27.5.09

Πόσον δεξιός είσαι;

Άμαν πάεις πάνω στον πρόφαιλερ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπληρώννεις έναν ερωτηματολόγιον για τες θέσεις σου για διάφορα κοινωνικά τζιαι πολιτικά ζητήματα. Άμαν απαντήσεις με ειληκρίνεια φκάλλει σου το προφίλ σου που μπορείς να συγκρίνεις ύστερα με το προφίλ των κομμάτων της χώρας σου ή των άλλων χωρών.

Για δεξιός πιάννω περίπου -7 (δηλαδή θκυό φορές πιο αριστερός τζιαι που το ΑΚΕΛ που πιάννει -3.5)
Για ευρωπαϊστής πιάννω περίπου +8 (δηλαδή έναν αέραν πιο ευρωπαϊστής που τον Δησύ που πιάννει περί του 7.5)

Δηλαδή άμαν πιάμεν αυτά τα δύο κριτήρια (αριστερός - δεξιός τζιαι ευρωπαϊστής - ευρωσκεπτικιστής) δεν τερκάζω με κανέναν κόμμαν. (Ενδιαφέρον είναι ότι κατά την γραφικήν παράστασην του προφάιλε ούλλη, η Κύπρος εν αριστεροί)

Δέτε πόσον τερκάζω με το Ακέλ πον να το ψηφίσω τζιόλας


Εντάξει, όι να νομίζετε τωρά ότι τερκάζω τζιαι με τον ΔΗΣΥ. Που σιείρου, σιειρόττερα τζιαι ας τον κατατάσσει κέντρον ο προφάιλες.


Ακόμα σιειρόττερα με έναν Γαλλικόν κόμμα της φιλελεύθερης δεξιάς που ξέρει να λαλεί τα πράματα με το όνομαν τους τζιαι δεν περιπαίζει τον κόσμον λέοντας του αυτόν που θέλει να ακούσει (πι χί κοινωνική οικονομία της αγοράς που λαλεί ο συναγερμός). Πάντως δαμαί ο προφάιλες δείχνει σωστά ότι δεν τζιαττούν τα σκουφκιά μας με τον Σαρκοζύ τζιαι τους παρόμοιους του.


Άσε που ο προφάιλερ φκάλλει με να έχω το παρόμοιον προφίλ με τους Πασόκκους


Τελικόν συμπέρασμαν: ο προφάιλες ότι θέλει λαλεί. Δεν λέω, κάτι τάσεις φαίνουνται. Αλλά το να ανακατώννεις κουτζιά, φασόλια τζιαι λουφκιά μες την ίδιαν σούππαν δεν ιφκάλλει καν κουτσιοζούμιν. Άσε δε που επιστημονικά το να μετατρέπεις αυθαίρετα μιαν ποιοτική αξιολόγιση σε βαθμόν είναι μεγάλης ολκής γλύστριμαν του λογισμού. Για το θέμαν έγραψα έναν ολόκληρον κεφάλαιο στο διδακτορικό μου τζιαι έκαμα πειράματα με καμιάν τριανταρκάν πειραματόζωα φοιτητές τζιαι καθηγητές που αποδείξαν την ανικανότηταν του ανθρωπίνου νου να διά βαθμούς που να αντιστοιχούν σε μιαν ποιοτικήν αξιολόγησην.

Το άλλον μεθοδολογικόν γλύστριμαν του λογισμού του προφάιλε εν το exhaustivity των κριτηρίων. Για μας του Κυπραίους για παράδειγμαν, ο βαθμός αντιστοιχείας με έναν κόμμαν έχει να κάμει πολλά με διάφορα άλλα θέματα, που ούτε καν αναφέρονται στο ευρωκεντρικό μενού του προφάιλερ. Κυπριακόν, ρουσφέττιν, παιδεία, εθνικισμός, είναι θέματα που μετρούν πολλά παραπάνω για την κυπριακήν κοινωνίαν παρά το αν θα παντρέφκουνται οι ομοφιλόφιλοι τζιαι αν θα ψατζιέφκουμεν τους ετοιμοθάνατους να κλωτσούν της σίκλας για να αποφεφκουν το μαρτύριον του προθανάτιου πόνου.

Παίξετε λοιπόν με τον προφάιλερ να κάμετε χάζιν, αλλά μεν πέρνεται το αποτέλεσμαν τοις μετρητοίς. Οι τάσεις έχουν κάποιαν σχετικήν αξιοπιστίαν, αλλά η ακριβής αντιστοιχέια βασίζεται σε τόσον τερατώδη μεθοδολογικά λάθη, που απλά σας παραπλανεί, τζιαι μάλιστα εν αγνοία ακόμα τζιαι του σχεδιαστή της μεθόδου.

Άτε βάρτε τζιαι τον βαθμόν δεξιότητας τζιαι ευρωσκεπτικισμού σας υπολογίζοντας το με τ΄αμμάτιν που την γραφικήν παράστασην όπως έκαμα εγώ να συγκρίνουμεν πόσον ιμοιάζουμεν. Για κόζιν δηλαδή, όι που σημαίνει τζιαι τίποτε το σοβαρόν. Είπαμεν ο Aceras: -7 (a)δεξιός τζιαι +8.5 ευρωπαϊστής.

Να ψηφίσω, να μεν ιψηφίσω;



Στες προηγούμενες ευρωεκλογές δεν εψήφισα. Φαίνεται ότι πολλοί αριστεροί είχαν την ίδιαν ιδέαν μαζί μου τζιαι έτσι μαζίν με τους αδιάφορους που επήαν θάλασσαν, εκάτσαμεν μιαν παλλουτζιάν του ΑΚΕΛ του μείον πεντέξι τοις εκατόν. Τα κόμματα που μόνον που ποσοστά καταλάβουν μόνον με ποσοστά πρέπει να τους μιλάς.

Ο πάτσος τούτος στην αρκήν εφάνην ότι δεν έπιαεν τόπον. Στες κομματικές ομάδες από ότι μου είπασιν, η μεγάλη πλειοψηφία των μελών του ΑΚΕΛ εκατάκρινεν την ηγεσίαν για την υπόδουλην στάσην της προς τον απορριπτισμόν. Αθθυμηθείτε ότι η Χαραυγή τότες ήταν το εκφραστικόν όργανον του Τάσσου Παπαδόπουλλου.

Ο πάτσος έπιαεν τόπον. Μπορεί να εθάψαν εκατοντάδες σελίδες σημειώσεις με παράπονα τζιαι διαφωνίες του κόσμου που εκαταγράψαν οι κομματικοί στες συνελεύσεις, αλλά το μύνημαν επέρασεν. Ο Ακελικός κορμός μπορεί δέχεται να υπηρετεί τον καπιταλισμόν ως τζιείττε μέρου, τον εθνικισμόν όμως τζιαι τους καντηλανάφτες της διχοτόμισης όχι.

Ύστερα ήρταν οι εκλογές του 2006. Πάντα έκοφκα το εισητήριον μου για να έρτω να ψηφίσω. Ως που να πεθάνω θα έρκουμαι στην Κύπρον να ψηφίζω. Χρωστώ το στα παιθκιά του πολυτεχνείου που εσταθήκαν ομπρός που τα τανκς για να διεκδικήσουν αυτόν το δικαίωμαν. Τζιαι για να ξηγούμαστιν, ποττέ δεν έπιασα μπακκίραν που κόμμα για το εισητήριον. Στες βουλευτικές του 2006 αποφάσισα να έρτω για να ρίξω λευκόν. Για μέρες ένοιωθα την ευχαρίστησην να δω την έκπληξην των αντιπροσώπων των κομμάτων να δούν κάποιον να κόφκει 4΄000 χιλιόμετρα, να κρούζει 240 λίτρα καύσιμον ξιμαρίζοντας την ατμόσφαιραν με 720 κιλά διοξείδιον του άθρακα για να πιάσει έναν ψηφοδέλτιον τζιαι να πάει κατευθείαν να το ρίξει άσπρον μες στην κάλπην χωρίς να περάσει που το παραβάν. Εσχεδίαζα τι θα πω τζιαι του υπαλλήλου της κυβέρνησης που θα μου ελάλεν ότι παραβαίννω τον νόμον υποδηλώννοντας το τι θα ψηφίσω.

Την προηγούμενην των εκλογών, έτυχεν να δω έναν φίλον που διά τες ώρες του τζιαι την ζωήν του για το κόμμαν. Όταν με εσυνεχάρην που 19 χρόνια δεν έκοψα ποττέ πίσω που εκλογές είπατου τι θα έκαμνα. Έμεινεν σίξυλος.

— Μα είσαι πελλός;
— Ναί.
— Εάν τιμωρήσετε το ΑΚΕΛ πάλε, αυτός που θα κερδίσει θα είναι ο Τάσσος είπεν μου.
— Τάσσος τζιαι ΑΚΕΛ στο ίδιον χαράκωμαν είσαστιν, είπα του.
— Ζητώ σου να μας δώκεις τη ψήφον σου για τελευταίαν φοράν, είπεν μου με πολλά ειλικρινήν τρόπον. Αν δεν γινεί τίποτε, να μεν ξαναψηφίσεις ποττέ πιον ΑΚΕΛ, τζιαι στες επόμενες να ψηφίσω τζιαι γω λευκόν για να σου ξοφλήσω τη ψήφον που θα μου δώκεις τωρά. Όσοι αριστεροί είμαστεν μέσα χρειαζούμαστιν δύναμην για φέρουμεν το κόμμαν αριστερά.

Εσκέφτηκα τριάντα δευτερόλεπτα. Έτσι τζιαι αλλιώς η δύναμη μου σαν απλός πολίτης είναι αμελητέα. Που τον Τάσσον ήδη ηττήθηκα. Αν του την δώκω τούτου που μάσιεται που τα μέσα που το κόμμαν θα την δεκαπλασιάσει.

— Ττόκκαν. Διώ σου την ψήφον σου αλλά μεν γελαστείς να έρτεις να μου πεις να ψηφίσω Τάσσον για το καλόν της εργατικής τάξης.
— Ττόκκαν.
Εκράτησεν τον λόον του. Στες προεδρικές το ΑΚΕΛ έπαιξεν για πατ για χατ τζιαι επέτυχεν να ανακόψει την πορείαν προς την σίουρην διχοτόμισην. Στες προεδρικές εψήφισα τον Χριστόφκιαν όχι για να διαχειριστεί τον καπιταλισμόν αλλά για να επανενώσει την Κύπρον. Ο καπιταλισμός ψόφον τζιαι κορτάτζιν να πνάσει η υφήλιος που την ρύπανσην. Όποιος ππεζεβέγκης θέλει ας τον διαχειριστεί. Εμέναν δεν με αφορά.

Τα μακρά κοντά ήρτασιν. Σε 6 μήνες εν να ξέρουμεν αν ο Γριστόφκιας εν ικανός να πετύχει τζιείνον για τον οποίον τον εψηφίσαμεν. Όι απλά να φκάλει την Τουρκίαν φταίστεναν. Τούτον εκατάφερνεν το τζιαι ο Κληρίδης τζιαι ο Βασιλείου. Τι εκερδίσαμεν; Τίποτε. Να διαπραγματευτεί τζιαι να συμφωνήσει λύσην που να μπορεί να την δεκτεί ο κυπριακός λαός τζιαι ελληνοκύπριοι, τζιαι τουρκοκύπριοι. Έτο τι θέλουμεν να μας δείξει ότι εν μάστρος να πετύχει.

Τωρά θα μου πείτε τί σχέσην έχουν τούτα ούλλα με τες ευρωεκλογές;

Έχουν.

Δεν με κόφτει βέβαια ποιός θα εκπροσωπίσει την Κύπρον στο Ευρωκοινοβούλιον. Εδώ είχαμεν τον Ματσάκην, τον Μάτση, τζιαι τους άλλους τους νεροχόγλαστους τζιαι η Κύπρος δεν έπαθεν τίποτε τζιαι εν να αλλάξει κάτι με το ποιός εν να εκλεγεί τωρά;

Τζιείνον που με κόφτει είναι άλλον. Άν υπάρχει έστω τζιαι η παραμικρή ελπίδα να πετύχει ο Γριστόφκιας τζιείνον που λαλεί ότι επιδιώκει, θέλω να έχει τες καλλύττερες συνθήκες να το πετύχει. Χρειάζεται λοιπόν αυτήν την στιγμήν το ΑΚΕΛ να φκεί δυνατόν. Πολλά δυνατόν. Είναι η κύρια δύναμη της πολυπόθητης λύσης. Δεν θα σιασιάρω να αρκέψω να κάμνω τωρά κριτικήν για να στείλλω μυνήματα, την στιγμή που όπου τζιαι να σαι θα ξέρουμεν εκ των πραγμάτων τζιαι όχι που τα λόγια.

Θέλω να ψηφίσω σε εκλογές για τελευταίαν φοράν στην μοιρασμένην Κυπριακήν Δημοκρατίαν. Οι επόμενες εκλογές, πον να ρτω να ψηφίσω, γή θα είναι ΝΑΙ στο δημοψήφισμαν τζιαι Γριστόφκιαν-Τταλάτ για προέδρους της ενωμένης Κύπρου, γή θα είναι για να ρίξω τζιείνον το λευκόν που δεν έριξα το 2006.

Η ψήφος μου είναι πολιτική πράξη τζιαι όχι επιλογή προσώπων. Σίουρα θέλω να βάλω σταυρούιν του Τάκη Χατζιηγεωργίου που ήταν που τους λλίους πολιτικούς που εστάθηκεν ομπροστά στου πυράυλους S300 μαζίν με την Ελένη Μαύρου τζιαι τον Νεοκλήν το Σιλιτζιώτην. Σίουρα θέλω να βάλω σταύρούιν τζιαι στην Σκεύην την Κουκουμά γιατί εν γεναίκα, εν καπάτσα τζιαι έσιει γυναικείον λόγον, αλλά αν δεν είχα τους λόγους που επροανάφερα, δεν θα έκαμνα τον κόπον να τους ιψηφίσω, διότι θα ήταν στοτσιά όφκαιρη στο πουθενά.

Άτε συντρόφοι, διώ σας αλλη μιαν φορά ψήφον. Πιάστε την καλά διότι είπαμεν, εν η τελευταία σε ψηφοφορίαν της μοιραμένης Κυπριακής Δημοκρατίας.

10.5.09

Ας όψουνται τζιαι να μεν λύσουν.


Εγώ κανενού δεν εσσυχχώρησα. Με Τούρκου με δικού. Ο φονιάς εν φονιάς ενόσω δεν εζήτησεν συγχώρησην που τον θεόν αλλά πρώτιστα που το θύμαν του. 

Ας όψουνται τζιαι νε μεν λύσουν όσοι εσκοτώσαν πλάσμαν στην Κύπρο τζιαι δεν εμετανοήσαν μπροστά στα θύματα τους. Ας όψουνται τζιαι να μεν λύσουν τζιαι όσοι εδημιουργήσαν ή δημιουργούν συνθήκες όπου ανώμαλοι τζιαι εχθροί της ζωής κάμνουν βρωμοδουλειές τζιαι εγγλήματα στο όνομα ιδεών, μικρών ή μεγάλων.

