22.2.08

Τι φοούμαι τζαι τι ελπίζω

Φοούμαι ότι ο Χριστόφκιας θα φκει πρόεδρος με τόσα βαρίδια που δεν θα μπορέσει να κάμει τίποτε, έστω τζαι αν η Τουρκία όντως θέλει να κλείσει το κυπριακό.

Ελπίζω ότι οι φόβοι μου πως όλη η συνοπαρτζιά του Τάσσου είναι απορριπτικοί μέχρι διχοτόμησης είναι λλιον εξεζητημένοι. Πριν ένα χρόνο ο Άγγελος Βότσης με έπεισεν σε συζήτηση που είχαμεν ότι δεν πιστεύει πως η διχοτόμηση είναι θεμιτή κατάληξη. Μακάρι να έχει τζαι άλλους. Ο Κολοκασίδης είπεν την νύχταν των εκλογών, σε ώραν σκληρής οδύνης, ότι αναλύοντας τα αποτελέσματα, ίσως πρέπει «να ξαναδούμεν τζαι την πολιτικήν μας». Μακάρι έτσι δυνάμεις να πολευτερωθούν που τον αστερισμόν του Τάσσου τζαι να γύρουν την πλάστιγγαν προς τα αυτονόητα (αυτά που ακόμα τζαι οι φανατικοί πρώην εθνικιστές τα εκαταλάβαν).

Φοούμαι ότι η τάση του Χριστόφκια να πατά στα σίουρα θα τύχει εκμετάλλευσης από τους πρώην, τώρα μέλλοντες, συνεργάτες. Ίσως καταφέρουν να τον κλείνουν σε παλιές τάσεις τύπου «εγώ θα είμαι πιό σκληρός από τον Τάσσο» ή «η διχοτόμηση έμεινεν μας κοπέλια».

Ελπίζω ότι επηρεάζεται παραπάνω που την βάση της αριστεράς παρά που συνοδοιπόρους που επιβάλλουν οι περιστάσεις. Σε συνάντησην που είχεν πρόσφατα με τους εργολάβους για τες εκλογές, όταν του είπεν κάποιος «δεν γυρίζει πίσω ο ποταμός», απάντησεν, «να αλλάξουμεν τους νόμους της φύσης». Έτσι είναι φύσει οι αριστεροί, νομίζω ότι ο Χριστόφιας είναι φύσει αριστερός. Αν του λείπει δύναμη να το φωνάξει δυνατά, δανείζουμεν του την δικήν μας.

Φοούμαι ότι τα κλεφτρόνια (από σέναν το δανείζομαι Νικόλα), θα κουλουρωθούν με διαφορετικόν τρόπον κοντά στην «κυβερνητική αριστερά» τζαι θα την μνουσιήσουν τελειωτικά βουτώντας την μες τα κοντράτα τζαι την λίραν, έχοντας θούριον ίππον διάφορους νηστικούς αριστερούς που πάντα ονειρευτήκαν ότι κάποιαν μέρα θα γινούν «μικροαστοί με ανθρωπισμόν». Έναν κυπριακό Πασόκ της κομπίνας δεν είναι ανύπαρκτος κίνδυνος. Ούτε τζαι μια συμμετοχή του κέντρου στην κυβέρνησην με στόχον το απού φάει φάει λάφυρα είναι ανυπαρκτος κίνδυνος.

