πρόεδρο θα ψηφίζουμε για Νομάρχη / Υπερνομάρχη (κάτι σαν Super Κοινοτάρχη) και για Έλληνα Πρωθυπουργό. Η κύρια διαφορά βρίσκεται στο ότι η ομοσπονδία θα γίνει με τους ΤΚ ενώ Ένωση θα κάνουμε με Έλληνες. Η διαφορά δηλαδή είναι η ισχυρή, απόλυτη Ελληνική πλειοψηφία από τη μια και η αποδοχή πολιτικής ισότητας με τους ΤΚ από την άλλη.
Μπορεί κάποιοι να ισχυριστούν ότι είναι φυσιολογική μια τέτοια προτίμηση από πλευράς ΕΚ λόγω του πολέμου και των σκοτωμών… μπορεί όμως κάποιος να απαντήσει… «αν αυτό είναι το δικαιολογητικό μας… ότι δηλαδή θα είμαστε πιο ασφαλείς με Ελληνική πλειοψηφία… το ίδιο δεν μπορούν να ισχυριστούν οι ΤΚ για μια κατάσταση που θα τους εντάσσει σε μια Τουρκική πλειοψηφία;»
Επιπλέον, οι συχνές αναφορές τους στο ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ δεν έχουν να κάνουν με τον όποιο φόβο τους για επαναφορά του. Αυτό που φοβούνται και απεύχονται είναι η συγκατοίκηση με τους ΤΚ και ο διαμοιρασμός της εξουσίας που μια Ομοσπονδία προνοεί. Αυτό που φοβούνται είναι η Ομοσπονδία. Αποσκοπούν στο να εδραιώσουν τη φοβία για το ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ για να μπορέσουν να ενδυναμώσουν μετά και μια παράλληλη και ανάλογη φοβία για την Ομοσπονδία. Προλάβετε τους. Τα στοιχεία της Ομοσπονδίας που υπάρχουν στο ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ και που σίγουρα θα τα ξαναβρούμε μπροστά μας… να τα βάλετε στο τραπέζι ξεχωριστά και έξω από την όποια συζήτηση για το ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ. Ως τώρα δειλιάζατε να το πράξετε. Άμα συνεχίσετε θα είναι αδύνατον να «ξεφοβηθεί» ο κόσμος αργότερα, όταν αυτά τα στοιχεία θα συμπεριλαμβάνονται σε μια νέα πρόταση λύσης. Προτάξτε σημεία που θα τους είναι αδύνατο να απορρίψουν χωρίς να απορρίπτουν την Ομοσπονδία. Αν δεν το πράξετε τώρα… το μόνο που θα χρειαστεί μετά να κάνουν εκείνοι θα είναι να λεν «μα αυτό το περιείχε και το ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧ» και εκεί θα τελειώνει η συζήτηση.
Πρέπει επιτέλους αυτά να ειπωθούν ξεκάθαρα και χωρίς την ομπρέλα σλόγκαν τύπου «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ» (ή «όλα μαζί, τουρλού-τουρλού, μιξ-σουβλάκι-σιεφταλί») με αναμεταδότες την κάθε Θεοχάρους ή τον κάθε Σαμψών. Αυτή είναι κυρίως ευθύνη του ΔΗΣΥ, που ακόμη επιμένει να υμνεί Γρίβες και Γιωρκάτζηδες, της παράταξης δηλαδή που για χρόνια συντηρούσε το αδειανό πουκάμισο της Ελέν… της Ένωσης και όσους το ασπάζονται. Είναι όμως ευθύνη του ΑΚΕΛ να παραμερίσει την απέχθεια του για την παράταξη της Δεξιάς και να κάνει ξεκάθαρο ότι πλέον ΜΟΝΟ με όσους αποδέχονται το συμβιβασμό με τους ΤΚ θα μπορεί να συνεργαστεί.
Ξέρω πως αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο, πως κάτι τέτοιο φοβίζει τον Χριστόφια και τους παρακείμενους του γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε παραδοχή του πόσο δίκαιο είχαν όσοι άσκησαν κριτική ΚΑΙ μετά την πανωλεθρία του «μίνιμουμ προγράμματος» ΚΑΙ για την επιλογή τΑΣΣΟΥ. Αν όμως ισχύει η πάγια τακτική του ΑΚΕΛ να θεωρεί μεν σημαντικό τον αγώνα για σοσιαλισμό αλλά να τον κατατάσσει ΔΕΥΤΕΡΟ σε σημασία μετά το Εθνικό Θέμα… τότε καμία άλλη συμμαχία δεν έχει νόημα παρά με αυτούς που αναγνωρίζουν το αδύνατο της «ελληνικής κυριαρχίας» (είτε με ένωση / διπλή ένωση, είτε με ενιαίο κράτος).
ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ και όσοι άλλοι αναγνωρίζουν αυτή την πραγματικότητα … δεν μπορούν να κρατούν καμιά πόρτα ανοικτή προς τους μισαλλόδοξους, είτε αυτοί εκφράζονται ως «κέντρο», είτε ως «εθνικός σοσιαλισμός», είτε ως «Υπερασπιστές της Ευρωπαϊκής Τιμής», είτε ακόμη μέσα στα ίδια τους τα κόμματα … παρουσιαζόμενοι ως υπέρμαχοι της «ορθής γραμμής».
Αν σας ενδιαφέρει πραγματικά η λύση του κυπριακού και όχι η αναρρίχηση στην εξουσία… ένα πράμα μόνο σας απομένει να κάνετε στο 2ο γύρο… ασχέτως του ποιος θα περάσει. Εκείνες τις δυνάμεις που δεν χωνεύουν την Ομοσπονδία να…......... τις κλάσετε!!! ΚΛΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣ που λέει και ο ποιητής. ΜΗΝ ζητήσετε την υποστήριξη τους, ΜΗΝ δώσετε την υποστήριξη σας, ΜΗΝ δειλιάσετε. Ακόμη και αν βρεθείτε αντίπαλοι στο 2ο γύρο… ΚΛΑΣΤΕ ΤΟΥΣ μεγαλοπρέπως…
Στην ανάγκη, ενώπιον 2ου γύρου βγάλτε μια κοινή ανακοίνωση πως όποιος και αν κερδίσει θα επιδιώξει λύση ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ και ζητήστε την συμπαράσταση μόνο όσων υποστηρίζουν τέτοια θέση. Ας ψηφίσουν οι μισαλλόδοξοι ότι θέλουν και ότι πάρει ο καθένας. Άμα δεν τους ζητήσετε τη συμπαράσταση… η ψήφος τους θα έχει μεν αξία αριθμητική αλλά καμία πολιτική βαρύτητα. Έτσι, ο "Εθνάρχης" του 76% θα ξαναγίνει Ένωση Κέντρου του 1.5-3%. Αλλιώς… οι παρλαπίπες για ανένδοτο αγώνα και ελληνορθόδοξη κυριαρχία θα γίνουν ένας αδυσώπητος μηχανισμός προπαγάνδας στον οποίο θα πρέπει να προσκυνάτε και για τα επόμενα 30 χρόνια.
Αυτούς τους είχατε παντρευτεί και οι δύο σε κάποιες φάσεις της ζωής σας. Χωρίστε τους οριστικά. Μπορείτε.
Subscribe to:
Posts (Atom)