Ελαφρύ να είναι το χώμαν που θα σας σιεπάσει Ανδρέα, Αρετή, μικρέ Δημήτρη τζιαι μικρή Ιουλία που σας αφαιρέσαν την ζωή άδικα. 

Η ελάχιστη τιμή που σας προσφέρω είναι να δικάσω στην συνείδηση μου αυτούς που καμιά πολιτεία δεν θα δικάσει. Ας του δώκει τουλάχιστον ο θεός.

5.5.09

Το ποντικόν η τρύπα του εν τον εφόρεν...




...τζιαί τράβαν τζιαι τριζοκολόκαν. Γράφει ο Πολίτης:
____________________________________

Μελετάται η κατασκευή δρόμου που να ενώνει το Μακένζι με το Μενεού

Δρόμος μέσα στη θάλασσα!

Τέσσερα πιθανά σενάρια θα εξεταστούν από περιβαλλοντικής και οικονομικής σκοπιάς πριν από τη λήψη οριστικών αποφάσεων


Για πρώτη φορά, μετά από πάρα πολλά χρόνια, το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων μελετά σοβαρά το πάγιο αίτημα του Δήμου Λάρνακας για κατασκευή δρόμου μέσα στη θάλασσα, γύρω από το αεροδρόμιο, που θα ενώνει την περιοχή Μακένζι με την παραλία του Μενεού!
Το θέμα απασχόλησε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο γραφείο του υπουργού Νίκου Νικολαΐδη, στην παρουσία του δημάρχου Ανδρέα Μωυσέως και βουλευτών της Λάρνακας.
Ήδη, εμπειρογνώμονες του αρμόδιου υπουργείου έχουν αναλάβει την ετοιμασία σχετικής έκθεσης, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν όντως είναι εφικτό ένα τέτοιο έργο, το οποίο, εφόσον γίνει πραγματικότητα, θα εξυπηρετήσει αφάνταστα τους πολίτες, αφού για μια απόσταση 5-10 λεπτών, σήμερα χρειάζονται να ταξιδέψουν μισή περίπου ώρα!

Ο δήμαρχος Λάρνακας Ανδρέας Μωυσέως δήλωσε στον «Π» ότι τέσσερα είναι τα πιθανά σενάρια που εξετάζονται:
-Η βύθιση του δρόμου
-Η επίχωση προς την πλευρά της θάλασσας
-Η κατασκευή δρόμου πάνω σε κολόνες
-Η πιθανή μετακίνηση του διαύλου, έτσι ώστε να απελευθερωθεί κομμάτι γης και να κατασκευαστεί δρόμος (είναι και η πιο δύσκολη περίπτωση).

Ο κ. Μωυσέως είπε ότι οι εμπειρογνώμονες θα εξετάσουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και το κόστος της κάθε μιας περίπτωσης ξεχωριστά, αλλά και κατά πόσο είναι εφικτή κάποια από τις πιο πάνω λύσεις.


_____________________________________________________


Αιστον πον να κάμουν τζιαι περιβαλλοντικήν έρευναν. Μα τι νοοτροπία. Εφάαμεν τζιαι την δεξιά της δυτικής ευρώπης της δεκαετίας του εξήντα που έφερνεν τους αυτοκινητόδρομους μές το κέντρον της πόλης τζιαι εκατάστρεφεν τους την καρκιάν τους. Η ίδια νοοτροπία σε μας εν ετι 2009 τζιαι που αριστερούς. Ανάπτυξις. Ιδού η ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου όπως την αντιλαμβάννεται έναν κόμμα τζιαι μια κυβέρνηση που βάλλει υποτίθετε τον άνθρωπον στο κέντρο. Ο άνθρωπος που μένει στο Μενεού δεν αντέχει την ζωή να κάμνει 25 λεπτά να πάει που το Μενεού στο Μακένζι τζιαι πρέπει να του κάμουμεν Μεγαδρόμον που να φάει την θάλασσαν για να τα ελαττώσει στα 10. Εκάμαν τζιεινην την Σκάλα Καραγκιόζη, εδώκαν παραπάνω τόπον στα αυτοκίνητα παρά στους αθρώπους, εφάαν ότι αστικόν φυσικόν περιβάλλον επέζησεν της ανάπτυξης της δεκαετίας του ογδόντα, εχτίσαν πόλην πας τες λισιήνες, εφάαν ότι υδροβιότοπον είχεν για να τον κόψουν οικόπεδα, τζιαι τωρά θέλουν να φάν τζιαι ότι αρτήρισεν του αεροδρομίου για να γλυτώσουν δεκαπέντε λεπτά δρόμον. Άσε που δεν θα κερδίσουν τίποτε, διότι δεν είναι ο δρόμος που κόφκει την κίνησην, είναι το έμπα του δρόμου τζιαι το έφκα του. Τι να κάμω τον δρόμον άμαν εν να φτάννει σε μιαν πόλην που είναι ήδη κεκορεσμένη; Ούτε την αλφαβήτα του συγκοινωνιακού δεν εμάθαμεν ακόμα στην Κύπρο.


Δεν είναι τον άνθρωπον που βάλλετε στο κέντρον της πολιτικής σας κύριοι. Είναι το αυτοκίνητον του. Με τα ίδια λεφτά θα μπορούσατε να κάμετε ένα σιδηρόδρομο που να ενώνει την περιφέρειαν της πόλης με το κέντρο. Μιαν λωρίδα ηλεκτρικού τρόλλει που να ενώνει αθόρυβα τζιαι με λλίους ρύπους την περιοχή Μενεού-Δρομολαξιάς με την πόλη. να επιχορηγήσετε επί πενηνταετίας μιαν γραμμή λεωφορίου με γκάζι που να πηγαιννοέρχεται κάθε τέταρτο...


Άτε σιορ, αριστερά... Ως τζιαμαί φτάννει η ανθρωποκεντρικής σας ανάλυση;

29.4.09

Πρωτομαγία: Έλα νινί έλα. Έλα νινί νάνι.




Όσοι εν άνω των 40 θα αθθυμούνται σίουρα αυτήν την εικόνα. Έτσι μας έμαθαν τες πρώτες μας λέξεις. 

Τόπι τόπι Μίμη.
Τόπι τόπι Έλλη.

-Κυρία είνταν πουν το τόπιν; αρώτησα.
-Δεν λέμε είνταν πουν. Λέμε τι είναι.
-Κυρία τι είναι το τόπι;
-Είναι η μπάλα.
-Η μάππα;
-Η μπάλα.
-Αααα!!
-Δε λέμε Ααα.

Έτσι αρκέφκει το σκάλισμα κοινωνικής συνείδησης.

Πρίν καν να μας μάθουν να δκιαβάζουμε Ι ι ι , Ο ο ο ήταν οι εικόνες. Μια εικόνα χίλιες λέξεις. Μετά την εικόναν με την νεκκλησιάν, (την εκκλησία λέει η δασκάλα), ήταν η εικόνα η γιορτή. Πόσες ώρες εχάζεψα τζιείνες τες εικόνες... Ο πρώτος μαθητής ντύνεται εύζωνας.




Μέχρι τον Μάρτη ξέρουμε τζιόλας να θκιαβάζουμεν. Εικοστή πέμπτη Μαρτίου. 




Επειδή τα βιβλία έρχονται εκ της μητρός πατρίδος δεν γράφουν για την πρώτην Απριλλίου. Θα μας δώσουν φυλλάδια του πολυγράφου τζιαι θα μάθουμε

Ήταν πρώτη, Απριλίου, της Εόκα η Αρχή
που ακούστηκε στην Κύπρο, η φωνή του Δηγενή

Άσχετον αν η μουσική υπόκρουση ήταν αποτυχυμένη.

Πάσχα, άγια πάθη, 




Τζιαι φτάνουμε στην πρωτομαγιά.

Πρώτη μαΐου
κι απ΄τη Βαστίλη
Ξεκινάνε, οι καρδιές των φοιτητών

Μέσα στους δρόμους, μέσα στο πλήθος
Ψάχνω στους δρόμους, ψάχνω στο πλήθος,
Που ειν΄το κορίτσι, το κορίτσι π΄αγαπώ.




Η πρώτη Μαΐου για τα αθώα παιδάκια της Α τάξης του δημοτικού σχολείου Κάτω Βαρωσίων ήταν η μέρα των φκιόρων. Συγνώμη, των λουλουδιών (να μην μας κάμει τέττε τζιαι η κυρία δασκάλα που μιλούμε χωριάτικα). Η αργία ήταν για τα λουλούδια. Ας μη ξεχνάμε η μητέρα που μας έστελνε τα βιβλία τότες γαμιώτανε με συνταγματάρχες τζιαι στρατηγούς.

Ημέρα των φκιόρων αύριο. Αν θέλετε να δείται τζιαι τίποτε άλλο που φκιόρα 

πηαίννετε στην Πεό για τα περαιτέρω αν είστε παραδοσιακοί αρκάτες, πρώην αρκάτες, παίδες, αγγόνια, δισάγγονα αρκατών με ταξικόν προσανατολισμό.  Bir Mayis - Πρώτη Μαίου, τζιαι θα μιλήσει τζιαι ο kardas που την Dev -is. To ενημερωτικό φυλλάδιο είπαν μου για πρώτη φορά έφκηκε στα ελληνικά, στα τούρτζικα, τζιαι άλλες γλώσσες της εργατικής τάξης.

πηαίννετε στου Γληόρη για τα περαιτέρω αν είστε κουλτουριάρηδες, αριστεροί της μόδας, ανάρχες αυτόνομοι, τροτσκιστές, μαοιστές, κομμουνιστές Μ Λ, κομμουνιστές Κ Λ, επαναπροσεγγιστές, εργάτες της πέννας, ακόμα τζιαι εργάτες του κούσπου να είσαστιν δεν θα σας πουν όι.

Θωρείτε, παρόλην την εθνική διαπαιδαγώγηση τίποτε δεν εκόλλησε πάνω μας. Ελαλούσαν μας για φκιόρα εφκήκαμεν οικολόγοι να τους χαλούμεν την οικονομικήν τους τάξη. Ελαλούσαν μας για έθνος, εφκήκαμεν επαναπροσεγγιστές τζιαι επαντρεφτήκαμεν με ξένες να ξημαρίσουμεν το γαίμαν της φυλής. 

Ξέρετε γιατί; Είναι διότι παράλληλα με τον βίον της Άννας, του Μίμη τζιαι της Έλλης, ακούαμε τζιαι αυτά

24.4.09

24 Απρίλη 2004- Ενωτικέ νενήκηκας με

2009: Η νέα εθναρχία ΤΙΜΑ λέει την επέτειο. Ποιοι οι τιμημένοι και ποιοι οι άτιμοι; Αντί να λένε πανυγηρίζουμε, λένε τιμάμε. Ο κοσμάκης χρειάζεται μύθους για να κάνει πιο ενδιαφέρουσα τη μίζερη και ανιαρή του ύπαρξη. Οι μύθοι χρειάζονται τιμές, αλλιώς πιστευτοί δεν γίνονται.

2008: 24 του Απρίλη. Η ελπίδα ξαναγεννιέται. Μου υπόσχονται ότι αυτό που μου έταξαν για τους επόμενους έξι μήνες μετά το δημοψήφισμα, να τσιμεντώσουν δηλαδή το ΝΑΙ, θα έρτει έστω και καθυστερημένα μετά από 6 χρόνια.

2005: Απρίλης. Η ΚΕ του Ακέλ τιμωρεί όσους δήλωσαν δημόσια ότι ψήφισαν ΝΑΙ στο δημοψήφισμα. Η κατάθλιψη μου τότες ήταν στο ναδίρ. Έγραψα ένα από τα λίγα κείμενα στα καλαμαρίστικα. Λέω καλαμαρίστικα διότι τα Ελληνικά μου είναι της κακιάς ώρας. Είναι ελληνικά Κυπραίου που καλαμαρίζει.

Το ξαναδημοσιεύω εδώ διότι φοβάμαι ότι ξαναγίνεται επίκαιρο.

Έγραφα λοιπόν....

Είπατε τω βασιλεί χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά. Ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην, ού μαντείδα δάφνην, ού παγάν λαλέουσαν. Απεσβέτο και λαλών ύδωρ.

Το παραμύθιν ετέλειωσεν. Οι άνθρωποι που γεννήθηκαν στις δεκαετίες του 50, του 60 και του 70, οι άνθρωποι που τόσο ονειρεύτηκαν την επανένωση ας πενθήσουν τα όνειρα τους.

Η γενιά μου επερίμενε 40 χρόνια για να αλλάξουν οι συνθήκες του διχασμού που εδημιούργησε η τρελλή ιδέα της ένωσης. 40 χρόνια ψέματα.

Όταν η ένωση εκέρδιζεν έδαφος, το τελευταίο προπύργιο που έπεσε ήταν μέσα στο ΑΚΕΛ. Από τους τελευταίους πολιτικούς πεσόντες ο μακαρίτης ο Αδάμ Αδάμαντος, τότε δήμαρχος Αμμοχώστου. Απεβλήθη απο το ΑΚΕΛ διότι είχε δει την προδοσία που εγίνετο σε βάρος της ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής εργατικής τάξης με το ΝΑΙ του κόμματος στην Ενωση με την μητέρα Ελλάδα. Λες και το ξερε πως η πόλη του θα βρυκολάκιαζε σαν επακόλουθο της τρελλας. «Ούτε το μικρό μου δακτυλάκι δεν πρόκειτε να κουνήσω για την ένωση είπε». Απεβλήθη. Εκτελεστές: Ανδρέας Φάντης και Αδρέας Ζιαρτίδης, συν επαγρυπνήσι και λοιποίς συντρόφοις. Η επίσημη ηγεσία δε μπορούσε να δει 10 χρόνια μπροστά. Αυτό που οι αγωνίες της καθημερινότητας της επέτρεπαν να δει, ήταν ο κύνδινος να βάλει τον κόσμο εναντίον της. Διότι τα μυαλά του κόσμου είχαν ξελογιαστεί από τα παραμύθια μιάς αππωμένης και άμυαλης εθναρχίας. Δέν έβαλαν τον κόσμο εναντίον τους. Ακολούθησαν τον κόσμο. Ακολούθησαν τους Παπάδες.

Η γενιά μου κληρονόμησε τα επακόλουθα της ιδέας. «Αυτοδιάθεση – ένωση» λέει.