Ελπίζω ότι οι υγιείς εκσυγχρονιστικές δυνάμεις της κοινωνίας στον κεντροαριστερό συνασπισμό που εστήθην εκ των πραγμάτων να βαρούν παραπάνω που τους καιροσκόπους. Οι οικολόγοι να βοηθήσουν να γίνει το περιβαλλοντικό θαύμα που χρειάζεται η Κύπρος για να αθθίσει αειφόρα, οι κεντροδεξιοί λογικοί Κκεϋνικοί οικονομολόγοι του Δήκο, της Εδέκ, των Εδή, θα βοηθήσουν να κρατήθεί μιαν σωστή ανάπτυξη που να επιφέρει στο κράτος έσσοδα για να εξασκεί κοινωνική πολιτικήν. Οι ακελικές κοινωνικές ευαισθησίες να οδηγήσουν σε μιαν παραγωγικήν κοινωνικήν συνοχήν. Οι μοντέρνες ευρωπαϊκές δυνάμεις της κοινωνικής οργάνωσης βασισμένης σε στοχοπροσήλωσην παρά στο θανατηφόρον μείγμα «μεγάλα λόγια – ρουσφέττιν» να είναι το κύριον μιας νέας κυβέρνησης τζαι όχι η εξαίρεση. Ελπίζω οι δεξιοί του κέντρου να βρίσκουν παραπάνω χαράν να λύουν προβλήματα της κοινωνίας, (με άλλα λόγια να κάμνουν πολιτικήν), παρά να λύουν προβλήματα κουμπάρων τζαι ξαδέλφων (ως είθισται).

Φοούμαι ότι οι πλατειά ακελική εκλογική βάση θα απαιτήσει το «δίκαιον της» με θέσεις του δημοσίου «στους δικούς μας» για να ισοζυγίσουμεν την εταιροβαρή μέχρι τώρα κατανομή.

Ελπίζω οι θέσεις αρχών των νέων αριστερών πολιτικών στελεχών (τύπου Νεοκλής, Ελένη Μάυρου, Στέφανος Στεφάνου) να είναι τζείνες που θα κυριαρχίσουν για θα βοηθήσουν να λύθεί το πρόβλημαν του αποκλεισμού των αριστερών από το δημόσιον, με λύσεις που εξασφαλίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα μακροχρόνια, δηλαδή με διαδικασίες που θα εξασφαλίζουν τόσον στον αριστερόν, όσον τζαι στον δεξιόν να μπαίνει στο δημόσιον με την αξίαν του τζαι μόνον. Έτσι λύσεις, θα συνεχίζουν να εξυπηρετούν τον αριστερόν ακόμα τζαι όταν η αριστερά δεν θα είναι στην εξουσίαν.

Φοούμαι την συντήρησην. Ελπίζω στην πρόοδον. Φοούμαι τους γέρους. Ελπίζω στους νέους. Φοούμαι το παρελθόν. Ελπίζω στο μέλλον. Φοούμαι τα σίουρα. Ελπίζω στα πειράματα. Φοούμαι τες ελληνικές σημαίες στα μπαλκόνια. Ελπίζω σε μιαν νέαν σημαίαν σχεδιασμένην που τους νέους για μιαν ενωμένην Κύπρον.

Αφούς ο θεός επήεν τελικά με τον Ττόμην, εσού που είσαι γεναίκα τζαι δεν παρασύρεσαι, βοήθα Παναγία μου να γινούν αυτά που ελπίζω πράξη. 

4 comments:

the Idiot Mouflon said...

"...Έναν κυπριακό Πασόκ της κομπίνας δεν είναι ανύπαρκτος κίνδυνος..."

Την περίπτωση αυτό να έχει ήδη γίνει την αποκλείεις;

MonachusX2 said...

Φοούμε παραπάνω τζείνα που φοάσαι.Όσον για τζείνα που ελπίζεις, ακούονται πολλά ωραία για να είνα αληθινά.

Aceras Anthropophorum said...