1963. Μια δεκαετία δεν πέρασε καλά καλά και ο πατέρας μου, εικοσάχρονος νέος πατέρας στα χαρακώματα. Το σπίτι του νιόπαντρου ζέυγους στο μικτό μαχαλλά του Σακκάρια μετατράπηκε σε φρούριο για να αμύνεται η γειτονιά. Τα άλλα σπίτια ήταν από τσίγγους και οι σφαίρες των γειτόνων Tουρκοκυπρίων μπορούσαν να τα τρυπήσουν. Ήμουν έξι μηνών άνθρωπος. Πρόσφυγας για πρώτη φορά. Τα μεγάλα βάσανα που θα έφερνε η μεγάλη ιδέα της ένωσης ήταν ακόμα πίσω.

1965. Το τελευταίο είδολο της συμβίωσης τσακίστηκε μέσα στο αυτοκίνητο του Μισιαούλη και του Καβάζογλου. 1967. Ενώ ο αππωμένος Παπάς ξέγραψε την ένωση, οι δικοί μας πατέρες, οι αριστεροι, την συναφέρνουν ακόμα.

1974. «Βουράτε γλήορα μες το αυτοκίνητον τζαι σύρνουν πόμπες». Ακούω ακόμα την την φωνή του πατέρα μου να ορλιάζει σαν να ταν χτες. Τα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ έσχιζαν τον ουρανο του Βαρωσιού και έσπερναν θάνατο. Οι επιπτώσεις της τρελλής ιδέας έπευταν τώρα πιο βίαιες. «Ύστερα φέρνει ο φούρνος την πυράν» έλεγε η γιαγιά μου. Ήμουν 11 χρονών άνθρωπος. Δέυτερη φορά προσφυγας. Αυτοί που εβάλαν τους αριστερούς να ψηφίσουν ΝΑΙ στην ένωση για να μην βάλουν τον κόσμο εναντίον τους εκλαίαν τώρα μέσα στα τσαντίρια μαζύ με τον κόσμο. Οδύρονταν μαζύ με τις μανάδες που εθρηνούσαν τα παιδιά τους. Εκαταριόντουσαν την ΕΟΚΑ και τους δολοφόνους προδότες.

Εγώ τότες δεν ήξερα από φούρνους ούτε και καταλάβαινα από τους νόμους της πυράς. ΄Ενοiωθα την πυράν των ξύλων που εκαίαν μπροστά στα μάτια μου. Εκαταριώμουν και γω την ΕΟΚΑ β, τους δολοφόνους, την CIA, την δικτατορία, την κατοχική Τουρκία, την TMT. Την πυράν που έβγαινε από τα βάθη του φούρνου, την πυράν που είχε συσσωρευτεί στις πέτρες απο 20 χρόνια πρίν, την πυράν που επέτρεψεν στα ξύλα να πάρουν φωτιά, αυτήν τη πυράν δεν την έβλεπα. Και ας ήταν γραμμένη με γράμματα μπλέ στους τοιχους των χωριών και των συνοικιών. Ενωσις η Θάνατος. Έγραφε. 

Το παράδοξο που δεν μπόρεσα ποτέ να εξηγήσω είναι ότι οι ελληνοκύπριοι ηγέτες της εργατικής τάξης, αυτοί που ελέαν των τουρτζιών να φύγουν απο την ΠΕΟ αν δεν τους αρέσει η Ένωση, οι ίδιοι άνθρωποι με έμαθαν να φωνάζω στους δρόμους και στα συλλαλητήρια «... οι τουρκοι της κύπρου ειναι αδελφοί μας». «Η Κύπρος ανοίκει στο λαό της», φωνάζαμε στις πλατείες και τραγουδούσαμε το «αδελφέ μου Οσμάν την καρδιά μου σ’ανοιγω...». Έφηβος πρόσφυγας έμαθα ότι αγώνας σημαίνει αγώνας για επανένωση. Πολιτικό νήπιο εβύζασα το γάλα της διεθνιστικής αλληλεγύης μέσα στο κόμμα της εργατιάς και αποστραφηκα τον εθνικιστικό πατριωτισμό. Αφελής ιδεαλιστής πίστεψα ότι άμα η συνθήκες στην Τουρκία θα άλλαζαν και άμα ο ιμπεριαλισμός θα μας άφηνε ελέυθερους να αποφασίσουμε αυτό που θέλουμε, θα δίναμε τα χέρια με τους αδελφούς μας και θα καθορίζαμε την τύχη του τόπου μας. Επερίμενα 30 χρόνια απο τότες. Επερίμενα μπας και πεθάνει ο Ντεκτάς, μπας και επαναστατήσουν οι λαικές μάζες στα κατεχόμενα, μπας και οι γεωπολιτικοί στόχοι του ιμπεριαλισμού αλλάξουν και η διχοτόμηση δεν τους εξυπηρετεί πια.

4 δεκαετίες πόλεμος, 4 δεκαετίες χωρισμός, δολοφονίες, εγκλήματα, βιασμοί, προσφυγιά. Σαν αντίβαρο, 4 δεκαετίες αγώνας και ελπίδα για επανένωση. 4 δεκαετίες ψέματα.

Ο κόσμος ο πολύς δεν θέλει επανένωση. Όταν έφτασε ο κόμπος στο χτένι το κόμμα της εργατιάς φοβήθηκε πάλι μήπως και βάλει τον κόσμο εναντίον του. Οι ηγέτες έβαλαν πάλι τους αριστερούς να ενώσουν τους ψήφους τους με την εθναρχία, με τους εθνικιστές, με την παραδοσιακή εξουσία. Την πρώτη φορά εβγάλαν 96%, αυτη τη φορά 76. Μα αυτή τη φορά η ήττα είναι τελειωτική, γιατί ο λόγος ύπαρξης της αριστεράς δέν είναι πλέον για να σμίξει τον κόσμο. Οι ηγέτες της ζουν για να ξεχωρίσουν αδελφέ μου απ΄τον κόσμο, βγαίνοντας και κορδόνοντας με γραβάτες στα κανάλια, κερδίζοντας εκλογές, κυκλοφορόντας με λιμουζίνες και φρουρούς πολλούς, κάνοντας ανίερες συμμαχίες για να γίνουν προθυπουργοί ή προέδροι της βουλής. Τους Αδάμαντους της δικής μας γενιάς δεν τους εκτέλεσαν πολιτικά. Τούς τράβηξάν λίγο απο το αυτί και τους κράτησαν μπάς και τους χρειαστούν στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Μακάρι να μήν τους έχουν εκτελέσει ψυχικά.

Αυτή η ήττα είναι η τελευταία. Η δέδαλος αυλά της επαναπροσέγκυσης έπεσεν κάτω και ετσακίστην. Η ιδέα της επανένωσης δεν έχει πια καλύβην, ούτε και η μαντείδα του ονείρου έχει δάφνην. Η λαλέουσα πηγή της αλήθειας δέν υπάρχει πια. Εστραγκισεν και το λαλών ύδωρ της ελπίδας, είπατε τω βασιλεί...

Η μοίρα του τόπου που ερωτευτήκαμεν είναι: «τζείνοι ποτζεί τζαι μεις ποδά». Αφού δεν τα καταφέραμε να τους δέσουμε το στόμα και να ενώσουμε το νησί με την Ελλάδα (1950 - 1960), αφού δεν τα καταφέραμε να τους καθαρίσουμε μέχρι τον τελευταίο (1963 – 1974), αφού δεν τα καταφέραμε να κάνουμε ομοσπονδία όπου θα κυβερνά μία αιώνια πλειοψηφία του 80% (1974 – 2004), το μόνο που μένει είναι να συφωνήσουμε την ευρωδιχοτόμηση εις βάθος χρόνου. Θα κάνουμε πως συνομηλούμε για να περιπαίζουμε τον λαό που έμαθε να ζει με την ελπίδα. Θα κάνουμε πως θέλουμε ομοσπονδία για να περιπαίζουμε τους χαζοφράγγους στο εξωτερικό, θα κάνουμε πως κάνουμε αντικατοχικό αγώνα για να περιπαίζουμε το 76%, θα κάνουμε πως ανταλλάζουμε γαρύφαλα και κλάδους ελαίας για να περιπαίζουμε το 24%. Όλα αυτά μέχρι να βγεί η ψυχή της ιδέας της επανένωσης.

Ενωτικέ νενήκηκας με.

Χάτε και μες τες υγείες μας. Και ο κάθε νενέκκος να κλείσει το μαχαζίν και να πάει έσσω του. Σ΄αυτόν τον τόπον πουλά μόνον όποιος έχει για πραμάτια την έχθραν, το μίσος, την κακίαν, και κυρίως τα ψέυτικα τα λόγια τα μεγάλα.

Χάτε, και όταν θα φέρει πάλε ο φούρνος την πυράν σε 10 χρόνια και σε 20, να 
προσευχόμαστε οι κακοί και οι λύκοι να μήν έχουν ανάγκη να χρησημοποιούν τες σφαίρες και τες πόμπες για να μοιράζονται την γήν, το χρήμαν, το φίτσιον και την εξουσίαν.

Το κείμενον αυτόν έμεινεν αδημοσίευτον. Το δημοσιεύκω για να εξορκίσω τους φόβους μου ότι γίνεται πάλιν επίκαιρον. Δεν θέλω να γινεί ποττέ ξανά επίκαιρον. Η νεοεθναρχία όμως πανηγυρίζει τζιαι κάμνει μίλλες που εκέρδισεν ο Έρογλου.

14.4.09

ΕΧΑΛΑΣΕΝ Η ΖΥΑΡΚΑ

Προς κυπριακά ΜΜΕ...

Βγάζετε την είδηση για τη χρήση λέιζερ και την παρενόχληση πιλότων διαφόρων πτητικών -και μη -μέσων.

Βλέπετε πως ...όσο επαναλαμβάνονται τέτοιου είδους ειδήσεις ...τόσο αυξάνονται και τα κρούσματα (με ολοένα και νεότερους "δράστες").

Και συνεχίζετε ακάθεκτοι!

Ερωτώ: Πόσα κιλά μαλακίας κουβαλάτε;

11.4.09

Πε μου αν εν σύμπτωση!

Έκοψα αυτές τες μέρες Κύπρον. Ενώ ήμουν σε επίσκεψη στον καλό μου φίλο Μ, φτάνει ο κύριος Σ να τον δει. Κουβέντα ποτζιεί, κουβέντα ποδά, ο κύριος Σ εβρέθην από την ενορία του Βαρωσιού όπου έζησα τα πρώτα μου χρόνια. Το σπίτι του ήταν δίπλα που το δημοτικό σχολείο που ελάξεψεν τζιαι διαμόρφωσεν τον παιδικόν μου κόσμο. Εγκάρδιος άνθρωπος ο κύριος Σ αρχίζει τες διηγήσεις.

Εξανάζησα τα περβόλια με τες πορτοκαλιές που αθθίζαν έτσι μέρες, εξαναπεριδιάβηκα στον δρόμο που το σχολείο μέχρι την πλατεία της ενορίας δίπλα που τα θεόρατα κυπαρίσσια που σήμερα εξεράναν, εξαναθυμήθηκα την προτομή του ήρωα όπου υπερήφανα απάγγειλα πρωτεούιν «Της πατρίδας μου η σημαία, έχει χρώμα γαλανό…».

Η μια κουβέντα φέρνει την άλλη τζιαι ο κύριος Σ επιμένει πως ότι κάμεις εν να ‘βρεις. Σαν ορθολογιστικόν επιστημονικό μυαλό δεν μπορώ να καταπιώ έτσι παροιμία επειδή «ότι είπαν οι παλιοί ενηστεύκαν πριν να το πουν» κατά την θεωρία του κυρίου Σ.

«Άκου να δεις τζιαι πε μου αν εν σύμπτωση.» Με επροκάλεσεν ο κύριος Σ. «Στην ενορίαν μας είσιεν έναν Τούρκον ούλλον τζι ούλλον. Ελαλούσαν τον Μουσταφάν. Εδούλευκεν στα περβόλια του Τάδε (ο Τάδε εν γνωστός μεγαλοπερβολάρης). Ήταν τόσον νεκατωμένος μητά μας που επήεν ακόμα τζιαι στο δημοψήφισμαν τζιαι ψήφισεν ένωσην. Όταν άρκεψεν η Εόκα, εκάτσαν τα καπετανάτα τζιαι εσκεφτήκαν τι θα εκάμναν με τον Τούρκον μας. Ο πατέρας Τ εδιάταξεν να μεν τον ιντζίσουν διότι δεν είναι σωστόν να καθαρίσουμεν έναν που μας εψήφισεν τζιόλας. Ο υιός Τ δεν επείσθην απο την μεγαλοψυχίαν του τζιουρού τζιαι αποφάσισεν να πάει να καθαρίσει τον Τούρκον. Επήαν πέντε τζιαι γλέπαν τον  τζιαι έσειρεν του εφτά σφαίρες. Ο Μουσταφάς έζησεν. Επήραν τον εις το νοσοκομείον πεθαμμένον αλλά αναστήθηκεν τζιαι έφκην ζωντανός. Λλίοι - λλίοι όσοι επροσπαθήσαν να τον ησκοτώσουν επεθάναν ώς τον έναν πριν την ώραν τους. Ο γιος Τ που ετράβησεν τες πιστολιές έφκην καταζητούμενος. Εσκοτώσαν τον οι Εγγλέζοι τζι εγίνην ήρωας. Έμεινεν τζι ο τζιύρης του τζι η μάνα του καμένοι να του κάμνουν εθνικά μνημόσυνα κάθε χρόνον. Ο γιος ο Κ έπκιαεν λευχαιμίαν. Ήταν ο πρώτος που πέθανεν πο τζιείνους που εγλέπαν. Ο τζιύρης Κ που το μαράζιν του έπκιαεν τζιαι τζιείνος λευχαιμίαν τζιαι πέθανεν λλίον ύστερα που τον γιον του. Ο Π έπκιαεν γάγγραιναν πας το πόιν τζιαι κόψαν του το. Έν άντεξεν τζιαι πολλά χρόνια τζιαι πέθανεν τζιαι τζιείνος. Ό άλλος επέθανεν που δυστύχημαν, ο άλλος που καρδιακήν προσβολήν. Εξηλειφτήκαν ως τον έναν. Ο Μουσταφάς έφυεν τζιαι επήεν μες την Αμμοχωστον να γλυτώσει που λλόου μας. Εκαρτέραν τον η ΤΜΤ τζιαι εσύραν του άλλην σφαίραν να τον ησκοτώσουν διότι επρόδωσεν τον αγώναν των τουρκοκυπρίων. Πάλε επέθανεν τζιαι πάλε αναστήθην που την τρίχαν σαν τον κάττον τον εφτάψυχον. Ο Τούρκος που του έσυρεν την σσιεπαιθκιάν εμάσιετουν με το τράχτον να χαλάσει έναν σπίτιν με καμάραν. Έδεισεν την καμάραν τζιαι τράβαν την που το τερτζιέλλιν να την ρίξει τζιαι εν έππεφτεν. Τζιαμαί που ετράβαν, ετράβαν, τελικά ήρτεν κάτω η καμάρα τζιεί που εν το εκαρτέραν τζιαι έππεσεν πάνω του τζι ετσίλλησεν τον. Εν συμπτώσεις τούτες ούλλες; Εγώ που ήμουν πιο μεγάλος που τούτους τζιαι ζιω κόμα!»

«Δεν πιστεύκω κύριε Σ. Έτυχεν»

Εγώ εσκέφτουμουν άλλα πράματα που τες συμπτώσεις. Ένοιωθα άσσιημα για τα λέσια που ήταν ικανός α μαχαλάς μου να γεννήσει. Ενόμιζα ότι έτσι λέρες μόνον τα χωρκά της Μεσαρκάς εφκάλλαν. Η Πηγή, το Λευκόνοικον … Ένοιωθα προδομένος που οι δασκάλοι μου εκάμναν με να νοιώθω ρίγος τζιαι εθνικήν περηφάνιαν πάνω σε έναν ψέμαν που έπρεπεν να καρτερώ τον κύριον Σ στα γεράματα του να νου το αποκαλύψει. Της πατρίδος μου η σημαία που εφούντωννεν την εθνικήν μου Ύπαρξην εκυμμάτιζεν πας την προτομήν ενός κοινού φονιά. Πουκάτω που το βερνίτζιν του ήρωα που του εχαρίσαν οι εγγλέζοι όταν τον εκαθαρίσαν, εβρίσκετουν ένας εγγληματίας.

Κατά βάθος εθύμωσα με τον κύριον Σ διότι ανακάτωσεν μου τζιαι τα παιδικά μου όνειρα. Που ήμουν μωρόν εθαύμαζα τους πυροσβέστες διότι σώζουν τους αθρώπους που την φωθκιάν. Κάθε φοράν που εθώρουν πυροσβεστικήν επαλάβωννα μπροστά στους αθρώπους που ήταν πάνω. Έθελα να γινώ τζιαι γω πυροσβέστης πον να μεγαλώσω. Οι 5 πυροσβέστες όμως της ενορίας μου, ήταν τα λέσια που επήαν να σκοτώσουν τον Μουσταφάν. Όπως δεν είχαν κανέναν προσόν, η Εόκα αντάμειψεν τους μετά την ανεξαρτησίαν με μιαν θέσην στην πυροσβεστικήν.

Ενώ εγώ μάχουμαι να ξηθκιαλύσω σκέψεις τζιαι συναισθήματα, ατού ο κύριος Σ να μου αποδείξει την θεωρίαν που του εμπαίδωσεν η ορθόδοξη αγωγή στην οποίαν πιστεύκει τόσον βαθκειά.

«Έτυχεν; Αφού τούτον έτυχεν, να σου πω αλλό έναν τζιαι να μου πείς είντα λοής έτυχεν. Πριν μερικές εφτομάες ήρταν κάτι Τουρτζιά ποδά τζιαι γίνην μια εκδήλωση για του αγνοουμένους τζιαι τους δικούς μας τζιαι τους δικούς τους. Το Τουρτζίν που εμίλησεν που ήταν ορφανός που τριανταπέντε άτομα. Που μάναν, που τζιύρην, που αδέρκια, που παππούες, που θκειάες που θκιειούες. Εσκοτώσαν τους ούλλους οι δικοί μας. Είπεν μας ότι θέλει να γινεί ειρήνη τζιαι να ενωθεί η Κύπρος να μεν ηξαναγινεί πόλεμος τζιαι να ορφανέψουν άλλα πλάσματα. Όι μακρυά που τζιειαμαί που εγίνην η συγκέντρωση μεινήσκει ένας που τζιείνους που λαλούν ότι εκαθαρίσαν τα πλάσματα στην Αλόαν, στην Μαράθαν τζιαι στον Σανταλλάρην. Λλίες μέρες μετά που εγίνην η εκδήλωση, έπαθεν άξιταν ο γιος του φονιά. Έφυεν το σίερον που κράτεν τζι εμάσιετουν τζι έσφαξεν τον τζιαι πήεν. Εν τιμωρία οξά εν έν τιμωρία για τον τζιύρην του; Ο Μουσταφάς που ήταν δίκαιος άθρωπος επέθανεν οχτώ φορές τζιαι γλύτωσεν.»

Δεν ηξέρω αν ηστέκει η θεωρία του κυρίου Σ «ότι κάμεις εν να ΄βρεις». Πάντως στην συνείδησην του, ότι δικαιοσύνην δεν απένειμεν το κράτος, απένειμεν την ο θεός πον δίκαιος.

#σημείωση: η ιστορία είναι φανταστική. Μερικά στοιχεία δεν είναι ακριβή ή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

9.4.09

ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΑΤΣΑΚΗ

Ο Ευρωβουλευτής κ. Μάριος Ματσάκης,
που στις περασμένες ευρωεκλογές
είχε κατορθώσει να εκλεγεί
(και να αποδείξει
την ελαττωματική φύση
του DNA των ψηφοφόρων)
ως υποψήφιος του ΔΗΚΟ,
παρά τις έντιμες προσπάθειες του για επανένταξη
στο χώρο από τον οποίο ξεκίνησε
την ευρωπαϊκή του καριέρα
(η οποία σηματοδότησε
την απαρχή της αυξητικής τάσης
στη χρήση ηρεμιστικών
ανάμεσα στους συνάδελφους του ευρωβουλευτές)
… και λόγω της πεισματώδους άρνησης του ΔΗΚΟ
να τον συμπεριλάβει εκ νέου
στο ψηφοδέλτιο του,
(τέτοια βλακεία δεύτερη φορά…
ακόμη και ο Ραν-ταν-πλαν
θα την οσμιζόταν)
κατέρχεται αυτή τη φορά
ως ανεξάρτητος υποψήφιος ευρωβουλευτής.
(Glory, glory, hallelujah ).

Η δεδομένη επιπρόσθετη ελευθερία κινήσεων
(δλδ. το ότι κανένας δεν θα ενδιαφερθεί
–από κομματικό συμφέρον
και αίσθηση ντροπής –
να του πει
«σταμάτα, θα μας περιπαίζουν»)
που μια τέτοια κίνηση ανεξαρτητοποίησης προσφέρει
… εγγυάται ότι
ο αγνός αυτός εκπρόσωπος
του κυπριακού Ελληνισμού στην Ευρώπη
(ο μόνος
  • εκ των 6 ευρωβουλευτών μας
  • που
    στην ιστοσελίδα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου
    –και συγκεκριμένα στην
  • δήλωση οικονομικών συμφερόντων
  • –παρουσιάζεται με το σχετικό έντυπο
    στην αγγλική και όχι στην ελληνική)
    θα προωθήσει εκείνες ακριβώς τις θέσεις
    που η πατρίς χρειάζεται.
    (Εκείνες δηλαδή
    που οι μέχρι τώρα συνοδοιπόροι του έχουν
    αλλά δεν τις κοινοποιούν στην Ευρώπη
    γιατί ξέρουν τι ακριβώς θα εισπράξουν).

    Ο λαοφιλής ευρωβουλευτής,
    ψηλαφώντας τον παλμό του κόσμου της Κύπρου
    (παλιά του τέχνη κόσκινο,
    ιατροδικαστής στο επάγγελμα)
    … καταφέρνει συχνά να εκφράζει
    με συγκλονιστική σαφήνεια
    τις πραγματικές ανησυχίες
    μεγάλης μερίδας συμπολιτών μας.
    (Μελετά καλά τους ακραίους
    των συγγενών του χώρων
    αλλά και τις ανομολόγητες επιθυμίες
    κομματικών στελεχών
    και διεκδικεί μετά ψήφο
    βγαίνοντας προς τα έξω
    με θέσεις πιο «προχώ»
    από τις κομματικές).

    Η τριβή του με την Αγγλοσαξονική κουλτούρα
    (στα χρόνια των σπουδών
    πρέπει να έγινε η «ζημιά»)
    όχι μόνο δεν κατάφερε να κάμψει
    τις αντιστάσεις του πρωτοπόρου αυτού πολιτικού
    … αλλά τον όπλισε με τις γνώσεις εκείνες
    που η μάχη με τα ξένα συμφέροντα απαιτεί.
    (Πώς να συλλαμβάνεσαι μπροστά σε κάμερες).


    Ευελπιστώ
    (είμαι απελπισμένος
    με την κατάσταση της χώρας μου
    και ψάχνω ακραίες λύσεις)
    ότι μια δεύτερη θητεία του κ. Ματσάκη
    στα ευρωπαϊκά έδρανα
    θα αναγκάσει τους ισχυρούς της Ευρώπης
    να αλλάξουν στάση
    (για σεξουαλικά υπονοούμενα …ότι προαιρείστε)
    και θα τους πείσει επιτέλους
    να πράξουν για τη Κύπρο
    αυτά που η αξιοπρέπεια και η συνείδηση
    της Γηραιάς Ηπείρου επιβάλλουν.
    (Ότι δηλαδή θα μας πουν
    «…κανεί ολάν,
    σοβαρευτείτε,
    να μεν σας ταράξουμε
    στους πάτσους»).


    Πληροφορίες ότι
    εκπρόσωποι
    δημοσιογράφων-ευθυμογράφων
    ενεθάρρυναν τον ευρωβουλευτή
    σε αυτή του την κίνηση
    διαψεύδονται ως πέρα για πέρα αναληθείς.
    (Μπορώ άνετα να φανταστώ
    τον Κώστα Κωνσταντίνου του «Πολίτη»
    να πανηγυρίζει ώρες μετά την ανακοίνωση,
    έχοντας στον πρόσωπο του
    μια έκφραση τύπου
    «Εκάμαμεν την !!!»)


    Ψηφίστε Ματσάκη.
    Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ
    Για το ίδιο κείμενο
    με soundtrack

    7.4.09

    ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑ: ΘΚΙΑΟΛΕ ΜΑΥΡΕ

    Κοιτάζω. Ξανακοιτάζω.
    «Θκιάορκαν σου, μα βάλλουν ακόμα έτσι τίτλους οι φυλλάδες;»

    Στην ιστοσελίδα της Σημερινής
    (Συγκρότημα Δίας)
    έπεσα πάνω σε άρθρο με τίτλο
    «
  • Νεαρή φοιτήτρια στα δίχτυα σατανιστών» !!!

    Αναρωτήθηκα μήπως είχα επίσης
    πέσει σε καμιά χρονο-σκουληκότρυπα.

    Θυμάμαι την εποχή μου (πριν 3000000000 χρόνια)
    τους διάφορους επιτήδειους που έβρισκαν άτομα ευάλωτα
    και «ποτίζοντας» του καμιά ψιλή ή δεν ξέρω και ‘γω τι,
    τους έπαιρναν σε κανένα υπόγειο με black-light
    ή σε καμιά σπηλιά από την Ακτή Κυβερνήτη ως τον Ακάμα …
    και με την επιβολή που εύκολα πετυχαίνει
    ένας δυνατός χαρακτήρας σε ένα αδύνατο…
    τα έπειθαν για την απόλυτη κυριαρχία
    που είχαν πάνω στη ζωή τους
    ο Εωσφόρος, ο Βελζεβούλ,
    (o Darth Vader)
    και άλλα μέλη της σκοτεινής συνομοταξίας.

  • Η όλη «επιχείρηση» είχε συνήθως αλλότρια κίνητρα,
    π.χ. να τρυπώσει ο «αρχηγός» στο βρακί
    κάποιας συγχυσμένης νεανίδας
    ή απλά να αποδείξει την ισχύ του στα μέλη της «ομάδας».

    Μετά, κάποιοι άλλοι επιτήδειοι, «δημοσιογράφοι» στο επάγγελμα…
    έκαναν «τουτούκκιν» τις τραγικές περιπέτειες των θυμάτων
    και προσέφεραν έτσι τις υπηρεσίες τους
    σε Αστυνομία, Εκκλησία και γενικότερα
    στις συντηρητικές δυνάμεις της νήσου.

    Δεν πρόκειται για απλή υπόθεση εξαπάτησης του κοινού,
    οι προεκτάσεις της διάδοσης του φόβου και της δεισιδαιμονίας
    από τα ΜΜΕ
    είναι τέτοιες που δεν θα επιχειρήσω καν να τις αναλύσω εδώ.

    Είμαστε στο 2009, είμαστε στη Ευρώπη (@#%&#@&$$).
    Τα τζέρατα μου τα βερνικωμένα…

    Θέλω να πάει τούτη η υπόθεση στο δικαστήριο και
    η/ο κατήγορος να πει στο δικαστή
    «Μάλιστα εντιμότατε,
    έχουμε το τεκμήριο Α … την Τρίαινα του Διαβόλου,
    το τεκμήριο Β …φολίδες με γενετικό υλικό του Βελζεβούλ,
    το τεκμήριο Γ… πιστοποιητικό εξορκισμού από τον παπά της ενορίας…
    »

    Βέβαια ο συντάκτης του άρθρου
    φρόντισε ήδη να μας πληροφορήσει
    για τα αδιάψευστα στοιχεία της υπόθεσης:
    «Από τη λεπτομερή ιατρική εξέταση, για να αποφασιστεί η θεραπευτική αγωγή που θα ακολουθούσε, οι γιατροί εντόπισαν στο αριστερό πόδι, στο δεξί χέρι της και στα εσώρουχά της ζωγραφισμένα σήματα του σατανισμού.»

    Ιδού και το στοιχείο που ρίχνει
    άπλετο φως στην υπόθεση,
    «Από τα μέσα του παρελθόντος χρόνου η μητέρα, με τη συνοδεία συγγενικού της προσώπου, επισκεπτόταν πολύ συχνά διάφορα νυκτερινά κέντρα διασκέδασης και στέκια στα κατεχόμενα, για εντοπισμό της κόρης της, που συνήθιζε να απουσιάζει πολύ τακτικά από την οικία τους, χωρίς να εξηγεί τους λόγους της συμπεριφοράς της.»

    Είναι κανείς που δεν πείστηκε ακόμη;

    Αναφωνείτε μεθ' εμου …
    «Απεταξάμην το Σατανά» !!!

    6.4.09

    Δικαίωμαν προσκλαύσεως.


    Όταν ο καλός κόσμος της εποχής εδιοίκητουν από την οθωμανικήν αυτοκρατορίαν, για μιαν περιοχήν ιθαγενών ήταν πολλά σημαντικόν να μπορούν να έχουν πρόσβαση στο Σεράι.

    Η οθωμανική αυτοκρατορία είχε μακροζωία διότι εβασίστην πας το σύστημαν των μιλλεθκιών (είχεν 5 κύρια μιλλέτ - οθωμανικό, ορθόδοξο, αρμενικό, εβραϊκό τζιαι καθολικό). Παράλληλα με την δια πυρός τζιαι σιδήρου διήκοισην μέσω ππασιάδων τζιαι άλλων στρατιωτικών αξιωματούχων, εστήριξεν την εξουσίαν της πάνω στην βοήθειαν των ελίτ των διαφόρων μιλλεθκιών. Ήταν πολλά πιο εφίσιεντ να βάλλεις τους θρησκευτικούς ηγέτες να σου συνάουν φόρους τζιαι να τους διάς δικαίωμαν ύπαρξης συν 10-20% κκιάριν. Αν εβάλλαν τους στρατιωτικούς, ήταν να τους γελά ο μισός κόσμος τζιαι να τρών τζιαι τα 3/4 που τζιείνα που συνάουν. Τους θρησκευτικούς αρχηγούς δεν τους έφευκεν ένας, τζιαι είχαν τζιαι τους στρατιωτικούς να τους παρακολουθούν τζιαι πολλοί δεν εκλέφταν διότι ήταν αμαρτία.