Monachus οι ελπίδες μου δεν είναι του αέρα παναΰρκα. Βασίζω την κάθε μιαν σε κάποιον γεγονός που εσυνέβην τον τελευταίον χρόνον στο περιβάλλον μου. Νομίζω ότι αυτόν που θα γινεί την Κυριακήν είναι το μόνον παράθυρον ελπίδας που θα ανοίξει για την προοδευτικήν Κύπρον, ελληνοκύπριους τζαι τουρκοΚύπριους τα επόμενα 20 χρόνια. Δεν μπορούν να το κλείσουν αυτοί που θα μας βοηθήσουν να πετύχουμεν έναν στόχον. Αν η ελπίδα πέθαινε γιατί οι του Δήκο τζαι της Εδέκ προτιμούν να έρτουν με την αριστεράν, τί στο διάολον ελπίδα θα ήταν. Μια πραγματική ελπίδα σαρίζει τα πάντα τζαι δεν φοάτε τίποτε. Θα ήταν καλλύττερα να παν με τον συναγερμό τζαι να το παίζουμεν καθαρή αντιπολίτεύση; Το Δήκο τζαι η Εδέκ δεν είναι μια απορριπτική μάζα με μαλάρια. Έχει τζαι καλά πλάσματα τζαι προοδευτικούς αθρώπους μέσα. Έχουν τζαι τζείνοι τες αντιθέσεις τους. Ζυάζοντας διχοτόμισην τζαι λύση έχει πολλούς που θα κατασταλάξουν τελικά σε λύσην. Στο σιαίριν μας να τους έχουμε με την μεριά της λύσης. Ας δουλεψουμεν να διμιουργήσουμεν συνθήκες διαπραγμάτευσης τζαι να τους ξαναβάλουμεν μπροστά στο δίλημμαν. Με μιά βάση πέρα του 50% δεδομένην, έιμαι σίουρος ότι πολλοί θα έρτουν με την Λύση. Για να κάμουμεν λύση που θα δουλέψει χρειαζούμαστιν τζαι το Κέντρον. Αν το κέντρον είναι εναντίον δε θα δουλέψει. Μόνο οι ακραίοι πρέπει να μείνουν έξω. Επαναλαμβάννω ότι τα πράματα είναι πολλά δύσκολα για να θέλει να κάμουμεν αυτά που λαλεί το Αγρινόν. Θα έχουμεν πολλούς άλλους να πολεμήσουμεν για να ασχολούμαστιν να πολεμούμεν τζαι κεντρώα λλίον συντηριτικά πλάσματα που έχουν αμφιβολίες.

Τζαι για να ξιγούμαστιν, Ο Λιλλίκκας είναι έσσω του. Να μεν ακούουμεν τζαι μεις τωρά τες διαδόσεις που πονηρά (τζαι ηλήθια) διαδίδουν κάποιοι για ευνόητους λόγους. Οι του Ακέλ εκάμαν το καθαρόν. Υπουργείον για τον Λιλλίκκαν γιοκ τζαι στην συνεργασίαν είναι τζαι οι Εδή. Δεν είναι το ίδιον πράμαν με την κυριαρχίαν του Τάσσου. Μήν μου κάμεις τζαι συ σαν την φίλη μου που από την πολλήν την αριστεροσύνη της εμάυρισεν τον Βασιλείου τζαι ύστερα έκλαιεν για τους πυραύλους Σ300.

Εγώ θα ψηφίσω τζαι τον 2ο γυρόν Χριστόφιαν τζαι όχι μόνον. Θα επαγρυπνώ για να κάμει αυτά που έταξεν.

anef_oriwn said...

Αγαπητή MonachusX2,

Προτιμώ χίλιες φορές τους φόβους συνδυασμένους με τις ελπίδες, τις τόσο “ωραίες για να είναι αληθινές” (αλλά εμποτισμένες με αισιοδοξία) που καταθέτει ο Aceras, παρά τα όσα μακάβρια, νεκατσιαστά και απαισιόδοξα προσπαθεί να μας μεταφέρει ο Νικόλας στο δικό του post.
Γι αυτό κι “…Εγώ θα ψηφίσω τζαι τον 2ο γυρόν Χριστόφιαν τζαι όχι μόνον. Θα επαγρυπνώ για να κάμει αυτά που έταξεν”, και ας τους άλλους να λένε τα δικά τους για αποχή ή για λευκό! Η αποχή είναι απάθεια, ενώ το λευκό (στην προκείμενη περίπτωση) είναι δεν αποτελεί επιλογή!
Τέλος (για τους οποιουσδήποτε υποβολείς και διαδοσίες ψιθύρων) ο Χριστόφιας σε σημερινή του συνέντευξη στον “ΑΣΤΡΑ” είπε σαφώς ότι για τον Λιλίκκα υπουργείο yok!

Anef_Oriwn
Παρασκευή 22/2/2008 – 9:57 μ.μ.