    Εξάλλου οι στρατιωτικοί είχαν τάσην προς τον νεποτισμόν τζιαι άμαν εκουρπατζιάζαν πολλά τον κόσμον εμπόρηεν να γινούν τζιαι κοινωνικές αναταραχές με κόστος προς την κεντρικήν εξουσίαν. Εδώκαν λοιπόν στους θρησκευτικούς αρχηγούς το δικαίωμαν της προσκλαύσεως τζιαί έτσι εμπορήαν τζιαι ελέγχαν τους ούλους. Οι θρησκευτικοί αρχηγοί ελέγχαν τους ππασιάες με το κάρφωμαν, οι ππασιάες ελέγχαν τους παπάες τζιαι τους μουεζίμηες δείχνοντας τους την κόψην της ππάλας (μες τα γραφτά του Καζαντζάκη θωρούμεν πολλά καλά τούτην την παράξενην δυαδικήν σχέσην πως εξελήχτην προς την δύσην της αυτοκρατορίας.

    Η κυπριακή ορθόδοξος εκκλησία απέκτησεν μεγάλον πλεονέκτημαν όταν οι Οθωμανοί ασσιχτιρίσαν τους παπικούς οι οποίοι της εκάμναν συνεχήν πόλεμον τζιαι διωγμούς με στόχον να προσηλυτίσουν όλον τον πληθυσμό τζιαι να μας κάμουν ούλλους παπικούς. Τζιαμαί που εκαταδιώκετουν, απέκτησεν δικαίωμαν προσκλάυσεως, τζιαι σαν φοροσυλλέχτης απέκτησεν τζιαι έσσοδα, όπως το υπόλοιπον ορθόδοξον μιλλέττιν. Οι δε Οθωμανοί, δεκάραν δεν εφακκούσαν για να κάμουν προσηλυτισμό. Εκανούσαν τους οι σίουροι φόροι τζιαι μια σχετική κοινωνική σταθερότητα.

    Οι τζιαιροί αλλάσσουν. Αλλάσσουν οι ιδεολογίες, οι αξίες, τα σύνορα, οι αυτοκρατορίες. Η εξουσία όμως εξουσία.

    Ευτυχώς που στην νέαν τάξην πραγμάτων οι ελληλόφωνες ιθαγενείς αποκτήσαν δικαίωμαν προσκλαύσεως πριν που τους τουρκόφωνους που εν τζιαι μειοψηφία τζιαι είναι τζιαι ψευδό.

    Νενηκήκαμεν. Μπράβο στην Κυβέρνησην μας, στο λόμπι των ιθαγενών που εμεταναστεύσαν στο  νέο Σεράι, στον υπουργάτσον μας των εξωτερικών τζιαι στον ιθαγενήν πρόεδρον που αποσπάσαν μιαν φωτογραφίαν για ενθύμιον, τζιαι έναν επικοινωνιακόν χαμόγελον από τους μεγάλους  άρχοντας μας.

    * οι ιστορικές πληροφορίες της ανάρτησης είναι εξ αθθυμητικού που έναν μάθημα που είχα προ αμνημονεύτων χρόνων στο πανεπιστήμιο για την ιστορία τζιαι το γεωπολιτικό σύστημα του οθωμανο-περσο-εβραιο-αραβικού χώρου. Πάρτε το σαν εξ αθθυμητικού κουβένταν του καφενέ παρά για ιστορικήν πηγήν, να μεν αρκέψουμεν να γυρεύκουμεν τελείες τζιαι κόμματα που δεν είναι στην κατάλληλη θέση από απόλυτα επιστημονικής ιστορικής άποψης. Εξ'άλλου, ζούμε σε μια χώρα όπου την ιστορίαν σαν επιστημονικόν κλάδον εφυτεψαν την τζιαι δεν εβλάστησεν τζιαι τα ιστορικά γεγονότα χρησημοποιούνται μόνο λόγους προπαγάνδας τζιαι μυθολογίας. Έ. εχρησημοποίησα τζιαι γιω ιστορικά γεγονότα για να κάμω πλάκα της εξουσίας μας, χωρίς καμίαν διεκδίκησή επιστημονικής ακρίβειας. Ψύλλους μες τ΄ασιερα εν να γυρεύκουμεν; Την στιγμή που οι καθηγηταί διδάσκουν στους ελληνορθόδοξους παίδας σαν ιστορικό γεγονός το ότι η Έυα έφαν την απαγορευμένην μπανάναν που της έδωκεν ο κούφος στον παράδεισον, θέλετε με μέναν να που κάμνω πλάκα να δηλώννω ιστορικές πηγές;




    ΓΙΑ ΚΑΛΟ Ή ΓΙΑ ΚΑΚΟ;

    "Σε ορισμένα πράγματα με συμπλήρωνε", φέρεται (από τα ΜΜΕ) να είπε ο πρόεδρος Χριστόφιας σε σχέση με την σύντομη συνομιλία που είχε με τον πρόεδρο των Η.Π.Α.

    Κάτι τέτοιο μπορεί να ερμηνευτεί θετικά αν το θεωρήσουμε ως προσπάθεια του συνομιλητή μας να δείξει κατανόηση, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως συμφωνεί κι' όλας.

    Έχω όμως υπόψη μου και άλλα πράγματα που μια τέτοια συμπεριφορά μπορεί να σημαίνει:

    1) Ότι όσα προσπαθείς να του πεις ... είναι τα ίδια που πάντα λέει "η πλευρά μας" και ο ίδιος τα ξέρει "πόξω τζι' ανακατωτά".

    Ή / και...

    2) Ότι ο ίδιος νοιώθει πως του τρώεις άδικα το χρόνο του και προσπαθεί να συντομεύσει την όλη συζήτηση.

    Ή / και...

    3) Ότι αναγνωρίζει τη δυσκολία σου (παρά την πρόσφατη, σημαντική βελτίωση) με την αγγλική γλώσσα και θέλει να βοηθήσει.

    Ο ίδιος ο πρόεδρος Χριστόφιας δεν έσπευσε να δώσει "άλλη χροιά" στο όλο συμβάν. Δεν χρειαζόταν βέβαια, τη δουλειά αυτή θα την κάνουν τα ΜΜΕ μας ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ. Παλιά τους τέχνη κόσhινο.

    Εκείνο που μου προκαλεί ...εφιάλτες... είναι η προοπτική συνέχισης της πάγιας τακτικής μας ως λαού, δλδ. την κάθε ...τσαχπινιά των ηγετών μας να την παρουσιάζουμε ως άσκηση πολιτικής.

    Δύσκολοι οι καιροί βέβαια για τον πρόεδρο ελέω ευροεκλογών. Θα είναι όμως μέγα σφάλμα εάν ο πρόεδρος αρχίσει να καταφεύγει στις ίδιες πρακτικές όλων εκείνων που ήρτε να αντικαταστήσει με το σύνθημα της "αλλαγής". Είτε εσκεμμένα, είτε απλά αφήνοντας
    τα ΜΜΕ του τόπου να κάνουν το γνωστό "δικό τους παιχνίδι".

    29.3.09

    Panem et circenses

    "Εκραύγασαν λέγοντες· Σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν."
    Κατά Ιωάννην 19:6

    Η αντίδραση της κοινωνίας μας αποτυπώνεται τις τελευταίες μέρες στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, στον πρωτότυπο (για τα δεδομένα μας) "μπανανοσφυρικτικό" πόλεμο και την αυτο-οργάνωση στην πρωτοβουλία Alert. Η πρωτοβουλία αυτή δείχνει να συσπειρώνει ανθρώπους διαφόρων ιδεολογικών αποχρώσεων και πεποιθήσεων με κοινή συνισταμένη το ότι η ανοχή τους (μας) έχει τελειώσει.

    Ένα από τα βασικά προτάγματα που φαίνεται στα συνθήματα και στα διαδικτυακά φόρουμ είναι η τιμωρία και η φυλάκιση και των δέκα ατόμων που εμπλέκονται στο γνωστό περιστατικό. Εκ πρώτης όψεως το σύνθημα πείθει με την απλότητά του. Είναι όμως αυτό το ζητούμενο;
    Υπάρχουν ορισμένα βασικά δεδομένα στην εξέταση του ζητήματος. Η εμπλοκή του καθενός, όπως προκύπτει από την βιντεοταινία, είναι διαφορετική. Η ευθύνη του αστυνομικού που κτυπά είναι διαφορετική από την ευθύνη εκείνου που φτάνει αργότερα και παρακολουθεί τη σκηνή. Αλήθεια, ας βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση του: είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι θα αντιδρούσαμε μπροστά σε μια τέτοια βαναυσότητα; Και με ποιο τρόπο; Από την ευκολία της απόστασης και της εκ των υστέρων γνώσης, η απάντηση μπορεί να είναι προφανής. Εγώ δεν είμαι τόσο βέβαιος για τη δική μου αντίδραση... Το δεύτερο σημαντικό δεδομένο είναι ότι το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης σε μια δημοκρατικά συντεταγμένη πολιτεία είναι αυτό που θα καθορίσει το είδος και το ύψος της ποινής. Το αίτημα για τη φυλάκιση όλων μπορεί να εκφέρεται ελεύθερα. Δεν μπορεί όμως να εκφεύγει της κριτικής. Το οφθαλμόν αντί οφθαλμού δεν χωράει σε ένα σύστημα ποινικής πρόληψης και καταστολής: η ποινή πρέπει να είναι ανάλογη της ευθύνης του καθενός. Κι αυτό δεν αποτελεί προσωπική άποψη. Αντιθέτως, είναι κατάκτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που ανήκουν στον καθένα.
    Η αναφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα με φέρνει στην εισήγηση. Το κίνημα των πολιτών έχει μια εξαιρετική ευκαιρία να θέσει ως στόχο τη διαρκή προάσπισή τους στη χώρα μας. Να κτυπήσει την αστυνομική βία, που αποτελεί ενδημικό φαινόμενο. Να χρησιμοποιήσει τα μέσα ενημέρωσης που έχει για να ενημερώσει σχετικά με τις διάφορες αναφορές, όπως του Συμβουλίου της Ευρώπης, σχετικά με το χαμηλό επίπεδο προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο. Να απαιτήσει όπως καταστεί η Αστυνομία ουσιαστικά υπόλογη στους δημοκρατικούς θεσμούς και κυρίως στη Βουλή μας. Να ζητήσει την ενίσχυση με ουσιαστικές αρμοδιότητες ανεξάρτητων θεσμών, όπως αυτού του Επιτρόπου Διοικήσεως. Να συγκροτήσει μια πραγματική κουλτούρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην κοινωνία μας, που θα ξεφύγει από τις τετριμμένες αναφορές σε αυτά στο πλαίσιο του Κυπριακού. Για να γίνει αυτό πρέπει να αποκλειστούν "λογικές Κολοσσαίου", της ηδονής που προκαλεί στις μάζες η δημόσια συντριβή ανθρώπων. Η τιμωρία των 10 ατόμων δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό, ακριβώς γιατί θα εξαλείψει τις δυνατότητες αυτού του κινήματος να αλλάξει τα πράγματα. Κι όσο κι αν φωνάξουμε, όσο κι αν διαμαρτυρηθούμε, ο μόνος κριτής που μπορεί να αποδώσει μεστή νοήματος Δικαιοσύνη είναι τα δικαστήρια, κυπριακά και ευρωπαϊκά.
    Ας μη χάσουμε την ευκαιρία: να προτάξουμε το Δίκαιο απέναντι στην Εξουσία.

    Δεν έσβησα το φώτα

    Πολλής κόσμος έσβησεν τα φώτα εψές απαντώντας στην έκκλησην το WWF. Εγώ δεν τα έσβησα.

    Άλλαξα τα φώτα μου πριν έξι χρόνια τζιαι από 8 λάμπες των 60 έβαλα 8 των 11 Βάτ. Τί να σβήσω; 3 λάμπες μες το μαειρκόν τζιαι μιαν μες τον νηλιακόν φκάλλουν 44 βάτ. Επροτίμησα να σβήσω για μιαν ώραν τον κομπρεσόρον του αποχετευτικού που κρούζει 180 Βάτ (όσον 16 λάμπες). Έσβησα τζιαι το λάπτοπ (33 βάτ) τζιαι έβαλα το πας την παταρία (έχω μέχρι 3 ώρες αυτονομία). Αλλάξαμεν τζιαι το πλυντήριον πιάτων τζιαι επιάσαμεν ενεργειακής κλάσης ΑΑΑ που έσιει τζιαι κουμπούιν να προγραμματίζεις την ώραν που εν να ξεκινήσει. Έβαλα το να ξεκινήσει η ώρα 12 τα μεσάνυχτα που δεν θα το πάρει χαπάριν κανείς. Έκαμα το καθήκον μου τζιαι πόψε θα τζιοιμηθώ ύσηχος παρόλον που δεν έσβησα τα φώτα.

    Καλές οι προσπάθειες, αλλά μπας τζιαι διούν το μύνημαν ότι μπορεί να αντριστραφεί η υπερθέρμανση του πλανήτη με τα μιλλοσφοντζίσματα; Η στετέ μου ελάλεν "με τα μιλλοσφοντζίσματα ο φούρνος δεν γεμώννει".

    12.3.09

    Γερά τα ηνία του Λυσσαρίδη.

    Το Νοέμβριο του 2007 είχα γράψει για τις δύο σχολές σκέψης που συναποτελούν το απορριπτικό μέτωπο. Την ΕΔΕΚ την είχα κατατάξει τότε στη "σχολή της δεύτερης καλύτερης λύσης, που προτιμά τη διατήρηση της κατοχής έναντι του συμβιβασμού, μέχρι να έρθουν οι καλύτερες μέρες σε διαπραγματευτικό επίπεδο, όποτε κι αν γίνει αυτό. Σύμφωνα με τη λογική αυτή, είναι προτιμότερο να μείνουμε με το στάτους κβο απ' άπειρον παρά να υποχωρήσουμε και να δώσουμε επικίνδυνα διαπραγματευτικά οφέλη στην τουρκική πλευρά. Η εθνικά έντιμη πορεία είναι να μην διολισθήσουμε ποτέ σε οποιαδήποτε παραχώρηση που δεν συμβάλλει άμεσα στην πλήρη δικαίωση του κυπριακού ελληνισμού και να παραμείνουμε προσηλωμένοι σε νομοτεχνικές διαδικασίες που να διατηρούν το κυπριακό στη φορμόλη μέχρι οι συνθήκες να επιτρέπουν την επιθυμητή λύση".

    Σε άρθρο του σήμερα ο κύριος Ομήρου έρχεται σε τρεις μόλις προτάσεις της καταληκτικής παραγράφου να αναδείξει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η ΕΔΕΚ είναι όντως ο μεγαλύτερος υπερασπιστής του στάτους κβο. "Για το πολυσυζητημένο ζήτημα του στόχου της ειρηνικής συμβίωσης Ε/Κ και Τ/Κ μέσα στη νέα γενιά θα ήταν αδιανόητο να υπάρξει οποιαδήποτε αντίθετη άποψη. Αυτός ο στόχος όμως θα ήταν επίσης αδιανόητο να αποπροσανατολίζει από τον κορυφαίο στόχο του τερματισμού της κατοχής. Όσο συνεχίζεται η κατοχή πρώτιστο καθήκον πρέπει να είναι η εμφύσηση αγωνιστικού πνεύματος στη νέα γενιά και η αγάπη προς την κατεχόμενη γη μας."

    Προσέξτε πόσο περίτεχνα ο κύριος Ομήρου επιχειρεί να μετατρέψει ένα εξώφθαλμο προαπαιτούμενο για τη συμφωνημένη λύση σε ασυμβίβαστο με αυτή.

    Θέλω να πιστεύω ότι ο κύριος Ομήρου γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ τερματισμός της κατοχής χωρίς συμφωνημένη λύση, και δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ συμφωνημένη λύση χωρίς τη μαζική βούληση για ειρηνική συμβίωση. Κι όμως, έρχεται να δηλώσει ότι η βούληση αυτή δύναται να αποπροσανατολίσει από τον στόχο του τερματισμού της κατοχής. Δεν προκαλεί έκπληξη ότι αμελεί να εξηγήσει πως είναι δυνατόν αυτό που επιβάλλεται για να τερματιστεί η κατοχή να μας αποπροσανατολίζει ταυτόχρονα από αυτό το στόχο. Υπονοεί όμως σαφέστατα ότι η επιδίωξη δημιουργίας βούλησης για ειρηνική συμβίωση ισοδυναμεί με αποδοχή και επιδοκιμασία της κατοχής και παραπέμπει σε αγώνες και θυσίες, τους οποίους γνωρίζουμε ότι ούτε μπορεί ούτε προτίθεται να επιδιώξει.

    9.3.09

    Αυτός ο τόπος δεν σώζεται με τίποτε

    Τες μεγάλες αλήθκειες πολλές φορές θωρείς τες στες μικρές λεπτομέρειες.

    Ενώ ήμουν σε μιαν χώραν κάτω στην Μπανανία πριν λλιές μέρες αρώστησεν το μωρόν. Τηλεφωνούμεν νου γιατρού, ευχαρίστως ο άνθρωπος μας εδέχτην παρόλον που ετοιμάζετουν να πάει σε οικογενειακόν ππάρτυ.

    Εξέταζεν το μωρόν με πολλήν ευγένεια, έδωκεν του φουσκούα να μεν φοάτε τους γιατρούς, τζιαι εχρέωσεν μας μιαν πολλά λογικήν τιμή, 25€. Ενώ αμάσιετουν τζιαι εξέταζεν εθώρουν τες εικονούδες που είχεν κρεμμασμένες πας τους τοίχους. Είχεν τους Αγίους ούλους τζιαι την Παναγία πεντέξι φορές.

    Γιατρέ, του λέω, φκάλε μας μιαν απόδειξη για να μας τα πληρώσει η ασφάλεια μας. 
    Ευχαρίστως μου λέει. 

    Φκάλλει ένα δευτερούιν τζιαι γράφει πάνω 40€. Αντράπηκα να του πώ να φκάλει άλλην τζιαι να βάλει το ακριβές ποσόν. Έτσι θα φκάλω κκιάριν 15€ στην ράσιην της ασφάλειας μου. Για να το πούμεν κουτσιά καθαρισμένα, θα κλέψω 15€ με συνένοχον έναν θεοφοβούμενον που υπέγραψεν την ψεύτικην απόδειξην κάτω από τα μμάθκια 30 Αγίων. Καλάν ρε γιατρέ, τους Αγίους εν τους αντράπηκες, έξι Παναϊες που σε θωρούσαν με τον Γριστόν μες τα γγάλια εν τους αντράπης; Νομίζω ότι οι Αγίοι μας εν ιστέλλουν αρκετά αυστηρές τιμωρίες άμαν ψεύδονται ή άμαν κλέφτουν οι δούλοι του θεού τους.

    Εφανταστήκατε πόσα θα επιόρωννα ασφάλειαν αν κάθε Ελβετός εφούσκωννεν την απόδειξην κατά 40/25 δηλαδή 160%; Αντίς 300€ τον μήναν θα επιόρωννα 480. ΄Η θα επλήρωννα 300 τζιαι να έχω 60% λλιόττερον σέρβις.

    Μόλις το είπα της γεναίκας μου πον γέννημαν της Ελβετίας, της ήταν αδύνατον να καταλάβει την λογική. Μα έτσι κλέφτουν το δημόσιον ούλλοι; λαλεί μου. Φαντάσου να εθώρεντεςτες  πραγματικές κλεψιές εσκέφτηκα.

    Το ρουσφέττιν, η κλεψιά, η ασέβια προς την δημόσια περιουσίαν (δηλαδή την περιουσίαν όλων μας) είναι μες το DNA του λαού ολόκληρου μιας Μπανανίας. Άμαν εβρωμισμένος ο νούρος του ψαρκού τι καρτεράς που την κκελλέν που εν τζιαι πιό ευάλωτη; Τζιαι καθαρή να ήταν, η βρωμιά του νούρου δεν θα αρκήσει να την κυριεύσει τζιαι τζιείνην.

    Μιάν εφτομάδαν πόσα εφτάσαν να δούν τα μμάθκια μου τζιαι να ακούσουν τα φκιά μου. Για τον αστυνομικόν που πάει τζιαι λαλεί τους λαθροκυνηγούς να στήσουν τα παλιά τα δίκτυα των αμπεροπουλιών διότι εν να έσιει έφοδον; (αν θα τους προστατεύει πρέπει να στήσουν κάτι τις για να δείξει στον μάστρον του ότι κάτι έπιασεν). Για τον ιατροδικαστήν που κάμνει ψεύτικην νεκροψίαν για να πιάσει η οικογένεια του πεθαμμένου 300 000€ που την ασφάλειαν; Για τον λοχίαν της αστυνομίας που μπροστά στα μμάθκια μου επήρεν σε ψευδομάρτυραν να υπογράψει την κατάθεσην που ο ίδιος εσκηνοθέτησεν για να γλυτώσει τον πατέραν του σσιυλλομπάσταρτου που οδήγαν παράνομα όχημαν; Φανταστείται να εμείνισκα χρόνον.

    Σημείωση για τον γεννικόν εισαγγελέαν. Το κείμενον είναι χρονογράφημαν τζιαι όλες οι πληροφορίες που αναφέρονται είναι αποκύημαν της φαντασίας μου. Δεν λέω το έγραψα για σενάριο θεάτρου, απλά έγραψα το για να διασκεδάσω την μπλογκολογιάν. Αν κάτι μοιάζει με πραγματικά γεγονότα, σίγουρα είναι σύμπτωση.

    6.3.09

    Ευρωπαίοι τζιαι ευρο-πέη

    Από τον Πολίτη

    Χριστόφιας: "Αποκτήσαμε κύρος ευρωπαικής χώρας"


    "Η κυβέρνησή μας αναπτύσσει πολυμερή και πολυθεματική εξωτερική πολιτική", ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας στην εισαγωγική του ομιλία στο πλαίσιο δημοσιογραφικής διάσκεψης για τη συμπλήρωση ενός έτους διακυβέρνησης.

    Για την ενότητα της ομιλίας του με τίτλο "διεθνείς σχέσεις και Ευρωπαϊκή Ένωση", ο Πρόεδρος Χριστόφιας είπε ότι "ως δραστήριο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενισχύουμε τις σχέσεις μας με τρίτες χώρες στη βάση του διεθνούς δικαίου και του αμοιβαίου οφέλους, για να μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία να λειτουργεί ως γέφυρα συνεργασίας μεταξύ Ε.Ε. και τρίτων χωρών". "Και αυτό γίνεται στην πράξη", σημείωσε.

    «Ως σημαντικοί σταθμοί στην ανάπτυξη των διεθνών σχέσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορούν να αναφερθούν οι επισκέψεις στη Μεγάλη Βρετανία και στη Ρωσική Ομοσπονδία και η υπογραφή Πρωτοκόλλου Συναντίληψης και Κοινής Διακήρυξης αντίστοιχα με τις χώρες αυτές", πρόσθεσε. "Εκτιμούμε", συνέχισε, "ότι οι είκοσι δύο συνολικά επισκέψεις που πραγματοποιήσαμε στο εξωτερικό απέδωσαν καρπούς για τη χώρα μας". Ανέφερε ότι σημαντική ήταν η επίσκεψή στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, η παρουσία και η προσφώνησή στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και οι συναντήσεις στο περιθώριο της Συνέλευσης με Προέδρους και Πρωθυπουργούς δεκαπέντε χωρών. Πρόσθεσε ακόμη ότι, σημαντική ήταν και η συμμετοχή σε διάφορα φόρα της ΕΕ και στις διασκέψεις Κορυφής με τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας. Ξεχώρισε επίσης, την επίσκεψη του στο Στρασβούργο και την προσφώνηση του στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΣτΕ.

    Ο Πρόεδρος Χριστόφιας εξέφρασε ικανοποίηση για τις άριστες σχέσεις με την ελληνική κυβέρνηση, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με τον Πρωθυπουργό, με την πολιτική ηγεσία της χώρας στο σύνολό της οι οποίες όπως είπε, "έχουν συσφιχθεί ακόμα περισσότερο". Τόνισε ότι, η δραστήρια συμμετοχή μας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και η συμβολή μας στη διαμόρφωση πολιτικών και προγραμμάτων, προσδίδουν κύρος στη χώρα μας ταυτόχρονα με τις φιλικές σχέσεις που έχουμε αναπτύξει με Ευρωπαίους ηγέτες, όπως ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Μπαρόζο, ο Γάλλος Πρόεδρος κ. Σαρκοζί, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Πέττεριγκ και άλλοι.

    Όπως εξήγησε, ο Πρόεδρος Χριστόφιας, αντλήσαμε βοήθεια από το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ε.Ε. ύψους 7.6 εκατομμυρίων ευρώ για την αντιμετώπιση της ανομβρίας, ενώ ανέφερε ότι διεκδικούμε βοήθεια από την ΕΕ ύψους πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για τη δημιουργία υποδομών αντιμετώπισης της ξηρασίας. Επίσης, επετράπη να εκταμιεύσουμε από τα κρατικά ταμεία αποζημιώσεις για τους γεωργοκτηνοτρόφους. Κλείνοντας αυτή την ενότητα της ομιλίας του, ανέφερε ότι διεκδικήσαμε και πετύχαμε να εξαιρεθούμε από την καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στην Κύπρο.


    Τα δικά μου: Τελικά δεν μετανώννω ακόμα που τον εψήφησα. Να αθθημήσουμεν ότι οι "ευρωπαϊστές" που εκυβερνούσαν προηγουμένως είχαν καταφέρει σε 5 χρόνια να αγγριστούν με 2 υπουργούς εξωτερικών, μεταξύ των οποίων τζιαι τζιείνον της Βρεττανίας που κακά η καλά εν πνεύμονας της κυπριακής οικονομίας τζιαι κύρια επίδραση πάνω στο τί είμαστιν μετά που την Ελλάδαν. Αγγρίσαν τους καλλύττερους φίλους της Κύπρου όπως ο Φερχόιχεν, ή η σοσιαλίστρια Ρότε. Εδημιουργήσαν εχθρικές σχέσεις με τους εταίρους μας που αντί να μας βοηθούν επιέζαν μας. Εφάαμεν εχθρικά ψηφίσματα από ευρωπαϊκά κοινοβούλια όπως της παραδοσιακά φιλοκυπριακής Γερμανίας. Τελικά δεν είναι τα λόγια, τα συνθήματα τζιαι η φρασεολογία που μετρά. Είναι οι πράξεις τζιαι το αποτέλεσμαν τους. Άκου τζιεί Ευρωκό.

    Για να αθθημηθήτε τας αγαστάς σχέσεις με τους εταίρους μας βάρτε λλίον πίσω το ρολόιν τζιαι κοιτάξετε τες ανακοινώσεις του γραφείου τύπου τζιαι πληροφοριών. Όπως π.χ αυτήν εδώ

    1.3.09

    Ιδεολογικές ερπύστριες κι εντεταλμένα G -3

    "Σας σιχάθηκε η ψυχή μου
    καρκινάκια του πλανήτη"
    Τζίμης Πανούσης


    Απάντηση δεν έλαβα, αν και ο κ. Λάζαρος Μαύρος με συμπεριέλαβε σε μια οιωνεί απάντησή του στις 18/2. Το περιεχόμενό της αποτελεί απόδειξη ότι η συζήτηση δε διεξάγεται με σκοπό την αλήθεια, αλλά μόνο και μόνο για την ανάδειξη προσωπικών εμπαθειών και την εκτόνωση ενός αντικομουνιστικού μένους, βγαλμένου κατευθείαν από τη σάπια καρδιά περασμένων δεκαετιών.


    Επανέρχομαι, λοιπόν, και αντιτάσσω στην ακατάσχετη "Χαραυγολογία" τα πιο κάτω. Ζητώ εξήγηση γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία στις 12.5.2003 δημοσίευσε κατάλογο στην Επίσημη Εφημερίδα της με ονόματα Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων, καλώντας παράλληλα τους συγγενείς τους να δώσουν αίμα ή δείγματα DNA. Αναμένω αιτιολόγηση της διαχρονικής προθυμίας της πλευράς μας να προβεί σε μονομερείς εκταφές για την ανεύρεση λειψάνων. Είμαι περίεργος να μάθω το περιεχόμενο των φακέλων που τηρεί η πλευρά μας για κάθε Τουρκοκύπριο αγνοούμενο. Γιατί το ΕΔΑΔ στην υπόθεση Karabardak εναντίον Κύπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 22.10.2002, καταγράφει την εκτέλεση Τουρκοκυπρίων κατ' εντολήν Πολύκαρπου Γιωρκάτζη; Απορώ πώς είναι δυνατόν τα λείψανα γυναικόπαιδων και ηλικιωμένων να βρίσκονται σε πηγάδια και λαξιές αυτού του τόπου. Ζητώ εξήγηση για τις περιστάσεις εξαφάνισης καθενός από αυτούς και τα αίτια θανάτου για όσους τα λείψανα έχουν ανεβρεθεί και ταυτοποιηθεί. Ζητώ να μάθω γιατί η Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων, ένα όργανο υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, βρίσκεται στην Κύπρο και γιατί ασχολείται με 502 περιπτώσεις Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων και 1493 Ελληνοκυπρίων.


    Γιατί φοβίζει τόσο πολύ η αναζήτηση της αλήθειας σχετικά με αυτό το θέμα; Προς τι ο πανικός και η υστερία που καταλαμβάνει όλες τις "πατριωτικές" δυνάμεις μόλις ανοίξει η συζήτηση; Η πρώτη αντίδρασή τους είναι αναμενόμενη: η ετικέτα του προδότη είναι έτοιμη προς επικόλληση από τις "εθνικά ISO 9002" του τόπου. Μαζί και τα φληναφήματα που αναφέρονται σε υποταγή στον κατακτητή και ηθική εξίσωση θυμάτων και θυτών. Μέσα σε αυτό το συνονθύλευμα δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή για αναστοχασμό με βάση τη λογική και την ηθική. Όταν ένας άνθρωπος εξαφανίζεται, οι Αρχές του κράτους οφείλουν να διερευνήσουν την τύχη του κατά τρόπο άμεσο και ουσιαστικό. Είναι σε αυτή την απλή πρόταση που αντιστέκονται όσοι αρνούνται το δικαίωμα στην αλήθεια για τους συγγενείς των αγνοουμένων.


    Οι συμπατριώτες μας, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ενώνονται πάντα σε δυο περιπτώσεις: στο θάνατο και στον εθνικισμό. Οι 486 εκταφές και 339 ανθρωπολογικές αναλύσεις είναι αρκετές για να αποδείξουν το πρώτο. Η δήλωση του Ραούφ Ντενκτάς, στις 26.6.2001, ότι οι Τουρκοκύπριοι όχι μόνο δεν θα δώσουν αίμα, αλλά ούτε καν μια κουκίδα σκόνης, και η λυσσαλέα αντίδραση του κ. Λάζαρου Μαύρου στην ανακίνηση του θέματος αποδεικνύουν το δεύτερο. Είναι το αίμα των θυμάτων του κάθε εθνικιστή που επιδιώκουμε να καθαρίσουμε!


    Και πριν αρχίσουν τα γνωστά σκληρίσματα και οι ηθικιστικές ανοησίες περί ιδεολογικών ερπυστριών, νομίζω είναι πιο χρήσιμο να μάθουμε γιατί όλα αυτά τα Πυροβολημένα Μυαλά και εντεταλμένα G-3 του άρρωστου εθνικισμού, που ενδημεί στην πατρίδα μας, φρουρούν τόσο πρόθυμα αυτούς τους άδικους θανάτους.

    23.2.09

    Χωρίς πυξίδα, ανόητη πατρίδα

    "Σας σιχάθηκε η ψυχή μου
    καρκινάκια του πλανήτη"
    Τζίμης Πανούσης



    Στοπ. Παύση. Αλτ. Ένα λεπτό. Από την περίοδο του δημοψηφίσματος και μετά ασχολούμαστε με το τι λένε οι "άλλοι", σκοτωνόμαστε από τις εφημερίδες, τα ραδιόφωνα και το ίντερνετ για την κρίση, για την επίλυση του Κυπριακού, νεκρανασταίνουμε τις πρόνοιες του Ανάν, τα μισά μας επιχειρήματα ξεκινάνε με το "αν (δεν) ψήφιζε ο λαός τότε έτσι", εκδίδουμε πιστοποιητικά φρονημάτων. Η ιστορία αυτή πάει χρόνια πίσω κι αν κάποιος βρει το κουράγιο να ανιχνεύσει την ιστορία του Τύπου θα δει να αναδύεται ένα μόνιμο σχέδιο: δυο πλευρές να αψιμαχούν ακατάπαυστα για την τρέχουσα επικαιρότητα - αλλά τίποτα πέραν αυτής.




    Τα πρόσωπα και τα μέσα αλλάζουν, η ουσία των λόγων μας όμως παραμένει η ίδια, με μια μικρή, ίσως, διαφορά για αυτούς που θέλουμε να θεωρούμαστε "προοδευτικοί". Γιατί απ' την άλλη πλευρά μάς αναμένει ο ανεξάντλητος βερμπαλισμός της πατριωτικής γραμμής, βγαλμένης κατευθείαν από κατηχητικό της δεκαετίας του '50 ή από μια βλαχομπαρόκ σύναξη σε επαρχιακό καφενείο.



    Μέσα σε αυτό το σαματά, γραφικές μορφές είναι ο προφανής στόχος. Σπάμε πλάκα με τον αρχιεπίσκοπο, αδυνατούμε να πιστέψουμε τις απύθμενου κάλλους δηλώσεις και παραστάσεις πολιτικών όπως ο Κουλίας, ο Βαρνάβα, ο Κουτσού και περιμένουμε να διαβάσουμε το "Κατά Βαρβάρων", τον Πάτροκλο και τον Κοριό να ξεμπροστιάζουν τις βλακείες που μας αραδιάζονται κάθε εβδομάδα. (Ίσως, ακόμα, και τους τόσους θυμούς του γράφοντος...) Από την άλλη πλευρά: οι συνήθεις ύποπτοι. Η Σημερινή με το αμαρτωλό της παρελθόν, το Σίγμα με τους κραυγαλέους τίτλους, ο Φιλελεύθερος με το σύνηθες φιλοεξουσιαστικό προφίλ λένε τα δικά τους. Ορίστε: στις 93 λέξεις που προηγούνται σας περιέγραψα το παρελθόν, το παρόν και, όπως φοβάμαι, το μέλλον της δημόσιας συζήτησης στην Κύπρο.




    Και μετά τι; Μας λείπει η παραπέρα σκέψη, η εναλλακτική πρόταση. Μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι αυτές είναι οι συντεταγμένες μας! Μια κοινωνία ζόμπι-υπνοβατών που επαναλαμβάνουν αδιάκοπα τα ίδια λόγια, σε τέτοιο βαθμό που η ύπαρξη του ενός είναι μόνο η αιτία για την ύπαρξη του άλλου. Μέσα στο χαμό, καθετί καινούργιο, μικρές εκρήξεις δημιουργίας δεν ξεφεύγουν τελικά και τυλίγονται στην παμφάγο δίνη που ονομάζεται Κυπριακό. Ίδιες κουβέντες, ίδιες εφημερίδες, μια ρουτίνα ικανή να σκοτώσει και τα πιο αγέρωχα μυαλά μέσα σε λίγο καιρό.




    Αλλιώς τον είχα φανταστεί αυτόν τον καιρό. Νοσταλγώ από τώρα ένα μέλλον που να είναι ασύμβατο κι αμήχανο με αυτό το παρόν. Και που να γεννά μια προσδοκία δικαιώματος για όσα θα γίνουν. Αλλά φευ...

    18.2.09

    Και η άλλη όψη των πραγματων.....

    Τα οξφορδιανά προσόντα του δρος Ρολάνδου Κατσαούνη και οι δολοφονίες Τ/Κ 1963-64


    ΠΡΟΣ: "ΠΟΛΙΤΗ"
    Ενταύθα
    Στον "Πολίτη" της 12ης τρέχοντος και εις περίοπτον θέσιν δημοσιεύτηκε άρθρο του δρος Ρολάνδου Κατσαούνη, υπό τον τίτλο "Γύρω από κάποιες αμφισβητήσεις", στο οποίο ο δόκτωρ αναφέρθηκε και στον υπογράφοντα ως ένα από τους δημοσιογράφους που αμφισβήτησαν τα ακαδημαϊκά του προσόντα. Έχοντας διαβάσει τον κατάλογο των πανεπιστημιακών περγαμηνών του, που δημοσίευσε, μετά χαράς αποσύρω κάθε αμφισβήτηση των τυπικών του προσόντων. Θαρρώ, όμως, ότι είναι δεοντολογικά πρέπον για τους αναγνώστες και του "Πολίτη" να δημοσιεύσετε, αν έχετε την καλοσύνη, σε μία από τις προσεχείς εκδόσεις σας, το παρόν κείμενό μου που επιχειρεί να ερευνήσει, ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ του, τα ουσιαστικά προσόντα του δρος Κατσαούνη και τα πολιτικά τους παράγωγα. Το κείμενό μου υπέχει θέση και απαντήσεως στο άρθρο που δημοσίευσε στον χθεσινό "Πολίτη" (σελ. 40) ο αξιότιμος νομικός συνεργάτης σας κ. Νικόλας Κυριάκου, με τίτλο "Εθνικιστικές παρα-λογικές":
    Ο Τ Α Ν, λοιπόν, οι Τούρκοι βρέθηκαν στριμωγμένοι από τη δημόσια ομολογία που έκανε την Πέμπτη 22.1.09 ο Τούρκος ηθοποιός Αττίλα Ολγκάτς ότι, το 1974 που υπηρετούσε στον τουρκικό στρατό εισβολής στην Κύπρο, διέπραξε διατεταγμένες, εν ψυχρώ εκτελέσεις, δεμένων πισθάγκωνα Ελλήνων Αδηλώτων Αιχμαλώτων και ο τουρκικός Τύπος θρηνούσε με τίτλους όπως "Τι κακό μας βρήκε" της "Χουριέτ" και "Αυτό μας έλειπε τώρα" της "Μιλλιέτ", βγήκε την Κυριακή 25.1.09 και τη Δευτέρα 26.1.09 η εφημερίδα του κυβερνώντος ΑΚΕΛ, η "Χαραυγή", που έμοιαζε ως να προσφέρει στους Τούρκους "σανίδα σωτηρίας" και... "εξισορρόπηση": Δημοσίευσε βαρυσήμαντη συνέντευξη του προβεβλημένου ως πρώην καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, δρος Ρολάνδου Κατσαούνη, ότι "Ελληνοκύπριοι δολοφονούσαν αθώους Τουρκοκυπρίους το 1963-64". Όπως ήταν απολύτως φυσιολογικά αναμενόμενο, ο τουρκικός Τύπος έσπευσε αμέσως και αξιοποίησε, ως είδος αντιπερισπασμού, το "λαχείο" που πήρε από τον δρα Κατσαούνη και τη "Χ".
    Δύο υπήρξαν τα σημαντικότερα "προσόντα" της "προσφοράς" που αξιοποίησαν οι Τούρκοι:
    1. Το κύρος ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ που δηλοί η ταυτότητα: "Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης". Ήγουν, παγκοσμίου κύρους, ανθός των ανθών των όπου γης επιστημόνων: Οξφόρδη!
    2. Το κύρος της "Χαραυγής", ως οργάνου του κυβερνώντος στην Κύπρο κόμματος.
    Α Ν Τ Ε Χ Ο Υ Ν, όμως, εξαντλητικό έλεγχο επαλήθευσης, πόσο, πράγματι, επιστημονικοί ή όχι, ήσαν οι ισχυρισμοί που πρόβαλε, με Οξφορδιανά Προσόντα στη "Χαραυγή" ο δρ Κατσαούνης;
    - Κατά πόσο, δηλαδή, αποδεικνύεται αν όντως ήσαν ή όχι προϊόντα πραγματικής επιστημονικής έρευνας, τα όσα ο δόκτωρ κατέθεσε στη συνέντευξή του;
    Ι Δ Ο Υ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ: Κληθείς από τον δημοσιογράφο της "Χ" κ. Σπύρο Σωτηρίου, που του πήρε τη συνέντευξη, να αποδείξει τους ισχυρισμούς του περί δολοφονιών Τ/Κ από Ε/Κ, ο δρ Κατσαούνης είπε, επί λέξει: "Όπως είπα, η ίδια η ανακάλυψη των λειψάνων. Ο πρώτος ομαδικός τάφος εντοπίστηκε ήδη από τον Ιανουάριο του 1964 στον Άγιο Βασίλειο, κάπου 20 Τουρκοκύπριοι και ακολουθούν οι άλλοι" ("Χ" 26.1.09 σελ. 8).
    - Από πού, όμως, συνήγαγε ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ο δρ Κατσαούνης ότι οι συγκεκριμένοι "κάπου 20 Τ/Κ" υπήρξαν θύματα δολοφονίας και ότι οι δράστες ήσαν Ε/Κ;
    - Τι είδους επιστημονική έρευνα διεξήγαγε, άραγε, για να καταλήξει σ' αυτή την τελεσίδικη ετυμηγορία;
    Το ερώτημα έχει σπουδαιότατη σημασία όχι μόνο για την αξιοπιστία και την εγκυρότητα της επιστημοσύνης του εν λόγω Οξφορδιανών Προσόντων επιστήμονα. Αλλά και της γενικότερης τάσης αναψηλάφησης της ιστορίας των αιματηρών γεγονότων στην Κύπρο. Υ Π Α Ρ Χ Ε Ι, λοιπόν, ένα πολύ ισχυρό τεκμήριο (ντοκουμέντο), το οποίο αποτελεί, αν όχι πλήρη απόδειξη, αμάχητη τουλάχιστον ένδειξη ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του δρος Κατσαούνη στερείται επιστημονικότητας, θέτει εκποδών τα Οξφορδιανά του Προσόντα και τον αφήνει εκτεθειμένο ως ψευδόμενο. Διότι η συγκεκριμένη περίπτωση του "πρώτου ομαδικού τάφου" των 21 (ακριβώς και όχι "κάπου 20") Τ/Κ, του Ιανουαρίου 1964, στο τουρκικό κοιμητήριο του Αγίου Βασιλείου, υπήρξε θέμα είδησης της "Χαραυγής" (όπως και του "Φιλελευθέρου", της "Ελευθερίας" και των άλλων εφημερίδων) της 14ης Ιανουαρίου 1964. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, λοιπόν, η ίδια η εφημερίδα, στην οποία ο δρ Κατσαούνης πρόβαλε μετά από 45 χρόνια τους δικούς του ισχυρισμούς, δημοσίευσε για τη συγκεκριμένη περίπτωση, πολύ διαφορετική εκδοχή. Η "Χαραυγή" της Τρίτης 14.1.1964 δημοσίευσε είδηση με τίτλο "Η εκταφή τουρκικών πτωμάτων από το τουρκικό κοιμητήριο Αγ. Βασιλείου και η εκμετάλλευση του θέματος από τους στασιαστές - Τούρκοι στρατιώτες βοηθούμενοι από βρετανικά στρατεύματα, εξέθαψαν χθες 21 πτώματα - Κατάλληλη προπαγάνδα μεταξύ κυρίως ξένων δημοσιογράφων". Απαντώντας ακαριαία στην τότε τουρκική προπαγάνδα η "Χαραυγή", 14.1.1964, δημοσίευσε και την ανακοίνωση του τότε Κυβερνητικού Εκπροσώπου: "Κατά τας πρώτας ημέρας των επεισοδίων μετεφέροντο εις το Γενικόν Νοσοκομείον Λευκωσίας τραυματίαι και νεκροί, Έλληνες και Τούρκοι, εκτός των μεταφερομένων εις ελληνικάς και τουρκικάς ιδιωτικάς κλινικάς. Τοιουτοτρόπως μετεφέρθησαν εις το Γεν. Νοσοκομείον 52 Έλληνες τραυματίαι και 16 Έλληνες νεκροί ως και 5 Τούρκοι τραυματίαι και 21 Τούρκοι νεκροί. Αμέσως αι νοσοκομειακαί αρχαί ειδοποίησαν τον Υπουργόν Υγείας όστις είναι Τούρκος, καθώς και την τ/κ ηγεσίαν δια την παραλαβήν των πτωμάτων των Τούρκων. Ούτοι απήντησαν ότι θα προέβαινον εις διευθετήσεις δια την παραλαβήν των πτωμάτων. Επίσης ειδοποιήθη ο Ερυθρός Σταυρός εις τον οποίον επεδόθη και κατάλογος των νεκρών. Επειδή αι ημέραι παρήρχοντο και ήρχισεν ήδη η αποσύνθεσις των πτωμάτων και η δυσοσμία, το Νοσοκομείον ηναγκάσθη να προβή εις ταφήν των πτωμάτων την οποίαν και έκαμεν εις το τουρκικόν νεκροταφείον του Αγίου Βασιλείου. Περί τούτου ειδοποίησε πάλιν την τ/κ ηγεσία. Η ενέργεια αύτη των νοσοκομειακών αρχών και ιδιαιτέρως η ταφή εις το τουρκικόν κοιμητήριον πρέπει να εκτιμηθή ως πράξις ανθρωπιστική. Αντί τούτου η τ/κ ηγεσία διαστρεβλώνουσα την αλήθειαν προσπαθεί να εκμεταλλευθή πολιτικώς το γεγονός, επιδεικνύουσα τοιουτοτρόπως ασέβειαν και προς τους Τούρκους νεκρούς".
    Π Ο Ι Ο Σ λοιπόν από τους δύο ισχυρισμούς είναι η αλήθεια και ποιος το ψεύδος;
    - Έγραφε ψέματα η "Χαραυγή" της 14ης Ιανουαρίου 1964 για το τουρκικό κοιμητήριο του Αγίου Βασιλείου, ή μήπως είναι ψέματα τα όσα αντίθετα ο δρ Κατσαούνης ισχυρίζεται μετά από 45 χρόνια, στη "Χαραυγή" της 26ης Ιανουαρίου 2009;
    - Και εάν, όντως, μελέτησε ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ την περίπτωση και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ψευδόταν η "Χαραυγή" της 14.1.64 και ότι ψευδόταν ο τότε εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, γιατί δεν προσκόμισε ικανές αποδείξεις, τεκμήρια ή έστω ενδείξεις για κάτι τέτοιο;
    - Επιτρέπεται, επιστημονικά, σε έναν Οξφορδιανών Προσόντων επιστήμονα, ο οποίος εμφανίζεται δημοσίως ότι ερεύνησε και μελέτησε ΟΛΑ τα προσιτά στοιχεία που συνδέονται αμέσως ή εμμέσως με το αντικείμενο της έρευνάς του, να μην έχει καν μελετήσει τις εκδόσεις, τουλάχιστον της εφημερίδας του δικού του κόμματος, της "Χαραυγής", ιδίως της περιόδου που ισχυρίζεται ότι ερεύνησε;
    Το ζήτημα αφορά συγκαιρινά και τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο που έλαβε τη συνέντευξη από τον δρα Κατσαούνη. Ο κ. Σπύρος Σωτηρίου είναι της "Χαραυγής" του 2009. Ανέλαβε να πάρει συνέντευξη για "εγκλήματα σε βάρος Τ/Κ" της περιόδου 1963-64. Ακόμα και αν δεν έκρινε ως στοιχειώδες καθήκον να μελετήσει τους παλιούς τόμους της εφημερίδας στην οποία εργάζεται, θα έπρεπε να είχε διαβάσει όσα ΤΩΡΑ, τους τελευταίους μήνες, δημοσιεύονται στον κυπριακό Τύπο για το 1963-64. Ιδίως σε ονομαστική αντιπαράθεση, επί του συγκεκριμένου ζητήματος, με την τωρινή αρθρογραφία της διευθύντριας κ. Ανδρούλας Γκιούρωφ και του βοηθού διευθυντή της εφημερίδας, του κ. Κύπρου Κουρτελλάρη. Θα έπρεπε να είχε διαβάσει, τουλάχιστον, τις οκτώ αριθμημένες συνέχειες στη στήλη "Ειρήσθω", του υπογράφοντος, στην εφημερίδα "Σημερινή", υπό τον κραυγαλέο και προκλητικό τίτλο "Έσφαξε Τ/Κ το ΑΚΕΛ;" όπου την Τρίτη 11.11.08 αναδημοσιεύτηκε η περί Αγίου Βασιλείου είδηση της "Χαραυγής" της 14.1.64.
    Δ Υ Σ Τ Υ Χ Ω Σ, λοιπόν, για αμφότερους, δεν επαληθεύουν, ο μεν δρ Κατσαούνης τα Οξφορδιανά ή όποια άλλα επιστημονικά του προσόντα, ο δε κ. Σπύρος Σωτηρίου τα στοιχειώδη για δημοσιογράφο προσόντα. Αντίθετα, η περίπτωση Αγίου Βασιλείου 1964 δημιουργεί απολύτως εύλογες υπόνοιες περί επιστημονικού και δημοσιογραφικού τσαρλατανισμού. Που, ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ, ωφελεί τους Τούρκους και βλάπτει τους Έλληνες. Και κρούει, συνεπώς, κώδωνα κινδύνου, για το είδος της αναψηλάφησης των ιστορικών γεγονότων και το περιεχόμενο της εξαγγελθείσας υπό της κυβερνήσεως Χριστόφια "ξαναγραφής της ιστορίας"! Εκτός κι αν έχουν, για να προσκομίσουν, πειστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ψέματα έγραφε το 1964 η "Χαραυγή" και ψέματα ανακοίνωνε ο τότε εκπρόσωπος της κυβέρνησης Μακαρίου και οι αρχές του Γεν. Νοσοκομείου Λευκωσίας...
    Π Α Ν Τ Ω Σ, η ίδια η "Χαραυγή" της Τετάρτης 15.1.1964, στην τελευταία της σελίδα, χαρακτήριζε όσα σήμερα ισχυρίζεται ο δρ Κατσαούνης, ως "μια νέα συντονισμένη και αισχρή προπαγανδιστική συκοφαντία σχετικά με την εκταφή 21 πτωμάτων από το τουρκικό κοιμητήριο Αγ. Βασιλείου".
    ***Επισυνάπτω φωτογραφία του δημοσιεύματος της "Χαραυγής" 14.1.1964 για να το διαβάσουν αυτούσιο και οι αναγνώστες του "Πολίτη", τυπωμένο.
    Λάζαρος Α. Μαύρος

    15.2.09

    Εθνικιστικές (παρα)λογικές

    "Ο εθνικισμός είναι ένας ηλίθιος κόκορας
    που λαλεί πάνω στην κοπροσωρό του"

    Richard Aldington

    Παρακολουθώ τον τελευταίο καιρό την πολεμική αρθρογραφία του δημοσιογράφου της "Σημερινής" Λάζαρου Μαύρου που καυτηριάζει τη στάση του ΑΚΕΛ και της Χαραυγής σε σχέση με τις δολοφονίες Τουρκοκυπρίων το 1964. Οι παρεμβάσεις διανθίζονται με κασσανδρικές προβλέψεις και παραθέσεις ιστορικών ρήσεων. Μέσα από αυτόν τον αχταρμά, η δυναμική των επιχειρημάτων συμπλέκεται με τις αλλαγές στην Παιδεία και προβάλλει ισοπεδωτική.


    Αν αντιλαμβάνομαι καλά από τα γραφόμενα, η ανάδειξη του θέματος των δολοφονιών Τ/Κ δεν μπορεί να είναι στην ατζέντα επειδή η Χαραυγή κατά την περίοδο εκείνη δεν είχε αναφερθεί στο θέμα. Ως εκ τούτου, το θέμα θεωρείται ως μη υπάρχον και η όποια αναφορά σε αυτό κριτικάρεται ως προσπάθεια ηθικής εξίσωσης των θυμάτων, δηλαδή των Ελληνοκυπρίων, με τους θύτες, δηλαδή τους Τουρκοκυπρίους. Η προσβολή δεν αργεί να φανεί στα γραφόμενα του Λ. Μαύρου: όσοι ασπάζονται αυτή τη θεώρηση της ιστορίας, όσοι προωθούν μια μη συγκρουσιακή πολιτική θεώρηση, αποτελούν τις ιδεολογικές ερπύστριες των Τούρκων.



    Ο συλλογισμός δεν υπακούει σε κανένα κανόνα λογικής, ειδικά τις μέρες αυτές που τα χώματα τις πατρίδας μας αποδίδουν πίσω ό,τι έχει απομείνει από τα θύματα της περιόδου 63-74. Το αν μια εφημερίδα είχε ή όχι αναδείξει το θέμα δεν προσφέρει καμιά υπηρεσία στην ιστορική αλήθεια. Η σκέψη ότι κάποιος δεν δικαιούται να ομιλεί επειδή στη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο είχε (απο)σιωπήσει, είναι μια συνθήκη ικανή να δημιουργήσει μια κοινωνία μουγκών. Αν η λογική εφαρμοστεί σε όλες τις περιστάσεις τότε δεν δικαιούται να ομιλεί για την Κυπριακή Δημοκρατία όποιος έχει προσπαθήσει να την καταλύσει είτε με πραγματικές ερπύστριες είτε με πιο γραφικούς τρόπους, όπως για παράδειγμα την υποστολή της κρατικής της σημαίας...



    Προφανώς δεν ασπάζομαι λογικές αυτού του τύπου. Το πρόβλημα είναι άλλο: είναι η άρνηση της αποδοχής της ευθύνης της κοινότητάς μας για τη δική της ιστορική πορεία. Είναι ο φόβος της κατάρρευσης όλων των ζωτικών ψευδών που μας έθρεψαν για χρόνια. Είναι ο πανικός μπροστά στην προοπτική του ξεπλύματος του αίματος που μας χωρίζει. Είναι η ανησυχία ότι η αιώνια σύγκρουση των προαιώνιων εχθρών θα αποδειχθεί μια γελοιότητα. Είναι ο τρόμος ότι οι βερμπαλισμοί για τους αταλάντευτους αγώνες και οι κορώνες για την εθνική δικαίωση θα καταρρεύσουν υπό το βάρος των αναστολών από τη θητεία και της απαλλαγής από την εφεδρεία.



    Και για να καταλήξω: στα τελευταία λεπτά αυτής της πολιτικής παράτασης που διανύουμε, το δίλημμα είναι κατ' ουσίαν ένα: αν θα επιλέξουμε τη συνέχιση της παρουσίας μας μέσα από μια λύση και την αναμέτρησή μας με την ιστορία ή αν θα αφεθούμε σε μια αργή, αλλά βέβαιη, εξαφάνιση, αφήνοντας ως σημάδι ένα τελευταίο λάλημα (ή την ανάκρουση του ύμνου) στις 6 το πρωί...

    11.2.09

    Πλησιάζει η άννοιξη

    Αυτήν την εικόναν την έπιασα εχτές επιστρέφοντας παρπατητός που την δουλειά. 

    Η ομίχλη εκάλυφκεν τα πάντα σε απόστασην τζείττε μέρου που 20 μέτρα. Το σιόνιν, που το πρωΐν δεν υπήρχεν καν, έφτασεν τους 25 πόντους. Εσυνέχιζεν να σιονίζει αριμανίως. Ο αέρας εσφυρολόαν τζιαι έβαλλεν τα σιόνια μες τα ρουθούνια μου, μες τα ρούχα μου, μες τα φκιά μου. Ο δρόμος παρόλον που είχεν καθαριστεί τζιαι αλατιστεί με τόνους άλας, έγλιαζεν τζιαι αν δεν επρόσεχες θα μπορούσες να ππέσεις να τσακκιστείς. Εκτός που τον αέραν, ήχος κανένας. Τα πουλιά τζιαι τα χτηνά εχωστήκαν σε ότι καταφύγειον τους προσφέρει το δάσος. Οι αθρώποι εν κλειδωμένοι μες τα σπίθκια τους τζιαι θωρούν την μπόραν που την τηλεόρασην. Η φύση παίζει την ψοησμένην. Αφήννει τα στοιχεία να κάμουν το βίτσιον τους διότι ξέρει ότι αν τους πάει κόντρα θα πεθάνει που τα καλά.

    Όσον τζιαι να σας φαίνεται παράξενον, αυτή η ατμόσφαιρα με κάμνει να σιαίρουμαι. Η ατμόσφαιρα που με καταθλίβει είναι αυτή του Αυγούστου με το θέρος να κάμνει τους παραπάνω αθρώπους να χαριεντίζονται. Εγώ νοιώθω παραπάνω την φύσην που ετοιμάζεται να ναρκωθεί πάλε.

    Σιαίρουμαι τωρά, διότι νώθω την φύσην πουκάτω που τα σιόνια να ετοιμάζεται να εκραγεί που ζωήν. Ενώ τα στοιχεία σαλαβατούν, τζιείνη αφήννει τα να δέρνουνται τζιαι να παίζουν τον Kέκαν. Συνεχίζει αθόρυβα την δουλειάν της. Ξέρει ότι νομοτελειακά σε δκυό μήνες η διάρκεια της ηλιοφάνειας θα είναι τόση που κανέναν σιόνιν δεν αντιστέκεται. Η επικείμενη ανθοφορία είναι γεγονός πάνω στο οποίον η παρούσα θύελλα δεν θα έχει καμίαν επίδρασην.

    Περπατώντας μέσα στα σιόνια τζιαι την κρυάδαν δεν ιξέρω γιατί, αλλά εσκέφτουμουν τον Ττόμην τον Ββού, τον Κουλίαν, τον Βαρνάβα, τον Λυσσαρίδην, ακόμα τζιαι τον Λιλλίκκαν που εγίνην συγραφέας. Μπορεί οι λόγοι που με κάμνουν να μου αρέσκει ο σιειμώνας να είναι οι ίδιοι που με κάμνουν να διασκεδάζω την θύελλαν που εξέσπασεν πάνω στον υπουργόν παιδείας, πάνω στους καθηγητές της αγγλικής σχολής, ή πάνω στην διευθύντριαν του γυμνασίου του Ριζοκαρπάσου. Ίσως είναι σημάθκια επικείμενης ανθοφορίας. Περιμένω την 30 χρόνια τωρά, που τον τζιαιρόν που είμουν έφηβος. Όσον αγωνιούν τζιαι ανεμοδέρνουνται, τόσον είμαι αισιόδοξος τζιαι σιαίρουμαι.